Wyniki 1-10 spośród 14 dla zapytania: authorDesc:"Hubert Matysiak"

Modyfikacja powierzchni cząstek proszków α-Al2O3 cząstkami ZrO2 uzyskanymi techniką chemiczną

Czytaj za darmo! »

W procesie wytwarzania części turbin silników lotniczych powszechnie stosuje się precyzyjne odlewanie wielowarstwowych form ceramicznych, co umożliwia powtarzalne odtwarzanie skomplikowanych kształtów części lotniczych, z jednoczesnym uzyskaniem właściwości gwarantujących bezpieczeństwo oraz wymagane parametry eksploatacyjne. W procesie odlewania precyzyjnego istotna jest budowa form ceramicznych, a od składu chemicznego form oraz ich właściwości fizykochemicznych zależy jakość odlanego produktu. Przykładem wad dyskryminujących odlew jest przenikanie składników formy ceramicznej do stopu. Powszechnie znane są dwa sposoby eliminacji tego problemu. Jednym jest zmiana składu chemicznego materiału formy, w opisywanym w pracy przypadku zmiana z Al2O3 na ZrO2. Drugim, zmiana stosowa[...]

Wpływ warunków procesu azotowania jarzeniowego na mikrostrukturę i właściwości nanokrystalicznego tytanu Grade 2

Czytaj za darmo! »

Tytan i stopy tytanu o budowie mikrokrystalicznej charakteryzują się dobrymi właściwościami mechanicznymi, technologicznymi i eksploatacyjnymi niezbędnymi do zastosowań w przemyśle lotniczym, motoryzacyjnym, okrętowym oraz w inżynierii biomedycznej [1÷6]. Szersze zastosowanie tytanu i jego stopów ogranicza ich mała odporność na ścieranie oraz duża wartość współczynnika tarcia. Poprawa tych właściwości jest możliwa przez rozdrobnienie ich ziaren. Obecnie osiąga się to, stosując metody dużego odkształcania plastycznego SPD (Severe Plastic Deformation). W szczególności odkształcanie metodą wyciskania hydrostatycznego powoduje rozdrobnienie ziarna do rozmiarów nanometrycznych. Jednocześnie znacząco zwiększa ich właściwości mechaniczne: twardość, granicę plastyczności, wytrzymałość na rozciąganie i wytrzymałość zmęczeniewą [7, 8]. W pracy [9] wykazano, że nanokrystaliczny tytan Grade 2 ma większe właściwości mechaniczne w porównaniu z konwencjonalnym stopem Ti-6Al-4V o budowie mikrokrystalicznej. Dalsza poprawa właściwości użytkowych tytanu i jego stopów jest możliwa przez obróbkę powierzchniową. Dane literaturowe [5, 10÷12] wskazują, że warstwy azotku tytanu wytworzone na podłożu tytanu i jego stopów znacząco poprawiają twardość, odporność na zużycie ścierne przy zachowaniu dobrej odporności korozyjnej. W prezentowanej pracy podjęto próbę wytworzenia dyfuzyjnej warstwy azotku tytanu na podłożu mikro- i nanokrystalicznego tytanu Grade 2 w procesie azotowania jarzeniowego prowadzonego w temperaturze 500°C. Materiały i metodyka bada ń Materiał do badań (tab. 1) przyjęto w postaci prętów tytanu Grade 2 mikrokrystalicznego (średnica 50 mm) oraz nanokrystalicznego (średnica 4,94 mm) wytworzonego w procesie wyciskania hydrostatycznego (HE) z odkształceniem rzeczywistym ε = 3,95. Obr[...]

