Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Michał Kozioł"

Widma optyczne emitowane przez wyładowania elektryczne generowane w oleju elektroizolacyjnym DOI:10.15199/48.2016.10.12

Czytaj za darmo! »

W artykule zaprezentowano zarejestrowane metodą spektrofotometrii optycznej rozkłady widmowe promieniowania emitowanego przez wyładowania elektryczne generowane w mineralnym oleju elektroizolacyjnym. Pomiary przeprowadzono dla trzech układów iskierników: układ ostrze-ostrze, układ ostrze-płyta i układ do wyładowań powierzchniowych. Abstract. The article presents the spectral distributions of optical radiation emitted by electrical discharges generated in electroinsulating mineral oil measured by optical spectrophotometry methods. Measurements were carried out for three basic forms of electrical discharges generated in a pointpoint system, point-plane system and a system for surface discharges. (Optical spectra emitted by electrical discharges generated in the insulating oil). Słowa kluczowe: wyładowania elektryczne, widma optyczne, spektrofotometria optyczna, olej elektroizolacyjny. Keywords: electrical discharges, optical spectra, optical spectrophotometry, insulating oil. Wstęp W niniejszym artykule przedstawiono wyniki pomiarów rozkładów widm optycznych, generowanych przez wyładowania elektryczne w mineralnym oleju elektroizolacyjnym, zmierzonych metodą spektrofotometrii optycznej [1-8]. Do badań przyjęto jednoźródłowe wyładowania elektryczne generowane w oleju mineralnym o następujących stanach technicznych: fabrycznie nowy, eksploatowany oraz eksploatowany z pęcherzykami powietrza. Uwzględnienie stanu technicznego mineralnego oleju izolacyjnego umożliwiło porównanie wpływu różnych mechanizmów powstawania wyładowań elektrycznych na emitowane promieniowanie optyczne [9]. Analizie poddana została emisja sygnału optycznego w zakresie promieniowania ultrafioletowego (UV), światła widzialnego (VIS) oraz bliskiej podczerwieni (NIR) [7-8]. Celem przeprowadzonych badań było określenie możliwości zastosowania metody spektrofotometrii optycznej do rozpoznawania podstawowych form wyładowań elektrycznych, które mogą występować w oleju [...]

Optymalizacja składu mieszanin odpadów w aspekcie ich użytecznego wykorzystania DOI:10.15199/62.2018.6.20


  W przypadku badań nad właściwościami mieszanin wieloskładnikowych i doborem ich optymalnego składu jednym z podstawowych problemów jest duża liczba koniecznych do przeprowadzenia badań. Gdy uwzględnia się tylko jeden parametr charakteryzujący właściwości mieszaniny, liczba badań rośnie wraz z liczbą uwzględnianych składników tworzących mieszaninę. Duża liczba koniecznych badań implikuje dużą pracochłonność i czasochłonność oraz wysoki koszt tych badań. Najczęściej jednak problem jest znacznie bardziej złożony ze względu na konieczność uwzględnienia w badaniach wielu parametrów charakteryzujących właściwości mieszaniny, co w sposób oczywisty zwielokrotnia liczbę koniecznych pomiarów. Ponadto niezmiernie rzadko występuje sytuacja, gdy optymalnym wartościom wszystkich uwzględnianych parametrów odpowiada jeden skład mieszaniny. W przeciwnym przypadku problem wyboru optymalnego składu mieszaniny staje się zagadnieniem złożonym i wiąże się z koniecznością doboru procedury wyboru składu optymalnego. W ramach wdrażania gospodarki "obiegu zamkniętego" konieczne jest wykorzystywanie jak największej ilości odpadów, przy czym na świecie, w tym również w Polsce, generowane są wciąż znaczne ich ilości. Pomimo dużych postępów poczynionych w zakresie ponownego wykorzystania odpadów, istnieją takie odpady, których zagospodarowanie jest trudne. Nie znajdują one ponownego zastosowania (w części lub w całości) lub ich wykorzystanie wiąże się z koniecznością 97/6(2018) 929 poniesienia wysokich kosztów. Znaczna część takich odpadów podlega składowaniu. Duże ilości odpadów generują takie sektory gospodarki, jak energetyka, przemysł chemiczny i gospodarka komunalna. Jako przykładowe odpady można tu wymienić fosfogipsy, popioły z elektrowni i elektrociepłowni węglowych oraz osady z oczyszczalni ścieków. Często istotnym problemem regionalnym jest rekultywacja terenów zdegradowanych działalnością przemysłową (np. górniczą lub hutniczą). Do ich rekulty[...]

