Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Małgorzata Geszke-Moritza"

Use of mesoporous and colloidal silicas for adsorption and release of diflunisal Zastosowanie krzemionki mezoporowatej i koloidalnej w procesie adsorpcji i uwalniania diflunisalu DOI:10.15199/62.2016.7.17


  A com. mesoporous SiO2 and a colloidal SiO2 both modified with 3-aminopropyltriethoxysilane were used as the carriers for an anti-inflammatory drug (diflunisal). The max. adsorption capacity for the mesoporous SiO2 was more than 2,5-fold higher than that of modified colloidal SiO2. The equil. adsorption data were better fitted by the Langmuir isotherm than with the Dubinin-Radushkevich one. Spherical surface of the colloidal SiO2 contributed to a higher velocity of diflunisal release, than that of mesoporous SiO2 channels. Krzemionki MCM-41 oraz Aerosil modyfikowane 3-aminopropylotrietoksysilanem zastosowano jako nośniki leku przeciwzapalnego (diflunisal). Modyfikowana krzemionka MCM- -41-A charakteryzowała się ponad 2,5-krotnie większą pojemnością adsorpcyjną niż modyfikowana krzemionka koloidalna (Aerosil-A). Dowiedziono, że proces adsorpcji diflunisalu na badanych sorbentach lepiej opisuje izoterma Langmuira aniżeli Dubinina i Raduszkiewicza. Wykazano szybszą kinetykę uwalniania leku ze sferycznej powierzchni Aerosilu niż z mezoporowatych kanałów MCM-41. Spośród wielu typów krzemionkowych struktur, materiały mezoporowate wzbudzają szczególne zainteresowanie badaczy. Jest to związane z ich unikatowymi właściwościami fizykochemicznymi, takimi jak znaczna powierzchnia właściwa, duża objętość przestrzeni mezoporowatych, niekiedy także obecność mikroporów (SBA-15, SBA-16) oraz możliwość funkcjonalizacji powierzchni1, 2). Od czasu opublikowania pierwszej pracy poświęconej syntezie krzemionki MCM-41 minęło już prawie 25 lat3), ale wciąż obserwuje się znaczący wzrost użyteczności mezoporowatych krzemionek w różnych dziedzinach nauki. Obecnie, poza katalizą heterogeniczną4), są one stosowane w elektrochemii5), biokatalizie6), w procesach adsorpcji organicznych i nieorganicznych zanieczyszczeń środowiska7, 8), podczas zatężania (wzbogacania) substancji biologicznie aktywnych9, 10), w procesach rozdzielania złożonych mieszanin11[...]

Zastosowanie modyfikowanej krzemionki w procesie adsorpcji kwasu syryngowego DOI:10.15199/62.2019.4.27


  Mezoporowata krzemionka MCM-41 otrzymana została w 1992 r. przez zespół Kresgego i współpr.1). Materiał ten odznacza się2) heksagonalnym uporządkowaniem o nanometrycznej średnicy porów (2-4 nm), powierzchnią właściwą rzędu 1000 m2/g oraz objętością porów ok. 1,0 cm3/g. Wskazane właściwości fizykochemiczne krzemionki MCM-41 oraz jej dobrze poznane właściwości adsorpcyjne3, 4) sprawiły, że modyfikowaną postać tej nanoporowatej struktury zastosowano w procesie adsorpcji kwasu syryngowego (kwas 3,5-dimetoksy- 4-hydroksybenzoesowy), który jest naturalnym kwasem fenolowym rozpowszechnionym w świecie roślin. Substancja ta wykazuje przeciwutleniające, przeciwzapalne, neuroprotekcyjne oraz hepatoprotek cyjne właściwości farmakologiczne5). Przedmiotem przeprowadzonych badań była ocena właściwości adsorpcyjnych krzemionki MCM-41 modyfikowanej (3-aminopropylo)trietoksysilanem stosowanej jako sorbent przeznaczony do zatężania kwasu syryngowego. Część doświadczalna Materiały Stosowano kwas syryngowy (≥95%), (3-aminopropylo)trietoksysilan 99% (APTES) oraz mezoporowatą krzemionkę MCM-41 zakupione w firmie Sigma-Aldrich. Wykorzystano także bezwodny toluen 99,8%, 2-propanol (99,7%, cz.d.a.) oraz chloroform (>98,5%, cz.d.a.) zakupione w firmie Avantor Performance Materials Poland. Metodyka badań Krzemionkę MCM-41 modyfi[...]

 Strona 1