Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Maciej Maślakowski"

Wymagania dotyczące betonu do specjalnych robót geotechnicznych zgodnie z PN-EN 206:2014 DOI:10.15199/33.2016.02.01


  Jedną z istotnych zmian nowelizacji normy PN-EN 206-1:2003 do normy PN-EN 206:2014 jest Załącznik D, w którym sformułowano dodatkowe wymagania dotyczące specyfikacji i zgodności betonu do specjalnych robót geotechnicznych. Wartykule przedstawiono te wymagania na tle innych obowiązujących dokumentównormowych i dotychczasowego sposobu zapewnienia trwałości elementów betonowych zagłębionych w gruncie. Grunt jest specyficznym środowiskiem użytkowania elementów betonowych (i żelbetowych) z racji szczególnych warunków chemicznych, wilgotnościowych oraz temperaturowych. Wymienione w Załączniku D elementy są niezwykle istotne z racji swojej funkcji w konstrukcji oraz trudnonaprawialności i w zasadzie niewymienialności.Dlategowtymprzypadku pojęcie trwałości należy traktować szerzej, włączając do rozważań odporność, a dokładniej potencjał niezawodności (robustness). Oznacza to, że element powinien zapewnić (bądź tylko nieznacznie ograniczyć) stan użytkowania, takżewprzypadku zmianwwarunkach użytkowalności obiektu, a ewentualne skutki destrukcji nie powinny występować w stopniu nieproporcjonalnym do przyczyn. Słowa kluczowe: pale fundamentowe, ścianki szczelne, mikropale, trwałość.Wstyczniu 2015 r. opublikowano PN-EN 206:2014 Beton - Wymagania, właściwości, produkcja i zgodność, która zastąpiła PN-EN 206-1:2003 oraz PN-EN206-9:2010.Jest to podstawowa norma dla producentów betonu i dotyczy betonu używanego do konstrukcji wykonywanych na placu budowy, konstrukcji prefabrykowanych i konstrukcyjnych wyrobów prefabrykowanych stosowanych w budynkach i budowlach. Modyfikacje tej nowelizacji wychodzą naprzeciw oczekiwaniom branży, wprowadzając regulacje w obszarach dotychczas nieobjętych przepisami normowymi. Do najważniejszych zmian należy włączenie Załącznika D z dodatkowymi wymaganiami dotyczącymi betonu do specjalnych robót geotechnicznych dotychczas podanymi wPN-EN1536, PN-EN 1538, PN-EN 12699 i PN-EN 14199. Postanowienia Załączn[...]

Interpretacja wyników badań geofizycznych metodą GPR na podstawie pomiarów nasypów kolejowych DOI:10.15199/33.2016.02.04


  Artykuł dotyczymożliwości interpretacji wyników badań uzyskanych metodą nieinwazyjną GPR (Ground Penetrating Radar). Na podstawie danych uzyskanych z badań nasypów kolejowych wskazano problemy z tym związane. Przedstawiono przykładowe przyczyny powstawania zakłóceń na echogramach GPR, które nie są związane ze środowiskiem gruntowo- -wodnym, a jedynie z infrastrukturą kolejową. To sprawia, że skuteczność metody GPR jest szacowana na nie więcej niż 50% i wymaga potwierdzenia konwencjonalnymi badaniami geotechnicznymi. Słowa kluczowe: badania nieniszczące, metoda GPR, defekty podtorza.Nieinwazyjne badania geofizyczne są coraz częściej stosowane przez badaczy z różnych dziedzin: od archeologów, geologów [3, 5] po rzeczoznawców budowlanych weryfikujących trwałość konstrukcji betonowych [1, 2, 4]. Wszystkie te dziedziny wykorzystują dostępne na rynku aparaty bazujące na metodach: ● pasywnych - rejestrujących zmiany niektórych parametrów, np. metoda magnetyczna i grawimetryczna; ● aktywnych - polegających na wywołaniu sztucznego kontrastu przez działanie zewnętrznym polem magnetycznymlub elektromagnetycznym, np. metoda elektrooporowa, elektromagnetyczna, sejsmiczna i georadarowa [6, 7, 8]. Metoda georadarowa (GPR, ang. Ground Penetrating Radar) to wysokorozdzielcza, mobilna metoda geofizyczna, dostarczająca informacje o istnieniu, przebiegu oraz wzajemnym rozkładzie obiektów naziemnych i podpowierzchniowych, przedstawiającawsposób graficzny i ciągły strukturę badanego ośrodka wraz z całą infrastrukturą. Wykorzystywana jako pomocnicza do badań geotechnicznych pozwala na uzyskanie szacunkowych danych określających taki[...]

Posadowienie estakad Trasy Łazienkowskiej na gruntach słabonośnych


  Trasa Łazienkowska w Warszawie po raz kolejny jest remontowana, tym razem przebudowywane są estakady. Usytuowanie na tarasie zalewowym i nadzalewowym Wisły oraz złożone warunki geologiczne klasyfikują przebudowywane obiekty do III kategorii geotechnicznej [1]. Główne założenia projektowe są ukierunkowane na zastosowanie pali wierconych CFA oraz mikropali w systemie GSI. Charakterystyka inwestycji Inwestycja obejmuje przebudowę estakad Ł19 ÷ Ł26 zlokalizowanych na węźle warszawskim Trasy Łazienkowskiej na przecięciu z ulicą Czerniakowską i Solec oraz estakady Ł35 na węźle praskim na przecięciu z ulicą Wał Miedzeszyński. Prace polegają na wyburzeniu istniejących obiektów budowlanych, a następnie na budowie nowych estakad. Pierwotnie estakady na węźle warszawskim zostały posadowione na palachWolfsholza średnicy 35 - 50 cm i długości 5 - 16 m oraz palach Franki średnicy 40 cm i długości 6 - 10 m, posadowionych w warstwie piasków pod nasypami. Długość pali uzależniona była od miąższości warstwy gruntów nasypowych. Estakada na węźle praskim również była posadowiona na palachWolfsholza średnicy 35 - 40 cmi długości 8 - 10m, posadowionych w warstw[...]

 Strona 1