Wyniki 1-10 spośród 14 dla zapytania: authorDesc:"Zbigniew Zakrzewski"

Architektura dystrybucyjnej sieci RoF-ODN


  Bezprzewodowe systemy teleinformatyczne zaczynają obecnie stanowić zasadniczy element w dostępie do sieci rozległych. Korzystanie z coraz większych przepływności na łączu bezprzewodowym zmusza do optymalizacji sieci w domenie dostępu. Pojawiają się tutaj kłopoty związane z dystrybucją informacji do coraz bardziej zagęszczonych stacji bazowych lub punktów bezprzewodowego dostępu. Radiowe punkty dostępu zazwyczaj pełnią wiele złożonych funkcji związanych z zarządzaniem fizycznymi zasobami. Powoduje to, że takie urządzenia wykonują wiele operacji wymagających bezpośredniej komunikacji z sąsiednimi stacjami bazowymi. W tym też celu powstają specjalne bezprzewodowe styki służące do wymiany komunikatów na płaszczyźnie sterowania. Jednocześnie istnieje potrzeba dostarczenia oraz odprowadzenia ruchu teleinformatycznego do/od stacji bazowej. W podstawowej konfiguracji odbywa się to przez przesłanie informacji na poziomie cyfrowym za pośrednictwem mediów miedzianych lub światłowodowych, co powoduje, że punkt radiowego przetwarzania sygnału jest położony w każdym końcowym urządzeniu bezpośrednio podłączonym do anteny. Koncepcja przeniesienia tych funkcji w jedno miejsce wiąże się z koniecznością wprowadzenia odpowiedniej dystrybucyjnej sieci RoF-ODN (Radio over Fiber - Optical Distribution Network) [1,2]. Tego rodzaju sieć odznacza się tym, że przenosi sygnały analogowe z zakresów pasm radiowych. Uniwersalność tych sieci polega na tym, że mogą być one stosowane także do stacjonarnego dostępu przewodowego FITL (Fiber in The Loop) w architekturze FTTH (Fiber to the Home), zaś stopień skalowalności jest ściśle zależny od zastosowanej architektury oraz funkcjonalności urządzeń węzłowych. W sieciach przewodowych częściej jest spotykane określenie RFoG (Radio Frequency over Glass), które również wskazuje na możliwość przenoszenia sygnałów z zakresów częstotliwości radiowych przez medium światłowodowe. W artykule przedstawiono architektury ś[...]

SENSORYCZNA DYSTRYBUCYJNA SIEĆ ROF PRZYSTOSOWANA DO PRACY W JEDNOSTKACH OPIEKI ZDROWOTNEJ DOI:10.15199/59.2015.8-9.107


  W pracy przedstawiono podstawowe parametry interfejsu IEEE 802.15.4j, przeznaczonego do zastosowań w sieciach MBAN. Wykonano obliczenia wskazujące na potrzebę odpowiedniej konfiguracji warstwy MAC, aby móc wprowadzić format RoF (Radio over Fiber) w dystrybucyjnej części sieci. Przeanalizowano oraz obliczono zmiany, jakie mogą zajść podczas transmisji radiowego symbolu PHY O-QPSK w łączu światłowodowym, w odniesieniu do wybranych standardów jednomodowych włókien. Na podstawie wykonanych obliczeń określono możliwości wdrożenia techniki RoF w sieciach MBAN zlokalizowanych w jednostkach opieki zdrowotnej. 1. WSTĘP Ostatnie lata pokazują, że zastosowanie teleinformatycznych sieci w sferze medycyny lawinowo wzrasta. Potrzeba łączenia ze sobą oraz podłączania do sieci Internet różnego rodzaju urządzeń diagnostycznych staje się koniecznością. Pacjenci pozostający pod ścisłą kontrolą lekarza, jeszcze kilka lat temu, musieli być podłączani do aparatury, która pracowała integralnie, bez jakichkolwiek połączeń z siecią. Obecnie coraz trudniej jest sobie wyobrazić urządzenia diagnostyczne pracujące całkowicie samodzielnie. Szczególnym miejscem, w którym można spotkać wiele możliwości zastosowania nowych technologii teleinformatycznych oraz informatycznych, jest jednostka opieki zdrowotnej. Centralne sieciowanie wszelkich czujników oraz urządzeń i modułów umożliwia przede wszystkim zbiorczą kontrolę pacjentów, którzy znajdują się pod okiem lekarzy w jednostce opieki zdrowotnej. Wobec tego rodzaju zagadnienia przychodzi na myśl pomysł połączenia wszystkich urządzeń z zastosowaniem klasycznej sieci teleinformatycznej opartej na formacie Ethernet. Rozwiązanie to jednak nie we wszystkich przypadkach jest uniwersalne, szczególnie w sytuacji potrzeby wprowadzenia kolejnego formatu łącza bezprzewodowego lub przewodowego. W pracy przedstawiono rozwiązanie dystrybucyjnej pasywnej sieci światłowodowej, której podstawową funkcją jest przenosz[...]

