Wyniki 1-10 spośród 12 dla zapytania: authorDesc:"Sławomir Hanczewski"

MODELOWANIE ANALITYCZNEWIELOSUŁUGOWYCH, NIEPEŁNODOSTE˛PNYCH SYSTEMÓW KOLEJKOWYCH ANALYTICAL MODELLING OF A MULTI-SERVICE, NON-FULL-AVAILABILITY QUEUEING SYSTEMS DOI:10.15199/59.2016.8-9.30


  W artykule przedstawiony został nowy, przybli ˙zony model wielousługowego, niepełnodost˛enego systemu kolejkowego. Mo˙ze by´c on wykorzystywany do modelowania systemów sieciowych o ograniczonym dost˛epie do zasobów. Ze wzgl˛edu na fakt, ˙ze model ten jest modelem przybli˙zonym, rezultaty uzyskane za jego pomoca˛ zostały porównane z wynikami eksperymentów symulacyjnych. Porównanie to pozwoliło na potwierdzi´c słuszno´s´c przyj˛etych zało˙ze ´n modelu. Abstract: The paper presents a new approximate analytical model of a multi-service, non-full-availability queueing system. The model can be use to model the access nodes of the network. Taking into consideration that the proposed model is approximate, the results of the analytical calculations obtained on the basis of the proposed in the paper model are compared with the simulation data. The simulation study has confirmed that the proposed model is characterised by high accuracy. Słowa kluczowe: EIG, systemy kolejkowe, systemy wielousługowe Keywords: EIG, queueing systems, multi-service systems 1. WSTE˛P Wi˛ekszo´s´c modeli współczesnych systemów telekomunikacyjnych opiera swoje działanie na zawo˙zeniu, ˙ze systemy te sa˛ pełnodoste˛pne (to znaczy, z˙e kaz˙de zgłoszenie moz˙e zaja˛c´ dowolne zasoby systemu jes´li tylko sa˛ one wolne) i mo˙zna je aproksymowa´c odpowiednio zmodyfikowanym modelem wia˛zki pełnodoste˛pnej [1], [2]. Do tego rodzaju modeli nalez˙a˛mie˛dzy innymi modele systemów z przelewami ruchu [3], [4], [5] rezerwacja˛ [6], [7], [8], kompresja˛progowa˛ i bezprogowa˛ [9], [10], [11], [12], [13], [14], [15] oraz priorytetami [16], [17], [18]. Niektóre współczesne systemy telekomunikacyjne wykazuja˛ cechy systemów niepełnodost˛epnych, w których ´zródło ruchu telekomunikacyjnego nie ma dost˛epu do wszystkich zasobów systemu a tylko do pewnej ich cz˛e´sci. Najlepszym tego przykładem jest interfejs radiowy sieci 3G. Ograniczony dost˛ep do zasobów interfejsu radiowego W[...]

BADANIA SYMULACYJNE WIELOUSŁUGOWYCH SYSTEMÓW KOLEJKOWYCH SIMULATION STUDIES OF MULTISERVICE QUEUEING SYSTEMS DOI:10.15199/59.2016.8-9.54


  W artykule przedstawiony został autorski symulator wielousługowych systemów kolejkowych. Jest on modułem wchodza˛cym w skład programu do badania systemów kolejkowych i słuz˙y do weryfikacji istnieja˛cych oraz nowo rozwijanych modeli analitycznych systemów tego typu. W pracy zobrazowano mo˙zliwo´sci symulatora na przykładzie systemu kolejkowego z dyscyplina˛ obsługi kolejki cFIFO. Symulator pozwala na obsług˛e dobrze znanych z literatury przedmiotu strumieni zgłosze ´n typu Poisson, Bernoulli i Pascal (BPP) a tak˙ze innych, w tym takich, których parametry zostały otrzymane empirycznie. Prezentowany symulator pozwala uzyska´c wszystkie parametry badanych systemów kolejkowych, a modułowa budowa symulatora umo˙zliwia rozbudow˛e o nowe dyscypliny obsługi kolejek. Abstract: In this paper the authors presents a simulator of multiservice queueing systems of their own design. The simulator is a module of a more elaborate program designed to investigate queueing systems and is specifically designed for verification of existing and newly developed algorithms for modelling systems of this type. The paper identifies key capabilities of the simulator with an example of a queueing system with the cFIFO priority queue discipline. The simulator makes it possible to service a number of call streams, known from the literature of the subject, such as Poisson, Bernoulli and Pascal streams (BPP) as well as other streams, including those in which traffic parameters have been obtained empirically. The simulator presented in the paper allows researches to obtain all parameters of queueing systems under scrutiny, while its module-like structure makes its development to include new disciplines in queue service possible. 1. WPROWADZENIE Przed in˙zynierami odpowiedzialnymi za projektowanie i optymalizacj˛e współczesnych systemów telekomunikacyjnych stoi nie lada wyzwanie. Gwałtownie rosna ˛ca liczba urza˛dzen´ korzystaja˛cych z doste˛pu do sieci ora[...]

