Wyniki 1-10 spośród 10 dla zapytania: authorDesc:"Czesław Miedziałowski"

Wytężenie elementów składowych konstrukcji stropów w drewnianych budynkach szkieletowych


  Drewniane budownictwo szkieletowe zdobywa obecnie w Polsce coraz większą popularność.Wznoszenie takiego rodzaju budynków trwa zwykle od kilku dni do kilku tygodni, w zależności od skomplikowania konstrukcji oraz jej kubatury. Jest to duża oszczędność czasowa w porównaniu z innymi metodami wykonywania obiektów. Dodatkowymczynnikiempowodującym, że szkieletowe budownictwo drewniane zdobywa coraz większe uznanie, jest to, że konstrukcje wznoszone są z materiałów ekologicznych i przyjaznych dla środowiska, jednocześnie o długim okresie przydatności do użytkowania (zakładając prawidłowe zabezpieczenie i użytkowanie obiektu). Praca statyczna elementów stropowych Konstrukcja budynku szkieletowego składa się z trzech głównych grup elementów nośnych: pionowych, czyli ścian; poziomych, czyli stropów oraz dachowych montowanych w płaszczyźnie nachylonej do stropów i ścian, w zależności od wymagań projektowych. Konstrukcja stropu wykonana jest z belek stropowych, prostopadłych do nich belek obwodowych, poszycia najczęściej z płyt OSB, sklejki lub płyt wiórowych oraz łączników - elementów łączących poszycie ze szkieletem drewnianym (gwoździ, śrub, wkrętów, zszywek). Elementy stropowe pracują w dwóch schematach obciążeń. Pierwszymi głównymcelemjest przenoszenie obciążeń z powierzchni podłogi (ciężaru ludzi czy wyposażenia obiektu) na ściany. Drugim rodzajem obciążeń, które muszą przenosić elementy stropowe są obciążenia poziome powstające w wyniku działania podmuchów wiatru, obciążeń sejsmicznych czy też drgań spowodowanych oddziaływaniami zewnętrznymi (np. ruch samochodów na pobliskich ulicach). Charakter pracy stropu zależy od rodzaju obciążenia zewnętrznego. Element może pracować jako płyta[...]

Wpływ czasu obciążenia i oddziaływań atmosferycznych na połączenia w szkieletowych konstrukcjach drewnianych


  Połączenia są bardzo często najsłabszym ogniwem konstrukcji drewnianych. Uszkodzenie lub zniszczenie łączników prowadzi nieuchronnie do degradacji lub awarii konstrukcji. Doświadczalne, analityczne lub numeryczne badania połączeń mają decydujący wpływ na przyjmowanemodele do analizy połączeń, ich nośności i podatności. Bardzo ważny jest również wpływ czasu na stan i pracę konstrukcji. Artykuł zawiera wyniki badań doraźnych i długotrwałych połączeń elementów poszycia z płyt drewnopochodnych z konstrukcją drewnianą ścian, stropów i dachu za pomocą łączników mechanicznych. Cel badań Czas użytkowania konstrukcji i występujące w tym okresie różne zjawiska fizyczne,mechaniczne, chemiczne i biologiczne wpływają niekorzystnie na jakość konstrukcji budowlanych w zakresie stanów granicznych nośności, użytkowalności oraz spełnienia innych wymagań Prawa budowlanego. Problemy te uwzględnia również Eurokod PN-EN 1990 Podstawy projektowania konstrukcji, który zawiera zasady i wymagania dotyczące tradycyjnych stanów granicznych, a także trwałości i zapewnienia niezawodności konstrukcji. W czasie użytkowania konstrukcji oddziałują na nią: obciążenia długotrwałe; zmiany rodzaju i wartości obciążeń; zmiany wilgotności (± Δw); zmiany temperatury (±Δt); bakterie, drobnoustroje, owady, gazy i opary; promieniowanie słoneczne; wpływy wykonywanych robót lub nowych obiektów w sąsiedztwie. Oddziaływania te powodują: ● odkształcenia długotrwałe; ● pęcznienie lub zsychanie się elementów konstrukcji; [...]

