Wyniki 1-10 spośród 18 dla zapytania: authorDesc:"Michał Moritz"

Use of mesoporous silica as theophylline adsorbent in drug delivery system. Zastosowanie mezoporowatej krzemionki jako adsorbentu dla teofiliny w układzie dostarczania substancji leczniczej


  Mesoporous SiO2 was produced by decompn. of Si(OEt)4, modified with NH2(CH2)3Si(OEt)3 and used for adsorption of theophylline from Me2CHOH/CHCl3 soln. at room temp. The adsorbed theophylline was then released to water or aq. HCl soln. (concn. 0.1 mol/L) at 37+-2°C. The modification of the SiO2 adsorbent resulted in an increase in its adsorption capacity by 60% and a decrease in the theophylline releasing rate. Przedstawiono wpływ modyfikacji powierzchni krzemionki SBA-15 3-aminopropylotrietoksysilanem na proces adsorpcji i uwalniania teofiliny. Dokonano charakterystyki próbek z użyciem sorptometrii azotu, analizy dyfraktometrycznej (XRD) oraz spektroskopii odbiciowej. Wykazano, że modyfikacja krzemionki znacznie zwiększa pojemność adsorpcyjną nośnika i powoduje wydłużenie uwalniania leku. Systemy dostarczania substancji leczniczych DDS (drug delivery systems) definiuje się jako układy, których przeznaczeniem jest zapewnienie stałego, terapeutycznego stężenia leku w surowicy krwi pacjenta. Mogą być one reprezentowane, zarówno przez klasyczne postacie leku (tabletki, granulaty, proszki), jak również przez urządzenia dozujące substancję leczniczą (np. pompy infuzyjne). Układy dostarczające substancję leczniczą, ze względu na swój charakter, zajmują miejsce pośrednie, pomiędzy czystą substancją aktywną, a miejscem przeznaczenia leku w organizmie pacjenta1). Dozowanie substancji aktywnej z systemu terapeutycznego może być regulowane zarówno przez czynniki chemiczne, jak i fizyczne. Znane jest uwalnianie leków pod wpływem zmiany warunków osmotycznych środowiska, w obecności pola magnetycznego, czynników mechanicznych, zmiany odczynu, lub związane z biodegradacją matrycy, z której jest wykonany system terapeutyczny2). Materiały mezoporowate, to struktury porowate, których średnica porów mieści się w granicach3) 2-50 nm. Unikatowe właściwości [...]

Synthesis, modification and uses of mesoporous materials Synteza, modyfikacja i zastosowania materiałów mezoporowatych


  A review, with 111 refs. Uses of the mesoporous materials in heterogeneous processes, biomedicine, electrochem. and anal. chem. were outlined. Przedstawiono metody syntezy, sposoby modyfikacji oraz zakres zastosowań materiałów mezoporowatych w procesach katalizy heterogenicznej, naukach biomedycznych, elektrochemii oraz chemii analitycznej. Znaczna powierzchnia właściwa, uporządkowany układ porów oraz możliwość modyfikacji powierzchni, czyni z materiałów mezoporowatych narzędzie o wszechstronnych zastosowaniach. Struktury te są stosowane jako katalizatory, nośniki w systemach dostarczania substancji leczniczych, elementy czujników elektrochemicznych i optycznych, a także jako adsorbenty. Możliwość modyfikacji materiałów mezoporowatych, zarówno podczas syntezy, jak i po jej zakończeniu, pozwala na optymalizację ich właściwości fizykochemicznych w obszarze danego zastosowania. Materiały mezoporowate to klasa substancji porowatych, których średnica porów mieści się w zakresie od 2-50 nm, zgodnie z podziałem zaproponowanym przez IUPAC1). Istotnym wydarzeniem, wpływającym na upowszechnienie zastosowań tych materiałów było otrzymanie w 1992 r. przez Kresgego i współpr.2) krzemionki MCM-41 (mobile composition of matter). Odkrycie tej struktury było poprzedzone przynajmniej dwoma, ważnymi z historycznego punktu widzenia wydarzeniami. Pierwsze z nich to otrzymanie i opatentowanie w 1971 r. przez Chiolę i współpr.3) tzw. krzemionki o małej gęstości (low-bulk density silica). Jednak z powodu niedostatecznej wówczas charakterystyki otrzymanej struktury nie zyskała ona szczególnego znaczenia praktycznego. Drugim zaś było otrzymanie w 1990 r. przez Yanagisawa i współpr.4) mezoporowatego krzemianu poprzez modyfikację natural-nego kanemitu, określanego później jako FSM (folded sheets materials) 5). Lata dziewięćdziesiąte XX w. to okres żywego zainteresowania wielu ośrodków naukowych materiałami mezoporowatymi. W tabeli 1 przedstawiono w[...]

