Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Adam Kraśniewski"

RESA-OLSR: MECHANIZM ROUTINGU UWZGLĘDNIAJĄCY ZASOBY WĘZŁÓW MOBILNYCH SIECI AD-HOC DOI:10.15199/59.2015.8-9.80


  Autor proponuje wzbogacenie standardowego protokołu OLSR o mechanizm uwzględniający zasoby węzłów mobilnych sieci ad-hoc (RESA-OLSR, RESources Aware OLSR). W stosunku do standardowego protokołu OLSR zmieniono sposób wyboru węzłów MPR (MultiPoint Relays). Wybór ten uzależniono od zasobów lokalnych węzłów: poziomu naładowania baterii oraz obciążenia węzła ruchem. Zastosowanie takiego podejścia pozwala na wydłużenie czasu życia węzłów oraz zwiększenie wydajności i niezawodności sieci. 1. WSTĘP Zapewnienie efektywnej komunikacji w doraźnie organizowanych sieciach bezprzewodowych, w których miejsce i rola węzłów jest zmienna w czasie, jest zadaniem złożonym. Problem dodatkowo pogłębia fakt, że na skutek istnienia szeregu zjawisk towarzyszących rozchodzeniu się fali radiowej, zasięg łączności może się zmieniać nawet w przypadku względnej stabilności węzłów. Węzły zazwyczaj wykorzystują szybko wyczerpujące się zasoby zasilania bateryjnego, co w konsekwencji może prowadzić do istotnego ograniczenia ich funkcjonowania. W efekcie, wymagania dotyczące wydajności oraz niezawodności sieci ad-hoc są trudne do spełnienia. Wymagania te kładą duży nacisk na zastosowany w sieci protokół routingu. Konsekwencją tego stanu są liczne prace nad poszukiwaniem rozwiązań mających na celu zwiększenie efektywności istniejących mechanizmów routingowych [1]. Obecnie istnieje wiele propozycji protokołów routingu dla bezprzewodowych sieci ad-hoc. Przedstawiony w artykule mechanizm routingu wykorzystuje proaktywny charakter budowania wiedzy na temat topologii sieci i trasach do węzłów ją tworzących. Oznacza to, że każdy z węzłów utrzymuje informacje o topologii sieci i przechowuje trasy do wszystkich węzłów sieci, niezależnie od ich aktualnego wykorzystania. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie opracowanego mechanizmu routingu RESA-OLSR dla sieci ad-hoc charakteryzujących się niskimi przepustowościami oraz posiadających ograniczone zasoby z[...]

EFEKTYWNOŚĆ PROTOKOŁU OLSR Z MECHANIZMEM OCENY JAKOŚCI ŁĄCZA I ADAPTACYJNYM WYBOREM TRASY DOI:10.15199/59.2016.6.46


  EFFICIENCY OF THE ENHANCED OLSR-BASED ROUTING MECHANISM WITH THE LINK QUALITY ASSESSMENT AND ADAPTIVE ROUTING Streszczenie: W artykule zaprezentowano mechanizm RELQA-OLSR (ang. REsources and Link Quality Aware OLSR) rozszerzający RESA-OLSR (ang. RESources Aware OLSR) o metrykę jakości łącza radiowego. Mechanizm uwzględnia obciążenie węzła ruchem i stan baterii do odwzorowania parametru Willingness oraz bierze dodatkowo pod uwagę jakość łącza radiowego ocenianą na podstawie SNR (ang. Signal to Noise Ratio). Przedstawiono wyniki badań symulacyjnych i dokonano oceny wydajności mechanizmu na podstawie czasu życia sieci oraz liczby dostarczonych pakietów. Abstract: This paper presents the RELQA-OLSR (REsources and Link Quality Aware OLSR) extending RESAOLSR (RESources Aware OLSR) with link quality metric. This mechanism takes into account the node performance metric with respect to the local resources, i.e., the battery level and the available bandwidth and also the link quality expressed by the level of the received SNR (Signal to Noise Ratio). Simulation results confirmed that the RELQAOLSR mechanism extends the network lifetime and increases the network reliability. Słowa kluczowe: MANET, routing proaktywny, protokół OLSR, zasoby węzłów, jakość łącza. Keywords: MANET, proactive routing, OLSR protocol, node resources, link quality. 1. WSTĘP Niniejszy artykuł stanowi kontynuację prac zaprezentowanych w [1,2], których przedmiotem jest mechanizm routingu RESA-OLSR, uwzględniający zasoby węzłów sieci MANET (ang. Mobile Ad-hoc NETworks). W literaturze powszechnie przyjmuje się, że standardowe protokoły routingu opracowane dla sieci stacjonarnych są mało wydajne w sieciach MANET. Wynika to z faktu swobodnego i losowego przemieszczania się węzłów i dynamicznie zmieniającej się topologii sieci. W tego typu sieciach generowany jest dodatkowy ruch związany z odkrywaniem węzłów sąsiednich. W związku z tym istnieje konieczność poszu[...]