Problemy analizy statycznej drewnianych konstrukcji szkieletowych DOI:10.15199/33.2017.10.06


  Coraz częściej obok obiektów wykonywanych w technologii tradycyjnej czy monolitycznej wznoszone są obiekty mieszkalne i użyteczności publicznej w technologii lekkiego szkieletu drewnianego. Konstrukcje murowe, betonowe i stalowe dzięki wieloletnim badaniom i analizom statyczno-obliczeniowym zostały już dość dobrze przestudiowane, czego nie da się powiedzieć o konstrukcjach drewnianych. Drewno w odróżnieniu od innych materiałów, a w szczególności stali, która jest materiałem homogenicznym, wykazuje właściwości anizotropowe, przez co sposób pracy konstrukcji drewnianych nie jest możliwy do jednoznacznego określenia [10]. Mimo że drewno jest stosowane jako materiał konstrukcyjny od wieków, to jednak sposób pracy obiektów w technologii lekkiego szkieletu drewnianego nie jest dokładnie poznany. Współpraca poszczególnych elementów konstrukcji nie jest opisywana dokładnymi modelami. Przyjmuje się modele uproszczone, które zakładają sztywne lub przegubowe połączenie elementów w węzłach. W rzeczywistości węzły konstrukcji drewnianych charakteryzują się znaczną podatnością, która ma wpływ na pracę całego obiektu. Rodzaje węzłów w konstrukcjach Zgodnie z zasadami mechaniki konstrukcji wyróżnia się trzy rodzaje węzłów: sztywne; przegubowe oraz podatne [5]. Węzeł traktowany jest jako sztywny, gdy niezależnie od sposobu deformacji konstrukcji, kątymiędzy poszczególnymi elementami pozostają takie same. Węzłem przegubowym nazywamy węzeł, gdy niezależnie od wielkości obciążenia zewnętrznego elementy mogą obracać się względem siebie lub względem reszty węzła. Pozostałe węzły należy traktować jako węzły podatne o pewnej sprężystości wynikającej z ich sztywności. Ze względów na cechymateriału, z jakiego wykonywane są elementy konstrukcji, uzyskaniewęzłówidealnie sztywnych jest praktycznie niemożliwe. Także konstruowaniewęzłówtworzących idealny przegub napotyka trudności, chociażby ze względu na siły tarcia. Należy zatem[...]

Aktualne kierunki kształtowania szkieletowych budynków drewnianych DOI:10.15199/33.2017.10.11


  Szkieletowe budownictwo drewniane od wielu lat jest realizowane w krajach skandynawskich, wWielkiej Brytanii,Ameryce Północnej i Japonii.Konstrukcje tego typu stanowią również znaczącą część budownictwawEuropie Zachodniej.Weszły również do polskiego budownictwa, chociaż w większym stopniu jako produkcja eksportowa. Wzrost popularności drewnianego budownictwa szkieletowego wynika z wielu jego zalet, jak: mała pracochłonność; brak procesów mokrych; krótki czas realizacji; nieduży ciężarwłasny; dobre parametry ekologiczne; stosowanie surowców odnawialnych - drewna, zarówno w postaci naturalnej jako tzw. litego lub przerobionego na drewno klejone z desek (lamele), płyt (forniry) lub zrębków, jak również drewna modyfikowanego chemicznie. Wostatnimokresie na bazie szkieletu drewnianego wznoszone są nie tylko jednorodzinne budynki, jedno- lub dwukondygnacyjne, ale również kilkukondygnacyjne budynki wielorodzinne i użyteczności publicznej. Znane są także próby wznoszenia budynków wysokich, głównie na bazie drewna klejonego lub modyfikowanego. W artykule przedstawiono aktualne metody produkcji, realizacji, projektowania i eksploatacji szkieletowych budynków drewnianych. Metody realizacji budynków Realizacja obiektów z zastosowaniem szkieletu drewnianego ewoluuje od tzw. systemów liniowych, przez panelowe do modułowych. System liniowy (fotografia 1a) polega na realizacji obiektu bezpośrednio na placu budowy, zwcześniej przygotowanych pojedynczych elementów, jak słupki, belki, nadproża, podwaliny, oczepy lub niewielkich prefabrykatów, jak np. dźwigary dachowe. Obecnie większość tego typu budynków wykonuje się z prefabrykowanych wielkowymiarowych paneli (fotografia 1b), dzięki czemu uzyskuje się krótszy cykl realizacji na budowie i lepszą jakość przygotowanych fabrycznie elementów. Zakłady prefabrykacji gwarantują wysoką jakość i trwałość wytworzonych elementów. Jednak podczas prac montażowych i wykończeniowych wykony[...]

