Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Karolina Semeriak"

Enzymatyczna degradacja chitozanu przy użyciu lizozymu lub celulazy


  Porównano efektywność hydrolizowania chitozanu przez działanie lizozymem lub celulazą. Skuteczność degradowania substratu oceniono na podstawie analizy wyników pomiarów zmienności lepkości wyznaczanej dla hydrolizownych zoli chitozanu oraz stężenia cukrów redukujących w środowisku reakcji. Określono również zmienność mechanicznych właściwości filmów sporządzanych z zoli chitozanu eksponowanych na działanie doświadczalnych enzymów w czasie 48 h. Wyznaczone zmienności wyróżników reologicznych stwarzają możliwości optymalizacji i prognozowania parametrów procesowych i aparaturowych w praktyce przemysłowej. Low mol. mass chitosan was enzymically hydrolyzed with lysozyme and cellulase in soln. of MeCH(OH)COOH (2%) at 25-45°C for 1-48 h and processed to thin films (0.05 mm) studied for tensile strength and penetration resistance. The increase in the hydrolysis time and enzyme concn. resulted in a decrease of the chitosan soln. viscosity. The mech. properties of the films decreased after inactivation of enzymes and with increasing their activity. Chitozan jest naturalnym biopolimerem, który można otrzymać przez chemiczną lub enzymatyczną deacetylację chityny. Podczas tego procesu usuwana jest część grup acetylowych z acetyloaminowych grup chityny. Chemiczna deacetylacja zachodzi w wyniku działania stężonym roztworem NaOH na substrat w wysokiej Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu Jagoda Ambrozik*, Anna Zimoch, Andrzej Jarmoluk, Karolina Semeriak Enzymatyczna degradacja chitozanu przy użyciu lizozymu lub celulazy Enzymatic degradation of chitosan with lysozyme or cellulase Mgr inż. Jagoda AMBROZIK w roku 2009 ukończyła studia na Wydziale Nauk o Żywności na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu, gdzie kontynuuje naukę na studiach doktoranckich. Specjalność - technologia mięsa. Katedra Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, ul. Norwida 25, 50-375 Wrocław, tel.: (71[...]

Stabilizacja barwy mięsa bydlęcego w atmosferze tlenku węgla(II)


  Przedstawiono wyniki badań dotyczących powierzchniowej saturacji mięsa wołowego tlenkiem węgla(II) i wpływu tego procesu na stabilność przechowalniczą jego barwy w wyniku tworzenia karboksymioglobiny, trwałej czerwonej formy mioglobiny. Proces saturacji prowadzono w zmiennych warunkach nadciśnienia (0,1-0,4 MPa) i czasu nasycania (1-6 h). Stabilność powstałej karboksymioglobiny weryfikowano na podstawie pomiaru fizycznych wyróżników barwy (CIE L*a*b*), oznaczenia stężenia oksymioglobiny (OMb), karboksymioglobiny (COMb), deoksymioglobiny (DMb), metmioglobiny (MMb) oraz grubości powierzchniowej warstwy, w której obserwowano konwersję barwników hemowych do form karboksy. Nasycanie surowego mięsa tlenkiem węgla(II) powodowało formowanie trwałego połączenia hemu z CO, istotnie zwiększając jasność (L*) oraz udział składowej barwy czerwonej (a*) i żółtej (b*) w ogólnym jej tonie. Fresh beef samples were satd. with CO under 0.1-0.4 MPa for 1-6 h to stabilize their red colour. After 6 h long satn. under 0.3 MPa, the concn. of red carboxymyoglobin reached 0.781 mg/g and the CO penetration depth was 12.6 mm. The samples were stored for 10 days. The changes in lightness, yellowness and redness of the samples were followed by reflexion colorimetry. The concn. of haeme pigments was detd. by spectrometry after their extn. with aq. phosphate buffer (pH 7.2). A substantial improvement of the meat stability was achieved. Spośród wszystkich cech organoleptycznych mięsa, barwa wywiera największy wpływ na decyzję konsumenta o jego zakupie1, 2). Jasna, szarobrązowa barwa kojarzona jest z produktem nieświeżym i o niskiej przydatności spożywczej, natomiast intensywnie czerwona identyfikowana jest jako świeża i bezpieczna. Czynnikiem wpływającym w decydujący sposób na barwę mięsa jest zawartość i forma barwników hemowych, w mniejszym zaś stopniu struktura i skład tkankowy. Mioglobina stanowiąca 90% wszystkich barwników oraz hemoglobina (ok[...]

