Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Konrad Lankiewicz"

Wpływ obróbki wstępnej i koncentracji propanu w mieszaninie z amoniakiem na wyniki węgloazotowania fluidalnego niskowęglowych stali typu C25 i S355 DOI:10.15199/28.2015.4.7


  The effect of pretreatment and propane concentration in the mixture with ammonia on the results of the fluidized bed nitrocarburizing of low carbon C25 and S355 steels The subject of this study was to investigate the effect of pretreatment before fluidized bed nitrocarburizing process and the amount of the carbon carrier addition in the form of propane on the hardness, microstructure and compounds layer and diffusion zone thicknesse in the case of low-carbon structural steel type C25 and S355. Constant process time 4 h and temperature 580°C were assumed. Pretreatments consisted of samples oxidation at temperature 350°C for 30 minutes or short-lasting nitriding in the ammonia at temperature 480°C for 25 minutes and removing the samples from the fluidized bed to the air in order to oxidize them. Both variants were compared with samples without pretreatment. The hardness measurements on the surface of nitrocarburized samples were made at three loads 0.1, 0.5 and 1 kG in order to capture the differences in the microstructure and thickness of the hardened layers. The results of measurements with load of 0.1 kG show the characteristic of the thin subsurface zone 2÷3 μm, in which major changes take place, caused by the nitrocarburizing environment, core diffusion of alloying elements and impurities, as well as geometric surface conditions and pre-machining treatment. The results of measurements with load of 0.5 and 1 kG are dependent mainly on the nitrocarburized layer thickness and substrate hardness. In the assumed process conditions there was not found, with certain exceptions, significant effect of studied factors on layer thickness, however they have significant impact on the hardness HV0.1, HV0.5 and HV1 measured on the surface of nitrocarburized samples. In order to obtain the highest possible hardness and layers uniformity - lower porosity, a 2% propane addition to the ammonia was favourable. In studies it was found, that due to th[...]

Próba zastosowania sondy Lambda z regulatorem Protherm 50 do kontroli potencjału węglowego podczas nawęglania w piecu wgłębnym


  Sonda Lambda została opracowana w celu kontroli poprawności spalania mieszanki paliwowo-powietrznej w silnikach samochodowych. Sonda umieszczana jest w strefie wylotu gazów z silnika, a jej żywotność zależy od temperatury strefy zainstalowania - im niższa temperatura nagrzanej sondy, tym dłuższa jej żywotność, niemniej jednak jej prawidłowe wskazania uzyskuje się, jeżeli stały elektrolit sondy jest nagrzany przynajmniej do temperatury 350°C w przypadku sondy LSM 11. Schemat sondy Lambda typu LSM 11 według pracy [1] przedstawiono na rysunku 1, a zasadę jej działania zgodnie z pracą [2] na rysunku 2. Ceramiczna część sondy Lambda (elektrolit stały) ma kształt rury zamkniętej na jednym końcu. Zewnętrzne i wewnętrzne powierzchnie czujnika ceramicznego mają mikroporowatą warstwę platyny (elektrodę), która ma decydujący wpływ na charakterystykę czujnika. Powłoka platyny na tej części czujnika ceramicznego, która jest w kontakcie z gazem wylotowym, jest pokryta dobrze przylegającą, wysoce porowatą powłoką ceramiczną, która chroni go przed pozostałościami gazu wylotowego mogącymi erodować katalityczną powłokę platynową. Czujnik jest wprowadzony w strefę przepływu gazów odlotowych, przepływających wokół jednej jego elektrody, podczas gdy druga elektroda pozostaje w kontakcie z powietrzem atmosferycznym. Czujnik mierzy zawartość resztkowego tlenu w gazach odlotowych. Odnośnie do zastosowania sondy Lambda w obróbce cieplnej dostępne są tylko nieliczne prace [3, 4]. Może to wynikać z ograniczeń zastosowania sondy Lambda do procesów obróbki cieplnej atmosferowej o stałym potencjale węglowym Cp nieprzekraczającym 1% C. W praktyce napotkano przykład zainstalowania sondy Lambda w strefie chłodnicy atmosfery generatora endotermicznego w celu regulacji potencjału węglowego atmosfery endotermicznej wytwarzanej w tym generatorze. Z własnego doświadczenia wynika, że po dwóch latach eksploatacji takiego generatora przy codziennym jego uruchamian[...]

