Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Andrzej Koss"

Konserwacja zabytkowych obiektów metalowych w dotychczasowej praktyce

Czytaj za darmo! »

W słowniku terminologicznym sztuk pięknych [1] słowo "konserwacja" oznacza "zabezpieczenie obiektów zabytkowych i dzieł sztuki zwane dawniej restauracją lub renowacją. Konserwacja polega na usuwaniu naleciałości technicznie szkodliwych i zniekształcających oryginalny wyraz dzieła, na wzmocnieniu osłabionej struktury i opracowaniu estetycznego wyrazu obiektu". Obowiązująca obecnie ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami rozróżnia pojęcia konserwacji i restauracji [2]. Cytując, "prace konserwatorskie (to tylko, dop. autorów) - działania mające na celu zabezpieczenie i utrwalenie substancji zabytku, zahamowanie procesów jego destrukcji oraz dokumentowanie tych działań". Według nomenklatury ustawowej zabytek to nieruchomość lub rzecz ruchoma, ich części lub zespoły, będące dziełem człowieka lub związane z jego działalnością i stanowiące świadectwo minionej epoki bądź zdarzenia, których zachowanie leży w interesie społecznym ze względu na posiadaną wartość historyczną, artystyczną lub naukową. Prace konserwatorskie wiązane są ściśle z zabytkami. Intensywny rozwój zabytkoznawstwa w Polsce obserwuje się od II połowy XIX wieku. W dużym stopniu zainteresowanie to wynika z potrzeby obrony tożsamości narodowej, która była gwałtownie ograniczana w sytuacji utraty państwowości. W pewnym sensie sytuacja ta powtarza się obecnie. Procesy globalizacyjne, obejmujące Polskę w przyspieszonym tempie po wstąpieniu do Unii Europejskiej, nieubłaganie niwelują różnice kulturowe. Ochrona tożsamości przez ochronę dziedzictwa narodowego to znacząca rola dla konserwatorstwa. Artykuł powstał w wyniku potrzeby podsumowania podstawowych wiadomości w zakresie stosowanych dotychczasowych metod konserwatorskich obiektów metalowych w kontekście wprowadzania nowoczesnych technologii będących w stanie zastąpić niektóre "tradycyjne" czynności z lepszymi skutkami. Ich przykładem jest realizowany obecnie w ramach Mechanizmów Finansowych projekt MATLAS, zw[...]

Metody inżynierii materiałowej w diagnostyce czyszczenia laserowego metalowych dzieł sztuki

Czytaj za darmo! »

Zgodnie z definicją M. Grabskiego "inżynieria materiałowa tworzy i wykorzystuje w praktyce wiedzę odnoszącą się do związków właściwości i zachowania się materiału z jego budową wewnętrzną. Dlatego też zajmuje się badaniami struktury i składu materiałów na wszystkich jej szczeblach organizacji, dążąc do zrozumienia wszystkich zjawisk zachodzących w materiałach. W tym celu zajmuje się również rozwijaniem teoretycznych i doświadczalnych metod badania i charakteryzowania struktury materiałów." [1]. Materiał w rozumieniu inżyniera materiałoznawcy jest tworzywem, z którego wytwarza się przedmioty, podzespoły i urządzenia spełniające określone funkcje i odpowiadające na potrzeby współczesnego człowieka. W tym spojrzeniu na materiał inżynier materiałoznawca jest podobny do artysty, dla którego materiał jest również tworzywem, które po przemianie w dzieło sztuki będzie spełniało określone funkcje i zaspokajało potrzeby współczesnych i przyszłych odbiorców. Odpowiedni dobór materiału/tworzywa pozwala artyście nadać dziełu indywidualny charakter [2]. Dobór materiału przez inżyniera materiałoznawcę warunkuje właściwości użytkowe przedmiotów z niego wyprodukowanych. Różnica pomiędzy inżynierem materiałoznawcą a artystą wyraża się między innymi w tym, że ich dzieła zaspokajają najczęściej zgoła odmienne potrzeby odbiorców. Podobieństw pomiędzy inżynierem materiałoznawcą i artystą, szczególnie artystą konserwatorem, jest więcej. Obaj stają przed problemem starzenia się ich dzieł. W inżynierii materiałowej zjawisko to nazywane jest degradacją strukturalną materiałów. Zachowanie obiektów dziedzictwa kulturowego dla przyszłych pokoleń jest jednym z najważniejszych zadań, dlatego połączenie wiedzy z zakresu inżynierii materiałowej z wiedzą i doświadczeniem konserwatorów dzieł sztuki, zważywszy na łączące ich podobieństwa, jeśli stałoby się naturalnym procesem, niewątpliwie zwiększyłoby efektywność działań w zakresie ochrony zabytków. Zastosowani[...]

Kolorymetryczna analiza wyników czyszczenia laserowego metalowych dzieł sztuki

Czytaj za darmo! »

Środowisko naturalne zawiera wiele agresywnych składników, które powodują, że metalowe dzieła sztuki ulegają ciągłym procesom korozji [1]. W celu stabilizacji ich stanu powstające nawarstwienia powinny być usunięte przed nałożeniem warstw ochronnych. Proces czyszczenia laserowego dzieł sztuki, po raz pierwszy zademonstrowany w latach 70. [2], jest obecnie zaakceptowaną procedurą w konserwacji [3]. Obiektem dyskusji są jednak wciąż granice stosowalności laserowego usuwania niepożądanych warstw powierzchniowych. W szczególności dotyczy to konserwacji metali, ze względu na wciąż nierozwiązane problemy dotyczące zachowania oryginalnej powierzchni, wiedzy o tworzeniu się niekorzystnych, laserowo indukowanych jej zmian, czy końcowej morfologii powierzchni naświetlonych obszarów [4, 5]. Tak jak większość nowych i często kontrowersyjnych technik konserwatorskich, czyszczenie laserowe poddawane jest szczególnie wnikliwym, specjalistycznym analizom, których celem jest potwierdzenie nieniszczącego charakteru tej obróbki. Prowadzone są również prace dotyczące nowych procedur czyszczenia laserowego minimalizujące jego wpływ na oryginalne podłoże historyczne. Stosowane są w tym celu metody diagnostyczne wykorzystujące najnowsze osiągnięcia inżynierii materiałowej, fizyki jądrowej oraz optoelektroniki [6÷9]. Podobnie jak w przypadku samych metod restauracji unikalnych dzieł sztuki, najbardziej akceptowalne przez środowisko konserwatorskie są nieinwazyjne metody analiz, pozwalające na ocenę efektów zjawisk towarzyszących oddziaływaniu silnego promieniowania laserowego z materiałem bez pobierania próbek i w miejscu ekspozycji dzieł. Rozwój kolorymetrii spektrofotometrycznej doprowadził do powstania szeregu niewielkich, przenośnych urządzeń, wyposażonych we własne źródła oświetlenia, wzorce, filtry i oprogramowanie umożliwiające wszechstronną analizę zmian kolorów badanych powierzchni [10]. Analizy kolorymetryczne stanowią jedną z najczęściej [...]

 Strona 1