Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"MARTA ZWOLIŃSKA"

Chemical modification of nanocrystalline titanium surface for biological applications


  Titanium and its alloys are the most attractive metallic materials for biomedical applications due to their unique properties, including low density, high corrosion resistance and good biocompatibility. However, for permanent implant applications, those materials may have harmful side effects resulting from alloying components released to the surrounding physiological environment [1]. This is especially dangerous in case of titanium alloys, such as Ti6Al4V, which is commonly used for heavy load implants. these alloys may have possible toxic effect resulting from vanadium and aluminium released to the body fluids. Nanocrystalline titanium due to its high mechanical properties is likely to replace the widely used titanium alloys [2]. Nanocrystalline or ultrafine grained (UFG) titanium can be obtained by several different processes, including: Equal Channel Angular Pressing (ECAP) [3], High Pressure Torsion (HPT) [4] and Hydrostatic Extrusion (HE) [5]. It has been revealed that the nanoscale grain refinement of titanium results in increase of hardness, elastic limit and tensile strength [5÷7] as well as fatigue strength [8]. Moreover, nanostructuring of titanium by SPD processing leads to increase in kinetics of chemical reactions. For example, the passive layer formed spontaneously on n-Ti has better protective properties since it is rebuilt in a shorter time [7]. Nanocrystalline and UFG titanium have been also recognized as promising biomaterials due to their ability to enhance the osseointegration process. It has been shown that cell attachment and proliferation as well as new bone formation were significantly increased on SPD processed titanium than on coarse-grained substrates [9÷11]. There are many various methods that can be used in the functionalization or activation of a metallic implant surface [12]. Among these methods, chemical modifications seem to be relatively simple and inexpensive [7]. In addition, they allow to[...]

Nanostructure effect on the electrochemical response of titanium DOI:10.15199/28.2016.6.6


  The purpose of this work was to investigate the influence of nanostructure on titanium corrosion resistance in physiological saline (0.9% NaCl). In order to obtain the nanostructure the titanium rod was processed through multiple hydrostatic extrusion (HE). Corrosion tests included electrochemical impedance (EIS) and potentiodynamic (PD) measurements. EIS tests were performed after 2 and 24 hours of immersion in 0.9% NaCl. Potentiodynamic measurements were carried out immediately after the last impedance test. Profilometric examination was used to check whether the samples were equally prepared for corrosion measurements. After corrosion tests a scanning electron microscope (SEM) was used to characterize the morphology of the surface. Corrosion tests revealed the positive influence of nanostructure on titanium corrosion resistance. Moreover, the differences observed were larger in the case of a shorter time of immersion in physiological saline. Hence, it might be surmised that the rate of the passivation process depends on titanium grain size. The microscopic characterization of the surfaces of samples after the corrosion test indicated differences in the surface morphology. The passive film formed on the nanocrystalline sample was more compact and homogenous than on the microcrystalline one. The different number of structural defects in micro- and nanocrystalline titanium might be the reason for the observed phenomena. Due to their higher energy, structural defects could be preferential sites for the nucleation of passive layers. Consequently, the rate of passivation should be higher for nanocrystalline materials. Furthermore, the high volume fraction of structural defects also explained the existence of more tight and uniform passive layer on the nanocrystalline titanium. Good corrosion resistance in physiological saline means that nanotitanium could be an attractive material for biomedical applications. Key words: corrosion, nanostructured [...]

Analiza zmian mikrostruktury i właściwości lutowi stosowanych w witrażach w okresie od XIII do XX wieku

Czytaj za darmo! »

Ołów ze względu na swoje właściwości (wysoka plastyczność, niska temperatura topnienia) i łatwość przeróbki bardzo wcześnie znalazł szereg zastosowań technicznych. Najstarsze znane przykłady wykorzystywania ołowiu to monety z epoki brązu. W starożytnym Egipcie wyroby z ołowiu pełniły także rolę biżuterii. W tym kontekście historia wykorzystywania ołowiu do budowy witraży jest znacznie krótsza i sięga IV wieku, kiedy zaczęto barwione szkło montować w otwory okienne pierwszych kościołów. Najstarszym przykładem wykorzystania ołowiu do łączenia kolorowych tafli szkła jest tzw. okrąg z Wissenburga datowany na IX wiek [1]. Witraże w swej dzisiejszej postaci pojawiły się na przełomie X i XI wieku. Sztuka tworzenia witraży rozkwitła wraz z nadejściem epoki dużych obiektów sakralnych. W kolorystyce witrażowych szkieł stosowano wówczas różne odcienie błękitu, fioletu, czerwieni oraz biel. Całość konstrukcji opierała się na ołowianych kształtownikach, które jednocześnie współtworzyły obraz. Witraże powstawały zazwyczaj w niedużych pracowniach, a ich wytwórstwo miało (i nadal ma) charakter rzemieślniczy. Autorzy witraży pozostawali często anonimowi. Historia rozwoju witraży obejmuje głównie modyfikację składu szkła i używanych barwników. Niewiele natomiast wiadomo na temat technologii łączenia szkła. Prezentowana praca wpisuje się w tematykę rozwoju techniki witrażowej i dotyczy stopów ołowiu stosowanych w witrażach jako złącza. Przedmiotem badań były 22 fragmenty łączeń pochodzących z witraży przekazanych do badań przez Instytut Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk. Materiały do badań dostarczyli: dr Manuel Garcia Heras i dr Maria Angeles Villegas, uczestnicy strony hiszpańskiej realizujący badania w ramach współpracy naukowej polsko-hiszpańskiej. Materiał badawczy pobrano z obiektów sakralnych z terenu Wielkiej Brytanii, Hiszpanii, Belgii, Niderlandów i Polski, powstałych w okresie od XIII do XX wieku. Wśród nich znalazła si[...]

 Strona 1