KONCEPCJA DYSTRYBUCYJNEJ MIKROFALOWO-FOTONICZNEJ SIECI SDR-SDN PRACUJĄCEJ POD KONTROLĄ OPENFLOW/GMPLS DOI:10.15199/59.2016.8-9.55


  W pracy przedstawiono architektury sieci SDR-SDN, które mogą pracować pod kontrolą protokołów OpenFlow i GMPLS/RSVP-TE oraz umożliwiają rozprowadzanie sygnałów mikrofalowych do/od masztów z systemami macierzy anten (massive MIMO). Zaproponowano rozszerzenia do protokołów OpenFlow oraz GMPLS/ RSVP-TE, które zwiększą elastyczność sieci fotonicznych, jak też umożliwią skuteczne rozpoznawanie sygnałów oraz możliwości w przełączaniu sygnałów optycznych w dziedzinach długości fali i portów przestrzennych. Abstract: The paper presents architecture of the SDRSDN, which can operate under the control of OpenFlow protocol and GMPLS/RSVP-TE as well as enable the distribution of microwave signals to/from the masts of the array antenna systems (massive MIMO). There have been proposed extensions to the OpenFlow protocol and GMPLS/RSVP-TE, which will increase the flexibility of photonic networks, as well as enable most effective detection of optical signals and the increase of possibility on the optical signal switching in domains of optical wavelength and spatial fiber ports. Słowa kluczowe: protokół OpenFlow, protokół RSVP-TE, SDR-SDN, sygnał radiowy poprzez światłowód, technika GMPLS, techniki mikrofalowo-fotoniczne. Keywords: GMPLS technique, microwave-photonic techniques, OpenFlow protocol, radio over fiber, RSVP-TE, SDR-SDN. 1. WSTĘP Na współczesne sieci telekomunikacyjne oraz teleinformatyczne nakładane są coraz większe wymagania dotyczące ich skalowalności oraz niezawodności. Konstruowanie oraz projektowanie sieci wymaga wprowadzania coraz większej liczby złożonych funkcji, które umożliwiają spełnienie kładzionych na nie wymogów. Zarówno w zakresie sieci przewodowych, jak i bezprzewodowych wdraża się wiele nowatorskich rozwiązań, które niezmiernie komplikują ich funkcjonowanie. Stopień skomplikowania zwykle jest uzależniony od liczby stosowanych protokołów i złożoności ich interakcji. W niniejszej pracy zostanie przedstawiona[...]

NOWE EFEKTYWNE ROZWIĄZANIA W ZINTEGROWANYCH SIECIACH FRONTHAUL I BACKHAUL W DOMENIE MOBILNEGO DOSTĘPU SYSTEMÓW KOMÓRKOWYCH 5G DOI:10.15199/59.2017.6.7