MODEL SYSTEMU KOLEJKOWEGO Z RUCHEM ADAPTACYJNYM DOI:10.15199/59.2017.8-9.68


  Współczesne sieci teleinformatyczne musza˛ byc´ zdolne do przesyłania ogromnych ilo´sci danych. Zgodnie z raportami [1], [2], w 2020 kaz˙dego miesia˛ca uz˙ytkownicy sieci be˛da˛ generowac´ ruch rze˛du 194 374 EB (1 E exa = 1018). Dla porównania w 2015 było to 72 521 EB miesi˛ecznie. Przesyłanie takiej ilo´sci danych nie jest mo˙zliwe bez odpowiednich pojemnos´ci ła˛czy i we˛złów sieci. Dodatkowo, w w˛ezłach sieci implementuje si˛e dobrane odpowiednio mechanizmy kształtowania ruchu. Dzi˛eki temu mo˙zliwe jest optymalne wykorzystywanie dost˛epnych zasobów sieciowych. Do tych mechanizmów nalez˙a˛ na przykład rezerwacja [3], [4], [5] przelewy [6], [7], [8], kompresja [9], [10], [11], [12], kolejkowanie [13], [14], [15] czy te˙z priorytety [16], [17]. We współczesnych sieciach dominuje ruch pakietowy wykorzystuja˛cy protokół IP (IPv4 i IPv6). Z punktu widzenia sposobu generowania pakietów, ruch sieciowy mo˙zemy podzieli´c na ruch o stałej przepływno´sci CBR (stała, niezmienna szybko´s´c bitowa, np. strumienie generowane przez pojedynczy kodek o stałych parametrach) oraz o zmiennej przepływno´sci (VBR). Strumienie VBR maja˛moz˙liwos´c´ dostosowania chwilowej szybkos´ci transmisji (szybko´sci generowania pakietów) do aktualnego stanu obcia˛z˙enia sieci. W literaturze przedmiotu ruch typu VBR nazywany jest ruchem elastycznym lub adaptacyjnym. Mechanizm kompresji zaczyna działa´c w chwili zaj˛ecia wszystkich dost˛epnych zasobów. Dzi˛eki ograniczeniu przepływno´sci ju˙z obsługiwanych strumieni pakietów, w systemie pojawiaja˛ sie˛ wolne zasoby pozwalaja˛ce na obsług ˛e nowego strumienia. W przypadku, gdy ograniczeniu dost˛epnej przepływno´sci towarzyszy wydłu˙zenie czasu obsługi, mówimy o ruchu elastycznym [9], [18]. Dzi˛eki wydłu˙zeniu czasu obsługi ilo´s´c przesyłanych danych nie ulega zmianie. W przypadku gdy czas obsługi pozostaje bez zmian mamy do czynienie z ruchem adaptacyjnym [9], [18] (zostanie przesłanych mniej danych). Ru[...]

