Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"MACIEJ SPYCHALSKI"

Właściwości mechaniczne warstw kompozytowych na bazie faz międzymetalicznych NixAly, CrxAly i TixAly wytworzonych na jednofazowym stopie tytanu alfa

Czytaj za darmo! »

Tytan i jego stopy z uwagi na swoje unikatowe właściwości, tj. głównie wysoki współczynnik wytrzymałości właściwej oraz odporność korozyjną w szeregu środowisk jest wykorzystywany w różnych gałęziach przemysłu [1]. Wysoka cena tego materiału powoduje, że wciąż jego udział procentowy w nowoczesnych konstrukcjach jest stosunkowo niewielki w porównaniu ze stalą austenityczną, stopami aluminium czy niklu, ale w ostatnich latach udział ten stale wzrasta. Oprócz głównego czynnika jakim jest cena, ograniczenia w zastosowaniu tytanu i jego stopów są związane z jego małą odpornością na zużycie przez tarcie, erozję, jak również skłonność do intensywnego utleniania wysokotemperaturowego [2]. Nowe, jak również obecnie stosowane rozwiązania konstrukcyjne wymagają więc badań ukierunkowanych na wyeliminowanie wymienionych wad tytanu przy jednoczesnym zachowaniu korzystnych właściwości tej grupy materiałów. Ze względu na to, że odporność na zużycie tytanu nie może być znacząco zwiększona na drodze zabiegów obróbki cieplnej, jak to ma miejsce w przypadku stali, natomiast dodatki stopowe w ograniczonym zakresie zapewniają ochronę przed wysokotemperaturowym utlenianiem, drogą do poprawy właściwości elementów tytanowych jest inżynieria powierzchni. Spośród technik inżynierii powierzchni należy wyróżnić metody obróbki cieplno-chemicznej wykorzystujące skłonność tytanu do tworzenia z pierwiastkami lekkimi twardych tlenków, azotków oraz węglików [3, 4]. Jednak tylko azotki tytanu gwarantują dużą twardość przy jednoczesnej odporności na utlenianie w temperaturze do 650°C [3, 4], ich wytworzenie wymaga jednak stosowania procesów azotowania w atmosferze wyładowania jarzeniowego, które pozwala na wytworzenie warstw w temperaturze <600÷700°C. Temperatura obróbki powyżej 600°C w przypadku niektórych stopów tytanu może prowadzić do zmian mikrostruktury i obniżenia własności mechanicznych uzyskanych podczas obróbki cieplnej, dlatego dąży się do obniżenia t[...]

Modelowanie metody pomiaru grubości warstw zahartowanych indukcyjnie z wykorzystaniem zjawiska prądów wirowych

Czytaj za darmo! »

Użyteczność wielu elementów konstrukcyjnych zwiększa się dzię- ki zastosowaniu obróbki powierzchniowej. Jedną z podstawowych cech determinujących jakość tych elementów jest grubość uzyska- nych warstw wierzchnich. W ramach kontroli jakości procesów technologicznych grubość ta jest mierzona rutynowo w wielu gałę- ziach przemysłu, np. w przemyśle samochodowym, maszynowym, petrochemicznym, lotniczym. Pomiar grubości warstw wierzch- nich może być wykonywany bezpośrednio na przekroju detalu lub metodami pośrednimi, bazującymi na zjawiskach zachodzących w warstwie oraz na jej granicy z podłożem. Ze względu na rosną- cą potrzebę skrócenia czasu badań kontrolnych na różnych etapach produkcji, a także częstą konieczność kontroli w czasie eksploata- cji, coraz powszechniej stosowane są w tym celu metody pośrednie o charakterze nieniszczącym. Do przemysłowych pomiarów grubości warstw stosuje się mię- dzy innymi metodę prądów wirowych, która jest stosowana do ba- dań o charakterze "powierzchniowym i podpowierzchniowym". W podstawowej wersji metoda ta ma charakter porównawczy i wymaga kalibracji [1], co jest istotnym ograniczeniem w szcze- gólności w przypadku elementów o złożonej geometrii. Z drugiej strony rozwój metod symulacji numerycznych pozwala na oblicze- nia charakterystyk wiroprądowych, umożliwiających bezpośrednie wyznaczenie grubości warstw metodą prądów wirowych. Możliwości zastosowania Metody [...]

 Strona 1