Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"JUSTYNA PIWOWOŃSKA"

TECHNOLOGIE ODZYSKU INDU PRZEGLĄD LITERATUROWY

Czytaj za darmo! »

W artykule zaprezentowano główne kierunki zastosowań indu i jego związków, jak też ich decydujące właściwości fizyczne i chemiczne. Na podstawie dostępnej literatury przedstawiono przegląd stosowanych na świecie metod odzysku indu z różnych surowców, jak też metod jego rafinacji. Przedstawiono również ocenę technologicznych aspektów odzysku indu z półproduktów krajowych rafinacji ołowiu. Słowa kluczowe: ind, rafinacja ołowiu, odzysk indu, rafinacja indu TECHNOLOGIES OF INDIUM RECOVERY LITERATURE REVIEW The paper presents the main industrial applications of indium and its compounds as well as, their relevant physical and chemical properties. The methods used worldwide for indium recovery from different sources and for crude metal refining was reviewed on the basis of reference lite[...]

BADANIA MOŻLIWOŚCI ROZTWARZANIA ZŁOMU ELEKTRONICZNEGO DOI:10.15199/67.2019.7.1


  WPROWADZENIE Recykling i ponowne wykorzystanie elektroniki wycofanej z eksploatacji coraz częściej uznawane jest za jedno z największych wyzwań XXI w. [15, 20, 23]. W 2014 r. ilość złomu elektrycznego została oszacowana na poziomie 41,8 mln t i przewiduje się, że jego masa będzie wzrastać o ok. 3-5% rocznie. Większość odpadów elektronicznych produkowanych jest w Europie, Stanach Zjednoczonych i Australii. Przewiduje się również, że Chiny, Europa Wschodnia i Ameryka Łacińska dołączą do tej grupy w ciągu najbliższych dziesięciu lat [17, 18, 19]. Złom elektroniczny stanowi bardzo złożony strumień odpadów, który składa się z wielu różnorodnych materiałów, np. metali, szkła, tworzyw sztucznych czy ceramiki [14]. Zawartość poszczególnych metali w złomie zależy od typu urządzeń. Spośród metali podstawowych występują w tych materiałach głównie miedź, żelazo i aluminium. Materiały te zawierają również, szereg innych, cennych składników metalicznych, takich jak: złoto, srebro, platynowce. Konieczność odzysku tych cennych składników powoduje, że podejmowane są intensywne próby recyklingu metali z tych materiałów [4, 6, 21, 24]. Obecnie recykling złomu elektronicznego można podzielić na trzy główne etapy: ? demontaż, prowadzony najczęściej ręcznie, ukierunkowany na wydzielanie niebezpiecznych lub cennych składników, ? otrzymanie półproduktów metalicznych (np. koncentratów metali szlachetnych), ? rafinację, prowadzącą do wytworzenia czystych metali. W latach 70. i do połowy lat 80. ubiegłego wieku dominującą metodą recyklingu złomu elektronicznego było stapianie w piecu. Od połowy lat 80. XX w. tendencja ta uległa zmianie w kierunku obróbki hydrometalurgicznej. Przegląd literatury wskazuje, że badania hydrometalurgiczne złomu elektronicznego w dużej mierze opierają się na kilkustopniowym ługowaniu. Jako środki ługujące proponowane są mieszaniny kwasów np.: H2SO4, HCl, woda królewska [3, 8, 9, 22]. Stosowane są również metody mieszane[...]

