Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Klaudia Kubik"

Cytotoksyczność poliwęglanu napełnianego haloizytem, montmorylonitem i pochodną rodaminy B DOI:10.15199/62.2017.10.23


  W ostatnich latach nastąpił znaczący rozwój materiałów polimerowych. Do grupy cieszącej się szczególnym zainteresowaniem należą nanokompozyty polimerowe, zbudowane z matrycy polimerowej i rozmieszczonych w niej napełniaczy1). Zaprezentowano nowoczesne materiały oparte na poliwęglanie napełnionym różnymi substancjami organicznymi i mineralnymi, takimi jak montmorylonit, haloizyt i pochodna rodaminy B - RTF (chlorek [9-(2-karboksyfenylo)-6-(bisfenyloamino) ksanten-3-ylideno]-bisfenylazaniowy). Napełniacze te zastosowane w tworzywach polimerowych usprawniają ich właściwości mechaniczne, ale również często generują lepszą biozgodność materiałów, umożliwiając tym samym hodowlę komórek, w tym również komórek macierzystych na uzyskanych tworzywach. Procedura ta ma istotne znaczenie przy produkcji tak zwanych żywych rusztowań stosowanych do uzupełnienia ubytków tkankowych i narządowych. Wytypowane napełniacze (haloizyt i montmorylonit) należą do grupy glinokrzemianów. Haloizyt jest minerałem o budowie warstwowo-rurkowej, stanowiącym uwodnioną fazę kaolinitową o symetrii jednoskośnej. Jego struktura została również opisana w układzie heksagonalnym1, 2). Charakteryzuje się on dużą powierzchnią właściwą (60,9 m2/g), porowatością (pojemność 0,19 cm3/g, średnia średnica porów 122,3 Å) oraz jonowymiennością3). Dotychczasowe badania skupiały się głównie na jego wykorzystaniu jako nośnika leków oraz chemicznego inhibitora poprawiającego dostarczanie leku do miejsca docelowego4, 5). Jego dodatek do materiałów polimerowych może też poprawiać adhezję komórek, co zwiększyłoby efektywność wzrostu komórek na rusztowaniach6). Podobne nadzieje wiąże się z montmorylonitem7). Minerał ten ma strukturę płytkową, składa się z trzech wzajemnie połączonych warstw, pomiędzy którymi znajdują się kationy metali, przeważnie sodu, potasu i wapnia8). Taka budowa sprawia, że jest on hydrofilowy. W celu zapew- Aleksandra Skubisa, Bartosz Sikoraa, Klaudia Kubikb[...]

Nowy polimerowy materiał bakteriostatyczny modyfikowany pochodną rodaminy B (RTF) DOI:10.15199/62.2017.7.12


  Większość dostępnych handlowo polimerów ulega biodegradacji jedynie w minimalnym stopniu, co jest spowodowane małą podatnością na rozkład przez grzyby, bakterie lub roztocza oraz dużą odpornością na większość rozpuszczalników. Te właściwości powinny zapewnić warunki nieprzyjazne dla rozwoju kolonii mikroorganizmów ze względu na niewielką ilość dostępnego pokarmu. Jednak podczas normalnego użytkowania większość materiałów bywa pokryta zanieczyszczeniami w postaci łoju, resztek żywności lub kurzu, które mogą być dobrym siedliskiem dla takich organizmów, jak bakterie. W większości przypadków zjawisko to nie ma większego wpływu na użytkowanie materiału, ale w produktach medycznych lub higieny osobistej (strzykawki, szczoteczki do zębów, kabiny prysznicowe) oraz przedmiotów osobistych (słuchawki), właściwości bakteriostatyczne stają się bardzo pożądane. Zaprezentowano metodę otrzymywania nowego materiału bakteriostatycznego oraz jego praktyczne możliwości zastosowania. Walka z zakażeniami bakteryjnymi za pomocą antybiotyków staje się z roku na rok coraz mniej skuteczna z uwagi na wzrastającą odporność bakterii1-3). Dlatego też poza leczeniem, niezbędne jest wprowadzenie odpowiedniej profilaktyki, zapewniającej ograniczanie namnażania się kolonii bakteryjnych na przedmiotach codziennego użytku. Obecnie najczęściej stosowanymi metodami zwalczania bakterii na powierzchni materiałów jest sterylizacja oraz tworzenie powierzchni ochronny[...]

 Strona 1