  Sieci komórkowe następnych generacji na pewno będą cechowały się odmiennymi architekturami. Wiąże się to z faktem, że jest coraz większe zapotrzebowanie na mobilny dostęp do zasobów radiowych zapewniających bardzo dużą przepływność, przy jednoczesnym dużym przyroście stacji ruchomych pracujących w coraz wyższej klasie. Terminale mobilne UE (User Equipment) wysokiej klasy mogą mieć dostęp do bardzo dużych przepływności tylko w przypadku, gdy będzie to dostęp przestrzenny, tzn. gdy będzie możliwa równoległa komunikacja z kilkoma macierzami antenowymi jednocześnie. Zapewnienie takich rozwiązań jest możliwe dzięki wprowadzeniu systemu rozproszonych stacji bazowych sterowanych centralnie C-RAN (Centralized/ Cloud Radio Access Network) [1] lub rozłożonych systemów antenowych LSASs (Large-Scale Antenna Systems). Obecnie obserwuje się wzrost zainteresowania konstruowaniem sieci fronthaul w konfiguracjach scentralizowanych, niejednokrotnie z dynamicznym przenoszeniem centrum sterowania podsiecią lub punktów przetwarzania sygnałów w chmurze. Tego rodzaju podejście zapewnia możliwość jednoczesnego sterowania kilkoma stacjami bazowymi eNodeB lub kilkoma wyniesionymi modułami radiowymi RRH (Remote Radio Head), przy jednoczesnym ograniczaniu niezależności modułów RRH - rys. 1. eNodeB eNodeB eNodeB RRH RRH RRH S-GW MME Distributed RAN Centralized/Cloud RAN S1-c S1-c S1-c S1-c S1-u S1-u S1-u S1-u X2-c,u X2-c,u X2-c,u BBUs UE U-u U-u UE U-u U-u S11 X2-c,u Backhaul Backhaul BBUs S1-c S1-u Fronthaul U-u Rys. 1 Domena dostępu radiowego systemu komórkowego 4G w wersjach zdecentralizowanej oraz scentralizowanej (z możliwością wykorzystania chmury centrów przetwarzania sygnałów - ewolucja w kierunku 5G). W sieciach komórkowych 4G realizacje sieci backhaul oraz fronthaul są zwykle jednorodne i nie przenikają się nawzajem. Jest to powodowane tym, że dosyłowe łącza backhaul bazują na klasycznych sieciach pakieto[...]

CAŁKOWICIE OPTYCZNA DOSYŁOWA SIEĆ FRONTHAUL WSPIERAJĄCA FUNKCJONOWANIE AKTYWNEGO SYSTEMU ROZPROSZONYCH ANTEN MASSIVE-MIMO DOI:10.15199/59.2017.8-9.74


  Pomysł na konstruowanie systemów rozproszonych anten DAS (Distributed Antenna System) nie jest nowy. Propozycja tego rozwiązania została przedstawiona w [7], gdzie autorzy wskazali możliwość rozbudowania wewnątrzbudynkowych systemów antenowych pod kątem zastosowań w rozwijających się pierwszych cyfrowych systemów komórkowych FDMA/TDMA. Rozwiązania te zdały egzamin w środowiskach typu stadiony, dukty uliczne lub tunele. Integrowanie systemu antenowego wówczas nie wymagało zbyt wysokiej wydajności od sieci dosyłowej, gdyż usługi świadczone przez systemy komórkowe ograniczały się do przesyłania głosu. Współczesne sieci mobilne stanowią trzon w świadczeniu usług związanych z dostępem do Internetu, zaś usługi cechują się bardzo wysokimi wymaganiami zarówno w zakresie zapotrzebowania na bardzo wysoką bitową przepływność, jak też wysokie parametry jakościowe podczas transmisji. Przyszłe sieci mobilne (5G i kolejne generacje) będą potrzebowały bardzo efektywnych rozwiązań w zakresie dystrybucji sygnałów radiowych. Powstawanie i rozwijanie sieci fronthaul jest konieczne ze względu na rosnące zainteresowanie systemami rozproszonych anten. Każda pojedynczy sektor już teraz jest zbudowana z macierzy 4 lub 8 modułów antenowych, zaś zapotrzebowanie na przestrzenne zwielokrotnienie SDM (Space Division Multiplexing) tak gwałtownie wzrasta, że już w systemach 5G jest planowane wprowadzenie 64- lub nawet 128-modułowych systemów antenowych. Komunikacja terminala mobilnego MT (Mobile Terminal) z pojedynczym sektorem stacji bazowe lub punktu bezprzewodowego dostępu nie zapewnia gwarancji dobrej komunikacji oraz dostępu do szerokiego pasma. Tego rodzaju niedogodności mogą być skompensowane, gdy stacja bazowa przyjmie charakter rozproszony, co jest do zrealizowania dzięki DAS. Dosyłowa sieć fronthaul umożliwi połączenie modułów macierzy anten z centrum przetwarzania sygnałów radiowych BBU/RFU Hotel/Cloud - rys. 1. RRH RRH RRH RRH RRH R[...]

