Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Anna Oniszczuk"

Effect of powdered pine bark on thermal resistance of thermoplastic starch. Wpływ dodatku mielonej kory sosnowej na wytrzymałość termiczną skrobi termoplastycznej


  Com. starch was compounded with powdered pine bark (up to 30% by mass), plasticized with glycerol (20% by mass), granulated by extrusion at 80-120°C (screw speed 60-100 rpm) and finally studied for thermal behavior in air. Three-stage decompn. was obsd. Up to 473 K, weak chem. bonds were destroyed only. Up to 673K, the composite material was oxidized. At higher temps., the combustion of org. matter and C took place. Decompn. rate constants, reaction orders, activation energies and pre-exponential factors were calcd. from the exptl. data. The addn. of fibers resulted in a decrease in thermal resistance of the composite material. Przedstawiono wyniki termiczno-dynamicznej analizy termicznej (DMA) oraz badań derywatograficznych (TGA), które pozwoliły określić temperaturę zeszklenia i energię aktywacji procesu rozkładu oraz dobrać odpowiedni model kinetyczny procesu. Energię aktywacji rozkładu obliczono metodą Coasta i Redferna dla rzędu reakcji 0,5-2,5 (dla jednej szybkości ogrzewania 10°C). Model kinetyczny procesu dekompozycji określono poprzez przybliżenie Criado oraz równanie Senuma i Yanga. W czasie rozkładu obserwowano 3 zakresy przemian, dla których wyznaczono energie aktywacji rozkładu. Największą odpornością termiczną odznaczają się materiały otrzymane z samej skrobi termoplastycznej, natomiast wprowadzenie mielonej kory sosnowej nieznacznie zmniejsza odporność termiczną materiałów.Obserwuje się zmianę modelu kinetycznego rozkładu z D1 na F1 lub R3 wraz ze zwiększającym się udziałem mielonej kory sosnowej. Celem modyfikacji skrobi, w tym skrobi pszenicznej, jest jej dostosowanie do warunków procesów technologicznych w celu zapewnienia odpowiedniej jakości produktu podczas składowania i przechowywania1, 2). Struktura chemiczna skrobi pozwala na wprowadzenie w niej takich zmian, które zmniejszają lub usuwają wady ograniczające możliwość jej stosowania. [...]

Microwave-assisted extraction of polyphenols from Sambucus nigra flowers Wspomagana mikrofalami ekstrakcja polifenoli z kwiatu bzu czarnego DOI:10.15199/62.2017.4.40


  Ten phenolic acids were recovered from Sambucus nigra L. flowers by using microwave-assisted extn. (MAE) and Soxhlet extn. with aq. EtOH (80%). MAE was more effective technique for the isolation of phenolic acids than the Soxhlet extn. High-performance liq. chromatog. with electrospray ionization mass spectrometry was used for identification of the phenolic acids. Przeprowadzono optymalizację warunków ekstrakcji kwasów fenolowych z kwiatów Sambucus nigra L., odgrywających ważną rolę w przemyśle kosmetycznym, farmaceutycznym i chemicznym. Zastosowano ekstrakcję wspomaganą mikrofalami (MAE) i ekstrakcję w aparacie Soxhleta. Najbardziej skuteczną metodą izolacji większości analizowanych kwasów fenolowych była MAE z użyciem 80-proc. roztworu etanolu. Ekstrakcja tą metodą jest łatwa do wykonania, dostępna w większości laboratoriów i stosunkowo tania. Analizę ilościową i jakościową przeprowadzono metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej sprzężonej ze spektrometrią mas (HPLC-ESI-MS/MS). Dziki bez czarny (Sambucus nigra L.) jest jedną z najstarszych roślin wykorzystywanych w celach leczniczych i przemysłowych. Najważniejszymi częściami tej rośliny, ze względu na właściwości farmakologiczne i możliwości aplikacji w przemyśle, są kwiaty i owoce1, 2).Kwiaty bzu czarnego znalazły szerokie zastosowanie w medycynie oraz w przemyśle spożywczym, kosmetycznym i chemicznym ze względu na dużą zawartość flawonoidów i kwasów fenolowych. Bogate są one również w aminokwasy, olejki eteryczne, garbniki i sole mineralne1). Działają silnie napotnie, przeciwgorączkowo, moczopędnie oraz wykrztuśnie, co pozwala na wewnętrzne zastosowanie naparów z kwiatów w leczeniu nieżytów dróg oddechowych, stanów zapalnych dróg moczowych oraz przeziębień połączonych z wysoką gorączką. Stosowanie zewnętrzne jest możliwe dzięki miejscowemu działaniu przeciwzapalnemu. Ekstrakty z kwiatu czarnego bzu pozyskuje się także w celu produkcji toników do twarzy, masecz[...]