USUWANIE ARSENU W POSTACI SKORODYTU METODĄ BEZCIŚNIENIOWĄ DOI:10.15199/67.2016.2.1


  W artykule przedstawiono podstawy hydrometalurgicznej technologii bezciśnieniowego wydzielania arsenu w postaci skorodytu na przykładzie przerobu jednego z półproduktów arsenonośnych powstających w hutnictwie miedzi. W Instytucie Metali Nieżelaznych opracowano sposób wytrącania skorodytu metodą bezciśnieniową z użyciem zarówno jonów Fe(III), jak i Fe(II). Badania były prowadzone w skali laboratoryjnej i wielkolaboratoryjnej. Jakość otrzymanego skorodytu była oceniana poprzez pomiar kilku wybranych właściwości fizykochemicznych, takich jak: powierzchnia właściwa ziaren, ich wielkość i podatność na wymywanie arsenu według normy PN-EN 12457-4:2006, określającej kryteria klasyfikacji odpadu do składowania na odpowiednim składowisku. Słowa kluczowe: arsen, skorodyt, metody bezciśnieniowe otrzymywania skorodytu ARSENIC REMOVAL AS A SCORODITE ET AMBIENT PRESSURE CONDITION The paper presents the basics of hydrometallurgical technology for arsenic separation as a scorodite at ambient pressure conditions with regard to one of the arsenic — bearing by products from copper smelting. At IMN the method for scorodite precipitation at ambient pressure conditions with the use of Fe(III) ions, as well as Fe(II) ions, has been developed. The investigations have been carried out on the lab — and the large — laboratory scales. The quality of produced scorodite was assessed through determination of the few physico-chemical properties, such as: grains specific surface, particle size and susceptibility for elution according to standard PN-EN 12457-4:2006, which determines waste classification criteria for landfilling. Keywords: arsenic, scorodite, ambient pressure method for scorodite precipitation Wstęp Obecność arsenu w koncentratach miedzi stwarza poważne problemy techniczne i ekologiczne w trakcie złożonego procesu technologicznego produkcji Cu. Jednym z najważniejszych jest konieczność utrzymywania na wyznaczonym poziomie stężenia As w[...]

Usuwanie arsenu w postać skorodytu z wybranego materiału arsenonośnego metodą bezciśnieniową skala 1/4 techniczna DOI:10.15199/67.2016.11.1


  W Instytucie Metali Nieżelaznych w Gliwicach opracowano sposób wytrącania skorodytu metodą bezciśnieniową, z użyciem zarówno jonów Fe(III), jak i Fe(II). Przedmiotem badań był jeden z półproduktów arsenonośnych powstających w hutnictwie miedzi. Technologia przerobu materiału arsenonośnego składa się z 4 podstawowych węzłów technologicznych: ługowania materiału arsenonośnego, wytrącania skorodytu, usuwania resztek As i Fe oraz wytrącania Cu, wszystkie połączone z niezbędnymi operacjami rozdziału faz. W artykule zaprezentowano kompleksowe wyniki badań procesu, zmierzającego do przeprowadzenia arsenu zawartego w gąbce miedziowo-arsenowej w postać skorodytu z zastosowaniem jonów Fe(II), wraz ze sposobem zagospodarowania miedzi. Badania wykonano w skali ¼ technicznej na instalacji pilotowej w IMN. Jakość otrzymanego skorodytu była oceniana poprzez pomiar kilku wybranych właściwości fizykochemicznych, takich jak: powierzchnia właściwa ziaren, ich wielkość oraz wyznaczenie podatności na wymywanie arsenu według normy PN-EN 12457-4: 2006, określającej kryteria klasyfikacji odpadu do deponowania na odpowiednim składowisku. Słowa kluczowe: arsen, skorodyt, metody bezciśnieniowe otrzymywania skorodytu AR SENIC RE MOVAL AS A SCORODI TE FRO M SELEC TED AR SENIC -BEARI NG MATERIAL USING PRE SSURE -LE SS METHOD - ¼ TEC HNICAL SCALE Institute of Non-Ferrous Metals in Gliwice developed a method for precipitation of scorodite by non-pressure method from one of the arsenic intermediates generated in copper metallurgy, by application of both Fe(III) and Fe(II) ions. Treatment of the arsenic-bearing material consists of four basic technological operations: 1 - leaching of arsenic-bearing material with separation of phases, 2 - precipitation of scorodite with separation of phases, 3 - removal of As and Fe residues with separation of phases, and 4 - precipitation of Cu with separation of phases. Paper presents complex results of the studies performed on[...]

