Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Justyna KOWALSKA"

Niejednoznaczności i ograniczenia w określaniu jakości oddawania barw źródeł światła wskaźnikiem Ra (CIE CRI) DOI:10.15199/48.2017.05.14

Czytaj za darmo! »

Bardzo istotnym parametrem opisującym jakość oświetlenia jest poprawność oddawania barwy oświetlanych obiektów. Współcześnie jako miara tej poprawności stosowany jest wskaźnik Ra (CRI) opracowany przez Międzynarodową Komisję Oświetleniową CIE. W pracy wskazano, że miara ta posiada wiele niejednoznaczności w interpretacji swojej wartości w przypadku źródeł światła różniących się parametrami świetlnymi. W artykule została przedstawiona także analiza procesu percepcji barwy oraz omówiono czynniki mające wpływ na postrzeganie barwy obiektów. Abstract. Lighting is describing by very important parameter which is ability to proper color rendering of illuminated objects. Nowadays for this is used CIE CRI which is developed by the International Commission on Illumination. In this paper indicated, that this measure has a number of ambiguities in the interpretation of this index for different light parameters of light sources. This article presents the analysis of the process of perception of color and discusses the factors affecting the perception of the color of objects. (Ambiguity and limitations in determining the quality of the color rendering of light sources by index Ra (CIE CRI)) Słowa kluczowe: oddawanie barw, źródła światła, temperatura barwowa, binning Keywords: color rendering, light sources, color temperature, binning Wstęp Światło pełni istotną rolę w życiu i funkcjonowaniu człowieka. To ono buduje atmosferę, zapewnia komfort psychiczny oraz nadaje kształt przedmiotom i definiuje ich barwę. Wygląd barwy danego obiektu jest zależny od użytego źródła światła, widmowego współczynnika odbicia danego obiektu oraz systemu wzrokowego człowieka (Rys.1). Stosowane współcześnie do celów oświetleniowych źródła światła nie są promiennikami równoenergetycznymi tj. takimi dla których wszystkie długości fali są jednakowo reprezentowane. W związku z czym istnieje możliwość modelowania wyglądu barwnego oświetlanych przedmiotów. Modelowanie takie u[...]

Określanie jakości oddawania barw źródeł światła parametrami przedstawionymi w zaleceniach IES TM-30-15 i CIE 013.3-1995 DOI:10.15199/48.2017.06.13

Czytaj za darmo! »

Wstęp Nieadekwatność i niedostosowanie w przypadku źródeł LED metody określania wskaźnika oddawania barw wskaźnikiem CIE Ra (CRI) [1,2,3,4,5,6] wprowadzonym przez Międzynarodową Komisję oświetleniową CIE w latach 60 XX wieku tj. w okresie dynamicznego rozwoju oświetlenia świetlówkowego, doprowadziły do powstania wielu nowych metryk oświetleniowych mających w zamyśle ich autorów być rzetelnym system oceny jakości barwnego oświetlenia. Pomimo wielu prób mających na celu zastąpienie metody CIE, żadna z nowych metryk nie została jeszcze powszechnie zaakceptowana. Północnoamerykańskie Illuminating Engineering Society IES w 2015 roku zaleciło do stosowania na terenie USA metody TM-30-15, która bazuje na wprowadzeniu dwóch miar oceny oddawania barw - wskaźnika wierności barwy, który jest odpowiednikiem metody CIE 013.3-1995 oraz wskaźnika zmiany w nasyceniu barwy, czyli wskaźnika określanego jako Gamut Area Index [7]. Niniejszy artykuł ma na celu zaprezentowanie metryk IES oraz CIE i porównanie wyników ich działania na przykładzie wybranych rozkładów widmowych typowych źródeł światła. Metoda CIE 13.3-1995 Wskaźnik CIE Ra (CRI) jest powszechnie stosowaną i akceptowaną miarą do oceny oddawania barw przez źródła światła. Metoda ta opiera się na porównaniu wyglądu 14 próbek testowych oświetlonych źródłem testowym i źródłem wzorcowym [8]. Za źródło wzorcowe przyjmuje się promiennik Plancka dla źródeł testowych o temperaturze poniżej 5000K, dla pozostałych temperatur barwowych stosuje się matematyczny model rozkładu widmowego światła dziennego. Zalecane jest, aby chromatyczność źródła wzorcowego i testowego była taka sama lub bardzo podobna. Różnice chromatyczności między źródłem testowym (uk,vk), a źródłem wzorcowym (ur,vr) oblicza się ze wzoru: (1) ( )2 ( )2 k r k r DC  u  u  v  v Tolerancja różnicy chromatyczności DC powinna być mniejsza niż 5*10-3 w innym przypadku końcowy wskaźnik oddawania bar[...]

Poliolefiny i woski polietylenowe Cz. I. Właściwości reologiczne DOI:10.15199/62.2018.4.11


  Przetwórstwo tworzyw sztucznych polega na nadaniu polimerowi odpowiedniej postaci użytkowej oraz wytworzenie wyrobu spełniającego pewne wymogi i nadającego się do zastosowania w określonych warunkach. W trakcie procesów przetwarzania w materiale polimerowym zachodzą złożone przemiany fizyczne i chemiczne, które są wynikiem działania sił mechanicznych (naprężeń), ciepła i ruchu w różnych elementach maszyn przetwórczych. Końcowe właściwości tworzywa zależą od procesów zachodzących w trakcie jego upłynniania oraz wymuszonego płynięcia stopu podczas mieszania i kształtowania wyrobu. Zatem bardzo istotne jest poznanie zjawisk reologicznych w upłynnionym polimerze podczas przepływu1). Reologia jest gałęzią wiedzy w sposób szczególny przeznaczoną i wykorzystywaną w badaniach materiałów polimerowych, w tym głównie polimerów oraz różnego rodzaju kompozytów na ich osnowie2). Dla tworzyw termoplastycznych szczególnie istotne jest określenie ich zdolności do płynięcia. Ta właściwość stanowi parametr decydujący w procesie wytwarzania różnego rodzaju wyrobów z tworzyw sztucznych, a także o możliwościach ich zastosowania i warunkach eksploatacji. Znajomość właściwości reologicznych materiałów polimerowych jest szczególnie przydatna przy doborze odpowiednich maszyn i urządzeń przetwórczych3, 4). Umożliwia to dobór warunków w procesach obróbki, przetwórstwa i modyfikacji tworzyw sztucznych5). W praktyce przemysłowej oraz w badaniach jakości tworzyw sztucznych podstawowym parametrem charakteryzującym tworzywa sztuczne jest wskaźnik szybkości płynięcia MFR (melt flow rate) lub MFI (melt flow index)1). Wartość tego wskaźnika zależy od rodzaju i właściwości tworzywa, głównie od średniej masy molowej i jej dyspersji oraz od stopnia usieciowania, a także od zastosowanych parametrów pomiarowych m.in. od użytego obciążenia oraz temperatury pomiaru, kształtu i rozmiaru dyszy6). Znając wartość MFR polimeru, możliwe jest określenie lepkości materiału, lep[...]

 Strona 1