Porównanie nowoczesnych metod ekstrakcji flawonoidów z kwiatów rumianku (Matricaria chamomilla L.) DOI:10.15199/62.2017.8.40


  Rumianek pospolity (Matricaria chamomilla L.) jest rośliną jednoroczną z rodziny astrowatych (Asteraceae). Występuje prawie w całej Europie, większej części Azji oraz Ameryce Północnej i Australii. Roślina jako środek leczniczy i kosmetyczny ceniona była już w starożytności. Surowiec stanowi tutaj kwiatostan Chamomillae anthodium, charakteryzujący się wysoką zawartością olejku eterycznego i flawonoidów. Olejek eteryczny (do 1,5%), jest gęsty, o intensywnie niebieskiej barwie, którego głównym składnikiem jest bisabolol i jego tlenki, a także farnezen, mircen i chamazulen. W składzie chemicznym kwiatów wyróżnia się takie flawonoidy, jak 7-glukozyd apigeniny, kwercetyna, rutyna, hiperozyd, astragalina, oraz chryzosplenetyna, izoramnetyna i chryzoeriol. Surowiec zawiera ponadto pochodne kumarynowe (umbeliferon, herniaryna), cholinę, śluzy, garbniki, karotenoidy, witaminę C oraz sole mineralne1, 2). Ze względu na właściwości łagodzące, regenerujące i dezynfekujące rumianek jest jednym z najczęściej wykorzystywanych surowców w przemyśle kosmetycznym. Ekstrakty z tej rośliny stanowią składniki kremów, płynów i maseczek, przeznaczonych głównie do skóry wrażliwej, podrażnionej i z przebarwieniami. Naturalne antyutleniacze zawarte w tych kosmetykach, oprócz właściwego działania na skórę, przedłużają także ich trwałość. Preparaty z rumiankiem stosuje się w postaci szamponów i masek odżywczych do włosów z łupieżem, wypadających lub suchych. Przywracają one włosom naturalną, jasną Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie Comparison of modern extraction method for isolation of flavonoids from chamomile flowers (Matricaria chamomilla L.) Porównanie nowoczesnych metod ekstrakcji flawonoidów z kwiatów rumianku (Matricaria chamomilla L.) DOI: 10.15199/62.2017.8.40 tomasz blicharski, tomasz oniszczuk*, kamila kasprzak, maciej combrzyński, gabriela widelska, anna krajewska, anna oniszczuk Dr n. med. Tomasz BLICHARSKI - notkę biograficzną i fotograf[...]

Effect of the surface structure of thermoplastic starch pellets on the kinetics of water vapor adsorption Wpływ struktury powierzchni granulatu skrobi termoplastycznej na kinetykę adsorpcji pary wodnej DOI:10.15199/62.2016.4.31


  Wheat, maize and potato starches were converted to thermoplastic starch (TPS) with glycerol by extrusion, pelletized at changing the speed of extruder screw and studied for apparent d., true d., total porosity, and sp. pore vol. The TPS pellets were studied for water adsorption from air at 20°C and relative humidity 75.3% for 72 h to det. the adsorption kinetics. The lowest hydrophilicity of TPS was found for the pellets extruded at highest speed of extrusion screw (120 rpm). Dokonano oceny wpływu struktury powierzchni granulatu skrobi termoplastycznej (TPS) wytworzonej na bazie skrobi pszennej, kukurydzianej i ziemniaczanej na kinetykę adsorpcji pary wodnej. Strukturę tę modyfikowano poprzez zmianę prędkości obrotowej ślimaka ekstrudera, zmieniając gęstość pozorną (objętościową), gęstość rzeczywistą, porowatość całkowitą i względną objętość porów. Badanie prowadzono przez 72 h w środowisku o wilgotności względnej 75,3% w temp. 20°C, wyznaczając przebieg kinetyki adsorpcji pary wodnej w funkcji czasu oraz zmian szybkości adsorpcji pary wodnej w funkcji zawartości wody. Na podstawie przeprowadzonej analizy wykazano wpływ rodzaju użytej skrobi oraz parametrów technologicznych procesu ekstruzji na adsorpcję pary wodnej przez granulat TPS. Skrobia stanowi jeden z najszerzej spotykanych polimerów pochodzenia roślinnego. Charakteryzuje się dużą zdolnością do zagęszczania i suspendowania, dzięki czemu umożliwia tworzenie żeli, filmów lub błon. Możliwość przetwarzania natywnej skrobi do postaci termoplastycznej TPS (thermoplastic starch) pozwala rozszerzyć obszar wykorzystania polimerów skrobiowych o nowe gałęzie przemysłu, takie jak przemysł opakowaniowy (sztywne lub plastyczne bioopakowania i pojemniki) lub przemysł spożywczy (filmy)1-3). W celu przetworzenia natywnej skrobi do postaci TPS niezbędne jest dodanie plastyfikatora. Jego obecność gwarantuje, że podczas podgrzewania skrobia nie ulegnie degradacji, a żelatynizacji. [...]

 Strona 1