ANALITYCZNY MODEL PLASTRÓW WSIECIACH 5G DOI:10.15199/59.2018.8-9.18


  1. WPROWADZENIE Kilkana´scie lat wystarczyło aby sieci komórkowe zmieniły sie˛ z sieci oferuja˛cych usługe˛ poła˛czen´ głosowych (1G, 2G) do wielousługowych sieci dost˛epowych (3G, 4G). Rozwojowi sieci towarzysza˛ spadki cen, które sprawiaja˛, z˙e liczba uz˙ytkowników (urza˛dzen´) sieci cia˛- gle ro´snie (w trzecim kwartale 2017 do sieci mobilnych doła˛czonych zostało 95 milionów nowych urza˛dzen´, ła˛cznie było ich 7,8 miliardów [1]). W konsekwencji wzrasta równiez˙ wolumen danych pochodza˛cy z sieci mobilnych. W 2017 roku miesie˛cznie urza˛dzenia moblilne (ła˛- cza w gór˛e i w dół) generowały 13,5 exabytów danych. Prognozy na rok 2021 zakładaja˛, z˙e be˛dzie to ruch rze˛du 49 exabytów [2]. Ta ogromna ilo´s´c danych przesyłana jest przez sieci mobilne dzi˛eki coraz wi˛ekszej przepustowo´sci interfejsu radiowego. W sieciach LTE (4G) jest to ju˙z 300 Mb/s (ła˛cze w dół) i 50 Mb/s (ła˛cze w góre˛). Jednak sama przepustowo´s´c interfejsu radiowego nie gwarantuje odpowiedniej wydajno´sci sieci. Dlatego te˙z w swoich sieciach operatorzy wykorzystuja˛ szereg mechanizmów odpowiedniego kształtowania obsługi ruchu, takich jak rezerwacja [3], [4], [5], priorytety [6], [7], kompresja [8], [9], [10], [11], przelewy [12], [13], [14] czy buforowanie [15], [16], [17]. Zakłada si˛e, ˙ze interfejs radiowy w sieciach 5G b˛edzie oferował jeszcze wi˛eksze szybko´sci transmisji, dzie˛ki czemu stana˛ sie˛ one szerokopasmowymi sieciami doste˛powymi, które umoz˙liwia˛ obsługe˛ zgłoszen´ o zróz˙nicowanych z˙a˛daniach (od obsługi terminali ruchomych, kontroli pojazdów autonomicznych, poprzez transmisje ˛ w czasie rzeczywistym, do obsługi urza˛dzen´ Internetu Rzeczy). Co wi˛ecej, dost˛ep do takiej sieci ma by´c mo˙zliwy praktycznie z ka˙zdego miejsca na ´swiecie. Poniewa ˙z typowa infrastruktura sieci mobilnych nie jest zbyt elastyczna, proponuje si˛e aby w sieciach 5G wykorzysta´c dwa znane wczes´niej rozwia˛zania tzn. wirtualizacje˛ oraz sieci p[...]

KONCEPCJA MODELU ANALITYCZNEGO CHMURY OBLICZENIOWEJ DOI:10.15199/59.2018.8-9.62


  1. WPROWADZENIE Ostatnie kilkana´scie lat to okres bardzo dynamicznego rozwoju urza˛dzen´ i technologii sieciowych. Pozwolił on na zmian˛e spojrzenia na realizacj˛e usług w sieciach telekomunikacyjnych. Oferowane we współczesnych sieciach szybko´sci transmisji spowodowały, ˙ze odległo´s´c klienta od serwera oraz niezb˛edna ilo´s´c przesyłanych danych przestały mie´c znaczenie z punktu widzenia jako- s´ci realizacji usług. Siec´ przestała byc´ wa˛skim gardłem systemów telekomunikacyjnych co pozwala na oferowanie usług z praktycznie dowolnego miejsca na ´swiecie do praktycznie dowolnej lokalizacji. I to wła´snie jest podstawa ˛ chmury obliczeniowej (ang. Cloud Computing). Rosna˛ca popularnos´c´ chmur obliczeniowych sprawia, ˙ze infrastruktura ka˙zdej z nich rozwija sie niemal ˙ze ka˙zdego dnia. Oznacza to, ˙ze in˙zynierowie odpowiedzialni za utrzymanie i rozwój infrastruktury chmury musza˛miec´ do dyspozycji narze˛dzia pozwalaja˛ce na wyznaczanie charakterystyk ruchowych (QoS), w sytuacji zwie˛kszenia liczby zgłoszen´ pojawiaja˛cych sie˛ w jednostce czasu czy te˙z uruchomieniu nowej usługi. Dane takie mo˙zna uzyska´c dzi˛eki symulacji cyfrowej [1], [2], [3] lub dedykowanym modelom analitycznym. Alternatywa˛ do badan´ symulacyjnych sa odpowiednia modele analityczne. Pozwalaja˛ one, w wie˛kszo- ´sci przypadków, wyznacza´c charakterystyki systemów znacznie szybciej niz˙ pomoca˛ symulatora. W literaturze przedmiotu nie ma jednej spójnej metody, pozwalaja˛cej na modelowanie infrastruktury chmury obliczeniowej. Wynika to z faktu, ˙ze w przypadku chmury obliczeniowej nale˙zy zamodelowa´c kilka ró˙znych zasobów w ró˙znych skalach czasu. Dlatego tez˙ w artykule, autorzy podejmuja˛ prób˛e opracowania takiego modelu. Zaproponowana metoda opiera swoje działanie na modelu wia˛zki EIG (Erlang’s Ideal Grading) [4], [5], [6], który z powodzeniem był wykorzystywany do modelowania innych współczesnych systemów telekomunikacyjnych np. [...]

