Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Małgorzata Labuda"

Technologia produkcji mineralnych dodatków paszowych na bazie mikroalg


  Zaproponowano nowy sposób wprowadzenia do diety zwierząt kationów o znaczeniu paszowym w formie związanej z bardzo dobrze przyswajalną matrycą biologiczną, jaką jest biomasa mikroalg. Zaproponowano koncepcję technologii otrzymywania algowego dodatku z mikroelementami do pasz w trybie szarżowym. W projekcie procesowym przewidziano węzeł regulacji pH oraz układ zawrotu zużytego roztworu. Proces otrzymywania mikroelementowego dodatku paszowego prowadzono w biosorberze, natomiast etap przygotowania roztworu do procesu biosorpcji w mieszalniku (oba o poj. 40 m3). W jednej szarży uzyskiwano 35 kg produktu. Instalacja została wyposażona w układ filtracji (filtr ciśnieniowy) i układ suszenia, składający się z suszarki rozpyłowej, cyklonu i filtru powietrza. Prowadząc proces w zaproponowanej instalacji można uzyskać 3850 kg dodatku mikroelementowego na rok, przy założeniu że instalacja pracuje przez 5 miesięcy w roku (110 szarż/r). New batch process for prodn. of feed additives by biosorption of Cu2+ ions on microalgae biomass was designed (plant capacity 25 Mg/yr). Polska znajduje się w czołówce państw Unii Europejskiej posiadających najliczniejsze stada zwierząt gospodarskich, co nie przekłada się jednak na ilość i jakość produktów. Polskie gospodarstwa rolne są na ogół mniejsze i mniej produktywne niż w Niemczech, Francji lub Danii. Gdyby produktywność polskich gospodarstw hodowlanych Politechnika Wrocławska Agnieszka Zielińska*, Katarzyna Chojnac ka, Małgorzata Labuda Technologia produkcji mineralnych dodatków paszowych na bazie mikroalg Technology for production of mineral feed additives based on microalgal biomass osiągnęła poziom np. z Belgii, Włoch, Irlandii lub Francji, to Polska stałaby się potentatem rolniczym UE1). Przyczyn takiej sytuacji może być wiele. Polskie rolnictwo ma charakter półintensywny z niskim zużyciem nawozów mineralnych i innych chemikaliów. Pomimo tego, że udział premiksów w mieszance dla drobiu[...]

Zastosowanie Bacillus megaterium w solubilizacji fosforu


  Przedstawiono wyniki badań możliwości solubilizacji surowców fosforowych różnej jakości z wykorzystaniem szczepu bakterii Bacillus megaterium. Jako źródło fosforu wybrano kości, będące substancją odpadową z przemysłu mięsnego, a także, do prób kontrolnych, fosforyt Maroko (dobra jakość surowca P) i Ca3(PO4)2 (dobrze roztwarzany przez bakterie). W trakcie badań monitorowano stężenie fosforu i pH w bulionie hodowlanym, a także liczebność mikroflory. Fosfor w przypadku małej zawartości kości w hodowli podlegał całkowitej solubilizacji (ok.70-80%), a jego stężenie było znacznie wyższe w porównaniu z próbami zawierającymi fosforyt lub Ca3(PO4)2. Jednak największe stężenie końcowe fosforu rozpuszczonego otrzymano dla większych zawartości kości (1280 mg/dm3 P2O5 dla 20 g/dm3 kości), mimo mniejszego stopnia solubilizacji. Przeprowadzone badania pokazały, że mikroorganizmy mogą być wykorzystane do roztwarzania odpadowych kości, które stanowią alternatywne wobec fosforytu źródło fosforu. Poultry bones, phosphorite and Ca3(PO4)2 (for comparison) were solubilized in Bacillus megaterium culture for 10 days. The highest solubilization degree (70-80%) was achieved for the bone concn. 2-4 g/L. The highest concn. of P2O5 was 1280 mg/L for bone concn. 20 g/L. Politechnika Wrocławska Małgorzata Labuda*, Agnieszka Saeid, Katarzyna Chojnacka, Henryk Górecki Zastosowanie Bacillus megaterium w solubilizacji fosforu Use of Bacillus megaterium in solubilization of phosphorus Dr inż. Agnieszka SAEID w roku 2006 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej. Jest asystentem naukowo-dydaktycznym w Instytucie Technologii Nieorganicznej i Nawozów Mineralnych Politechniki Wrocławskiej - Zakład Chemii dla Rolnictwa. Specjalność - procesy biotechnologiczne. Instytut Technologii Nieorganicznej i Nawozów Mineralnych, Wydział Chemiczny, Politechnika Wrocławska, ul. Smoluchowskiego 25, 50-369 Wrocław, tel.: (71) 320-37-93, fax: (7[...]

