Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Małgorzata Cimochowicz-Rybicka"

Ocena możliwości wykorzystania osadu z uzdatniania wody w procesie fermentacji metanowej osadów ściekowych DOI:10.15199/62.2017.8.5


  Zmieniające się przepisy i regulacje prawne dotyczące składowania i utylizacji odpadów komunalnych zmuszają wielu eksploatatorów stacji uzdatniania wody (SUW) do poszukiwania metod racjonalnego wykorzystywania osadów z produkcji wody. Zgodnie z Ustawą1) osady z uzdatniania wody należy traktować jako odpady niebezpieczne. Prowadzone obecnie na świecie badania zmierzają do unowocześnienia znanych metod utylizacji osadów oraz do znalezienia nowych rozwiązań, które możliwie najniższym nakładem finansowym pozwoliłyby w pełni zabezpieczyć środowisko przed szkodliwością produktów końcowych, a jednocześnie umożliwić odzyskanie surowców i energii2). Celem prowadzonych badań było określenie możliwości wykorzystania osadów z SUW w procesie fermentacji metanowej osadów ściekowych, a w szczególności sprawdzenie potencjału metanogennego tej mieszaniny oraz jej podatności na odwadnianie. Ponadto podjęto próbę zbadania wpływu procesu dezintegracji osadu z uzdatniania wody na zwiększenie wydajności biogazu i zdolności jego odwadniania. Dezintegracja osadu, zastosowana przed procesem fermentacji, wpływa na "rozluźnienie" struktury osadu, dodatkowy uzysk substancji organicznej oraz na zwiększenie efektywności beztlenowego rozkładu3-5). Ilość powstających osadów podczas oczyszczania wody stanowi 2-5% oczyszczanej wody6). Ich skład i właściwości zależą od jakości wody surowej, metody uzdatniania oraz typu stosowanych reagentów i ich dawek7). Wody powierzchniowe charakteryzują się zmiennością składu, co powoduje, że powstający osad wykazuje duże różnice ilościowe i jakościowe8). Głównymi substancjami usuwanymi z wód powierzchniowych są minerały glinowe, koloidalne cząstki tlenku glinu, piasku oraz rozpuszczone substancje organiczne, a także pozostałości roślinne i zwierzęce9). Ilość poszczególnych składników, jak również zawartość substancji organicznych, stanowiące nawet 50-60% suchej masy, decyduje o podatności na odwodnianie osadów10). Zdolność[...]

Methanogenic potential of anaerobic biomass. Laboratory and full-scale experiments Potencjał metanogenny biomasy beztlenowej. Doświadczenia laboratoryjne i techniczne DOI:10.15199/62.2015.9.8


  Digested sludge was subjected to ultrasonic disintegration to intensify its anaerobic fermentation under lab. and full-scale conditions. An about 20% increase in MeH recovery from the sludge without any methanogenic potential. The lab. results were used for the planning the full-tech. scale exps. and improving the operational efficiency of the wastewater treatment plant. Przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych prowadzonych w celu określenia potencjału metanogennego osadu przefermentowanego poddanego dezintegracji ultradźwiękowej, wykorzystanej jako proces intensyfikujący beztlenową przeróbkę osadów ściekowych. Wyniki prac laboratoryjnych zostały potwierdzone rezultatami eksploatacji w pełnej skali w rzeczywistej oczyszczalni ścieków w Dąbrowie Górniczej. Testy respirometryczne osadów przefermentowanych w wydzielonych komorach fermentacyjnych i poddanych dezintegracji wykazały, że proponowany sposób polepszenia efektywności produkcji gazu fermentacyjnego prowadzi do ok. 20-proc. zwiększenia odzysku metanu z tej frakcji osadu (uprzednio uznawanej za frakcję osadową nie mającą potencjału wytworzenia metanu). Przedstawiono specyficzne problemy związane z przenoszeniem wyników badań laboratoryjnych do pełnej skali technicznej (np. w zakresie energii właściwej rozkładu). Zaproponowana metodyka określania możliwości zwiększenia odzysku gazu została zweryfikowana pozytywnie w obiekcie technicznym. Zarówno badania laboratoryjne, jak i pomiary w warunkach technicznych poparte analizą mikroskopową wykazały, że 20-proc. wzrost produkcji gazu poprzez dezintegrację ultradźwiękową może zostać osiągnięty bez potrzeby całkowitej destrukcji ścian komórek. W wyniku dotąd przeprowadzonych badań nad procesami poprawiającymi efektywność technologiczną linii osadowej można stwierdzić, że w dalszym ciągu brak jest jednoznacznych uwarunkowań, które pozwoliłyby na wyodrębnienie najlepszych, najbardziej skutecznych czy nawet uniwersalnych [...]

 Strona 1