MODEL ZŁOŻONEGO SYSTEMU NIEPEŁNODOSTĘPNEGO DOI:10.15199/59.2019.7.36


  1. WPROWADZENIE Rozwój technologii sieciowych obserwowany w cia˛gu kilkunastu ostatnich lat sprawił, z˙e doste˛p do sieci, a co za tym idzie do oferowanych przez nie usług jest mo˙zliwy prawie z ka˙zdego miejsca. Nie wa˙zne czy korzystamy z sieci przewodowych czy te˙z z bezprzewodowych. Z punktu widzenia u˙zytkownika sieci, najwi˛ekszy post˛ep obserwowany jest w sieciach komórkowych. Raporty publikowane przez instytucje analizuja˛ce rynek sieci oraz producenci sprze˛tu zgodnie potwierdzaja˛ ten trend [1], [2]. Powszechnos´c´ doste˛pu do sieci sprawia, ˙ze u˙zytkownik nie jest ju˙z ograniczony swoja˛ lokalizacja˛. Moz˙e on uzyskac´ doste˛p do serwera znajduja˛cego sie˛ w dowolnym miejscu, z załoz˙onymi parametrami QoS (Quality of Service). Dzi˛eki temu stała sie mo˙zliwa budowa sieciowych rozproszonych systemów chmurowych. Aby jednak takie rozwia˛zania mogły funkcjonowac´ konieczne sa˛ odpowiednie mechanizmy steruja˛ce infrastruktura˛ w taki sposób aby dost˛epne zasoby były wykorzystywane w sposób optymalny. W tym celu stosuje si˛e z jednej strony wirtualizacj ˛e aby udost˛epnia´c zasoby jak najwi˛ekszej liczbie uz˙ytkowników, z drugie zas´ stosowane sa˛ algorytmy równowaz˙enia obcia˛z˙enia. Wspomniane mechanizmy, choc´ poprawiaja˛ efektywnos´c´ wykorzystania zasobów sieciowych (dost˛epna pr˛edko´s´c transmisji, zasoby serwerów) sprawiaja˛, z˙e z punktu widzenia uz˙ytkownika staja˛ si˛e systemami niepełnodost˛epnymi, gdy˙z u˙zytkownik nie ma dost˛epu do wszystkich zasobów a tylko do pewnej ich cz˛e´sci. Sieciowe systemy nieopełnodost˛epne sa˛ przedmiotem zainteresowan´ inz˙ynierii ruchu juz˙ od wielu lat. W literaturze przedmiotu mo˙zna znale´z´c kilka modeli analitycznych takich systemów. Nalez˙a˛ do nich model wia˛zki z ograniczona˛ doste˛pnos´cia˛ (ang. Limited Availability Group - LAG) [3] oraz model idealnej wia˛zki niepełnodoste˛pnej (ang. Erlang’s Ideal Grading - EIG) [4], [5]. Wia˛zka z ograniczona doste˛pno[...]

