Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Ewa Flaczyk"

Morwa biała nieocenione znaczenie zdrowotne DOI:10.15199/65.2016.5.7


  Morwa biała należy do rodziny Moraceae (morwowate), podobnie jak Ficus. Jej nazwa pochodzi od barwy pąków liściowych. Owoce natomiast, w zależności od nasycenia antocyjanami, uzyskują barwę białą, różową, a nawet ciemnofioletową. Morwa biała występuje w formie taniego w utrzymaniu, średniej wielkości drzewa lub wysokiego krzewu mającego przewody mleczne. Medycyna Dalekiego Wschodu od wieków wykorzystywała morwę - jej lście, korę drzewa i korzeni oraz owoce. Badania wskazują, że liście morwy, bogate w polifenole, alkaloidy, triterpeny, steroidy i białka można wykorzystać w leczeniu wielu schorzeń, w tym chorób układu krążenia, układu moczowego czy układu nerwowego (np. choroby Alzheimera), a także w profilaktyce i leczeniu cukrzycy oraz otyłości. Dlatego wyciągi z morwy, herbatki, dżemy są stosowane coraz częściej przez Polaków jako farmaceutyki w życiu codziennym.Morwa pochodzi z obszarów Japonii, Chin, Tajlandii i Indii. Szczególnie znana jest w strefie tropikalnej, subtropikalnej i umiarkowanej, gdzie jej liśćmi skarmiane są jedwabniki. Pomimo wielowiekowej tradycji stosowania w krajach Dalekiego Wschodu, na Zachodzie bardzo długo morwa biała była uznawana za drzewo- -chwast, a prawdziwe "udomowienie" miało miejsce we wschodniej części USA. Do Europy dotarła w XI w. wraz z jedwabnikami, a do Polski prawdopodobnie ok. XVIII/XIX w. Pod względem agrotechnicznym drzewo morwy białej charakteryzuje się małymi wymaganiami glebowymi, szybkim tempem wzrostu oraz niskimi kosztami utrzymania. Dobrze toleruje obszary miejskie, susze, zanieczyszczenia, a jednocześnie jest łatwa do adaptacji. Takie cechy umożliwiają szerokie jej wykorzystanie w rolnictwie i produkcji żywności prozdrowotnej. Morwa biała to wszechstronna pod względem rolno-leśnym roślina należąca do rodziny Moraceae (morwowate), podobnie jak figowiec (Ficus L.) czy chlebowiec (Artocarpus altilis). Nazwę zawdzięcza barwie pąków, a nie, jak mogłoby się wydawać, [...]

Znaczenie orzechów w żywieniu człowieka

Czytaj za darmo! »

Orzechy pod względem botanicznym to nasiona roślin, które są produktami o wysokiej wartości energetycznej ok. 600 kcal (większość orzechów) lub nawet 700 kcal w 100 g produktu. Wysoka wartość energetyczna orzechów jest związana z małą zawartością wody, a dużą tłuszczu. Charakteryzują się wysoką wartością odżywczą ze względu na dużą koncentrację składników pokarmowych, soli mineralnych, witamin oraz substancji biologicznie aktywnych. Wykazują także korzystny wpływ na organizm człowieka zagrożony wieloma chorobami cywilizacyjnymi. Antyoksydanty zawarte w orzechach są ważne w profilaktyce nowotworów, cukrzycy, chorób serca, reumatyzmu, osteoporozy, czy choroby Alzheimera. Włączenie do zwyczajowej diety 30-40 g orzechów dziennie zmniejsza ryzyko chorób serca, obniża stężenie cholesterolu frakcji LDL we krwi, hamuje stany zapalne oraz rozwój blaszki miażdżycowej. TŁUSZCZ Najwięcej tłuszczu (ponad 70%) zawierają orzechy macadamia (jądro orzecha bardzo smaczne, o miękkiej konsystencji) i pekany (przypominające jądro orzecha włoskiego), a najmniej nerkowce, pistacje i arachidy (ok 45%). Orzechy włoskie i laskowe mają zbliżoną wartość energetyczną (630 kcal) i zawartość tłuszczu (ok. 60%). Orzechy włoskie, w porównaniu z laskowymi, charakteryzują się odmiennym składem kwasów tłuszczowych, zawierają bowiem nieco więcej nasyconych i najwięcej ze wszystkich orzechów wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Natomiast orzechy laskowe zawierają najwięcej jednonienasyconych kwasów tłuszczowych. Bogate w jednonienasycone kwasy tłuszczowe są także inne orzechy, np. makadamia, pistacje i migdały. Kwasy jednonienasycone w organizmie człowieka wpływają na obniżenie poziomu cholesterolu ogółem i frakcji LDL we krwi, przy czym ni[...]

 Strona 1