Wpływ wybranych substancji bioaktywnych na zmienność wytrzymałości mechanicznej filmów wytwarzanych z ich udziałem biokompozytów hydroksypropylometylocelulozy


  Z hydrozolowych biokompozytów hydroksypropylometylocelulozy wytwarzanych z udziałem takich substancji bioaktywnych, jak ekstrakt z czosnku, ekstrakt z rozmarynu, heksametylenotetraamina, nizyna oraz substancje izolowane z jaj (lizozym, cystatyna) sporządzano odwodnione filmy, dla których oceniono wpływ zastosowanych dodatków na zmienność przepuszczalności pary wodnej i wytrzymałości mechanicznej. Stwierdzono, że jedynie zastosowanie w składzie biokompozytów mieszaniny lizozymu z cystatyną powoduje zmniejszenie ich barierowości wobec pary wodnej. Natomiast na wzrost wytrzymałości mechanicznej eksperymentalnych filmów istotny dodatni wpływ miał dodatek do ich składu nizyny i mieszaniny lizozym-cystatyna. Extracts of garlic, rosemary, urotropine and nisin as well as substances isolated from eggs (lysozyme and cystatin) were added to an aq. soln. of hydroxypropylmethylcellulose, L-lactic acid and glycerol used for prepn. of biocomposite films studied then for tensile strength and barrier properties during ageing at 25°C and humidity 60%. Addn. of lysozyme-cystatine mixt. resulted in an increase in H2O vapour permeability and mech. strength. Możliwość zastosowania jadalnych filmów ochronnych jako alternatywy dla opakowań syntetycznych spowodowała wzrost zainteresowania zarówno technologów, jak i producentów żywności tego typu aplikacjami. Powłoka jadalna jest to cienka warstwa biopolimeru uformowana w formie otoczki na produkcie żywnościowym. Surowce do wytworzenia ochronnej powłoki to głównie biopolimery węglowodanowe (skrobia, celuloza i ich zmodyfikowane formy), białkowe (białka mleczne, sojowe, kolagen) i lipidowe (wyższe kwasy tłuszczowe, mono-, di-, tri glicerydy) oraz ich mieszaniny1, 2). Podstawowym zadaniem tych struktur jest utrzymanie wysokiej jakości produktu spożywczego, poprzez ograniczenie zmian wilgotności, ochronę przed utratą związków aromatycznych, hamowanie oksydacji tłuszczów, barwników i przeciwutleniacz[...]

Możliwości wykorzystania L-(+)-a-tokoferolu i karboksyhemoglobiny jako inhibitorów procesów przemian barwników hemowych


  Przedstawiono wyniki badań dotyczących ograniczenia procesu rozkładu barwników hemowych, występujących w mięsie, w wyniku powierzchniowego zastosowania octanu L-(+)-α-tokoferolu i karboksyhemoglobiny jako składników biokompozytowych filmów ochronnych. Jako czynniki zmienności przyjęto dodatek antyoksydantu, formy karboksy barwnika hemowego oraz czas przechowywania próbek mięsa w warunkach chłodniczych (15 dni). Stabilność barwników weryfikowano na podstawie pomiaru fizycznych wyróżników barwy (CIE L*a*b*), oznaczenia ogólnej zawartości barwników hemowych, stężenia oksymioglobiny (OxyMb), karboksymioglobiny (COMb), deoksymioglobiny (DeoMb), metmioglobiny (MetMb), pH oraz grubości powierzchniowej warstwy, w której obserwowano konwersję barwników hemowych do form karboksy. Wykazano przeciwutleniające działanie octanu L-(+)-α-tokoferolu wobec form deoksy i oksymioglobiny. Wprowadzenie karboksyhemoglobiny, jako składnika biokompozytu, warunkowało konwersję części form mioglobiny w karboksy barwnik. Jednoczesne zastosowanie antyoksydantu i karboksyhemoglobiny w filmach ochronnych zwiększyło dynamikę wnikania składników emulsji w głąb doświadczalnych próbek mięsa. Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu Karolina Semeriak*, Jagoda Ambrozik-Haba, Andrzej Jarmoluk, Anna Zimoch, Natalia Ulbin-Figlewicz Możliwości wykorzystania L-(+)-α-tokoferolu i karboksyhemoglobiny jako inhibitorów procesów przemian barwników hemowych Use of L-(+)-α-tocopherol and carboxyhaemoglobin as inhibitors of conversion of haem pigments Mgr inż. Jagoda AMBROZIK-HABA w roku 2009 ukończyła studia na Wydziale Nauk o Żywności na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu, gdzie kontynuuje naukę na studiach doktoranckich. Specjalność - technologia mięsa. Katedra Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, ul. Chełmońskiego 37 51-631 Wrocław, tel.: (71) 320-77-19, fax: (71) 320-51-40, e-mail[...]

