Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Jerzy Siuzdak"

Zastosowanie techniki RoF wykorzystującej światłowody wielomodowe w bezprzewodowych sieciach WLAN

Czytaj za darmo! »

Bezprzewodowe sieci lokalne WLAN (Wireless Local Area Network) są typem sieci lokalnych, które w ostatnich latach bardzo dynamicznie rozwijają się na całym świecie. Ze względu na użycie nośnych o dużych częstotliwościach z zakresu RF oraz mikrofal, zapewniają one szerokie pasmo, co umożliwia osiąganie dużych przepływności. Sieci WLAN zapewniają łączność bezprzewodową na bardzo zróżnicowanych obszarach: od powierzchni kilku pokojów w sieciach domowych przy pojedynczym punkcie dostępu AP (Access Point) aż do wielu kilometrów kwadratowych przy bardzo wielu AP o przenikających się pokryciach w sieciach miejskich. Podstawowym zadaniem tych sieci jest umożliwienie bezprzewodowego dostępu do Internetu takim urządzeniom, jak komputer osobisty (laptop), cyfrowy asystent osobisty czy telefon komórkowy. Rzecz jasna, urządzenia te muszą być wyposażone w odpowiednie terminale i znajdować się w zasięgu takiej sieci. Ogólnodostępne (darmowe) sieci WLAN, pracujące najczęściej z wykorzystaniem standardu WiFi (Wireless Fidelity), są często spotykane na terminalach lotniskowych, na uczelniach, a także w niektórych miastach. Sieć WiFi oparta na standardach z rodziny IEEE 802.11 umożliwia również bezpośrednią komunikację między terminalami mobilnymi z pominięciem punktu dostępowego. W ogólności zastosowanie techniki RoF (Radio over Fiber) do sieci bezprzewodowych polega na użyciu tzw. wyniesionych jednostek antenowych RAU (Remote Antenna Unit), przez co uzyskuje się poprawę pokrycia siecią. Jednostki RAU są połączone światłowodami z punktem dostępu AP i składają się wyłącznie z anteny (lub pary anten) oraz transceiver,a światłowodowego, który przesyła w obydwu kierunkach sygnały między anteną nadawczo-odbiorczą a wspomnianą parą światłowodów. Format sygnałów przesyłanych światłowodami jest całkowicie zgodny z formatem sygnałów radiowych wykorzystywanych w danej sieci WLAN, gdyż RAU nie przetwarza tych sygnałów, a jedynie odbiera, wzmacnia i nad[...]

Wykorzystanie oświetleniowych diod LED w łączności bezprzewodowej DOI:10.15199/59.2016.10.5


  Employment of lighting LEDs in wireless communication The possibilities of using lighting LEDs in wireless communication are discussed in the paper. Despite the fact that optical wireless LED links may reach multi Gbit/s thhoughputs it is unlikely that wireless networks based on LEDs may become a standalone solution. Key words: data transmission, wireless communication, optical communication, LED Przedyskutowano możliwości zastosowania oświetleniowych diod LED w łączności bezprzewodowej. Pomimo tego, że w bezprzewodowych łączach LED udaje się uzyskać przepływności rzędu wielu Gbit/s, to jednak nie wydaje się, aby sieci optyczne oparte na diodach oświetleniowych LED mogły stać się samodzielnym rozwiązaniem. Słowa kluczowe: transmisja danych, łączność bezprzewodowa, łączność optyczna, dioda LED W Dyrektywie Unii Europejskiej dotyczącej oświetlenia domowego znajduje się zalecenie, aby lampy żarowe (żarówki) stopniowo wycofywać ze sprzedaży ze względu na niską efektywność energetyczną. Mają one być zastępowane lampami fluoroscencyjnymi (świetlówkami) oraz lampami LED. Te ostatnie wydają się najbardziej perspektywiczne, ponieważ nie zawierają rtęci, a czas ich życia jest o rząd wielkości dłuższy aniżeli świetlówek. Oświetlenie za pomocą diod LED jest efektywne energetycznie, a ponadto mogą one być względnie szybko włączane i wyłączane lub modulowane w inny sposób. Co więcej, światło ich łatwo daje się skoncentrować. Poza tym diody LED mogą emitować światło dowolnej barwy bez użycia filtrów optycznych, ale mogą też emitować światło białe. Te ostatnie są zazwyczaj wykonywane z wykorzystaniem warstwy fosforescencyjnej (np. Ce3+: YAG) oświetlanej światłem niebieskiej diody LED. Światło niebieskie jest pochłaniane przez warstwę fosforescencyjną, gdzie jego długość jest przesuwana w stronę fal dłuższych (tzw. przesunięcie Stokesa). Oznacza to, że światło niebieskie po pochłonięciu jest ponownie emitowane [...]