Use of modified mesoporous SBA-15 silica for adsorption of 4-chlorophenol Zastosowanie modyfikowanej mezoporowatej krzemionki SBA-15 w procesie adsorpcji 4-chlorofenolu DOI:10.15199/62.2015.6.3


  Mesoporous SiO2 was modified by grafting with NH2(CH2)3Si(OEt)3 and used for adsorption of p-ClC6H4OH. The SiO2 samples were characterized by X-ray diffraction and N2 sorption anal. Adsorption capacity of modified/ unmodified SiO2 was detd. at 25°C for p-ClC6H4OH concn. 5.0·10-4-4.2·10-2 mol/L. More than 2.5 times higher adsorption capacity was achieved on modified SiO2. Przedstawiono wpływ funkcjonalizacji materiału SBA-15 na proces adsorpcji 4-chlorofenolu. Modyfikację powierzchni mezoporowatej krzemionki przeprowadzono metodą graftingu z użyciem 3-aminopropylotrietoksysilanu. Określono charakterystykę strukturalną adsorbentów z użyciem techniki XRD oraz sorptometrii azotu. Wykazano znaczący wzrost pojemności adsorpcyjnej modyfikowanego adsorbentu względem 4-chlorofenolu w porównaniu z czystą krzemionką SBA-15. Wykazano, że proces adsorpcji 4-chlorofenolu na badanych sorbentach przebiega zgodnie z zależnością Langmuira. Materiały mezoporowate to substancje porowate, których średnica porów tworzących sieć kanałów mieści się w przedziale 2-50 nm, zgodnie z podziałem zaproponowanym przez IUPAC1). Materiały te obejmują szeroką grupę substancji zróżnicowanych pod względem budowy chemicznej i właściwości fizykochemicznych, takich jak m.in. krzemionka, tlenki metali przejściowych, sole metali i węgiel2). Spośród licznych materiałów mezoporowatych na szczególną uwagę zasługują krzemionki, ze względu na prostotę otrzymywania oraz możliwość dowolnej modyfikacji ich powierzchni. Krzemionkowe materiały mezoporowate otrzymywane są przeważnie metodą hydrotermalną w warunkach kwasowych. Jako organiczny szablon dla przyszłej struktury stosuje się środek powierzchniowo czynny, zaś rolę prekursora krzemionki pełnić może np. tetraetoksysilan lub krzemian sodu. Oddziaływania pomiędzy powierzchnią miceli środka powierzchniowo czynnego a hydrolizującym prekursorem doprowadzają do formowania mezofazy. Kalcynacja układu środek powie[...]

Preparation and characterization of drug delivery systems based on polymer-modified mesoporous silica SBA-15 Otrzymywanie oraz charakterystyka układów dostarczania substancji leczniczej opartych na mezoporowatej krzemionce SBA-15 modyfikowanej polimerem DOI:10.15199/62.2015.6.4


