Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Jolanta Molas"

Porównanie oddziaływania nanocząstek i jonów srebra na aktywność mikroorganizmów epifitycznych nasion i wczesne etapy rozwoju kukurydzy cukrowej DOI:10.15199/62.2018.10.5


  Nanotechnologia jest interdyscyplinarną dziedziną nauki, łączącą w sobie takie dyscypliny, jak chemia, fizyka, inżynieria materiałowa, biologia, biotechnologia, medycyna, farmacja i bioinformatyka. Obecnie jest jedną z najintensywniej rozwijających się dziedzin naukowych, znajdującą coraz szersze zastosowania w wielu obszarach działalności człowieka. Technologia ta polega na wytwarzaniu i badaniu właściwości struktur w skali nano (< 100 nm), wielkością przypominających biomolekuły1). W efekcie zmniejszenia wielkości cząstek określonego materiału (m.in. metali) poniżej wartości krytycznej zachodzi zmiana stosunku ich powierzchni do jednostki masy oraz zmiana właściwości fizycznych i chemicznych. Nanocząstki, na skutek korzystnego stosunku powierzchni do jednostki masy, są bardziej aktywne biologicznie niż makrocząstki o tym samym składzie chemicznym. Ta właściwość nanocząstek determinuje szerokie zastosowania nanotechnologii m.in. w medycynie, farmacji, kosmetologii, gospodarce żywnościowej i rolnictwie2- 6). Jednym z najczęściej wykorzystywanych metali w nanotechnologii jest srebro metaliczne7). Nanocząstki srebra (nAg) to struktury o wielkości 1-100 nm, stanowiące niejonową formę metalu. Otrzymuje się je stosunkowo łatwo w wyniku redukcji formy jonowej za pomocą metod chemicznych, elektrochemicznych, fotochemicznych, sonochemicznych lub biologicznych. Te ostatnie eliminują zanieczyszczenia końcowego produktu na ogół toksycznymi reagentami chemicznymi, co pozytywnie rzutuje na bezpieczeństwo ich stosowania8). Dzięki mikroskopowej wielkości oraz dużej powierzchni oddziaływania cząstki nAg wykazują właściwości biologiczne już w bardzo małych stężeniach. Pomimo że nAg jest obecnie składnikiem preparatów stosowanych w praktyce rolniczej, to jego wpływ na mikroorganizmy i rośliny uprawne nie jest w wystarczającym stopniu poznany. Wyniki badań naukowych z tego zakresu są także niejednoznaczne i trudne w interpretacji, gdyż badania te[...]

Porównanie efektywności fizjologicznej chelatów Co-EDTA i Co-EDDS stosowanych w nawożeniu fasoli szparagowej DOI:10.15199/62.2019.7.2


  W praktyce rolniczej i ogrodniczej są stosowane dość powszechnie nawozy chelatowe zawierające mikroelementy z grupy takich metali przejściowych, jak Fe, Cu, Zn, Mn i Co. Nawozy te są bardziej efektywne plonotwórczo niż formy mineralne tych składników1-6). Zgodnie z zasadami zarządzania środowiskowego, określonymi w wielu programach, w tym w programie czystsza produkcja (cleaner production), nawozy m.in. nie powinny stanowić zagrożenia dla środowiska przyrodniczego7). W przypadku nawozów chelatowych wymóg ten jest spełniony wówczas, gdy są one stosowane w ilościach ściśle odpowiadających zapotrzebowaniu fizjologicznemu rośliny, a czas pobierania składnika nawozowego odpowiada co najmniej czasowi biodegradacji związku kompleksującego8). Obecnie prawie 80% produkowanych nawozów chelatowych tych zasad nie spełnia, gdyż dominującymi związkami kompleksującymi są chelatory tzw. starej generacji9), w większości jest to kwas etylenodiaminotetraoctowy (EDTA). Związek ten cechuje niewystarczająca zdolność ulegania procesom biodegradacji oraz kumulowanie się w środowisku nawet do ponad 15 lat9-13). Ponadto EDTA w nadmiarze nagromadzony w glebie zaburza równowagę między poszczególnymi formami pierwiastków mineralnych, jest toksyczny dla mikroorganizmów glebowych, powoduje uszkodzenia systemu korzeniowego roślin, a wprowadzony w łańcuch troficzny stanowi zagrożenie dla zdrowia 1050 98/7(2019) Dr hab. Anna KRZEPIŁKO, prof. nadzw., w roku 1990 ukończyła studia na kierunku biologia na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W 2000 r. uzyskała stopień doktora nauk przyrodniczych na Uniwersytecie Łódzkim, a w 2013 r. stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych na Uniwersytecie Przyrodniczo- -Humanistycznym w Siedlcach. Obecnie jest zatrudniona w Katedrze Biotechnologii, Mikrobiologii i Żywienia Człowieka Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie. Specjalność - badania z zakresu nawożenia roślin, w tym biofortyfikacji agrotechnicz[...]

 Strona 1