Wyniki 1-10 spośród 16 dla zapytania: authorDesc:"ZBIGNIEW GAWROŃSKI"

Eliminated plating with copper in process of hardening of gear wheels carburized traditionally

Czytaj za darmo! »

Used in automotive and aviation industries gear wheels in bevel and hypoid gear gearboxes are usually manufactured from low carbon alloy steels for gas carburizing [1,2]. For the sake of their mass production the rational, ecological and economical substantiation exists of detailed tooling of heat treatment and thermochemical treatment operations including detailed elaborated parameters. In [...]

Zastosowanie atmosfery ochronnej eliminującej obróbkę galwaniczną w procesie hartowania kół zębatych nawęglanych konwencjonalnie

Czytaj za darmo! »

Prężnie rozwijający się w ostatnich latach przemysł lotniczy i motoryzacyjny w dużej mierze przyczynił się do rozwoju nowoczesnych technologii obróbczej kół zębatych [1÷8]. Ze względu na charakter produkcji i wymagania klienta istnieje racjonalne, ekologiczne i ekonomiczne uzasadnienie stosowania konwencjonalnej obróbki cieplnej kół zębatych (GENERAL ELECTRIC USA, PRATT@WHITNEY KALISZ, N.Y. A[...]

Wpływ synergizmu obróbki cieplno-chemicznej i ubytkowej na wytrzymałość zmęczeniową stykową rolek łożyskowych

Czytaj za darmo! »

Zmęczenie stykowe wywoływane jest przez zmienne, cyklicznie powtarzające się naprężenia kontaktowe w obrębie warstw wierzchnich materiału, które występują w tym materiale podczas toczenia lub toczenia z poślizgiem w warunkach smarowania węzła ciernego. Zjawisko to jest bezpośrednio związane ze stykiem skoncentrowanym, czyli takim, w którym brak jest nominalnej powierzchni przylegania. Przyleganie to ma bowiem charakter linii, bądź punktu. Jednak w rzeczywistości ze względu na odkształcenie sprężyste materiału ma się do czynienia z pewną rzeczywistą powierzchnią przylegania. Najlepszymi przykładami występowania styku skoncentrowanego są m.in.: łożyska toczne, mechanizmy krzywkowe, czy też przekładnie zębate [1, 2]. Zmęczeniowe zużycie elementów współpracujących w styku skoncentrowanym wynika przede wszystkim z charakteru skojarzonego z nim stanu naprężenia (rys. 1), w którym miejscem maksymalnego wytężenia materiału jest punkt znajdujący się na pewnej głębokości w materiale - punkt Bielajewa (ZB). Normalne zjawisko zmęczenia stykowego rozpoczyna się zawsze od procesu zarodkowania pęknięcia w punkcie Bielajewa, w którym występują zawsze maksymalne naprężenia rozciągające. Chcąc zwiększyć wytrzymałość zmęczeniową stykową zwiększa się celowo w warstwie wierzchniej części maszyn naprężenia ściskające, które, superponując się z naprężeniami rozciągającymi występującymi w punkcie Bielajewa, powodują opóźnienie powstawania zarodków pęknięcia. Można to uzyskać na przykład za pomocą różnego rodzaju obróbek cieplno-chemicznych. Najczęściej po obróbce cieplno-chemicznej części maszyn przeprowadza się obróbkę mechaniczną przez szlifowanie, która nadaje końcowy kształt i odpowiednią gładkość powierzchni. Okazuje się jednak, iż wydzielające się w trakcie tego typu obróbki ciepło jest w stanie w znaczący sposób zmienić uzyskany po procesach cieplnych rozkład naprężeń ściskających, a wręcz zmienić ich charakter na rozciągający [1, 2]. Ze wzg[...]

Morphology of multilayer Al2O3/TiO2 coatings deposited by the sol-gel technique

Czytaj za darmo! »

Multilayer oxide coatings comprising titanium dioxide (TiO2) and aluminium trioxide (Al2O3) were deposited on X5CrNi18-9 and 21CrMoV5 steel substrates by the sol-gel technique. Particular oxide films were deposited from alkoksy metaloorganic precursors using a dip-coating method. Densification of the coatings was carried out at temperatures of 500oC and 800oC. In the present work, the result[...]

Modernizacja procesu azotowania części silnika lotniczego ASz-62 IR

Czytaj za darmo! »

Specyficzne właściwości warstw azotowanych oraz stosunkowo niska temperatura procesu i małe odkształcenia powodują, że proces azotowania jest nadal bardzo często wykonywany w przemyśle lotniczym. Jak wiadomo struktura technologicznej warstwy wierzchniej (TWW) uzyskanej w wyniku azotowania gazowego konwencjonalnego jest dość złożona. Obok strefy azotowania wewnętrznego wyróżnić można także, składającą się z faz ε i γ′, tzw. "białą warstwę". Charakteryzuje się ona znaczną kruchością i porowatością, dlatego jej występowanie w TWW w większości przypadków części maszyn jest niekorzystne. Z tego powodu części takie po procesie azotowania poddaje się szlifowaniu, w czasie którego "biała warstwa" zostaje usunięta. Wiąże się to jednak ze zwiększeniem ogólnego kosztu i czasu wykonania części, czego w dobie rosnącej konkurencji między producentami należy unikać. Często obróbka taka jest wręcz niemożliwa do wykonania. Dodatkowo szlifowanie ściernicami korundowymi lub elektrokorundowymi (nadal najczęściej stosowanymi w przemyśle), zmienia bardzo niekorzystnie widmo naprężeń własnych w warstwie wierzchniej, powodując zdecydowane zmniejszenie poziomu naprężeń ściskających wytworzonych po obróbce cieplno-chemicznej, lub wręcz wytworzenie naprężeń rozciągających bardzo niekorzystnych z punktu widzenia pracy obrabianego detalu w warunkach zmęczenia [1]. Stosując azotowanie jonowe można przez sterowanie takimi parametrami, jak: ciśnienie, skład gazów reaktywnych i warunki napięciowo-prądowe wyładowania jarzeniowego właściwie dowolnie kształtować strukturę wytwarzanych warstw azotowanych, w zależności od przewidywanych warunków pracy produkowanych części [2÷4]. Dodatkowo proces azotowania jonowego w stosunku do procesu azotowania gazowego konwencjonalnego na skutek mniejszego oddziaływania wodoru zwiększa plastyczność uzyskiwanych warstw wierzchnich. Azotowanie jonowe w porównaniu z metodą klasyczną ma niewątpliwie wiele zalet.[...]

 Strona 1  Następna strona »