Badania nad wpływem dodatku metylocelulozy do ceramicznych mas lejnych na właściwości form ceramicznych w metodzie precyzyjnego odlewania


  Przedstawiono wyniki badania wpływu ilości i masy cząsteczkowej metylocelulozy na właściwości ceramicznych mas lejnych oraz właściwości otrzymanych z nich form ceramicznych do precyzyjnego odlewania części metalowych, a w szczególności opracowanie składu pierwszej warstwy formy odlewniczej w procesie odlewania precyzyjnego metodą wytapianych modeli. Jest to metoda formowania i odlewania, w której na wytapianym modelu wykonuje się jednorazową formę ceramiczną. Poszukiwano takiej kompozycji ceramicznej masy lejnej, która pozwoli otrzymać formę o założonej porowatości i właściwościach wytrzymałościowych w stanie surowym i po procesie wypalania. Ma to zasadniczy wpływ na szybkość odprowadzania powietrza z formy podczas procesu napełniania formy roztopionym metalem, a także na łatwość wybijania odlewów. Wykonano badania nad wpływem ilości i masy cząsteczkowej dodanej Politechnika Warszawska Milena Zalewska, Mikołaj sZafran*, Hubert Matysiak, krZysZtof kurZydłowski Badania nad wpływem dodatku metylocelulozy do ceramicznych mas lejnych na właściwości form ceramicznych w metodzie precyzyjnego odlewania Effect of the addition of the methylcellulose to ceramic slurry on the properties of the casting ceramic moulds Mgr inż. Milena ZALEWSKA w roku 2010 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. Obecnie odbywa studia doktoranckie w Zakładzie Technologii Nieorganicznej i Ceramiki Wydziału Chemicznego PW. Specjalność - technologia nieorganiczna i ceramika. Wydział Chemiczny, Politechnika Warszawska, ul. Noakowskiego 3, 00-664 Warszawa, tel.: (22) 234-57-38, fax: (22) 628-27-41, e-mail: szafran@ ch.pw.edu.pl Prof. dr hab. inż. Mikołaj SZAFRAN w roku 1974 ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. Jest kierownikiem Zakładu Technologii Nieorganicznej i Ceramiki Wydziału Chemicznego PW. Specjalność - projektowanie zaawansowanych tworzyw ceramicznych na bazie szeroko rozumianej chemii, [...]

Właściwości technologiczne wosków modelowych stosowanych w technologii odlewania precyzyjnego


  Obecnie obserwuje się wzrastające wymagania, co do jakości powierzchni odlewów precyzyjnych i ich dokładności wymiarowej, na co ma wpływ wiele czynników technologicznych procesu odlewniczego, jednak najważniejszym z nich jest dobór wosków oraz technologia ich przetwarzania [1]. Nie istnieje jedna ogólna definicja wosków, gdyż definicja musi obejmować znaczną liczbę materiałów woskopodobnych oraz chemiczną złożoność każdej substancji składowej [2]. Zatem określenie, że woski są estrami wyższych kwasów karboksylowych i alkoholi oraz zaliczanie ich do grupy tłuszczy nie jest wystarczające i odnosi się tylko do niektórych typów wosków, dyskwalifikując inne m.in. pochodzenia kopalnego i całą grupę wosków syntetycznych [2, 3]. Niemniej jednak używanie terminu wosk do materiałów o różnym składzie chemicznym jest uzasadnione, ponieważ typowy wosk nie jest pojedynczym składnikiem, ale zwykle złożoną mieszaniną [2]. Komponenty woskowe, do których zaliczają się między innymi oligomery lub polimery, różnią się masą cząsteczkową, jej rozkładem oraz rozgałęzieniem łańcuchów bocznych [2]. W woskach można wykryć rożne grupy funkcyjne m.in.: karboksylowe, hydroksylowe, estrowe, ketonowe i amidowe [2]. Woski zachowują się w sposób zbliżony do termoplastycznych polimerów semikrystalicznych. Wyróżniają się przy tym bardzo niską temperaturą topnienia (zwykle poniżej 100°C), małą przewodnością cieplną oraz czułością na prędkość nagrzewania [4]. W przypadku materiałów stosowanych do wytwarzania modeli priorytetową cechą są właściwości materiału. Ważnym czynnikiem są zmiany wymiarowe modeli woskowych, w szczególności różnice między modelem wtryśniętym bezpośrednio do matrycy a docelowym modelem woskowym [5]. Różnica ta powstaje na skutek złożonych zjawisk, takich jak rozszerzalność cieplna oraz deformacja pod wpływem temperatury (odkształcanie sprężyste i plastyczne oraz pełzanie) [5]. Wymiary modeli woskowych zależą nie tylko od geometrii matrycy,[...]