Badania przydatności materiałów na retorty do niskotemperaturowego nawęglania stali austenitycznych DOI:10.15199/28.2015.4.6


  In the article the usefulness of H17, 0H18N9, H25N20S2 steel and 75Ni-25Cr alloy in use on furnace retorts designed for low-temperature carburizing of austenitic steels in synthetic or endothermic atmospheres was investigated. As evaluation criterion was considered ability of the material to catalyse gaseous reactions and soot deposition and the possibility of carburizing process conducting for austenitic steel 0H18N9. The studies were conducted in furnace with stationary retort closed with a furnace cover with a sand seal, as well as in portable retort installed in a separate furnace in the case of studies of suitability of retort made of 0H18N9 steel. In the case of a stationary retort made of 0H18N9 steel were studied: a) effect of endogas dilution with nitrogen or hydrogen on soot deposition in retort and Armco foil state after retort heating at temperature 440°C; small amounts of soot in retort and clean Armco foil were obtained in a mixture of 42% endogas with nitrogen or 33% endogas with hydrogen, b) effect of the retort oxidation at temperature 570°C on changes of dew point and soot deposition after heating of oxidized retort to temperature in the range 300÷470; in the case of endogas, dew point increased with increasing temperature and soot appeared in the oxidized zone above 400°C; dilution of endogas with hydrogen shifted the boundary of soot deposition to a higher temperature, c) effect of preliminary oxidation of Armco iron foil on ability for soot deposition on its surface; during heating in endogas at temperature 500°C for 4 hours it was found that soot appeared on the foils oxidized at temperature 450°C and 530°C, while heating in mixture of H2-N2 in endogas led to the appearance of soot only on foil oxidized at temperature 520°C; on the foils oxidized at temperature below 450°C or not-oxidized soot didn't occurred. In addition, attempts of heating and carburizing in portable retort made of 0H18N9 steel were conducted. Whe[...]

Azotowanie fluidalne stali HS 6-5-2 w złożu aktywnym chemicznie DOI:10.15199/28.2015.5.14


  W artykule przedstawiono innowacyjną metodę azotowania fluidalnego w złożu aktywnej chemicznie mieszaniny proszkowej, fluidyzowanej za pomocą drgań mechanicznych. Badaniom w zakresie mikrostruktury, twardości powierzchni, odporności na zużycie przez tarcie oraz udarności poddano próbki ze stali szybkotnącej HS 6-5-2 azotowanej w temperaturze 530÷540°C przez 1÷4 godziny. Uzyskane wyniki odniesiono do stali poddanej konwencjonalnej obróbce cieplnej polegającej na hartowaniu i odpuszczaniu. Przeprowadzone procesy azotowania umożliwiły wytworzenie warstw o parametrach zbliżonych do warstw uzyskiwanych dzięki regulowanemu azotowaniu gazowemu. Otrzymane warstwy charakteryzowały się bardzo dobrą odpornością na zużycie przez tarcie. Słowa kluczowe: azotowanie, złoża fluidalne, proszek aktywny chemicznie.1. WPROWADZENIE Proces azotowania stali jest stosowany w przemyśle maszynowym i narzędziowym w celu nadania częściom unikatownych właściwości tribologicznych i zmęczeniowych, niemożliwych do osiągnięcia za pomocą innych sposobów obróbki cieplno-chemicznej. Azotowaniu poddaje się najczęściej narzędzia takie, jak: noże tokarskie, frezy, wiertła, gwintowniki, matryce kuźnicze, wtryskiwacze i formy do tworzyw sztucznych, śruby do wyciskania, oprzyrządowanie do odlewania ciśnieniowego, a także wiele części maszyn takich, jak: koła zębate, wały korbowe, wały krzywkowe, popychacze, części zaworów, sprężyn itp. Bardzo dobrym właściwościom mechanicznym obrobionych komponentów towarzyszy także ich duża odporność korozyjna, szczególnie istotna w przypadku narzędzi czy części maszyn pracujących w agresywnych chemicznie ośrodkach. Przyczyny poprawy właściwości części poddanych azotowaniu można zrozumieć, obserwując mikrostrukturę obrobionej cieplno- -chemicznie stali. Warstwa zewnętrzna zwana przypowierzchniową strefą azotków żelaza to ok. kilka mikrometrów warstwy związków azotu, gównie w postaci azotków żelaza γ′ (Fe4N) oraz azotków żelaza [...]

 Strona 1