Wpływ oddziaływania zimnej plazmy na zmienność struktury biokompozytów poli-D-glukozaminy i muramidazy


  Oceniono wpływ oddziaływania zimnej plazmy na strukturę morfologiczą jadalnych powłok ochronnych sporządzanych na bazie biokompozytów poli-D-glukozaminy z dodatkiem muramidazy przy zastosowaniu analizy obrazów elektronowej mikroskopii skaningowej (SEM). Stwierdzono, że wpływ działania plazmy na zmienność mikrostruktury badanego materiału zależy od rodzaju i stężenia zastosowanych komponentów. Wykazano również aktywność przeciwdrobnoustrojową powłok ochronnych wobec Pseudomonas fluorescens. Poly-D-glucosamine was blended with muramidase pesticide in 1% aq. soln. of lacetic acid, formed as films, dried and He plasma-treated under vacuum (0.01 MPa). The films were studied for microstructure by scanning microscopy and for antibacterial activity (Pseudomonas fluorescens). The activity increased with increasing contents of the components and also after the plasma treatment. Opakowania są nieodłącznym elementem wielu przetworów żywnościowych a zarazem jednym z istotnych czynników kształtujących atrakcyjność produktów. Obecnie konsumenci stawiają opakowaniom dodatkowe wymagania użytkowe i ekologiczne, dlatego coraz większe zastosowanie znajdują innowacyjne opakowania aktywne wytwarzane na bazie polimerów biodegradowalnych1, 2). Plazma niskotemperaturowa potocznie zwana zimną plazmą to materia przypominająca częściowo zjonizowany gaz, zawierający m.in. elektrony, dodatnie i ujemne jony, rodniki, atomy i fotony. Temperatura elektronów (104-105 K) jest znacznie wyższa niż pozostałych cząstek, dlatego plazma pozostaje w stanie nierównowagi termicznej. Jej szczególną właściwością jest zdolność do przewodzenia prądu elektrycznego, przy czym należy zaznaczyć, że jony dodatnie i elektrony występują w takich proporcjach, że w skali makroskopowej jest elektrycznie obojętna. Podczas syntezy termojądrowej powstaje plazma wysokotemperaturowa, w której zachodzi wzmożona jonizacja jednokrotna oraz wielokrotna. Możliwa jest również inna klasyfik[...]

Wpływ 3-aminopropylotrietoksysilanu na zmienność wybranych właściwości fizycznych chitozanowych powłok ochronnych


  Do 2-proc. roztworów chitozanu w 2% wodnym roztworze kwasu octowego dodawano 5, 10 lub 15% glicerolu, następnie 0,5 lub 10% 3-aminopropylotrietoksysilanu, po czym roztwory rozcieńczano wodą tak aby uzyskać końcowe stężenie kwasu octowego i chitozanu 1%. Z tak przygotowanych hydrozoli sporządzano powłoki ochronne, które oceniano, dokonując pomiarów wytrzymałości na rozciąganie, wytrzymałości na zerwanie, maksymalnej siły przebicia oraz przepuszczalności pary wodnej. Zobrazowano również morfologię zrywanych filmów za pomocą mikroskopii skaningowej. Stwierdzono, że udział substancji sieciującej w składzie powłok statystycznie istotnie i korzystnie wpływał na wszystkie analizowane parametry. Z kolei wzrastające stężenie glicerolu w próbkach zmniejszało ich wytrzymałość mechaniczną i zwiększało przepuszczalność pary wodnej. Aq. soln. of chitozan (1%) was modified by addn. of (EtO)3Si(CH2)3NH2 (up to 10%) and glycerol (5-25%) and used for prodn. of thin films by pouring onto teflon substrate and evapn. The films were tested for mech. properties and water vapor permeability. The addn. of glycerol Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu Anna Zimoch*, Andrzej Jarmoluk, Jagoda Ambrozik-Haba, Krzysztof Marycz, Karolina Semeriak, Ewa Brychcy, Natalia Ulbin-Figlewicz Wpływ 3-aminopropylotrietoksysilanu na zmienność wybranych właściwości fizycznych chitozanowych powłok ochronnych Effect of 3-aminopropyltriethoxysilane on a variability of selected physical properties of chitosan protective coatings Dr. hab. inż. Andrzej JARMOLUK w roku 1982 ukończył studia na Wydziale Technologii Żywności Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Jest zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, w Katedrze Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością. Specjalność - technologia mięsa. resulted in increasing the permeability and decreasing the tensile strength of the films. W ostatnich latach obserw[...]

 Strona 1