Charakterystyka połączenia metal-ceramika w kompozytach na osnowie Cu wzmacnianych włóknami SiC modyfikowanymi metodą implantacji jonowej

Czytaj za darmo! »

Kompozyty o osnowie metalicznej (MMC) wzmacniane włóknami ceramicznymi są zróżnicowane pod względem właściwości mechanicznych i cieplnych [1÷4]. Zróżnicowanie tych właściwości wynika między innymi ze skokowej zmiany właściwości sprężystych, plastycznych i cieplnych na granicy włókno-osnowa. Włókno i osnowa różnią się także pod względem wartości liniowych współczynników rozszerzalności temper[...]

Charakterystyka i kontrola właściwości technologicznych mieszanek ceramicznych do wytworzenia form odlewniczych do odlewania precyzyjnego części turbin lotniczych metodą Bridgmana

Czytaj za darmo! »

W procesie precyzyjnego odlewania krystalizowanych kierunkowo i monokrystalicznych odlewów części lotniczych techniką Bridgmana [1] powszechnie stosowane są wielowarstwowe formy ceramiczne. Formy te umożliwiają precyzyjne i powtarzalne odtwarzanie skomplikowanych geometrycznie przestrzennych kształtów części lotniczych z jednoczesnym uzyskaniem wymaganych właściwości gwarantujących bezpieczeństwo oraz wymagane parametry eksploatacyjne. Pomimo wielu podobieństw do konwencjonalnego odlewania precyzyjnego, technika krystalizacji kierunkowej wymaga znacznie większego zaawansowania technologicznego, wysoko wykwalifikowanego zaplecza badawczego oraz stosowania w poszczególnych etapach procesu materiałów najwyższej jakości o ściśle zdefiniowanych właściwościach [2]. Wytwarzanie odpow[...]

Porowatość i wytrzymałość form ceramicznych wykorzystywanych w procesie odlewania precyzyjnego metodą Bridgmana

Czytaj za darmo! »

Proces odlewania precyzyjnego metodą Bridgmana stosowany jest do otrzymywania skomplikowanych geometrycznie i odpowiedzialnych części maszyn i urządzeń. Zastosowanie tej techniki umożliwia uzyskanie odlewów monokrystalicznych oraz o strukturze ziaren kolumnowych i żądanej orientacji krystalograficznej. Krytycznym i zarazem jednym z najważniejszych etapów w procesie odlewniczym jest wytworzenie formy ceramicznej [1]. Wymagania stawiane formom odlewniczym obejmują szereg specyficznych właściwości materiałowych. Od materiałów stosowanych na pierwsze powłoki wymaga się niereaktywności w kontakcie z odlewanym metalem, czystości chemicznej i żaroodporności. Natomiast materiał zastosowany na konstrukcyjne warstwy formy musi zapewnić im wytrzymałość, gazoprzepuszczalność, odporność na pełzanie, wysoką przewodność cieplną i dobrą wybijalność. Formy ceramiczne schną od 3 do 7 dni, w zależności od liczby warstw oraz warunków przyjętych w procesie suszenia form (temperatura i wilgotność powietrza) [2]. Ze względu na czas wytwarzania form ceramicznych i stawiane im wymagania, od etapu formierskiego zależy szybkość przebiegu procesu odlewniczego jak i jakość odlanych części. Od porowatości wytworzonych form zależy ich wytrzymałość w procesie zalewania roztopionym metalem, szybkość stygnięcia odlewu oraz stopień zagazowania. Porowatość form opisywana jest przez różne parametry, takie jak: rozkład średnicy porów, ich kształt, stopień połączenia porów, całkowita ich ilość oraz objętość [3]. Praca dotyczy badań właściwości wytrzymałościowych i porowatości dwóch rodzajów form ceramicznych stosowanych w procesie odlewania precyzyjnego łopatek turbin silników odlewniczych metodą Bridgmana [4]: na osnowie tlenku glinu i mulitu. W pracy przedstawiono parametry opisujące ilościowo porowatość oraz gęstość form. Zmierzono także właściwości wytrzymałościowe form metodą trójpunktowego zginania. Wyznaczono wytrzymałość na zginanie, moduł Younga i moduł W[...]