  Mesoporous SiO2 was impregnated with aq. solns. of poly(vinyl pyrrolidone), poly(vinyl alc.) and Na alginate and used as a support for metoprolol tartrate in a drug-delivery system. The addn. of polymers resulted in a decrease in the drug release (increase in residence time from 5 h up to 10-15 h). Przedstawiono sposób otrzymywania układów terapeutycznych opartych na połączeniu mezoporowatej krzemionki SBA-15 i polimerów w celu osiągnięcia spowolnionego uwalniania winianu metoprololu. Wykazano, że wzrastająca zawartość polimeru sprzyjała wolniejszemu uwalnianiu substancji leczniczej z matrycy SBA-15. Najwolniejszą kinetykę uwalniania winianu metoprololu obserwowano dla krzemionki zawierającej 4% mas. alginianu sodu lub 16% mas. poli(alkoholu winylowego). Dokonano charakterystyki nośników leków z użyciem skaningowej mikroskopii elektronowej, sorptometrii azotu oraz analizy dyfraktometrycznej (XRD). Układy dostarczania substancji leczniczej DDS (drug delivery systems) można zdefiniować jako wszelkie połączenia substancji aktywnej z różnymi nośnikami w celu polepszenia jej właściwości farmakokinetycznych oraz biodystrybucji w organizmie. W odróżnieniu od substancji aktywnej w postaci wolnej, systemy dostarczania substancji leczniczych stwarzają możliwość optymalizacji procesu terapeutycznego poprzez właściwe dozowanie substancji czynnej (np. zapewnienie ciągłego uwalniania leku), zmniejszanie skutków ubocznych terapii, ochronę substancji czynnej przed rozkładem oraz jej dostarczanie w miejsce przeznaczenia1). Krzemionkowe materiały mezoporowate stanowią doskonały nośnik stosowany w systemach dostarczania leków2) ze względu na swoje specyficzne właściwości fizykochemiczne wynikające z przestrzennego uporządkowania kanałów, ogromnej powierzchni właściwej, znacznej objętości porów oraz możliwości modyfikacji powierzchni. W ujęciu historycznym, pierwsze zastosowanie materiału mezoporowatego w DDS datowane jest na 2001 r., kiedy t[...]

Use of SBA-15 silica modified with 3-aminopropyltriethoxysilane as the adsorbent for 2-naphthoxyacetic acid Zastosowanie krzemionki SBA-15 modyfikowanej 3-aminopropylotrietoksysilanem jako adsorbentu kwasu 2-naftoksyoctowego DOI:10.15199/62.2016.1.5


  2-Naphthoxyacetic acid was adsorbed from its Me2CHOH solns. (conc. 100-3500 mg/L) at 25°C for 12 h on unmodified SiO2 (0.2 g sample) or on aminopropyl group-modified SiO2. The adsorption was well described by Langmuir model. The SiO2 surface functionalization resulted in 19 fold increase of the adsorption capacity. Opisano proces adsorpcji kwasu 2-naftoksyoctowego na mezoporowatej krzemionce modyfikowanej 3-aminopropylotrietoksysilanem. Przeprowadzono fizykochemiczną charakterystykę zsyntezowanych adsorbentów metodami sorptometrii azotu, transmisyjnej mikroskopii elektronowej oraz spektroskopii w podczerwieni. Wykazano, że zastosowana metoda funkcjonalizacji matrycy SBA-15 powoduje znaczący wzrost jej pojemności adsorpcyjnej, zaś sam proces adsorpcji przebiega zgodnie z modelem Langmuira. Materiały mezoporowate, zwane także mezoporowatymi sitami molekularnymi, stanowią grupę substancji porowatych, których średnica porów mieści się w przedziale 2-50 nm1). Pod względem składu chemicznego mogą one obejmować dużą grupę substancji, takich jak m.in. krzemionka, tlenki i sole metali przejściowych, tlenki metali alkalicznych oraz węgiel2). Znaczący postęp w zakresie syntezy oraz praktycznych zastosowań tych substancji datowany jest od 1992 r., kiedy to Kresge i współpr.3) opublikowali pracę poświęconą krzemionce MCM-41 (mobil composition of matter). Krzemionkowe materiały mezoporowate odznaczają się zazwyczaj wielką powierzchnią właściwą, sięgającą niekiedy 1000 m2/g, objętością porów rzędu 1 cm3/g oraz możliwością modyfikacji powierzchni poprzez reakcję wolnych grup silanolowych z trialkoksysilanami2). Substancje te ze względu na swoją nanoporowatość, stabilność chemiczną oraz łatwość modyfikacji powierzchni znajdują obecnie zastosowanie jako katalizatory4), nośniki substancji leczniczych5), elementy ogniw paliwowych6) i słonecznych7), wypełnienie kolumn chromatograficznych8), elementy czujników optycznych9) oraz elektrochemiczn[...]