MODELOWANIE KANAŁU DLA BEZPRZEWODOWEJ KOMUNIKACJI OPTYCZNEJ W POMIESZCZENIU W OPARCIU O ZMODYFIKOWANY ALGORYTM MONTE CARLO DOI:10.15199/59.2018.8-9.60


  1. WSTĘP Jednym z kluczowych elementów w procesie skutecznego projektowania systemów optycznej komunikacji bezprzewodowej przeznaczonych do pracy w pomieszczeniach zamkniętych jest uwzględnienie wpływu kanału transmisji. Geometria pomieszczenia, rodzaj użytych materiałów, obecność osób oraz przedmiotów w pomieszczeniu, jak również położenie nadajnika(ów) i odbiornika(ów) oraz zachowanie bądź też nie linii bezpośredniej widoczności LOS (ang. Line of Sight) mogą w znaczący sposób wpływać na warunki realizacji transmisji. W wielu przypadkach równie istotnym może być pojawianie się docierających do odbiornika tzw. sygnałów rozproszonych. Powstają one na skutek zjawiska odbicia oraz rozproszenia światła w pomieszczeniu. W zależności od warunków prowadzenia transmisji mogą one docierać do odbiornika z różnym nasileniem oraz opóźnieniem powodując, że sygnał odbierany może ulegać różnego rodzaju zniekształceniom w tym m.in. rozmywaniu (zjawisko dyspersji). Ze względu na sposób działania, w tym w szczególności wykorzystywanie ścieżki bezpośredniej widoczności LOS, systemy bezprzewodowej transmisji optycznej OWC (ang. Optical Wireless Communications) pracujące w pomieszczeniach możemy podzielić na systemy LOS i NLOS (ang. Non Line of Sight). Te ostatnie w swoim działaniu wykorzystują sygnały rozproszone. Obecność ścieżki LOS w wielu przypadkach determinuje właściwości transmisyjne systemu. Jednakże nawet w tego typu systemach potencjalny wpływ obecności sygnałów rozproszonych docierających do odbiornika nie może być całkowicie pominięty w procesie projektowania i oceny końcowej. Co więcej, udział sygnału LOS w sygnale odbieranym w stosunku do kontrybucji sygnałów rozproszonych może ulegać znaczącym wahaniom, w zależności od konkretnej chwilowej realizacji łącza transmisji, ze względu m.in. na możliwe zmiany położenia odbiornika względem nadajnika. Podejściem umożliwiającym uwzględnianie podczas projektowania potencjalnego wpływ[...]

Wydajność zaawansowanych formatów modulacji w łączu wykorzystującym jako nadajniki diody oświetleniowe DOI:10.15199/59.2015.8-9.5


  W ostatnich latach obserwuje się znaczny wzrost wykorzystania diod elektroluminescencyjnych LED (Light Emitting Diode) do oświetlenia: mieszkań, biur, placówek medycznych i oświatowych. Oświetlenie to jest bardziej wydajne energetycznie niż żarówki czy świetlówki, charakteryzuje się większą żywotnością, nie przyczynia się do wytwarzania substancji szkodliwych dla środowiska i wspierane jest przez urzędy regulacyjne (np. Unii Europejskiej). Oprócz wspomnianych zalet, diody LED mogą być stosunkowo szybko modulowane, a zatem oprócz funkcji oświetleniowej mogą być wykorzystane jako nadajniki bezprzewodowego sygnału szerokopasmowego (VLC - Visible Light Communications). Pojedyncza dioda oświetleniowa pokrywa jednak niewielki obszar pomieszczenia. Jest to zarazem wada i zaleta: zbiega się to z obserwowanym kurczeniem się powierzchni komórek w systemach radiowych (postulowane są piko- czy femtokomórki), przez co udaje się zwiększyć przepływność oferowaną użytkownikom. Kolejnym stopniem tego procesu mogłyby się stać attokomórki wykorzystujące światło białe, co postuluje jedna z ostatnich prac na temat technik, które zostaną zastosowane w systemie telefonii komórkowej 5. generacji (5G) [1]. Najpopularniejszym i zarazem najtańszym rodzajem diody oświetleniowej jest niebieska dioda LED pokryta warstwą fosforu, której zadaniem jest konwersja części niebieskich fotonów emitowanych przez półprzewodnik na fale dłuższe (kolor żółty). W efekcie suma obu komponentów (niebieskiego i żółtego) daje światło postrzegane jako białe. Niestety, światło żółte, pochodzące z fluorescencji, w warstwie fosforu ma kilkakrotnie większą stałą czasową, przez co nie może być modulowane tak szybko, jak sam półprzewodnik. Dlatego w odbiorniku takiego systemu powinien być umieszczony filtr niebieski, którego zadaniem jest usunięcie światła wygenerowanego w warstwie fosforu i pozostawienie jedynie szybkozmiennego komponentu światła niebieskiego. Pomimo tego, pozio[...]

 Strona 1