MODEL WIELOUSŁUGOWEGO SYSTEMU KOLEJKOWEGO Z RUCHEM ELASTYCZNYM DOI:10.15199/59.2019.7.39


  1. WPROWADZENIE Współczesne sieci teleinformatyczne oferuja˛ swoim u˙zytkownikom bardzo szeroki wachlarz usług. Łatwy i tani dost˛ep do sieci powoduje, ˙ze przesyłanych jest coraz wie˛cej danych. To z kolei sprawia, z˙e sieci musza˛ by´c coraz bardziej wydajne (zarówno cz˛e´s´c dost˛epowa, jak i szkieletowa). Jednym z czynników wpływaja˛cych na wydajnos´c´ sieci sa˛ mechanizmy zarza˛dzania ruchem. Sa˛ one z powodzeniem wykorzystywane w sieciach telekomunikacyjnych ju˙z od lat. Do tych mechanizmów zalicza sie˛ dynamiczna˛ rezerwacja zasobów [1], [2], kompresje ˛ (progowa˛ lub bezprogowa˛) [3], [4], [5], priorytety [6], [7] oraz kolejkowanie [8], [9], [10]. Z sieciami IP od samego pocza˛tku ich istnienia zwia˛zane sa˛ strumienie o zmiennej szybko´sci bitowej VBR (Variable Bit Rate), charakterystyczne dla usług typu "best effort". Niejako przeciwien´stwem strumieni VBR sa˛ strumienie o stałej w czasie szybko´sci bitowej CBR (Constant Bit Rate), które sa˛ charakterystyczne dla usług czasu rzeczywistego. Ró˙znorodno´s´c wykorzystywanych mechanizmów zarza˛dzania ruchem, architektura systemów oraz włas´ciwos´ci przesyłanych strumieni danych sprawiaja˛, ˙ze analiza i modelowanie współczesnych sieci teleinformatycznych sa˛ coraz bardziej skomplikowane. Analize˛ współczesnych sieci upraszcza w pewnym zakresie mo˙zliwo´s´c interpretacji tych sieci na poziomie zgłosze ´n [11]. Dzi˛eki procesowi dyskretyzacji pasma [12], moz˙liwa jest analiza sieci pakietowych za pomoca˛modeli analitycznych opracowanych dla systemów z komutacja˛ kanałów, np. równanie Kaufmana-Robertsa [13], [14] czy te˙z metody splotowe [2]. Prowadzone badania w ró˙znych o´srodkach pokazały, ˙ze równie˙z w przypadku ruchu elastycznego i adaptacyjnego mo˙zliwa jest analiza przy u˙zyciu wspomnianych metod i modeli. W pracy [3] zaproponowano jeden z pierwszych modeli dla systemów z ruchem elastycznym i adaptacyjnym. Z kolei w pracy [15] przedstawiono pierwszy wielousług[...]

Wykorzystanie modelu idealnej wiązki niepełnodostępnej w modelowaniu systemów teleinformatycznych


  Wiązki niepełnodostępne [1], [2] charakteryzują trzy parametry: liczba łączy wejściowych (nazywanych w teorii ruchu grupami obciążeniowymi), pojemność oraz dostępność. Pojemność określa całkowitą liczbę zasobów wiązki, natomiast dostępność tę ich część, która może być zajęta przez zgłoszenia danej grupy obciążeniowej. Spośród wiązek niepełnodostępnych szczególne miejsce zajmują tzw. idealne wiązki niepełnodostępne (w skrócie IWN). Charakteryzuje je ściśle zdefiniowana zależność pomiędzy parametrami wiązki, tj. pojemnością, dostępnością i liczbą grup obciążeniowych. Strukturę idealnej wiązki niepełnodostępnej obsługującej ruch jednousługowy oraz odpowiedni dla niej model analityczny zaproponował Erlang już w 1917 roku [1]. Jest to zatem jeden z najstarszych modeli zaproponowanych w dziedzinie inżynierii ruchu. Wzór dla określenia prawdopodobieństwa blokady w idealnej wiązce niepełnodostępnej nosi nazwę interkoneksyjnego wzoru Erlanga EIF (Erlang’s Interconnection loss Formula). Ze względu na swoją złożoność wiązka ta długo nie znajdowała praktycznych zastosowań. Dopiero w latach 70. ubiegłego wieku model IWN zaczęto wykorzystywać do przybliżonego modelowania innych systemów telekomunikacyjnych [2]. Zauważono bowiem, że charakterystyki większości realizowanych wówczas w węzłach sieciowych równomiernych wiązek niepełnodostępnych są zbliżone do charakterystyk wiązek idealnych i mogą stanowić podstawę do efektywnych aproksymacji wykorzystywanych w praktyce inżynierskiej. Później model zaproponowany przez Erlanga zaczęto wykorzystywać do modelowania jednousługowych pól komutacyjnych. W pracach [3],[4], wzór EIF zastosowano do modelowania jednousługowych pól komutacyjnych metodą tzw. efektywnej dostępności. W [5] metodę tę uogólniono dla jednousługowych pól komutacyjnych obsługujących połączenia z ruchem rozgałęźnym (multicast traffic). Pojawienie się sieci wielousługowych ograniczyło możliwości zastosowania modelu idealnej w[...]