Zastosowanie nanomateriałów w wykrywaniu i usuwaniu zanieczyszczeń środowiska


  Przedstawiono krótką charakterystykę oraz zakres zastosowań kropek kwantowych, nanostruktur węglowych, materiałów mezoporowatych oraz nanocząstek tlenków metali w kluczowych zagadnieniach dotyczących zanieczyszczeń środowiska. Zakres zastosowań wybranych typów nanomateriałów wynika z ich właściwości fizykochemicznych oraz charakteru modyfikacji powierzchni struktury. Właściwości fluorescencyjne kropek kwantowych pozwalają na bezpośrednie, ilościowe oznaczanie zanieczyszczeń w próbkach wody i ścieków. Znaczna powierzchnia właściwa materiałów mezoporowatych oraz nanorurek węglowych umożliwia adsorpcję zanieczyszczeń z próbek środowiskowych (metoda SPE) przed ich właściwym oznaczeniem z użyciem technik instrumentalnych. Struktury mezoporowate oraz nanocząstki tlenków metali stosowane są w procesie katalitycznego lub fotokatalitycznego usuwania substancji toksycznych z powietrza oraz wody. A review, with 117 refs., of quantum dots, C nanostructures, mesoporous materials and metal oxide nanoparticles in environmental anal. and engineering. Nanomateriały to substancje o zdefiniowanym składzie oraz określonych właściwościach fizykochemicznych, których co najmniej jeden z wymiarów nie przekracza 100 nm1). Historia nanotechnologii sięga końca lat pięćdziesiątych XX w. i związana jest z wygłoszeniem przez Richarda Feynmana wykładu There is plenty of room at the bottom, poświęconego możliwości aranżacji struktur w skali pojedynczych atomów2). Obecnie rozumiany termin nanotechnologia wprowadzony został w 1974 r. przez Norio Taniguchi i związany jest z projektowaniem i otrzymywaniem nanostruktur3). Uwzględniając kształt nanomateriałów oraz ich właściwości fizykochemiczne, możemy wyróżnić: kropki kwantowe4), struktury węglowe, takie jak nanorurki5), fulleren6) lub grafen7), nanoczątki tlenków metali8), dendrymery9) oraz struktury mezoporowate10). Na rys. 1 zaprezentowano podział nanomateriałów uwzgledniający typ struktury oraz jej [...]

Quantum dots as multifunctional fluorescent tools Wszechstronność zastosowań kropek kwantowych DOI:10.15199/62.2015.11.4


  A review, with 85 refs., of uses of quantum dots in medicine, anal. chem., photocatalysis, solar cells and light- -emitting diodes. Kropki kwantowe ze względu na swoje wyjątkowe właściwości fizykochemiczne, a w szczególności optyczne, są wykorzystywane w wielu dziedzinach nauki oraz produkcji przedmiotów codziennego użytku. Zaprezentowano krótki opis zastosowań kropek kwantowych w naukach medycznych jako sond fluorescencyjnych oraz nośników substancji leczniczych. Przedstawiono także ich użyteczność podczas fluorymetrycznego wykrywania różnych związków chemicznych. Półprzewodnikowe właściwości kropek kwantowych sprawiają, że mogą one stanowić również elementy diod elektroluminescencyjnych, fotokatalizatorów lub ogniw słonecznych. W ostatnich latach obserwuje się znaczący postęp w rozwoju nanotechnologii, który przejawia się praktycznym wykorzystaniem jej osiągnięć w wielu dziedzinach nauki, przemysłu oraz w otrzymywaniu przedmiotów codziennego użytku. Celowość projektowania i wytwarzania materiałów w skali nanometrycznej, czyli takich, których co najmniej jeden z wymiarów nie przekracza 100 nm, znajduje swoje uzasadnienie w rozlicznych przykładach zastosowań nanostruktur. Dobrze znane jest zastosowanie nanomateriałów w takich produktach, jak artykuły higieny osobistej (szczoteczki do zębów, przybory fryzjerskie), kosmetyki, odzież (szczególnie sportowa). W wymienionych obszarach zastosowań swoje przeznaczenie znajdują głównie takie substancje, jak ditlenek tytanu, krzemionka, tlenek cynku oraz nanocząstki srebra, które wykazują właściwości przeciwbakteryjne1). Należy także zaznaczyć, że komercyjne zastosowanie nanomateriałów jest pewnego rodzaju ukoronowaniem wieloletniej pracy licznych zespołów badawczych. W tym miejscu trzeba podkreślić wielką rolę badań podstawowych dotyczących syntezy oraz potencjalnych zastosowań nanomateriałów w praktyce. Wiele doniesień literaturowych, zwłaszcza z ostatnich lat może stać się inspir[...]