Procesy biotechnologiczne w wytwarzaniu nawozów fosforowych


  Przedstawiono możliwości wykorzystania odnawialnych surowców fosforowych, które mogą stanowić substrat w produkcji nawozów fosforowych. Wykorzystano bakterie Bacillus megaterium do roztwarzania kości i osadu po defosfatacji. Uzyskano większą szybkości solubilizacji w hodowli, gdzie surowcem fosforowym był osad, który również miał wpływ na większy przyrost biomasy w porównaniu do kości. Poultry bones and sludge from wastewater treatment were microbiol. processed with Bacillus megaterium bacteria to solubilize the P compds. for 10 days. The solubilization started after one day (sludge) or 4 days (bones) long incubation periods. The sludge substrate allowed for a faster increase in microbial biomass than the bone substrate. Fosfor jest obecny we wszystkich żywych komórkach i jest niezbędny dla wszystkich form życia1). Jest on drugim najczęściej występującym ze wszystkich składników mineralnych zawartych w organizmie człowieka. Występuje w każdej komórce, ale prawie 80% fosforu u ludzi znajduje się w zębach i kościach. Stanowi on ok. 1% masy ciała dorosłego człowieka2). Podstawowym surowcem do produkcji nawozów fosforowych są nieodnawialne fosforyty. Wytwarzanie nawozów fosforowych zawierających fosfor w postaci dostępnej dla roślin, w formie fosforanów amonowych (DAP i MAP), NPK oraz superfosfatu łączy się z wytwarzaniem ogromnych ilości odpadów (fosfogips). Bezpośrednie stosowanie nieprzetworzonych surowców fosforowych jest bardzo ograniczone ze względu na niską rozpuszczalność zawartych w nich związków fosforu3). Przejście fosforu z formy nierozpuszczalnej do rozpuszczalnej jest najważniejszym etapem w produkcji nawozów zawierających biodostępną dla roślin formę fosforu. Jest mała szansa na to, by problem niedoboru fosforu w glebach rozwiązać przez zwiększenie nawożenia nawozami fosforowymi pro- Politechnika Wrocławska Agnieszka Saeid*, Małgorzata Labuda, Katarzyna Chojnacka, Henryk Górecki Procesy biotechnologiczne w wytw[...]

Wykorzystanie mikroorganizmów w wytwarzaniu nawozów fosforowych


  Zaproponowano nowy sposób produkcji nawozów fosforowych z surowców niskiej jakości z wykorzystaniem mikroorganizmów naturalnie występujących w glebie, zdolnych do solubilizacji fosforu. Porównano zdolność do solubilizowania fosforu z kości przez dwa szczepy, które różnią się mechanizmem działania. Dwukrotnie większe stężenie rozpuszczonego P uzyskano dla mikroorganizmu, który produkuje kwas siarkowy (Acidithiobacillus ferrooxidans) w porównaniu z Bacillus megaterium, który produkuje mieszaninę słabych kwasów organicznych. Poultry bones were microbiol. treated with 2 soil microorganisms to solubilize the bones-contained P. Use of the H2SO4-producing Acidithiobacillus ferroxidans was more efficient than the use of weak acid-producing Bacillus megaterium. Średnie stężenie fosforu w typowych skałach osadowych wynosi ok. 0,1%, podczas gdy w skałach fosforowych, które stanowią główny surowiec w przemyśle fosforowym jest 300 razy większe1). Ze środowiskowego punktu widzenia następuje pobranie fosforu z rudy (fosforyty, apatyty) i skuteczne rozproszenie go w środowisku. Potrzeba miliardów lat na odtworzenie tych nieodnawialnych zasobów. Jedną z najbardziej skoncentrowanych form fosforu poza skałami fosforowymi w przyrodzie są kości, które od czasu wykrycia choroby Politechnika Wrocławska Agnieszka Saeid*, Małgorzata Labuda, Katarzyna Chojnacka, Henryk Górecki Wykorzystanie mikroorganizmów w wytwarzaniu nawozów fosforowych Use of microorganism in production of phosphorus fertilizers Mgr inż. Małgorzata LABUDA w roku 2011 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej, kierunek - biotechnologia środowiska. Jest doktorantką w Instytucie Technologii Nieorganicznej i Nawozów Mineralnych. Specjalność - mikrobiologia środowiska. Politechnika Wrocławska, ul. Smoluchowskiego 25, 50-369 Wrocław, tel.: (71) 320-37-93, fax: (71) 320-34-69, e-mail: agnieszka.saeid@pwr.wroc.pl Dr inż. Agnieszka SAEID w roku 2006 ukończył[...]