Analiza niejednorodnych struktur budowlanych w procesach naprawczo-rewaloryzacyjnych DOI:10.15199/33.2017.11.08


  Większość obiektów budowlanych to ustroje złożone z wielu materiałów tworzących konstrukcje murowe, betonowe, żelbetowe, drewniane, metalowe, zespolone.Wokresie eksploatacji budowle poddawane są oddziaływaniu różnych czynników mających wpływ na ich stan techniczny. W miarę upływu czasu obiekty i ich fragmenty ulegają niszczeniu i pojawiają się uszkodzenia. Budynki wymagają remontów, napraw, wzmocnień i rewaloryzacji (rysunek 1). Działania te mogą łączyć się również z procesami inwestycyjnymi związanymi z realizacją dobudowy czy nadbudowy istniejących obiektów. Obok tradycyjnych często stosowane są nowoczesne technologie i metody napraw, takie jak iniekcje lub doklejanie materiałów kompozytowych i stalowych do wzmacnianych elementów konstrukcji murowych i żelbetowych [4], a także złącza podatne. W konstrukcjach drewnianych oprócz klejenia warstwowego wprowadza się wklejanie elementów metalowych. Modelowanie ośrodków niejednorodnych Mimo niekorzystnych cech pod względem wytrzymałości materiały kruche są powszechnie stosowane. W celu minimalizac[...]

Stan konstrukcji nieukończonego budynku w technologii OWT po ponad 20 latach


  Wielkopłytowe budownictwo mieszkaniowe miało swój okres rozwoju w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych ubiegłego wieku. W poszczególnych regionach Polski powstały systemy budownictwa wielkopłytowego, takie jak Wk, W-70, OWT, Szczeciński, WWP itp. Na Podlasiu dominował system OWT-67 oraz jego modyfikacja OWT-75. Budynki w tym systemie wznoszono od 1968 r. do końca lat osiemdziesiątych XX wieku. Czas oraz jakość wykonania wymuszają konieczność modernizacji budynków wznoszonych w technologiach uprzemysłowionych. Zagadnienie to, podjęte przez ITB pod koniec poprzedniego wieku [1], skutkowało wydaniem zaleceń w postaci serii 12 zeszytów [2], w których zawarto instrukcje dostosowania istniejących budynków do aktualnie obowiązujących wymagań technicznych. Kompleksowamodernizacja powinna być poprzedzona oceną bezpieczeństwa i trwałości obiektu [3]. Następnie należy naprawić uszkodzenia [4], przeprowadzić termomodernizację [5] oraz wprowadzić udogodnienia użytkowe dla mieszkańców [6], [7]. Opis i wykonanie konstrukcji W pobliżu Białegostoku stoi nieukończona konstrukcja budynku w systemie OWT-67N, który był planowany do wykorzystania jako blok mieszkalny lub hotel dla pracowników wznoszonej w pobliżu dużej spółdzielnimleczarskiej. Budowę budynku rozpoczętowstyczniu 1989 r. Planowano zrealizować obiekt pięciokondygnacyjny z podpiwniczeniem. Do zamknięcia stanu surowego zabrakło konstrukcji ostatniego[...]

Badanie konstrukcji szkieletowego budynku drewnianego w skali naturalnej


  Budynki o konstrukcji szkieletu drewnianego ze współpracującym jedno- lub obustronnym poszyciem są coraz częstszą technologią realizacji budownictwa mieszkaniowego o zabudowie jednorodzinnej lub szeregowej do dwóch kondygnacji naziemnych.WUSA,Wielkiej Brytanii czy krajach skandynawskich zaawansowane są technologie wznoszenia tego typu konstrukcji do pięciu kondygnacji. To powoduje problemy natury zarówno konstrukcyjnej, jak i technologicznej. Tradycyjnie szkieletowe budownictwo drewniane to konstrukcja szkieletu drewnianego o przekroju do 50 x 150 mm w rozstawie 625 lub 413 mm z obustronnym współpracującym konstrukcyjnie poszyciem z płyt drewnopochodnych typu OSB 12 mm lub płasko prasowanej płyty wiórowej 12,5 mm, połączonych ze szkieletem łącznikami typu trzpieniowego.Rolę łączników pełnią zszywki, wkręty lub gwoździe o odpowiednim rozstawie wzdłuż krawędzi elementów drewnianych. Jedyną technologią zapewniającą jakość i zgodność z wymaganiami jest Platform Framing w zmienionej formie w postaci wielkowymiarowych tarcz ściennych, stropowych i sporadycznie dachowych zależnie od pomysłu architekta i formy pozwalającej na wykonawstwo konstrukcji dachu z wielkowymiarowych elementów. Technologia ta pozwala na produkcję taśmową elementów wielkowymiarowych tarcz ściennych o wysokości kondygnacji i długości całej ściany. Element takima wbudowane okna, drzwi i instalacje pozwalające na szybki montaż. Wielkoelementowe budynki o prefabrykowanej konstrukcji szkieletu drewnianego wymagają szczególnego traktowania, ponieważ: ● przemysłowa produkcja tarcz ściennych, stropowych i elementów konstrukcji dachu wymaga przestrzegania przepisów i reżimu technologicznego; ● Eurokod PN-EN 1990 wymaga 50-letniego okresu użytkowania budynku z zachowaniem klasy konsekwencji zniszczenia CC2 i klasy niezawodności RC2 oraz wskaźnika niezawodności β = 3,8 dla stanu granicznego nośności, co narzuca bardzo rygorystyczn[...]