KOEGZYSTENCJA INTERFEJSÓW A-RoF ORAZ eCPRI W OPTYCZNEJ SIECI FRONTHAUL MOBILNYCH SYSTEMÓW 5G DOI:10.15199/59.2018.6.13


  1. WSTĘP Powstające systemy mobilne 5G wywodzą się z ewolucji systemów i sieci 4G. Podstawowym elementem w ewolucji systemów mobilnych była rezygnacja z dalszego rozwijania domeny komutacji łączy, na rzecz szybszego i efektywniejszego rozwoju sieci teleinformatycznych. Sieci teleinformatyczne, znane także jako sieci pakietowe, posiadają wiele zalet polegających na dynamicznym i efektywnym wykorzystaniu fizycznych i logicznych zasobów. W momencie pojawienia się potrzeby świadczenia sieciowych usług o wysokich wymaganiach jakościowych, szczególnie w zakresie opóźnień, pojawiły się komplikacje, które mogą być wyeliminowane tylko poprzez wprowadzenie mechanizmów zarządzania sieciowym ruchem, który znamy z sieci bazujących na komutacji łączy. Parametrem nadrzędnym podczas świadczenia tzw. usługi czasu rzeczywistego jest niskie i jednocześnie stałe opóźnienie w dostarczaniu sygnałów od źródła do odbiornika. W radiowej domenie NG-RAN (Next Generation Radio Access Network) przyszłych systemów 5G będzie miała szerokie zastosowanie technika centralnego sterowania C-RAN dużym zbiorem stacji bazowych gNB, które będą funkcjonowały także w formatach rozproszonych. Rozproszona architektura stacji bazowej gNB umożliwia otoczenie terminala mobilnego ME i tym samych efektywniejsze zarządzanie przestrzennymi zasobami. Realizacja tego zadania jest możliwa poprzez zastosowanie szerokopasmowych oraz elastycznych sieci optycznych opartych na systemie DWDM z elastyczną siatką optycznych kanałów [10] lub nowych elastycznych rozwiązaniach UDWDM (Ultra-Dense Wavelength Division Multiplexing). Optyczna sieć jest na tyle uniwersalna, że może być wykorzystana do przesyłania informacji zarówno w obszarze sieci backhaul (BH), jak też dosyłowej sieci fronthaul (FH) przyszłych systemów 5G. Rys. 1 Architektura NG-RAN w rozwiązaniu opartym na rozproszonych stacjach bazowych gNB (A-DAS) Zadaniem sieci BH jest połączenie rdzenia NGC/5GC (Next Generation C[...]

ANALIZA WPŁYWU TECHNOLOGII STOSOWANYCH W INTERFEJSACH F1 ORAZ F2 MOBILNEGO SYSTEMU 5G NA FUNKCJONOWANIE TECHNIK HYBRYDOWEGO KSZTAŁTOWANIA WIĄZEK DOI:10.15199/59.2018.8-9.17


  Standaryzacja mobilnych systemów 5G przebiega pomyślnie, chociaż liczba koncepcji na jej obecną i przyszłą ewolucję ciągle rośnie. Tym razem, podobnie jak w przypadku systemów 4G, współpraca dotycząca ustanowienia jednolitego standardu o zasięgu ogólnoświatowym, wydaje się być do osiągnięcia. Zapotrzebowanie na pojawienie się sieci pracujących w nowym formacie jest bezsprzeczne, ale musi się to odbywać w ścisłej kooperacji z istniejącymi sieciami 4G oraz dostępnymi zasobami sieci szkieletowych, przeważnie opartych na technologiach optycznych sieci światłowodowych. Przyszłe sieci 5G będą przede wszystkim zorientowane na masową obsługę urządzeń, które niekoniecznie będą wymagały dostępu do wysokich przepływności bitowych. Założenia IoT (Internet-of-Things) polegają na tym, że obsługa na małym, tzw. zsieciowanym, obszarze (ok. 1 km2) nie będzie dotyczyła setek urządzeń, lecz nawet miliona. Urządzenia te będą miały wymagania raczej dotyczące gwarancji świadczenia usługi oraz bardzo krótkiego czasu jej realizacji. Łatwo jest tutaj wywnioskować, że tego rodzaju wymagania będą dotyczyły przede wszystkim usług związanych ze sterowaniem w tzw. czasie rzeczywistym (np. drony, roboty przemysłowe, czy interaktywne gry sieciowe). Spełnienie tych założeń jest możliwe dzięki coraz szybszym i tańszym urządzeniom przetwarzającym sygnały (przy masowej produkcji ich dostępność będzie jeszcze wyższa) oraz dobrze zaprojektowanej architekturze właśnie powstających nowych systemów 5G zorientowanych na opóźnienia, w domenie radiowej, mierzone w pojedynczych milisekundach. Tematem niniejszego opracowania nie jest całościowa analiza propozycji architektur systemu 5G, lecz przyjrzenie się tylko jej fragmentowi, tj. części sieci należącej do domeny radiowej. Należy tutaj zaznaczyć, że określenie w łączu 5G granicy między siecią NG-RAN (rys. 1) oraz siecią agregacyjną i rdzeniową nie jest jednoznaczne. Wynika to przede wszystkim z rodzaju świadczone[...]