Use of modified SBA-15 and MCF mesoporous silicas as adsorbents for chlorogenic acid. A comparative study Stosowanie modyfikowanych mezoporowatych krzemionek SBA-15 oraz MCF jako adsorbentów kwasu chlorogenowego. Studium porównawcze DOI:10.15199/62.2015.11.17


  Two SiO2 samples were prepd. by conversion of (EtO)4Si, modified with a com. nonionic surfactant and optionally with 1,3,5-Me3C6H3 and NH4F precursors, and functionalized with H2N(CH2)3Si(OEt)3 added at molar ratio 1:6 to the SiO2. Adsorption of chlorogenic acid from its Me2CHOH solns. (concn. 350-7000 mg/L) was studied at 25°C by shaking a suspension of modified silica sample in the chlorogenic acid soln. for 24 h and then spectrophotometric assaying the concn. of chlorogenic acid remaining in the liq. phase after removal of the adsorbent. Both adsorbents had similar waveforms of isotherms and the max. of adsorption capacity at 250 or 244 mg/g. Moreover, the morphol. of SiO2 samples was studied by scanning electron microscopy. Przedstawiono zastosowanie krzemionek SBA-15 oraz MCF modyfikowanych 3-aminopropylotrialkoksysilanem jako wydajnych adsorbentów kwasu chlorogenowego. Wykazano zbliżoną pojemność adsorpcyjną obu modyfikowanych materiałów wobec adsorbatu (Qmaks ≈ 250 mg/g). Krzemionki scharakteryzowano m.in. za pomocą skaningowej oraz transmisyjnej mikroskopii elektronowej. Proces adsorpcji kwasu chlorogenowego na modyfikowanych mezoporowatych sorbentach przebiegał zgodnie z modelem adsorpcji Langmuira. Materiały mezoporowate to substancje porowate, których średnica porów1) mieści się w przedziale 2-50 nm. Struktury mezoporowate mogą być reprezentowane przez różnorodną grupę związków chemicznych, takich jak tlenki metali przejściowych, tlenki metali alkalicznych, sole i wodorotlenki metali, struktury organiczne, węgiel oraz krzemionka2). Ta ostatnia substancja znajduje swoje szczególne miejsce w historii rozwoju materiałów mezoporowatych, bowiem opublikowanie w 1992 r. przez Kresgego i współpr.3) pracy poświęconej właśnie syntezie krzemionki MCM-41 zapoczątkowało dynamiczny postęp w zakresie otrzymywania oraz zastosowań innych mezoporowatych sit molekularnych. Mezoporowate krzemionki ze względu na prostotę sy[...]

Modeling of boldine adsorption onto PHTS mesoporous silica Modelowanie procesu adsorpcji boldyny na mezoporowatej krzemionce PHTS DOI:10.15199/62.2016.7.16


