Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Jerzy Pietrasiński"

WŁAŚCIWOŚCI ZASOBNIKÓW SAMOLOTOWYCH W ASPEKCIE WALKI RADIOELEKTRONICZNEJ DOI:10.15199/13.2019.6.12


  W większości współczesnych i przyszłych operacji militarnych kluczowe zadania realizują statki powietrzne. Z tego powodu ich ochrona oraz obrona, ma bardzo duże znaczenie. Biorąc pod uwagę sensory w postaci radarów należy podkreślić, że metody i techniki wykorzystywane do utrudnienia obserwacji radiolokacyjnej nieprzyjacielskich statków powietrznych są bardzo różne. Mogą one polegać na zastosowaniu rozwiązań typu STEALTH, co wiąże się m.in. z wyrafinowanym kształtem płatowca oraz zastosowaniem specjalnych materiałów pochłaniających fale elektromagnetyczne. Ciekawym rozwiązaniem jest też maskowanie własnych samolotów polegające na generowaniu fałszywych ech radarowych. W wielu sytuacjach stosuje się zakłócanie szumami systemów radarowych. Celem zakłócenia szumami jest "oślepienie" sensorów nieprzyjaciela. Do realizacji takich zadań służą specjalne zasobniki montowane na samolotach (tzw. pody). Pierwsze zasobniki montowano już w latach 70 na samolotach dalekiego zasięgu EF-111A Raven [1]. Dodatkowo montowano je także na samolotach walki elektronicznej (WE, ang. EW-Electronic Warfare) i przeciwdziałania radioelektronicznego EA-6B Prowler. Ostatni z nich jest do teraz użytkowany przez US Navy oraz USAF (United States Air Force) [2]. Samoloty wyposażone w zasobniki służące do walki elektronicznej (WE) wykorzystywane są w każdej operacji wojskowej Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. W szczególności dotyczy to wsparcia w operacjach COMAO (Composite Air Operations), czyli w połączonych operacjach powietrznych. Uważa się, iż aktywność chociażby dwóch samolotów WE pozwala obezwładnić systemy obronne przeciwnika, a w takiej sytuacji otwiera to drogę dla samolotów myśliwsko-bombowych oraz pozostałych z ugrupowania. W USAF wprowadza się na uzbrojenie wielozadaniowy samolot F/A-18E Super Hornet. W zakresie walki elektronicznej ma on zastąpić samolot EA-6B Powler. Wersja Super Hornet służąca do walki elektronicznej nosi oznaczenie [...]

Zaawansowane technologie radarowe w zastosowaniach wojskowych oraz cywilnych

Czytaj za darmo! »

Na świecie obserwuje się intensywny rozwój radarów w szerokiej gamie rozwiązań, począwszy od lekkich przenośnych policyjnych radarów, aż po stacjonarne radary dużego zasięgu. Radary pracują jako monostatyczne, bistatyczne oraz multistatyczne. Uogólnieniem wersji multistatycznej jest rozwiązanie określane mianem radaru MIMO (Multiple Input Multiple Output). Radary znajdują coraz większe zastosowanie zarówno wojskowe, jak i cywilne. Rozszerzający się terroryzm, czy też asymetryczny charakter współczesnych konfliktów powodują ponadto upodabnianie się tych dwóch obszarów aplikacji. Ich wspólną cechą jest pilna potrzeba wczesnego ostrzegania, np. AEW (Airborne Early Warning). Trzeba wreszcie wspomnieć o operacjach służb ratowniczych typu Search and Rescue. Radar wykorzystywany do a[...]

O pewnej modyfikacji układu zasilania anteny typu bow-tie


  Dipole planarne typu bow-tie charakteryzują się szerokim pasmem przenoszenia przy jednocześnie dość prostej konstrukcji. Jedną z podstawowych zalet tego typu anten jest duża elastyczność geometrii, pozwalająca na daleko idącą ingerencję w kształt apertury i tym samym rozkład pola elektrycznego na jej powierzchni. Daje ona też możliwość krzyżowania dwóch dipoli w ramach jednej kompaktowej struktury, w celu uzyskania separacji polaryzacyjnej. Cechy te sprawiają, że konstrukcje typu bow-tie wciąż należą do najczęściej wykorzystywanych anten w technice GPR . W typowym wykonaniu anteny takie charakteryzują się symetrią osiową i zależną od częstotliwości impedancją wejściową rzędu kilkuset omów. Z tego powodu często wymagają one zasilania poprzez transformatory impedancji, pełniące równocześnie funkcję symetryzatorów. Konstrukcja takich układów nie jest bynajmniej zagadnieniem trywialnym, ponieważ muszą one charakteryzować się co najmniej taką samą szerokością pasma co zasilana antena oraz pracować w sposób możliwie bezstratny. Istnieją zasadniczo dwa rozwiązania wymienionego problemu zasilania. Pierwsze polega na wykorzystaniu mikropaskowej linii koplanarnej, zaś drugie linii dwupaskowej, przy czym w ostatnim z przypadków, w wersji symetrycznej, linia może być prostopadła do płaszczyzny anteny lub też w wersji antysymetrycznej, leżeć na podłożu wspólnym z anteną. Niestety jednak, w większości z wymienionych tu rozwiązań, konieczne jest dodatkowe zastosowanie przejścia na niesymetryczną linię paskową o impedancji falowej 50 Ω. Można jednak tę niedogodność obejść. W tym celu podjęte zostały próby takiej transformacji kształtu bow-tie, aby w rezultacie uzyskać możliwość bezpośredniego zasilania tejże anteny za pomocą niesymetrycznej linii paskowej ulokowanej na wspólnym z nią podłożu. Udało się to osiągnąć dla konfiguracji antysymetrycznej poprzez przekształcenie jednego z ramion bow‑tie w szczelinowo pobudzany monopol. Z[...]

