Wyniki 1-1 spośród 1 dla zapytania: authorDesc:"Robert Paszkowski"

Siła przepychania przez przewód lufy modelowych pocisków wykonanych ze spieków Cu-BN alfa


  Przedstawiona w pracach [1÷5] koncepcja wykorzystania kompozytów metalicznych znalazła zastosowanie w istniejących rozwiązaniach konstrukcyjnych i technologicznych amunicji strzeleckiej. Początkowo podstawowym założeniem koncepcji technologicznej i materiałowej był warunek opracowania nowych pocisków zastępujących istniejące, bez konieczności zmian konstrukcyjnych broni. To założenie wymuszało opracowanie materiału zastępczego o zbliżonej do ołowiu gęstości. Ten warunek był możliwy do spełnienia dzięki zastosowaniu odpowiednich materiałów wyjściowych, a przede wszystkim wolframu lub bizmutu. Jako spoiwo materiału najczęściej stosowano metale, takie jak: cynę, cynk lub miedź [6]. Pociski wytwarzano najczęściej metodami metalurgii proszków [7]. W miarę wzrostu zainteresowania pociskami bezołowiowymi rozszerzyła się oferta producentów, wprowadzono do produkcji inne odmiany pocisków, np.: ćwiczebne, fragmentujące itp. niewymagające materiałów o gęstości zbliżonej do ołowiu [8, 9]. Stosowano w nich kompozyty polimerowo-metaliczne z fazą dyspersyjną w postaci wolframu, a także metaliczne kompozyty o różnej osnowie, np.: miedź, cynę i cynk [10÷15]. Zastosowanie w konstrukcji pocisków różnych kompozytów zawierających wolfram może być przyczyną zwiększenia zużywania się przewodu lufy. W dostępnych źródłach literaturowych brak jest informacji obejmującej ten problem. Jedynie producent amunicji, firma Extreme Shock, zamieściła informację o zastosowaniu w materiale na pociski dodatkowego składnika nazwanego nytrillium. Rola tego składnika nie jest znana. Mając na uwadze mechanizm zużywania przewodu lufy, można stwierdzić, że decydującą rolę ma termiczne i erozyjne oddziaływanie gazowych produktów spalania prochu na powierzchnię wewnętrzną lufy. Wyniki badań balistycznych oraz analizy teoretyczne [17÷18] potwierdzają to [19÷23], wskazując na miejsce, gdzie ten efekt występuje najbardziej intensywnie, tzn. strefę stożka przejściowego pomi[...]

 Strona 1