Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Jacek Puchalski"

Ocena niepewności charakterystyki z dwu pomiarów kontrolnych DOI:10.15199/62.2019.6.22


  W praktyce pomiarów laboratoryjnych i przemysłowych w badaniach systemów pomiarowych, ich członów i elementów oraz w kontroli stanu aparatury, procesów produkcji i wyrobów występują dwa rodzaje zagadnień. Pierwszy rodzaj to wyznaczanie przebiegów funkcji opisujących badaną charakterystykę i dokładności jej modelu wg określonego kryterium, np. najmniejszych kwadratów, na podstawie zbioru wyników obserwacji pomiarowych rozmieszczonych przypadkowo lub w sposób zdeterminowany, np. równomierny, w badanym zakresie xmax - x0. Drugi 968 98/6(2019) rodzaj zagadnień to ustalenie, w których punktach i z jaką dokładnością należy kontrolować parametry badanej charakterystyki, by stwierdzić czy nie przekroczono wymaganej niepewności bezwzględnej lub względnej w określonym zakresie pomiarowym. Dotyczy to np. kalibracji charakterystyk przyrządów, czujników, przetworników i innych członów systemów pomiarowych, analizy właściwości substancji wskutek zmian jej składu, kontroli wytwarzania elementów i podzespołów, monitorowania i diagnostyki urządzeń oraz statystycznej kontroli jakości i sterowania ciągłymi i dyskretnymi procesami produkcji masowej, w tym w przemyśle chemicznym i spożywczym. Zagadnienia pierwszego rodzaju rozwiązuje się, stosując metody regresji liniowej i nieliniowej o różnych kryteriach optymalizacji i technikę numeryczną. Są one opisane w literaturze i nie są przedmiotem tej pracy. Do oceny dokładności pomiarów w latach 90. XX w. wprowadzono pojęcie "niepewność" oraz opracowano zasady jego stosowania w postaci przewodnika o angielskim akronimie GUM1) i kolejno ukazujących się jego Suplementów. Zakres zastosowania tych przepisów ciągle rozszerza się też w licznych publikacjach, w tym w monografii wydanej przez PIAP2). Obok powszechnego już stosowania pojęcia niepewność do oceny dokładności pomiarów, w badaniach eksperymentalnych pojawiły się i rozpowszechniły nowe jego zastosowania do oceny jakości wyrobów, statystycznego ster[...]

Wyznaczanie niepewności w pomiarach wieloparametrowych wielkości o skorelowanych składowych typu A oraz B DOI:10.15199/62.2019.7.5


  Wynik pomiarów podawany jest w postaci dwu estymat, które opisują wartość oraz ocenę dokładności każdej z wielkości pojedynczo badanej w obiekcie, czyli menzurandu jednoparametrowego. Oba estymatory wyznacza się z danych próbki pomiarowej, czyli ze zbioru wartości obserwacji pomiarowych wielokrotnie powtórzonych w tych samych lub podobnych warunkach wpływających. W ocenie dokładności pomiarów wieloparametrowych ponadto uwzględnia się też związki deterministyczne i statystyczne (korelację) pomiędzy mierzonymi wielkościami. Po korekcie znanych wpływów o charakterze deterministycznym otrzymuje się rozrzut wartości obserwacji pomiarowych traktowany jako losowy i opisywany rozkładem prawdopodobieństwa. W celu ujednolicenia metody oceny dokładności wyników pomiarów siedem organizacji międzynarodowych wspólnie opracowało i po raz pierwszy opublikowało w 1993 r. specjalny przewodnik wyrażania niepewności pomiarów GUM1). Jego treść kilkakrotnie udoskonalano. Ostatnia anglojęzyczna wersja ukazała się w 2008 r.1). Zakres stosowania GUM jest rozszerzany poprzez kolejne Suplementy2-5). Ciągle ukazują też prace o usprawnieniu korzystania z tych przepisów i propozycje ich udoskonalenia, w tym i przyczynki z udziałem autorów6-18). Poprzednio do oceny dokładności pomiarów stosowano błędy pomiarowe z podziałem na systematyczne i przypadkowe. Wskutek trudności z wyznaczeniem w praktyce wartości rzeczywistej, w przewodniku GUM wprowadzono nowe pojęcie nazwane niepewnością pomiarów MU (measurement uncertainty). Jest to szerokość przedziału, a dla pomiarów wieloparametrowych - opis granic tzw. obszaru 1062 98/7(2019) pokrycia, w którym z określonym prawdopodobieństwem może wystąpić estymata wartości menzurandu otrzymana po korekcji i przetworzeniu surowych wyników pomiarów. Podstawą oceny niepewności pomiarów jest wyznaczenie jej składowych typu A i typu B, oznaczanych jako uA i uB. Niepewność całkowita u jest zdefiniowana w GUM jako standardowe o[...]

 Strona 1