EKSTRAKCJA MIEDZI(II) Z ROZTWORÓW AMONIAKALNYCH


  W artykule zaprezentowano wyniki prób hydrometalurgicznego odzysku miedzi z roztworów amoniakalnych pochodzących z ługowania półproduktów hutnictwa miedzi (żużla konwertorowego). Przebadano kilka, oferowanych przez dostawców, komercyjnych ekstrahentów miedzi(II): (LIX 860 N‐IC, LIX 84 I, LIX 54‐100, LIX 984). Zbadano i porównano podstawowe właściwości ekstrakcyjne wszystkich tych ekstrahentów przygotowanych w postaci 40 % obj. roztworów węglowodorowych (EXXSOL D80). Na tej podstawie wybrano najlepszy z nich do dalszych prób ekstrakcji miedzi(II) z roztworów amoniakalnych (40 % obj. roztwór LIX’u 84 I). Z jego użyciem przeprowadzono szczegółowe badania ekstrakcji i reekstrakcji miedzi(II) z przygotowanych roztworów technologicznych. Na podstawie wykonanych badań wyznaczono parametry pracy układu ekstrakcyjnego, pracującego w sposób ciągły w układzie przeciwprądowym. Przeprowadzono najpierw symulację próby ciągłej, a następnie, opierając się na jej wynikach, pełną próbę ciągłą przeciwprądową w skali laboratoryjnej. Otrzymano bardzo dobry reekstrakt o zawartości miedzi na poziomie 60 g/dm3. Słowa kluczowe: ekstrakcja rozpuszczalnikowa miedzi, amoniakalny roztwór, LIX EXTRACTION OF COPPER(II) FROM AMMONIA SOLUTIONS The article presents the results of the tests hydrometallurgical recovery of copper from solutions of ammonia coming from the leaching of copper metallurgy intermediates. There has been examined several offered by suppliers of commercial extractants of copper(II): (LIX 860 N‐IC, LIX 84 I, LIX 54‐100, LIX 984). Were tested and compared the basic properties of these extractants extracting all prepared in the form of 40 % vol. hydrocarbon solutions (Exxsol D80). On this basis, the best one to further test the extraction of copper(II) with ammonia solution (40 % vol. solution of LIX 84‐I). With its use, in‐depth research of stripping extraction of copper(II) solutions prepared in technology. On [...]

BADANIA MOŻLIWOŚCI ODZYSKU INDU ZE SZLIKRÓW MIEDZIOWYCH Z RAFINACJI OŁOWIU


  Przedstawiono wyniki działań, wykonanych w celu określenia możliwości wykorzystania szlikrów miedziowych z krajowych rafinerii ołowiu do odzysku indu. Przeprowadzone badania laboratoryjne wstępnych etapów odzysku indu z najbogatszych w tej grupie materiałowej szlikrów likwacyjnych, pochodzących z rafinacji ołowiu surowego z pieca szybowego (ISP), i spełniających następujące minimalne parametry jakościowe: granulacja: -0,5 mm, zawartość: In ≥ 1000 ppm, podsumowano w postaci schematu technologicznego, obejmującego etapy: ługowania nadawy w roztworze HCl (S/L = ¼, 65÷70 °C, 3h, pH < 0,5), z filtracją gęstwy poługowniczej przy temperaturze otoczenia; oczyszczania roztworu od zanieczyszczeń, głównie Cu, Sb i As, przy użyciu Na2S (70 °C, 2h, pH 1,0÷1,2), oraz — wytrącania z oczyszczonego roztworu kolektywnego koncentratu hydrolitycznego Sn‐In, poprzez częściową alkalizację z użyciem NaOH (70 °C, 2h, pH ~ 4,5). W podanych warunkach osiągnięto wysoki (ponad 90 %) stopień uzysku indu do koncentratu zawierającego Sn ≥ 50 %, In ≥ 5 %, co oznacza ponad pięćdziesięciokrotne wzbogacenie w ind, przy znaczącym stopniu eliminacji makroskładników: Pb, Cu, Sb, As, Fe i Zn. Schematy koncepcyjne dalszych etapów technologicznych przedstawiono z wykorzystaniem źródeł literaturowych z zakresu technologii wytwarzania indu metalicznego i jego rafinacji. Słowa kluczowe: odmiedziowanie ołowiu, likwacja, szlikry miedziowe, odzysk indu, przerób hydrometalurgiczny Mgr inż. Ksawery Becker, mgr Zbigniew Szołomicki, dr inż. Leszek Gotfryd, dr inż. Katarzyna Leszczyńska‐Sejda, mgr inż. Justyna Piwowońska, mgr inż. Grzegorz Pietek — Instytut Metali Nieżelaznych, Gliwice. 688 STUDY INTO FEASIBILITY OF INDIUM RECOVERY OUT OF COPPER DROSS FROM LEAD REFINING Paper presents results of activities performed to evaluation of indium recovery feasibility out of copper dross from domestic lead refineries. The results of lab‐scale i[...]