WPŁYW OPTYCZNEJ SIECI FRONTHAUL NA FUNKCJONOWANIE ZESPOŁU gNB W ARCHITEKTURZE C-RAN DOI:10.15199/59.2019.6.14


  1. WSTĘP Sieci mobilne piątej generacji (5G) doczekały się swojego pierwszego wydania Rel-15, które występuje w wersji niesamodzielnej (Non-Standalone (NSA) - zatwierdzonej przez 3GPP w marcu 2018 roku) oraz samodzielnej (Standalone (SA) - zatwierdzonej we wrześniu 2018 roku) [1]. W przypadku wersji niesamodzielnej istnieje potrzeba sprzęgania płaszczyzny użytkownika (UP) nowej generacji z płaszczyzną sterowania (CP) starszej generacji systemów 4G. Należy zwrócić uwagę, że takie było początkowe założenie, które ustanowiono w ramach prac 3GPP. Systemy mobilne 4G stanowią podwalinę do dalszej ewolucji komunikacji mobilnej w kierunku 5G. Ewolucji podlegają zarówno domena rdzeniowa sieci EPC/NGC (5GC) (Evolved Packet Core/Next Generation Core (5G Core)) [3], jak też domena radiowa E-UTRAN/ NG-RAN (Radio Access Network) [2,5]. Obydwie domeny mogą być obsłużone w części przewodowej przez sieć całkowicie optyczną, jednak każda z domen cechuje się określonymi wymaganiami, których łączne spełnienie daje możliwość skonstruowania nowego systemu 5G. 2. ORGANIZACJA NG-RAN PRACUJĄCEJ W ARCHITEKTURZE C-RAN W niniejszym opracowaniu skupiono szczególną uwagę na domenie radiowej, która przede wszystkim dotyczy metod dystrybucji sygnałów radiowych, ich przetwarzania oraz sprawiedliwego przydzielania zasobów, w celu uzyskania mobilnego dostępu do sieci pakietowej. Sieć radiowego dostępu RAN może być zorganizowana w różnych konfiguracjach i architekturach. Do najczęściej spotykanych architektur w części radiowej systemu mobilnego należą D-RAN (Distributed RAN) oraz C-RAN (Centralized/Cloud RAN) [6]. Sieć zorganizowana w architekturze D-RAN cechuje się tym, że przetwarzanie sygnałów radiowych jest skoncentrowane w bliskim otoczeniu stacji bazowej lub tuż przy modułach antenowych. vBBU_2 vBBU_3 vBBU_1 BBU/gNB-CUs Processing Cloud Optical Midhaul/ Fronthaul To/from NGC (5GC) (over AMF/UPF) gNB-DU_1 gNB-DU_2 gNB-DU_3 UE O-RRH Backhau[...]

