Wyniki 1-1 spośród 1 dla zapytania: authorDesc:"Elżbieta Łysoniewska"

Rabarbar ciekawy surowiec dla przemysłu


  Rabarbar (Rheum rhaponticum L.) należy do rodziny rdestowatych (Polygonaceae). Inna nazwa tej rośliny to rzewień. Literatura podaje, że istnieje kilkadziesiąt jego gatunków, jednak jadalne odmiany rabarbaru pochodzą tylko od kilku gatunków [2]. Rabarbar pochodzi z Azji, także z terenów Syberii. Początkowo był traktowany wyłącznie jako roślina ozdobna, z czasem stał się popularny za sprawą jego właściwości leczniczych. W medycynie chińskiej był wykorzystywany od tysięcy lat, stąd dotarł nad Wołgę, a następnie do Grecji. Do Europy został sprowadzony w XVI w., natomiast jego uprawą zaczęto się zajmować 200 lat później. Pierwsze jego europejskie plantacje były zakładane we Włoszech. Do Polski trafił w latach osiemdziesiątych XIX w. Pomimo długiej historii uprawy w kraju, nie stał się warzywem o dużym znaczeniu gospodarczym. Nie znalazł również zastosowania w przemyśle spożywczym, w przeciwieństwie do wykorzystania go w innych krajach Europy Zachodniej. Dopiero w ciągu ostatnich lat zwrócił na niego uwagę polski przemysł owocowo-warzywny. Jego wartość docenili również Amerykanie - jest tam lubiany i często wykorzystywany [3, 8]. Rabarbar jest rośliną wieloletnią, ma dobrze rozwinięty system korzeniowy, natomiast jego łodyga w pierwszych latach rozwoju jest skrócona i rozgałęziona. Wraz z systemem korzeni spichrzowych tworzy tzw. karpę, przez podział której odbywa się proces rozmnażania warzywa. Z łodygi wyrastają liście o długich, mięsistych ogonkach i bardzo dużych blaszkach liściowych. Barwa ogonków oraz ich długość są cechami odmianowymi rabarbaru, ogonki liściowe są zaś częścią jadalną. Mogą się charakteryzować barwą jednolicie czerwoną, różową bądź zieloną lub czerwoną w dolnej części, natomiast zieloną w górnej. Miąższ ogonków liściowych może mieć barwę różową bądź zieloną. Barwa ogonków i miąższu decyduje o smaku oraz zawartości składników biologicznie czynnych rzewienia. Ogonki mające zielony miąższ i skórkę są kwaśniejs[...]

 Strona 1