HYDROMETALURGICZNY RECYKLING AKUMULATORÓW Ni-MH i Li-ion DOI:10.15199/67.2016.6.1


  Przedstawiono opracowane procesy odzysku wartościowych składników z frakcji elektrodowych wydzielonych ze zużytych baterii Ni-MH i Li-ion w instalacji pilotowej uruchomionej w ZUO Gorzów Wielkopolski. Dla masy elektrodowej ze zużytych baterii Ni-MH, zawierającej: ~51% Ni, ~5,6% Co i ~14,4% sumy lantanowców (La + Ce + Pr + Nd), oraz inne zanieczyszczenia, zaproponowany proces przetwarzania (poziom TRL-6) obejmuje pięć dwuetapowych bloków technologicznych. W wyniku jego realizacji odzyskano nikiel i kobalt z uzyskami po ≥98,5%, w postaci kolektywnego koncentratu tlenkowego (Ni ~62%, Co ~7% + zanieczyszczenia), przeznaczonego do produkcji stopów lub do dalszego przetwarzania do postaci czystych związków niklu i kobaltu, oraz - lantanowce z uzyskiem ≥97% w postaci ich tlenkowego koncentratu (ΣLn ~73%) o ograniczonej zawartości zanieczyszczeń, przydatnego do wytwarzania stopu wodorochłonnego typu LnNi5, lub - do dalszego przetwarzania do postaci czystych związków lantanu, ceru, neodymu i prazeodymu. Dla masy elektrodowej ze zużytych baterii Li-ion, zawierającej: ~18%Co, ~9%Ni, ~6,5%Mn, ~35%Cog (w tym ~27% w postaci grafitu), ~4%Li oraz inne zanieczyszczenia, proponowany proces przetwarzania (poziom TRL-4) obejmuje trzy bloki operacyjne. W wyniku jego realizacji odzyskano: kobalt, nikiel i mangan z uzyskami po ≥95% w postaci kolektywnego koncentratu tlenkowego (Co ~40%, Ni ~18%, Mn ~12%) o ograniczonej zawartości zanieczyszczeń, przydatny do produkcji stopów lub do dalszego przetwarzania na czyste związki kobaltu, niklu i manganu, oraz - grafit, z uzyskiem ~100%, w postaci mieszaniny frakcji ziarnowych (bulk) lub oddzielnych frakcji granulometrycznych, o minimalnej zawartości większości zanieczyszczeń (Co, Ni, Mn, Li, Zn po <0,001%, Cu<0,002%, Fe<0,005%), za wyjątkiem Al (~0,15%) i Cl (~0,15%), co ogranicza możliwości aplikacyjne tych produktów do zastosowań o niskich lub średnich wymaganiach jakościowych. Słowa kluczowe: rec[...]

 Strona 1