  Boldine was adsorbed from Me2CHOH and MeCN solns. on plugged hexagonal templated SiO2 at 25°C to det. the adsorption isotherms analyzed then by using the Langmuir, Freundlich, Dubinin-Radushkevich and Dubinin-Astakhov models. To det. the isotherm parameters both linear regression and non-linear fitting anal. were used. The equil. adsorption data were best fitted by the Langmuir equation when the non-linear regression was used. Przedstawiono zastosowanie mezoporowatej krzemionki PHTS w procesie adsorpcji boldyny. Dokonano matematycznego opisu adsorpcji modelowymi równaniami izoterm Langmuira, Freundlicha, Dubinina i Raduszkiewicza oraz Dubinina i Astachowa. Parametry izoterm oszacowano, wykorzystując dopasowanie nieliniowe oraz metodę regresji liniowej. W przypadku regresji nieliniowej stosowano metodę sumy znormalizowanych błędów jako kryterium optymalizacji wartości parametrów izoterm. Przeprowadzone badania wykazały, że model adsorpcji Langmuira, którego parametry oszacowano metodą regresji nieliniowej, najlepiej opisuje proces adsorpcji alkaloidu na badanym sorbencie. Materiały mezoporowate, zgodnie z podziałem zaproponowanym przez IUPAC1), stanowią grupę substancji porowatych, których średnica porów mieści się w przedziale 2-50 nm. Spośród wielu mezoporowatych struktur najlepiej poznane są materiały krzemionkowe. Wynika to z faktu, że mezoporowate krzemionki były historycznie pierwszymi tak dobrze opisanymi i rozpowszechnionymi materiałami tego typu2).Krzemionkowe mezoporowate sita molekularne charakteryzują się znaczną powierzchnią właściwą, dużą objętością porów, zazwyczaj określonym układem mezoporowatych kanałów (SBA-15, SBA-16) oraz obecnością wolnych grup silanolowych w przestrzeniach mezoporów. Ta ostatnia cecha w połączeniu z dobrze rozwiniętą powierzchnią właściwą sprawia, że substancje te odznaczają się dobrymi właściwościami adsorpcyjnymi3). Znane jest zastosowanie mezoporowatych krzemionkowych sorbentów [...]

Use of mesoporous and colloidal silicas for adsorption and release of diflunisal Zastosowanie krzemionki mezoporowatej i koloidalnej w procesie adsorpcji i uwalniania diflunisalu DOI:10.15199/62.2016.7.17


  A com. mesoporous SiO2 and a colloidal SiO2 both modified with 3-aminopropyltriethoxysilane were used as the carriers for an anti-inflammatory drug (diflunisal). The max. adsorption capacity for the mesoporous SiO2 was more than 2,5-fold higher than that of modified colloidal SiO2. The equil. adsorption data were better fitted by the Langmuir isotherm than with the Dubinin-Radushkevich one. Spherical surface of the colloidal SiO2 contributed to a higher velocity of diflunisal release, than that of mesoporous SiO2 channels. Krzemionki MCM-41 oraz Aerosil modyfikowane 3-aminopropylotrietoksysilanem zastosowano jako nośniki leku przeciwzapalnego (diflunisal). Modyfikowana krzemionka MCM- -41-A charakteryzowała się ponad 2,5-krotnie większą pojemnością adsorpcyjną niż modyfikowana krzemionka koloidalna (Aerosil-A). Dowiedziono, że proces adsorpcji diflunisalu na badanych sorbentach lepiej opisuje izoterma Langmuira aniżeli Dubinina i Raduszkiewicza. Wykazano szybszą kinetykę uwalniania leku ze sferycznej powierzchni Aerosilu niż z mezoporowatych kanałów MCM-41. Spośród wielu typów krzemionkowych struktur, materiały mezoporowate wzbudzają szczególne zainteresowanie badaczy. Jest to związane z ich unikatowymi właściwościami fizykochemicznymi, takimi jak znaczna powierzchnia właściwa, duża objętość przestrzeni mezoporowatych, niekiedy także obecność mikroporów (SBA-15, SBA-16) oraz możliwość funkcjonalizacji powierzchni1, 2). Od czasu opublikowania pierwszej pracy poświęconej syntezie krzemionki MCM-41 minęło już prawie 25 lat3), ale wciąż obserwuje się znaczący wzrost użyteczności mezoporowatych krzemionek w różnych dziedzinach nauki. Obecnie, poza katalizą heterogeniczną4), są one stosowane w elektrochemii5), biokatalizie6), w procesach adsorpcji organicznych i nieorganicznych zanieczyszczeń środowiska7, 8), podczas zatężania (wzbogacania) substancji biologicznie aktywnych9, 10), w procesach rozdzielania złożonych mieszanin11[...]

 Strona 1  Następna strona »