Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Tomasz Karpisz"

MODELOWANIE ELEKTROMAGNETYCZNE ZJAWISK NIELINIOWYCH WE WŁÓKNACH ŚWIATŁOWODOWYCH DOI:10.15199/59.2015.4.104


  W referacie opisano zastosowanie metody różnic skończonych w dziedzinie czasu do analizy zjawiska generacji supercontinuum w mikrostrukturalnych włóknach światłowodowych. W celu ograniczenia nakładów obliczeniowych metody, zaproponowano podejście hybrydowe. W pierwszym kroku, wyznaczane są własności dyspersyjne rodzaju podstawowego prowadzonego we włóknie przy pomocy analizy dwuwymiarowej wektorowej zredukowanej do przekroju poprzecznego włókna. Następnie, wykonywana jest analiza jednowymiarowa skalarna propagacji wzdłuż włókna. Wyznaczone parametry badanego rodzaju, czyli efektywny współczynnik załamania, uzupełnione o parametry nieliniowe zastosowanego szkła są reprezentowane w takiej symulacji jednowymiarowej poprzez odpowiednio dobrany wielobiegunowy model dyspersyjny. 1. WSTĘP Generacja supercontinuum (SC) zachodząca w mikrostrukturalnych włóknach światłowodowych może być efektywnym źródłem promieniowania szerokopasmowego w zakresie podczerwieni, stosowanym w szeroko rozumianej spektroskopii [1,2]. Proces generacji SC zależy od spełnienie odpowiednich relacji pomiędzy własnościami dyspersyjnymi, a efektami nieliniowymi, takimi jak samomodulacja fazy, generacja i rozpad solitonów czy mieszanie czterofalowe [3]. Mikrostrukturalne włókna światłowodowe są strukturami dużymi elektrycznie w porównaniu do długości fal. W rezultacie do modelowania zjawisk elektromagnetycznych (EM) zachodzących w tego typu strukturach stosuje się metody przybliżone, takie jak split-step-Fourier method (SSFM), służące do rozwiązania jednowymiarowego nieliniowego równania Schrödingera opisującego propagację fali wzdłuż włókna o wcześniej zdefiniowanych własnościach dyspersyjnych oraz nieliniowych [4]. Jednakże SSFM jest metodą niejawną pozwalającą na śledzenie jedynie obwiedni impulsu w jednowymiarowej linii transmisyjnej. W związku z tym w metodzie tej trudno rozróżnić rozwiązania fizyczne od niefizycznych [5]. W szczególności idea śledzeni[...]

Projekt aplikatora do mikrofalowego spajania nawierzchni bitumicznych DOI:10.15199/13.2015.7.7


  Szczeliny wzdłużne często występują w nawierzchniach bitumicznych, takich jak drogi asfaltowe, które są bardzo narażone na niekorzystne warunki atmosferyczne. Ten typ defektów jest także typowy dla procesu powstawania nawierzchni drogowej, kiedy powstaje przerwa technologiczna pomiędzy dwoma, odlewanymi oddzielnie, pasami ruchu. Przerwa ta likwidowana jest przez podgrzewanie za pomocą palników gazowych wykonywane po procesie walcowania. Proces walcowania wykonywany jest kiedy powierzchnia świeżo położonej warstwy bitumicznej wynosi około 150ºC. Tymczasem temperatura sąsiedniego, wcześniej odlanego pasa ruchu, jest równa temperaturze otoczenia. Taka rozbieżność temperaturowa znacząco pogarsza efektywność procesu zgrzewania termicznego obu pasów. Inną wadą stosowania palników gazowych sterowanych przez operatora jest niska powtarzalność i słaba możliwość kontroli procesu, który znacząco wpływa na jakość i niezawodność powstałej drogi. Wspomniane wyżej problemy mogą zostać częściowo rozwiązane, jeśli szczelina technologiczna zostanie poddana procesowi grzania mikrofalowego. Z tego względu, głównym celem tego artykułu jest zaprezentowanie mo[...]

 Strona 1