Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Rafał Krenz"

ODPORNOŚĆ SYSTEMU LTE NA ZAGŁUSZANIE DOI:10.15199/59.2015.4.12


  Najpopularniejszym obecnie systemem łączności wykorzystywanym przez służby bezpieczeństwa publicznego oraz ratownictwa w Europie jest system TETRA. Ze względu na ograniczony zakres usług coraz częściej rozważa się wykorzystanie przez te służby systemu LTE, umożliwiającego transmisję multimedialną, niezwykle przydatną w tego rodzaju zastosowaniach. Należy jednak pamiętać, że system ten została opracowany do zastosowań cywilnych i dlatego istotnym zagadnieniem staje się zbadanie odporności systemu LTE na celowe zagłuszanie. 1. WSTĘP Sprawne działanie służb bezpieczeństwa publicznego oraz służb ratowniczych w sytuacjach kryzysowych nie jest możliwe bez zapewnienia niezawodnej komunikacji pomiędzy jednostkami zaangażowanymi w akcję oraz centrami dowodzenia. Obecnie w Europie wykorzystywanych jest w tym celu kilka niekompatybilnych ze sobą systemów, m.in. TETRA, TETRAPOL, PMR/DMR oraz publiczne sieci komórkowe (GSM/UMTS) [1]. Zapewniają one na ogół wyłącznie połączenia głosowe oraz transmisję danych o niewielkich przepływnościach, natomiast nie umożliwiają transmisji multimedialnej (w szczególności strumieniowania wideo) przydatnej w wielu sytuacjach. Od kilku lat rozważa się wykorzystanie w tym celu systemu LTE, który ma już ugruntowana pozycję w publicznych sieciach komórkowych. Jego zastosowanie dla służb bezpieczeństwa publicznego oraz służb ratowniczych wymaga wprowadzenia pewnych modyfikacji, jak np. umożliwienie pracy w pasmach wydzielonych 400/700 MHz, dodanie usług trankingowych (PTT, funkcje dyspozytorskie, itd.), jednak takie rozwiązania są już od pewnego czasu proponowane przez producentów sprzętu [2, 3]. W związku z narastającym, szczególnie w ostatniej dekadzie, zagrożeniem terrorystycznym, nasuwa się pytanie, czy system zaprojektowany pierwotnie dla zastosowań cywilnych jest wystarczająco odporny na celowe ataki, które mogą zostać przeprowadzone w celu zakłócenia komunikacji służb specjalnych i ratowniczych.[...]

SYSTEM TRANSMISJI DANYCH TELEMETRYCZNYCH Z HYBRYDOWYM POSZERZANIEM WIDMA DOI:10.15199/59.2016.6.106


  HYBRID DS/FH SPREAD SPECTRUM DATA TRANSMISSION SYSTEM FOR TELEMETRY Streszczenie: W pracy zaprezentowano system transmisji danych z hybrydowym poszerzaniem widma, zaprojektowany z myślą o przesyłaniu informacji telemetrycznych na znaczne odległości. Wykorzystuje on modulację z kluczowaniem fazy sekwencji rozpraszającej, która wykazuje wysoką odporność na różnego rodzaju sygnały zakłócające, pozwala na prostą realizacje wielodostępu i nieskomplikowaną synchronizację. Abstract: In this paper a novel hybrid spread spectrum transmission system designed for transmitting telemetric data from remote sites is presented. The system is based on Spreading-Code-Phase-Shift-Keying modulation and shows excellent immunity to narrowband and wideband interference. The implementation of synchronization subsystem and multiple access is also straightforward. Słowa kluczowe: poszerzone widmo, modulacja, wielodostęp, telemetria Keywords: spread spectrum, modulation, multiple access, telemetry 1. WSTĘP Transmisja danych telemetrycznych odgrywa znaczącą rolę w wielu dziedzinach życia. Zbieranie wyników pomiarów ze stacji meteorologicznych, zarządzanie stacjami transformatorowymi i rozdzielniami energetycznymi czy też nadzorowanie strategicznych obiektów to tylko niektóre z możliwych przykładów. Często tego rodzaju obiekty rozrzucone są na znacznym obszarze i równocześnie niepożądane jest korzystanie z publicznych sieci transmisji danych, obsługiwanych np. przez operatorów komórkowych ze względu na możliwość wystąpienia awarii bądź przechwycenia przesyłanych informacji. Dlatego operatorzy takich systemów chętnie korzystają z własnych, niezależnych rozwiązań, które umożliwiają im pełną kontrolę nad ich funkcjonowaniem. W pracy przedstawiono system transmisji danych z hybrydowym poszerzaniem widma, który może znaleźć zastosowanie przy transmisji danych telemetrycznych o przepływności rzędu kilkunastu-kilkudziesięciu kbit/s na odległość do około [...]