OCENA MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA PROTOKOŁU OLSR W SIECIACH SENSOROWYCH ROZWIJANYCH W TERENIE ZURBANIZOWANYM DOI:10.15199/59.2017.6.91


  Niniejszy artykuł stanowi kontynuację prac dotyczących protokołu routingowego OLSR zaprezentowanych w [1,2], a zarazem poszerza obszar dotychczasowego przeznaczenia tego protokołu, tj. sieci MANET (ang. Mobile Ad-hoc NETworks). W artykule dokonano oceny możliwości zastosowania protokołu routingowego OLSR w sieciach sensorowych rozwijanych w terenie zurbanizowanym. W sieci bezprzewodowej z protokołem OLSR (ang. Optimized Link State Routing) każdy węzeł wysyła okresowo zaktualizowane informacje o węzłach sąsiednich pierwszego skoku (wiadomości HELLO). Na podstawie tych wiadomości każdy węzeł wybiera swój zestaw węzłów pośredniczących, tzw. MPR (ang. MultiPoint Relays), który zapewnia im dostęp do wszystkich węzłów sąsiednich drugiego skoku. Przy wyborze węzłów MPR uwzględniana jest wartość parametru Willingness, rozgłaszana przez wszystkie węzły wraz z wysyłaniem wiadomości HELLO. Poprzez ustawienie parametru Willingness każdy węzeł określa swoją "zdolność" do pełnienia funkcji węzła MPR [3]. Węzły pośredniczące okresowo wysyłają wiadomości TC (ang. Topology Control), które zawierają informacje o wszystkich dostępnych węzłach za ich pośrednictwem. Druga wersja protokołu OLSRv2, opublikowana w kwietniu 2014 roku jako RFC 7181, zachowuje podstawowe mechanizmy i algorytmy OLSRv1, które zostały wzbogacone o możliwość korzystania z innych metryk łącza niż tylko liczba skoków w procesie wyboru najkrótszej trasy [4]. Protokół AODV [7, 10] wykorzystuje cechy protokołów DSDV [5] i DSR [6]. Protokół AODV, podobnie jak DSDV, wykorzystuje numery sekwencyjne w celu wyboru najbardziej aktualnej ścieżki. Każdy węzeł sieci stosuje numer sekwencyjny (ang. Sequence Number). Numer ten oznacza liczbę, która może być modyfikowana tylko przez właściciela i służy do oznaczenia aktualności danych wysyłanych w wiadomościach protokołu przez każdy z węzłów. Protokół odkrywania ścieżek działa w podobny sposób jak dla DSR. Routowanie źródłowe (ang[...]