Wpływ rozdrobnienia ziarna na odporność korozyjną niklu 200


  Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 299 odporność korozyjną. Austenityczna stal nierdzewna 316 po HE ma większą odporność na korozję wżerową [10], ale austenityczna stal nierdzewna 303 - mniejszą [11]. Stopy aluminium 7475 po HE mają mniejszy potencjał korozyjny i wyższy prąd pasywacji, ale rozdrobnienie ziarna eliminuje korozję międzykrystaliczną, co korzystnie wpływa na "długość życia" konstrukcji wykonanych z nano-stopów Al [12]. 2. Badany materiał i metodyka badań Przedmiotem badań był nikiel (Ni 200) o składzie chemicznym podanym w tablicy 1. Materiał w stanie wyjściowym miał postać pręta o średnicy φ = 40,4 mm, który wyciskano kumulacyjnie z chłodzeniem do średnic 26,97; 15,89; 9,92 i 4,94 mm. Łącznie odkształcenie rzeczywiste wyniosło ε = 4,2. Procesy HE prowadzono w temperaturze pokojowej, przy prędkościach odkształcenia έ = 2,48÷7,44·101. Na próbkach po hydro-ekstruzji przeprowadzono badania struktury wykorzystując mikroskop świetlny KEYENCE VHX-600, skaningowy mikroskop elektronowy HITACHI SU70 oraz transmisyjny mikroskop elektronowy JEOL JEM-1200EX. Do ilościowej analizy mikrostruktury i zniszczeń korozyjnych posłużono się programem MicroMeter v.0,86b. Do pomiaru głębokości wżerów wykorzystano profi lometr optyczny WYKO NT 9300. Twardość próbek zmierzono mikrotwardościomierzem VICKERS - ZWICK. Badanie odporności korozyjnej przeprowadzono metodą potencjodynamiczną[...]

Wpływ trawienia powierzchni na odporność na korozję stopu AA2024


  W artykule opisano wpływ trawienia powierzchni blach ze stopu AA2024 na właściwości korozyjne. Porównane zostały powierzchnie polerowane i czyszczone dwoma różnymi procedurami (1) odtłuszczaniem w acetonie oraz etanolu oraz (2) trawieniem w roztworze alkalicznym oraz kwaśnym. Różnice w odporności korozyjnej wyjaśniono w oparciu o obserwowacje struktury przy użyciu skaningowego mikroskopu elektronowego (SEM). Skład chemiczny elementów mikrostruktury był badany przy użyciu spektrometru dyspersji energii (EDS). Określono wpływ trawienia na skład chemiczny wydzieleń oraz morfologię powierzchni blach. Słowa kluczowe: trawienie, wydzielenia, AA2024 Etching infl uence on the corrosion resistance of AA2024 In the article the infl uence of surface pretreatment before the anodization process on the corrosion properties of AA2024 is reported. A comparison of two different procedures of surface preparation has been made: (1) cleaned with acetone and ethanol and (2) etched in alkaline solution followed by etching in acidic. Differences in the corrosion resistance were explained after observations of structure and morphology of the layers via scanning electron microscopy (SEM). The chemical composition of the microstructure elements was investigated with the use of energy dispersion spectrometer (EDS). The surface was characterized using scanning electron microscope (SEM) equipped with and The effect of the etching on the chemical composition of precipitates and morphology of the sample surface was determined. Keywords: etching, precipitation, AA2024 ochrona przed korozja 7/2011 1. Wstęp Ochrona korozyjna materiałów stosowanych w lotnictwie, takich jak np. stopy aluminium z serii 2xxx, stanowi niezwykle aktywne pole badań prowadzonych w czołowych ośrodkach na całym świecie. Powszechnie stosowaną metodą ochrony antykorozyjnej tych stopów jest wytwarzanie na ich powierzchni powłoki t[...]

 Strona 1  Następna strona »