Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Zbigniew Duliński"

WIELOŚCIEŻKOWA TRANSMISJA Z WYKORZYSTANIEM MECHANIZMU AGREGACJI PRZEPŁYWÓW W SIECI STEROWANEJ PROGRAMOWO DOI:10.15199/59.2017.8-9.73


  Koncepcja sieci sterowanych programowo (SDN, Software Defined Networks) została pierwotnie zaproponowana dla rozwiązań kampusowych [1], [2]. Wraz z jej rozwojem dostrzeżono szerokie pole zastosowań w sieciach operatorskich, centrach danych i chmurach obliczeniowych. Dodatkowo, elastyczna definicja przepływów implementowana m.in. przez szeroko przyjęty protokół OpenFlow [3], pozwala na uproszczenie zarządzania tego typu sieciami. Jednakże wielkość sieci operatorów, a także sieci centrów danych, uwidoczniły podstawowe problemy związane z ograniczoną wielkością tablic przepływów w dostępnych urządzeniach. Stosowane przez producentów szybkie pamięci TCAM (Ternary Content Addressable Memory) nie pozwalają na obsługę ogromnych tablic przełączania [4], [5], [6]. Proponowany w niniejszym artykule mechanizm rozwiązuje ten problem dzięki redukcji liczby wpisów w tablicach. W przeciwieństwie do tradycyjnie stosowanych protokołów rutingu pakietów, podejście oparte na sterowaniu ruchem przepływów pozwala na równoczesną, wielościeżkową transmisję między tymi samymi węzłami końcowymi (tj. przepływy ulegają tzw. bifurkacji). Ponadto, w klasycznym podejściu niemożliwa jest dynamiczna reakcja na zmiany ruchu (tzw. inżynieria ruchu, TE, traffic engineering), ponieważ próba częstych modyfikacji wartości metryk (powodujących zmiany tras) mogłaby całkowicie zdestabilizować pracę sieci [7]. Standardowo wykorzystywanym protokołem w celu implementacji TE jest wieloprotokołowa komutacja etykietowa MPLS (Mutliprotocol Label Switching) [8], niemniej jednak jest to rozwiązanie statyczne. Proponowany mechanizm wykorzystuje zarówno możliwość dynamicznej modyfikacji metryk jako reakcję na zmiany w obciążeniach łączy, jak również przełączanie oparte na przepływach. Takie przełączanie zapewnia stabilną, tj. używającą tej samej ścieżki (trasy), transmisję pakietów należących do jednego przepływu. Ponadto, dzięki zastosowaniu procedury agregacji przepływ[...]

DYNAMICZNY WYBÓR WAG ŁĄCZY SŁUŻĄCY DO STEROWANIA RUCHEM W SIECHACH SDN Z WYKORZYSTANIEM TRANSMISJI WIELOŚCIEŻKOWEJ I AGREGACJI PRZEPŁYWÓW DOI:10.15199/59.2018.8-9.44


  1. WSTĘP W tradycyjnych sieciach komputerowych protokół rutingu wybiera zawsze jedną, najlepszą trasę między węzłami źródłowym a docelowym. Trasa ta obliczana jest na podstawie wag łączy. Gdy w sieci dojdzie do przeciążenia na danej ścieżce, waga przeciążonego łącza (bądź kilku łączy) powinna zostać zmieniona (podwyższona) tak, aby po przeliczeniu trasa z danego źródła do danego celu omijała to przeciążenie. W tradycyjnej sieci, po przeliczeniu ścieżek, wszystkie pakiety zostaną przekierowane na nowo obliczone trasy. Efektem tego będzie zmiana tras przepływów, co może skutkować nowymi przeciążeniami w innych miejscach sieci. Modyfikacja chociażby jednej z wag w sieci może spowodować wiele problemów: (a) przeliczenie i aktualizacja tablic rutingu przez wszystkie rutery zajmuje stosunkowo dużo czasu, (b) bardzo prawdopodobne jest wprowadzenie chwilowych pętli w rutingu powodujących straty pakietów, przeciążanie łączy do tej pory nieznacznie obciążonych, napływanie pakietów w złej kolejności itp. [1]. Oczywiste jest, że im więcej takich zmian nastąpi, tym większy chaos jest wprowadzany do sieci. Z drugiej strony, w prawie każdej sieci istnieje co najmniej jedna inna (konkurencyjna) ścieżka łącząca te same węzły źródłowe i docelowe. Wykorzystanie jej pozwala na ominięcie przeciążenia i zrealizowanie transmisji rozumianej przez nas jako transmisja wielościeżkowa. Pakiety należące do istniejących uprzednio przepływów przemieszczają się dotychczasowymi ścieżkami, zaś nowe przepływy — nowo wyznaczonymi ścieżkami. Do tej pory wiele metod transmisji wielościeżkowych zostało zaproponowanych dla różnych warstw. Ich przegląd można znaleźć m.in. w [2], [3]. Obecnie najczęściej stosowanym protokołem pozwalającym na przełamywanie domyślnego rutingu oraz inżynierię ruchu jest MPLS. Jednakże ścieżki zestawione za pomocą tego protokołu nie pozwalają na podążanie za dużą dynamiką zmian ruchu w sieciach (szczególnie w centrach danych)[...]

IMPLEMENTACJA NOWYCH METOD ZARZĄDZANIA RUCHEM DANYCH W SIECIACH NAKŁADKOWYCH ORAZ ŚRODOWISKACH CHMUROWYCH DOI:10.15199/59.2015.8-9.46


  Artykuł zawiera opis specyfikacji oraz implementacji nowych metod zarządzania ruchem w rozproszonym systemie realizacji usług uruchomionym i przetestowanym w latach 2012-2015 w projekcie FP7 SmartenIT. Przedstawiono założenia projektu, scenariusze oraz przypadki użycia wybrane do realizacji. Opracowane rozwiązania uwzględniają uwarunkowania działań interesariuszy, ich relacje między sobą oraz możliwe modele biznesowe. Projekt skupia się na dwóch scenariuszach zarządzania ruchem: na poziomie operatorskim ISP (Internet Service Providers) oraz w obszarze sieci dostępowej, obejmującym transmisje do i z terminala końcowego użytkownika. Artykuł przedstawia architekturę, w ramach której zaimplementowano metody zarządzania ruchem oraz sposoby integracji ze środowiskami operatorów systemów chmurowych, operatorów ISP, właścicieli rozproszonych aplikacji oraz użytkownikami. 1. WSTĘP Szybki rozwój sieci Internet napędzany jest obecnie m.in. przez wzrost znaczenia systemów chmur obliczeniowych oraz zwiększoną i elastyczną ofertę usług oferowanych dla użytkowników. Istotny udział w tym procesie mają powszechnie wykorzystywane sieci społecznościowe OSN (Online Social Networks) typu Facebook lub Linkedin, działające na bazie rozproszonych zasobów obliczeniowych, dyskowych i sieciowych. Sieci te są platformami wymiany oraz gromadzenia danych, które generują wiedzę cenną dla rynku reklamowego ale także dla mechanizmów zarządzania ruchem w sieciach komputerowych. Znaczące zmiany zachodzą również na poziomie infrastruktury sieciowej. Operatorzy stale zwiększają zakres zastosowania sieci definiowanych programowo SDN (Software Defined Networks) uzupełnianych przez wirtualizację funkcji sieciowych NFV (Network Functions Virtualization). W ostatnich kilku latach nastąpiła poważna zmiana technicznych środków realizujących funkcje sieciowe, a także sposobu definicji usług oraz dostępu do nich. Analiza tych procesów nie jest łatwa, ale wnioski o[...]

 Strona 1