Kolokacja systemów bezprzewodowych na obiektach mobilnych


  Powszechna tendencja wprowadzania systemów wykorzystujących łączność bezprzewodową na coraz niższe szczeble dowodzenia powoduje konieczność montowania na pojazdach coraz większej liczby urządzeń nadawczo-odbiorczych. Jeśli urządzenia te pracują w tych samych lub sąsiednich pasmach częstotliwości, a ich anteny są w niewielkiej odległości, mogą występować wzajemne zakłócenia interferencyjne lub blokowanie odbiorników radiowych. Te niekorzystne zjawiska są spowodowane nakładaniem się fal radiowych o różnych częstotliwościach, a pochodzących z różnych źródeł i kierunków. W efekcie do odbiornika dociera zarówno fala użyteczna, jak i wiele fal niepożądanych, co prowadzi do sytuacji, w której - mimo wystarczającego poziomu sygnału użytecznego (przekroczenia wymaganej minimalnej wartości natężenia pola elektrycznego) w danym miejscu i czasie - odbiór nie jest możliwy wskutek silnych sygnałów zakłócających. Aby zminimalizować to zjawisko, przeprowadza się analizę kompatybilności elektromagnetycznej, zwykle wspomaganą komputerowo, umożliwiającą dokonanie oceny prawdopodobieństwa wzajemnych zakłóceń w zależności od parametrów poszczególnych urządzeń radiowych (lokalizacji, parametrów nadajnika i odbiornika itp.). W wyniku takiej analizy można zapewnić kompatybilną pracę urządzeń i zapobiec powstawaniu zakłóceń interferencyjnych lub je zminimalizować już na etapie przygotowania czy oceny możliwości wykorzystania danego pasma częstotliwości na potrzeby projektowanego systemu. W artykule przedstawiono analizę przeprowadzoną na potrzeby wielosensorowego systemu rozpoznania i dozorowania (WSRiD), który jako element mobilny jest przeznaczony do rozpoznawczego wsparcia zadań realizowanych przez grupy bojowe w Polskich Kontyngentach Wojskowych (PKW). Obiekt ten został wyposażony w środki łączności radiowej, radar rozpoznania pola walki, system miniBSP i wynośny system samoosłony. Łącznie w tym obiekcie zabudowanym na bazie KTO ROSOMAK znajdują[...]

RESA-OLSR: mechanizm routingu oparty na zasobach wę złów sieci MANET DOI:10.15199/59.2015.4.50


  W artykule przedstawiono mechanizm routingu dedykowany dla sieci MANET. Prezentowane rozwiązanie bazuje na proaktywnym protokole OLSR (ang. Optimized Link State Routing), w którym wprowadzono wyznaczenie metryki globalnej węzła uwzględniającej jego zasoby, takie jak poziom naładowania baterii i dosętpne pasmo. Obliczone wartości metryki znajdują odzwierciedlenie w wartości parametru Willingness, który jest wykorzystywany przy wyborze węzłów MPR (ang. Multi Point Relays). Wyniki symulacji pokazują, że dzięki zastosowaniu tego rozwiązania możliwe jest zwiększenie czasu życia węzłów oraz wydajności i niezawodności sieci. 1. WPROWADZENIE Sieci MANET (ang. Mobile Ad-hoc NETwork) składają się z równorzędnych, mobilnych węzłów, komunikujących się ze sobą za pomocą wieloskokowych łączy bezprzewodowych. Ze względu na fakt, że węzły te mogą poruszać się i formować odpowiednie sieci w dowolny sposób, sieć taka ma tendencje do dynamicznych zmian swojej topologii [1]. Sieci MANET s ą pozbawione hierarchiczności, a tym samym cechuje je brak centralnych jednostek zarządzających czy węzłów - koordynatorów. W związku z tym spełnienie wymagań na obsługę mobilności i zdolność do dynamicznej rekonfiguracji wymaga wbudowania odpowiedniej logiki bezpośrednio w węzły. Sieci tego typu są użyteczne wszędzie, gdzie wymagana jest tymczasowa i dynamicznie ustanawiana łączność radiowa. Poza wykorzystaniem w systemach komunikacji wojskowej, sieci MANET znajdują zastosowanie w sytuacjach kryzysowych, gdy konieczne jest zorganizowanie łączności na potrzeby ratownictwa medycznego, usuwania skutków powodzi, trzęsień ziemi, czy innych katastrof. Wydajność mobilnych sieci ad-hoc zależy od efektywności mechanizmu routingu. Należy zwrócić uwagę, że standardowe protokoły routingu dla sieci MANET ąs mało wydajne [2]. Swobodne i losowe przemieszczanie się węzłów powoduje, że topologia sieci nie jest stała i zmienia się dynamicznie. W takich sieciach generowan[...]

 Strona 1