METODY KODOWANIA KANAŁOWEGO W ŁĄCZU RADIOWYM DLA BEZZAŁOGOWYCH STATKÓW POWIETRZNYCH KRÓTKIEGO ZASIĘGU DOI:10.15199/59.2018.6.67


  1. WSTĘP Od kilku lat obserwuje się zwiększone zainteresowanie wykorzystaniem bezzałogowych statków powietrznych (BSP) w wielu dziedzinach naszego życia. Szczególnie często spotykane są konstrukcje wielowirnikowe (pionowego startu i lądowania), głównie za względu na korzystny stosunek możliwości do ceny, łatwość obsługi i stosunkowo niewielkie wymiary. W zależności od zastosowania, mogą one być wyposażone w różnego rodzaju czujniki, kamery o wysokiej rozdzielczości, skanery laserowe czy też radary SAR (ang. Synthetic-Aperture Radar). Zbierane dane powinny być przesyłane w czasie rzeczywistym do stacji naziemnej, co wymaga użycia niezawodnych łączy radiowych o przepływności sięgającej dziesiątek Mbit/s. Projektując odpowiedni system łączności bezprzewodowej należy pamiętać o występujących w tym przypadku ograniczeniach, takich jak wielkość i masa modułu, pobór mocy, środowisko propagacyjne i inne. Dlatego niezmiernie ważnym zagadnieniem jest wybór odpowiednich technik transmisyjnych, a więc modulacji, kodowania kanałowego czy też sposobu transmisji wieloantenowej. Niniejsza praca poświęcona jest metodom kodowania kanałowego przeznaczonym do zaprojektowanego w Katedrze Radiokomunikacji Politechniki Poznańskiej łącza radiowego dla BSP krótkiego zasięgu. W rozdziale 2 zaprezentowano wymagania i parametry systemu. Rozdział 3 zawiera opis badanych metod kodowania kanałowego, natomiast analiza ich złożoności przedstawiona jest w rozdziale 4. Wyniki dotyczące jakości transmisji uzyskane z ich wykorzystaniem przedstawiono w rozdziale 5. Rozdział 6 stanowi podsumowanie i zawiera propozycje dalszych badań. 2. WYMAGANIA I PARAMETRY SYSTEMU Celem projektu realizowanego wspólnie z Wojskowymi Zakładami Lotniczymi nr 2 w Bydgoszczy było opracowanie systemu łączności bezprzewodowej dla wielowirnikowych BSP średniej wielkości (ok. 1 m rozpiętości, waga poniżej 15 kg) o zasięgu do 300 m, przeznaczonych do działania w terenie zabudowanym[...]

Bezprzewodowy dostęp do Internetu przyszłości w świetle projektu POIG Inżynieria Internetu przyszłości


  W latach 2010-2012 zespół badawczy z Katedry Radiokomunikacji Politechniki Poznańskiej, pracujący pod kierownictwem prof. dra hab. inż. Krzysztofa Wesołowskiego, wraz z innymi zespołami z 10 polskich instytucji naukowo-badawczych, brał udział w realizacji projektu pod nazwą Inżynieria Internetu przyszłości (IIP). Pomysłodawcą i koordynatorem projektu był prof. dr hab. inż. Wojciech Burakowski z Instytutu Telekomunikacji Politechniki Warszawskiej, a środki na realizację prac pochodziły z Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013, współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Głównym celem projektu IIP było zaprojektowanie, implementacja i przetestowanie nowej architektury sieciowej dla Internetu następnej generacji [1]. W architekturze tej założono wirtualizację zasobów sieciowych w celu ustanowienia wielu tzw. internetów równoległych (RI). Wśród nich wyróżniono Internet IPv6 QoS, będący siecią opartą na protokole IP, zapewniającą jednak określoną jakość przesyłania pakietów (RI IPv6_QoS), Internet realizujący sieć świadomą przesyłanej treści (RI CAN) oraz Internet oparty na emulacji komutacji kanałów (RI DSS). Istotnym elementem systemu IIP, dającym użytkownikom możliwość korzystania z jego zasobów, są sieci dostępowe, zarówno przewodowe, jak i bezprzewodowe. Oprócz podstawowego dostępu bezprzewodowego, zbudowanego z wykorzystaniem powszechnie użytkowanego standardu IEEE 802.11 (WiFi), w ramach projektu zaproponowano również opracowanie i implementację zaawansowanego systemu dostępowego, wykorzystującego sieć bezprzewodową o architekturze kratowej (mesh). Zastosowanie takiego rozwiązania umożliwia łatwą rozbudowę sieci dostępowej, np. w celu zwiększenia obsługiwanego obszaru, przez instalowanie nowych węzłów wymagających jedynie doprowadzenia zasilania, bez konieczności inwestowania w kosztowną infrastrukturę, a także czyni sieć dostępową odporną na uszkodzenia węzłów, dzięki istnien[...]

 Strona 1