Platforma rozwijania i testowania nowych protokołów rutingu


  Nowe protokoły rutingu najczęściej są testowane z wykorzystaniem specjalistycznych narzędzi symulacyjnych, takich jak np. NS3. Takie podejście umożliwia prowadzenie testów zachowania się protokołów w sieci składającej się z bardzo dużej liczby węzłów. Wiarygodność otrzymanych wyników zależy jednak od poprawności implementacji samego środowiska testowego. Otrzymane rezultaty przybliżają efektywność działania nowego protokołu rutingu. W dalszej fazie rozwijania tego protokołu konieczna jest jego implementacja i ponowne testowanie. Implementacja z wykorzystaniem specjalizowanych urządzeń jest jednak skomplikowana. Wymaga dostępu do API (Application Programming Interface) danej platformy sprzętowej lub kodu z oprogramowaniem urządzenia. Konieczne jest zatem podpisanie specjalnej umowy z producentem. Pojawiają się kłopoty z licencjonowaniem rutingu zaimplementowanego na potrzeby testu algorytmu. Istnieje możliwość, że z przyczyn prawnych tak powstała implementacja nie będzie mogła być kodem referencyjnym. Alternatywą dla implementacji protokołów z wykorzystaniem dedykowanych urządzeń są rozwiązania typu ruter programowy. Oprogramowanie takie może działać na fizycznej lub wirtualnej maszynie. Nie narzuca ono architektury procesora. Do jego działania wystarczy urządzenie z systemem operacyjnym, np. Windows, Linux, Free BSD, Solaris. Testowanie nowo opracowanego protokołu rutingu z wykorzystaniem rutera programowego stanowi jednak czynność dość czasochłonną. W każdym węźle konieczna jest instalacja tego rutera. Każda modyfikacja implementacji algorytmu rutingu wymaga aktualizacji oprogramowania każdego z węzłów. W przypadku najprostszej instalacji (bez kompilacji skrośnej) jest to związane z koniecznością rekompilacji kodu w każdym z węzłów. Zastosowanie maszyn wirtualnych upraszcza aktualizację oprogramowania, jednak nie rozwiązuje w pełni problemu. Praca w sieci wirtualnej nie daje również rzeczywistych rezultatów. Węzły 58 PRZEGL[...]

MODELOWANIE MECHANIZMÓW RÓWNOWAŻENIA OBCIĄŻENIA W SAMOOPTYMALIZUJĄCYCH SIE˛ SIECIACH KOMÓRKOWYCH 4G DOI:10.15199/59.2015.8-9.71


  W artykule przedstawiono przybli˙zony model grupy komórek sieci LTE z zaimplementowanym mechanizmem równowaz ˙enia obcia˛z˙enia. Do modelowania grupy komórek zaproponowano wykorzystanie odpowiednio zmodyfikowanego modelu wia˛zki niepełnodoste˛pnej (Erlang’s Ideal Grading). Opracowane rozwia˛zanie umoz˙liwia wyznaczenie podstawowych charakterystyk ruchowych w rozwa˙zanym systemie, tj. rozkładu zaj˛eto´sci oraz prawdopodobie´nstwa blokady/strat. Ze wzgl˛edu na przybli˙zony charakter proponowanego modelu, rezultaty uzyskane na jego podstawie zostały porównane z wynikami symulacji cyfrowej. 1. WPROWADZENIE Wcelu efektywnego wykorzystania zasobów sieci komórkowych, w tym w szczególno´sci sieci wielousługowych 4G, konieczne stało si˛e opracowanie mechanizmów umoz˙liwiaja˛cych optymalizacje˛ rozpływu ruchu mie˛dzy sa˛siaduja˛cymi ze soba˛ komórkami. W wyniku badan´ prowadzonych m.in. przez organizacje 3rd Generation Parntership Project (3GPP) [1] oraz Next Generation Mobile Networks [2], opracowano koncepcj˛e samoorganizuja ˛cych (samooptymalizuja˛cych, samokonfiguruja˛cych) sie˛ sieci, w których kluczowym elementem jest równowa˙zanie obcia˛z˙enie poszczególnych komórek sieci komórkowych. Opracowana koncepcja równowaz˙enia obcia˛z˙enia umoz˙liwia uwzgle˛dnienie zmieniaja˛cego sie˛ w czasie obcia˛z˙enia poszczególnych komórek - wynikaja˛cego m.in. mobilnos´ci uz˙ytkowników - i polega na przenoszeniu poła˛czen´ (ruchu) z komórek o wysokim obcia˛z˙eniu do sa˛sia˛duja˛cych (choc´ nie zawsze - [3]) komórek o mniejszym obcia˛z˙eniu. Tak optymalizowany rozpływ ruchu w sieciach komórkowych umo˙zliwia zarówno lepsze wykorzystanie zasobów sieci, jak i poprawienie parametrów jako´sci obsługi (qualiy of service, quality of experience) strumieni ruchu wielousługowego, generowanego przez u˙zytkowników ko´ncowych. Efektywne działanie mechanizmu równowaz˙enia obcia˛z˙enia wymaga w pełni zautomatyzowanego procesu dynamicznej zmiany parame[...]

 Strona 1  Następna strona »