Wybrane aspekty realizacji modułowych szkieletowych budynków drewnianych


  Budynki modułowe są przestrzennymi prefabrykowanymi obiektami składającymi się z tzw. modułów, tzn. prostopadłościennych elementów trójwymiarowych wytworzonych w zautomatyzowanych zakładach, a następnie transportowanych na plac budowy i montowanych. Modułymontuje się na uprzednio przygotowanych fundamentach i łączy między sobą w pionie i poziomie, tworząc wielorodzinne budynki mieszkalne, hotelowe, szkoły, budynki biurowe lub obiekty handlowe. Rysunek 1a przedstawia elementy segmentumodułowego, rysunek 1b fazę jegomontażu [1]. Na rysunku 2 przedstawiono główne fazy realizacji budynku modułowego. Budynki w konstrukcji modułowej powinny spełniać wymagania normowe i warunki techniczne odpowiadające przeznaczeniu i przewidywanej funkcji użytkowej. Materiały stosowane w konstrukcji modułów nie różnią się od tradycyjnie wbudowywanych na placu budowy. Przewidywanie i określanie nośności elementów konstrukcji modułów jest trudnym zadaniem, bowiem elementy poddane będą wytężeniu w trakcie produkcji, transportu i montażu oraz w procesie podnoszenia segmentu. Tradycyjne konstrukcje wznoszone na placu budowy nigdy nie są poddawane takiego typu wytężeniom wynikającym z przestrzenności elementu i różnorodności działających obciążeń. Projektowanie i metody analizy w zakresie obciążeń eksploatacyjnych, fazy transportowej i montażowej są zupełnie odmienne w zakresie analizy aspektów dynamicznych. Model obliczeniowy przestrzennego układumodułowego jest bardziej złożony i nie może sprowadzać się do analiz oddzielnych układów tarczowych. Projektowanie i konstruowanie budynków drewnianych Metody analizy i projektowania modułowych konstrukcji bazują na analizie szkieletowych drewnianych tarcz z współpracującym poszyciem, włączając w proces projektowania wybrane aspekty transportu imontażu. Konstrukcja pojedynczego modułu w sferze obciążeń pionowych i poziomych nie odbiega od założeń związanych z analizą konstrukcji tarczowe[...]

Wpływ poprawy stanu drogi na redukcję drgań w zabytkowym kompleksie budynków DOI:10.15199/33.2015.06.40


  Potwierdzenie negatywnego wpływu drgań komunikacyjnych wymaga przeprowadzenia szczegółowych badań dynamicznych in situ z wykorzystaniem precyzyjnej, niskoczęstotliwościowej aparatury pomiarowej do rejestracji: przemieszczeń, prędkości lub przyspieszenia drgań oraz dokonania oceny wpływu drgań zgodnie z normami [1, 2] oraz szczegółowymi wytycznymi [3]. Takie prace przeprowadziliśmy w przypadku zabytkowego kompleksu budynków zlokalizowanych w Tykocinie wzdłuż drogi wojewódzkiej nr 671 o nawierzchni z nieregularnej kostki granitowej i brukowca. Oceny szkodliwości drgań drogowych przenoszonych drogą gruntową na budynki i ich mieszkańców, przeprowadzone dla dziesięciu wybranych budynków wykazały, że w przypadku większości z nich rejestrowano drgania, które zakwalifikowano do II strefy szkodliwości, a w przypadku dwóch budynków do III strefy szkodliwości. Konieczne więc było podjęcie odpowiednich działańmających na celuminimalizację negatywnych skutków drgań drogowych przenoszonych na pobliskie budynki, tym bardziej iż większość z nich zlokalizowana wzdłuż drogi wojewódzkiej nr 671, ze względu na unikalne walory historyczne i architektoniczne, była objęta ochroną konserwatora zabytków. Opis badań i zastosowanej aparatury pomiarowej Do badań wytypowano 4 z 10 budynków, w przypadku których przed planowaną przebudową drogi wojewódzkiej nr 671 dokonano oceny wpływu drgań drogowych: [...]

 Strona 1