Wpływ geometrii elektrod ostrzowych na wytrzymałość powietrza w polu niejednostajnym DOI:10.15199/48.2018.10.35

Czytaj za darmo! »

Wytrzymałość powietrza w układach pola niejednostajnego jest klasycznym zagadnieniem inżynierii wysokonapięciowej. Można uznać, iż dla rozwiązań technicznych wykorzystywanych w elektroenergetyce (np. w budowie linie elektroenergetycznej (e-e) lub stacji (e-e) wszystkie rodzaje wytrzymałości elektrycznej powietrza w różnych warunkach atmosferycznych, są wyczerpująco zbadane i znormalizowane [1-4]. Inaczej wygląda ten problem, jeżeli chodzi o publikacje i badania naukowe. W wielu publikacjach naukowych w których są publikowane oryginalne wyniki badań (np. dotyczących wyładowań niezupełnych WNZ) autorzy lakonicznie informują o tym, że w układzie korzystali z iskiernika ostrze-ostrze lub ostrze-płyta. Z reguły nie są przedstawiane szczegóły dotyczące wykorzystanych iskierników. W takich układach są generowane np. WNZ, których deskryptory mierzone są różnymi metodami (elektryczną, UHF, akustyczną) [5,6]. Na podstawie wyników uzyskiwanych z takich pomiarów budowane są bazy danych, służące w systemach ekspertowych do identyfikacji typu wyładowania. Pojawia się zatem pytanie, czy wyniki uzyskiwane w iskiernikach o różnej geometrii wykorzystywanych przez różne ośrodki badawcze i różnych autorów oraz tworzone na ich podstawie bazy danych mogą być ze sobą porównywalne? Kontynuując dalej tą wątpliwość, można sformułować drugie pytanie - czy nie należałoby zmierzać do ujednolicenia typowych konstrukcji iskiernika ostrze-ostrze , lub wręcz do znormalizowania jego geometrii. Wyniki badań przedstawione w niniejszym artykule, mają na celu określenie, w jakim stopniu kąt elektrody ostrzowej wpływa na rejestrowane wyniki pomiarów napięć Uo; Us i Up w powietrznych układach izolacyjnych, generowanych w układzie ostrze-ostrze. Teoretyczna zależność między kątem ostrza elektrody ostrzowej a maksymalnym natężeniem pola elektrycznego Zależność pomiędzy kątem ostrza elektrod ostrzowych i maksymalnym natężeniem pola elektrycznego (lub napięciam[...]

Wpływ bariery dielektrycznej na wytrzymałość elektryczną powietrznych układów izolacyjnych DOI:10.15199/48.2018.10.44

Czytaj za darmo! »

Przegrody izolacyjne (bariery) są wykorzystywane jako jedna z najważniejszych technik zwiększania wytrzymałości elektrycznej układów izolacyjnych. W pierwszej kolejności dotyczy to układów olejowych, ale jest również wykorzystywane w powietrznych układach izolacyjnych [1- 3]. Efekt zwiększenia wytrzymałości elektrycznej przez wykorzystanie barier występuje zarówno przy zasilaniu napięciem przemiennym jak i napięciem stałym [4]. Najczęściej wykorzystywanym dielektrykiem stałym z którego wykonywane są bariery izolacyjne jest celuloza [5, 6]. Wykorzystuje się cienkie arkusze celulozy ale także preszpany o grubości aż do 12,0 mm. W ostatnich kilkunastu latach inżynieria materiałowa umożliwiła opracowanie nowych materiałów dielektrycznych, z których mogą być wykonywane bariery izolacyjne. Jednym z takich materiałów jest papier aramidowy [7]. Wpływ bariery wykonanej z papieru aramidowego na wytrzymałość elektryczną powietrznego układu izolacyjnego przy napięciu przemiennym (AC) zbadano w układzie ostrze-płyta. Rys.1. Rozkład linii sił pola elektrycznego w układzie typu ostrzepłyta z barierą dielektryczną Wytrzymałość elektryczna układu ostrze-płyta z barierą W powietrznych układach izolacyjnych oddziaływanie barier polega na dyslokacji ładunków w polu elektrycznym, wynikającej z ograniczenia ich swobodnego ruchu. W układach ostrze-płyta najbardziej skuteczne oddziaływanie bariery występuje wówczas, gdy jest ona umieszczona w pobliżu elektrody ostrzowej [8-11]. Na rysunku 1 przedstawiono w poglądowy sposób wpływ bariery na rozkład pola elektrycznego w powietrznym układzie typu ostrze-płyta. Na rysunku 2 przedstawiono wpływ przegrody na [...]

 Strona 1