Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Mariusz Andrzejczuk"

Charakterystyka nanoporowatych warstw na Ti jako perspektywicznych podłoży dla zastosowań biomedycznych

Czytaj za darmo! »

Biozgodność tytanu i jego stopów jako materiałów używanych na implanty przypisywana jest powierzchniowym tlenkom (warstwy pasywne), które spontanicznie formują się w powietrzu lub w roztworach fizjologicznych. Warstwy te są bardzo cienkie (zwykle około 3÷8 nm), amorficzne i stechiometrycznie zdefektowane [1, 2]. Wiadomo, że ochronne i stabilne warstwy tlenkowe na Ti sprzyjają osteointegracji [3], czyli umożliwiają zrost żywej tkanki kostnej z tytanową powierzchnią implantu. Podnoszą one biozgodność elementów wszczepianych, bowiem znacząco obniżają aktywację reakcji zapalnych w strefie kontaktu materiał-komórki/tkanki, a ich grubość koreluje z adhezją komórek [4]. Stabilność tych warstw silnie zależy od składu chemicznego, struktury i grubości. Stosując różne metody chemiczne i elektrochemiczne można w znaczący sposób wydłużyć żywotność implantów Ti przez wytworzenie odpowiedniej granicy międzyfazowej tlenek-metal. Taką możliwość stwarza metoda utleniania anodowego [5]. W przeciwieństwie do warstw tlenkowych otrzymanych metodami chemicznymi, używając metod elektrochemicznych można ściśle kontrolować grubość warstw tlenkowych na Ti oraz ich strukturę. Przez kontrolę napięcia można otrzymywać na przykład warstwy lite [5, 6] bądź przez dobór odpowiedniego elektrolitu - nanoporowate [7÷9]. W większości elektrolitów wodnych i bezwodnych zawierających fluorki [7÷13] można wytworzyć na Ti nanorurki TiO2 o różnej średnicy w zależności od zastosowanego napięcia polaryzacji. Warstwy TiO2 w postaci nanorurek mają uporządkowaną strukturę, a ich wzrost odbywa się prostopadle do podłoża. Wadą tak otrzymanych warstw nanoporowatych jest ich słaba przyczepność do podłoża (stabilność mechaniczna), którą można znacznie polepszyć przez zastosowanie obróbki termicznej (wygrzewanie w powietrzu) w temperaturze powyżej 400°C. W temperaturze tej następuje zmiana struktury nanoporowatego tlenku tytanu z amorficznej na krystaliczną [8, 14, 15] bez zmian[...]

Corrosion inhibition of carbon steel (K-55) in CO2-saturated 0.5 M KCl solution by polyacrylamide DOI:10.15199/40.2015.11.7


  Polyacrylamide (PAM) was used to investigate the inhibition efficiency on corrosion of carbon steel (K-55) in 0.5 M KCl solution with CO2 through AC impedance, polarization curves, and SEM techniques under static and hydrodynamic conditions. The electrochemical experimental results indicated that carbon steel showed active dissolution behaviour in the absence and the presence of the inhibitor PAM. However, the Nyquist diagrams showed increase in RP values in the presence of inhibitor under static and hydrodynamic conditions, thus increasing inhibition efficiency. Potentiodynamic curves suggested that the inhibitor is mixed type in nature. SEM results showed that PAM was able to influence the flow dynamic properties of solution by decreasing the friction (wall shear-stresses) between the metal surface and flowing media, thus reducing the risk of flow induced localized corrosion. Keywords: carbon steel, polyacrylamide, corrosion inhibitor, polarization Inhibitujący wpływ poli(akryloamidu) na korozję stali K55 w 0,5 M roztworze KC l nasyconym CO 2 W publikacji zawarto wyniki badań skuteczności antykorozyjnej inhibitora poliakrylamidowego (PAM) zastosowanego do hamowania procesów korozyjnych stali typu K55 w środowisku 0,5M KCl z obecnością CO2. Badania elektrochemiczne prowadzono w warunkach stacjonarnych oraz w warunkach przepływu z użyciem technik impedancyjnych i polaryzacyjnych. Obserwacje powierzchni próbki prowadzono z użyciem techniki elektronowej SEM. Wyniki badań wskazują, że stal K55 wykazała aktywność elektrochemiczną zarówno przy nieobecności jak i w obecności inhibitora PAM. Dalsze badania impedancyjne wykazały jednak, że w obecności inhibitora następuje wzrost wartości Rp badanej próbki, zarówno w warunkach stacjonarnych jak i hydrodynamicznych. To wskazuje na skuteczność hamowania korozji przez inhibitor typu PAM. Krzywe polaryzacji natomiast sugerują katodowo-anodowy charakter inhibitora. Z kolei obserwacje SEM wykazały wpływ[...]

 Strona 1