Evaluation of utilitarian properties of a new phosphorus biofertilizer. Ocena właściwości użytkowych nowego bionawozu fosforowego


  Chicken bones-contained P was in situ solubilized with Bacillus megaterium culture in soil-filled columns (bone content in soil 1-10%. The amt. of dissolved P2O5 was in presence of the bacteria 1.5-3.3 times higher than in the control expts. (distd. water). Przedstawiono właściwości użytkowe nowych bionawozów fosforowych uzyskanych metodą biologiczną. Zastosowano mikroorganizmy solubilizujące fosfor z formy apatytowej, dzięki naturalnej zdolności do syntezy kwasów. Jako substrat wykorzystano gotowane kości kurze. Uzyskano większy przyrost dostępnego fosforu glebowego w grupach doświadczalnych, w których jako czynnik solubilizujący zostały wykorzystane mikroorganizmy Bacillus megaterium. Ilość związków fosforu wyrażonego jako masa P2O5, która była wymywana z każdej kolumny z bionawozem była 1,5-, 3,3- i 2-krotnie większa w porównaniu z kolumnami przemywanymi wodą destylowaną odpowiednio dla 1, 5 i 10-proc. dodatku kości. Fosfor jako jeden z głównych składników nawozowych stanowi w chwili obecnej niezwykle ważny problem surowcowy, środowiskowy, a nawet polityczny. Przyczyną tego stanu jest wyczerpywanie się nieodnawialnych zasobów surowców fosforowych. Obecnie nawo-zy fosforowe, nawozy wieloskładnikowe, a także dodatki paszowe wytwarzane są poprzez stadium ekstrakcyjnego kwasu fosforowego, uzyskanego przez rozkład fosforytów kwasem siarkowym. Metodą tą wytwarza się kwas fosforowy od ponad 80 lat, przy czym główna niedoskonałość tej metody - odpadowy fosfogips - jest wciąż nierozwiązana. Odpad ten, ze względu na olbrzymią masę oraz aktywność promieniotwórczą (20-25 pCi/g) jest wykorzystany w niewielkim stopniu. Intensywne nawożenie związkami fosforu trwało od lat pięćdziesiątych [...]

Zastosowanie analizy mineralnej włosów w ocenie narażenia na metale pacjentów leczonych ortodontycznie


  Przedstawiono wyniki badań wpływu leczenia ortodontycznego studentów Politechniki Wrocławskiej na skład mineralny ich włosów. Celem było sprawdzenie możliwości wykorzystania włosów ludzkich jako biomarkera chronicznego narażenia na metale pacjentów podlegających leczeniu ortodontycznemu z wykorzystaniem aparatów stałych i ruchomych noszonych w przeszłości oraz obecnie. Analizie poddano 83 próbki włosów, w których techniką ICP-OES oznaczono zawartość 6 metali: Co, Cr, Cu, Fe, Ni, Ti, oraz Si. Opracowanie statystyczne otrzymanych wyników przeprowadzono, używając oprogramowania Statistica ver. 9.0. Zaobserwowano podwyższoną zawartość kobaltu we włosach osób noszących aparat ruchomy w przeszłości i osób noszących stały aparat obecnie lub nie dawniej niż 3 lata temu. Włosy osób noszących aparat ruchomy w przeszłości charakteryzowały się podwyższoną zawartością także chromu, niklu i krzemu. Statystycznie istotne różnice odnotowano dla zawartości chromu we włosach osób noszących w przeszłości aparat ruchomy w porównaniu z włosami osób nie leczonych ortodontycznie. We włosach osób noszących aparat stały w przeszłości (ponad 3 lata temu) odnotowano podwyższoną zawartość miedzi, żelaza, krzemu i tytanu. Przeprowadzone badania pokazały, że włosy ludzkie mogą być wykorzystane jako biomarker chronicznego narażenia Instytut Technologii Nieorganicznej i Nawozów Mineralnych, Politechnika Wrocławska, ul. Smoluchowskiego 25, 50-372 Wrocław, tel.: (71) 320-43-25, fax: (71) 320-34-69, e-mail: katarzyna.chojnacka@pwr.wroc.pl * Autor do korespondencji: Dr inż. Izabela MICHALAK w roku 2005 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej. Jest asystentem naukowo-dydaktycznym w Instytucie Technologii Nieorganicznej i Nawozów Mineralnych Politechniki Wrocławskiej - Zakład Chemii dla Rolnictwa. Specjalność - procesy biotechnologiczne. aPolitechnika Wrocławska; bAkademia Medyczna we Wrocławiu Katarzyna Chojnack aa,*, Marcin [...]

 Strona 1