ZASTOSOWANIE OPTYCZNYCH SIECI ŚWIATŁOWODOWYCH W MOBILNYCH SYSTEMACH 5G DOI:10.15199/59.2019.7.32


  1. WSTĘP Współczesne sieci światłowodowe stanową trzon komunikacji na świecie. Liczba kilometrów położonych włókien światłowodowych jest już liczona w miliardach. Wydawałoby się, że w związku z tym nie trzeba zastanawiać się nad ich efektywnym wykorzystaniem. Jeśli porównamy koszt wytworzenia i położenia kabli światłowodowych, szczególnie w trudnym i kosztochłonnym terenie, z możliwością zakupu i instalacji sprzętu sieciowego nowszej generacji, to niewątpliwie to drugie, w większości sytuacji, okazuje się być tańsze. Urządzenia fotoniczne nowszej generacji zwykle pozwalają na znacznie efektywniejsze wykorzystanie potencjału tkwiącego we włóknach światłowodowych. Dodatkowym czynnikiem umożliwiającym sprawne wykorzystanie istniejących zasobów sieciowych jest poszukiwanie nowych architektur. Odkąd pojawiła się sieć Internet, zostało utworzonych wiele standardów systemów i sieci bezprzewodowych stacjonarnych, przenośnych lub mobilnych. Na początku były one wąskopasmowe i mogły być stosowane w określonych środowiskach. Rosnący wzrost zapotrzebowania na bezprzewodowy, mobilny i szerokopasmowy dostęp do Internetu spowodował, że rozpowszechniły się na rynku tylko te rozwiązania, które bardzo szybko dostosowują się do bieżących potrzeb użytkowników. Obecnie mamy już piątą generację systemów mobilnych (5G) [2] oraz jest już na ukończeniu opracowanie nowego standardu interfejsu Wi-Fi (802.11ax) [16]. W obydwu przypadkach przewidziane jest, że szybkość interfejsów (mobilnego 5G oraz dostępowego Wi-Fi) przekroczy 10Gbps [18]. W ogólności systemy i sieci optyczne możemy podzielić na aktywne (AON) oraz pasywne (PON). Zwykle sieci te występują samodzielnie lub zamiennie, w zależności od specyfiki wprowadzanych usług oraz budżetu realizatora projektu. Przy spadających cenach fotonicznych podzespołów oraz ich masowej produkcji, dostępność staje się na tyle wysoka, że nawet zaawansowane rozwiązania, pochodzące z sieci aktywnych, mogą poj[...]

TREŚĆ OVER-THE-TOP JAKO TELEWIZJA PRZYSZŁOŚCI W SZEROKOPASMOWYCH SIECIACH WLAN DOI:10.15199/59.2019.7.35


  1. WSTĘP Rozwój Internetu jest obecnie motorem wielu przeobrażeń i ma znaczący wpływ na niemal wszystkie sfery życia człowieka. W Polsce w ostatnich latach obserwujemy dynamiczny rozwój wszelkich sieci telekomunikacyjnych zapewniających dostęp do usług szerokopasmowych. W 2014 roku rząd przyjął Narodowy Plan Szerokopasmowy. Zgodnie z założeniami planu do końca 2020 roku ma być zapewniony powszechny dostęp do Internetu z prędkościami co najmniej 30 Mb/s a 50% polskich gospodarstw domowych ma mieć usługi zapewniające transfer z prędkością co najmniej 100 Mb/s. Wiele firm skorzystało lub nadal korzysta ze środków unijnych przeznaczonych na budowę szerokopasmowych sieci IP. Nie każdy jednak zdaje sobie sprawę z tego, jak mocno wszyscy jesteśmy uzależnieni od sprawnie działającej sieci. Tymczasem wokół nas znajduje się coraz więcej urządzeń wykorzystujących IoT (Internet-of- Things). Dziś do sieci podłączamy urządzenia domowe bądź przemysłowe tworząc zarówno tzw. inteligentny dom jak i inteligentne miasta, zdalnie zarządzane systemy energetyczne czy systemy pomiarowe i monitorujące. Wraz z rozwojem Internetu, przenosi się tam też duża część usług. Na naszych oczach powstają nowe elektroniczne odmiany tradycyjnych sposobów realizacji nawet codziennych spraw. Dziś nie wyobrażamy sobie świata bez platform sprzedażowych, serwisów oferujących dostęp do treści wideo czy e-learnigu, a w niedalekiej przyszłości e-administracji i wielu innych usług. 2. TELEWIZJA PRZYSZŁOŚCI Przyglądając się trendom, jakie występują na rynku elektroniki użytkowej można dostrzec, że wiele urządzeń domowych wyposażonych jest w inteligentne moduły elektroniczne z dostępem do Internetu. Tradycyjne telewizory już nie istnieją. Zamiast tego mamy do dyspozycji wielkogabarytowe ekrany z bardzo inteligentnym wnętrzem. Urządzenia te, wyposażone w mikrokomputery z systemem operacyjnym i wieloma aplikacjami, są naszym oknem do świata rozrywki, informacji i wiedz[...]

 Strona 1  Następna strona »