Wpływ geometrii układu antenowego na wynik radarowego sondowania przypowierzchniowych warstw gruntu

Czytaj za darmo! »

W wielu publikacjach [np. 1, 2, 3] z zakresu teorii radarów do penetracji gruntu (GPR - ang. Ground Penetrating Radar) można zapoznać się z opisami różnego typu badań georadarowych wykonanych przy zastosowaniu wektorowych analizatorów sieci (VNA - ang. Vector Network Analyzer). Autorzy jednak nie podają w jaki sposób powinny zostać ustawione anteny, aby wynikowe echo osiągało maksymalną amplitudę. Badania opisane w niniejszym artykule miały na celu wyjaśnienie tej kwestii. VNA przeznaczone są do pomiarów charakterystyk odbiciowych i transmisyjnych dwuwrotników, wykorzystując zwykle do tego celu schodkową modulację częstotliwości. Dzięki temu urządzenia te można też z powodzeniem wykorzystać w badaniach odbiciowych właściwości gruntu oraz obiektów ulokowanych pod jego powierzchnią. Dwuwrotnikiem mierzonym jest w tym wypadku układ: antena nadawcza - struktura gruntu - obiekt - struktura gruntu - antena odbiorcza. "Klasyczny" GPR wykorzystuje do sondowania krótkie impulsy wideo, które po odbiciu od struktur gruntu wracają do odbiornika i pozwalają, na podstawie pomiaru opóźnienia ech, wyznaczyć przybliżoną odległość do wykrywanego obiektu (celu). Podstawowym problemem związanym z wykorzystaniem tego typu radarów jest ich niska rozróżnialność odległościowa związana z techniczną niemożnością generowania impulsów o dostatecznie krótkim czasie trwania. Dla przykładu impuls o długości 1 ns, na skutek dużej prędkości fal elektromagnetycznych, zostaje rozciągnięty w przestrzeni suchego gruntu (ε ≈ 4) na dystansie kilkunastu centymetrów. Z tego powodu impulsowe sondowanie gruntu znajduje ra[...]

Zastosowanie techniki radarowej do diagnostyki stanu pni drzew


  Ustawa o ochronie przyrody z dnia 16 kwietnia 2004 r. (Dz. U. z 2009 r. nr 151 poz. 1220 z późn. zm.), w sposób dość restrykcyjny podchodzi do problemu ochrony drzewostanu, szczególnie w zakresie usuwania drzew. Ustawa ta w art. 86 w sposób szczególny traktuje jednak drzewa, które obumarły lub zagrażają bezpieczeństwu ludzi i mienia. O ile fakt całkowitego obumarcia drzewa jest stosunkowo łatwy do stwierdzenia, o tyle trudno jest określić stopień zagrożenia związanego z jego degradacją postępującą od wewnątrz. Każde dostatecznie duże drzewo stwarza pewne niebezpieczeństwo związane z możliwością złamania się jego konarów lub wywrócenia. Do najczęściej występujących przyczyn takiego typu zdarzeń można zaliczyć: - działanie bardzo silnego wiatru, - podmycie korzeni przez wodę opadową bądź z wezbranego cieku lub zbiornika, - uderzenie pioruna, - okiść (przeciążenie spowodowane nadmiarem lodu bądź mokrego śniegu), - próchnienie pnia lub korzeni drzewa spowodowane zwykle inwazją grzybów. Ostatnia z wymienionych przyczyn nie należy wcale do rzadkości bywając powodem nagłego i niespodziewanego wywracania się drzew nawet przy bezwietrznej pogodzie. Próchnica jest też przyczyną obniżania się ich naturalnej odporności na podmuchy wiatru. Zjawisko to, szczególnie ze względu na swój ukryty charakter jest więc potencjalnie groźne. O jego poważnych skutkach można się przekonać z dość licznych doniesień prasowych. Do podjęcia niniejszej pracy, obok przytoczonych tu faktów, znacząco także przyczyniły się wyniki badań wykonanych na zlecenie Dyrektora Biura Stołecznego Konserwatora Zabytków przy Skwerze I Dywizji Pancernej. Badania te miały na celu określenie stanu systemów korzeniowych dwóch drzew - okazałych przedstawicieli gatunku topoli białej (Populus alba L.) z bardzo rozbudowanymi koronami i znacznymi wysokościami. Drzewa te rosły przy bardzo popularnym trakcie pieszym i zachodziła obawa, że mogą one zagrażać przechodniom. Do przep[...]

 Strona 1