Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Magdalena Roczkowska"

Preparation and properties of products of oxidation of wheat starch Otrzymywanie i właściwości produktów utleniania skrobi pszennej DOI:10.12916/przemchem.2014.713


  Wheat starch was oxidized with H2O2 at 50°C in presence of CuSO4 as a catalyst. The starch oxidn. degree increased up to above 38% with the increasing amts. of H2O2 and CuSO4. Badano utlenianie skrobi pszennej za pomocą nadtlenku wodoru w obecności jonów miedzi(II) jako katalizatora. Przedstawiono wpływ ilości utleniacza oraz katalizatora na stopień utlenienia. Skrobia jest jednym z najbardziej znanych oraz powszechnie dostępnych polimerów biodegradowalnych1). Stanowią ją dwa polisacharydy: liniowa amyloza i rozgałęziona amylopektyna2). Skrobia znalazła wiele zastosowań w różnych gałęziach przemysłu3). Mają one jednak liczne ograniczenia związane ze specyficznymi właściwościami skrobi natywnej (nieprzetworzonej), wynikające przede wszystkim z jej dużej hydrofilności. Właściwości te poprawia się poprzez modyfikacje fizyczne, chemiczne lub enzymatyczne4). Spośród metod chemicznych najbardziej popularne są hydroliza i utlenianie. W celu utlenienia skrobi zastosowano do tej pory takie utleniacze, jak nadtlenek wodoru5, 6), chloran( I) sodu7, 8), jodan(VII) sodu9), powietrze z katalizatorami10, 11), tlenki azotu12), ozon, kwas azotowy(V), sole nadtlenokwasów oraz sole manganu( VII), chromu(VI), rtęci(II), uranu(VI) i ołowiu(IV)13, 14). Produkty utleniania skrobi znalazły liczne zastosowania. Ze względu na mniejszą lepkość oraz lepszą rozpuszczalność w wodzie w porównaniu ze skrobią natywną związki te są wykorzystywane m.in. w przemyśle spożywczym, włókienniczym i papierniczym. Szczególne zastosowania znalazły tzw. skrobie dialdehydowe powstające w wyniku rozerwania pierścienia glukopiranozowego pomiędzy atomami węgla C-2 i C-3 i utlenienia dwóch grup hydroksylowych. Metody utleniania skrobi i zastosowania produktów tej modyfikacji opisano w poprzednim artykule13). Jako tani, skuteczny oraz nie dający toksycznych produktów rozkładu utleniacz uznać można nadtlenek wodoru. Pojawiło się już kilka prac dotyczących jego zastosowania także[...]

Preparation and properties of corn starch oxidation products Otrzymywanie i właściwości produktów utleniania skrobi kukurydzianej DOI:10.12916/przemchem.2014.2226


  Corn starch was oxidized with H2O2 (1.5-7.5 mol/mol of anhydroglucose units) in presence of CuSO4 as a catalyst (up to 0.5%). The oxidn. degree increased from 5 up to above 57% with the increasing amts. of H2O2 and CuSO4. The soly. of the oxidized starch in water and elec. cond. of the aq. solns. increased while their pH decreased with increasing the oxidn. degree. Przedstawiono właściwości skrobi kukurydzianej utlenionej za pomocą nadtlenku wodoru w obecności jonów miedzi(II) jako katalizatora. Omówiono wpływ ilości utleniacza oraz katalizatora na stopień utlenienia. Uzyskano produkty o stopniu utlenienia od 5 do 57%. Skrobia jest powszechnie znanym polisacharydem stanowiącym materiał zapasowy roślin. Występuje przede wszystkim w ich korzeniach, bulwach i nasionach1). Skrobia składa się z dwóch głównych frakcji: praktycznie nierozgałęzionej amylozy oraz rozgałęzionej amylopektyny2). Skrobia natywna (niezmodyfikowana) stosowana jest przede wszystkim w przemyśle spożywczym, ale także w wielu branżach niespożywczych3). W celu zwiększenia obszarów zastosowań poprawia się właściwości skrobi przez poddanie jej modyfikacjom chemicznym, fizycznym lub enzymatycznym4). Spośród modyfikacji chemicznych stosowane są m.in. hydroliza kwasowa, estryfikacja, eteryfikacja oraz utlenianie5). Podczas utleniania skrobi zachodzi przemiana pierwszoi drugorzędowych grup hydroksylowych jednostek glukozowych skrobi (znajdujących się przy atomach węgla C-2, C-3 i C-6) w grupy karbonylowe i/lub karboksylowe6). Liczba utworzonych grup karboksylowych oraz karbonylowych w skrobi wskazuje na jej stopień utlenienia7). W celu utlenienia skrobi zastosowano do tej pory wiele utleniaczy. Produkty tej modyfikacji, zwłaszcza tzw. skrobie dialdehydowe, znajdują liczne zastosowania. Użyte do tej pory utleniacze oraz zastosowania produktów utleniania skrobi opisano poprzednio8, 9). Omówiono także wyniki uzyskane dla produktów utleniania skrobi pszennej za pomocą nad[...]

Esterification of starch with fatty acids. New opportunities and challenges Estryfikacja skrobi kwasami tłuszczowymi. Nowe możliwości i wyzwania DOI:10.12916/przemchem.2014.472


  A review, with 126 refs., of reactions carried out in org. solvents, in solid state in microwave field, in presence of lipase biocatalysts and in ionic liqs. Dokonano przeglądu metod estryfikacji skrobi kwasami tłuszczowymi. Omówiono metody klasyczne z zastosowaniem rozpuszczalników organicznych w obecności lub bez katalizatorów chemicznych, estryfikację w polu mikrofalowym w fazie stałej, estryfikację biokatalizowaną enzymami z grupy lipaz oraz estryfikację prowadzoną w cieczach jonowych. Skrobia jest naturalnym, nietoksycznym, biokompatybilnym oraz biodegradowalnym polimerem otrzymywanym z odnawialnych źródeł i stosowanym w przemyśle spożywczym, papierniczym i farmaceutycznym oraz w przemyśle tworzyw sztucznych1-4). Skrobia natywna składa się z dwóch poliglukanów, jakimi są amyloza i amylopektyna. Amyloza jest liniową frakcją składającą się z cząsteczek α-D-glukopiranozy, połączonych wiązaniem α-(1→4)-glikozydowym, o masie cząsteczkowej 105-106 g/mol5-7). Amylopektyna, z masą cząsteczkową 106-107 g/mol, posiada łańcuchy boczne przyłączone za pomocą wiązań α-(1→6)-glikozydowych. Skrobia natywna występuje w formie dyskretnych i częściowo skrystalizowanych ziarenek8). Cechuje ją duża kruchość i niekompatybilność z hydrofobowymi polimerami. Ma ona także małą odporność na wilgoć, słabą jakość przetwórczą (z powodu wysokiej lepkości)9) oraz charakter silnie hydrofilowy. Właściwości te powodują istotne ograniczenia w wykorzystaniu skrobi do otrzymania nowego rodzaju materiałów10-12). W celu poprawy właściwości mechanicznych, a także hydrofobizacji skrobi, wykorzystuje się różnego typu modyfikacje. Opierają się one głównie na metodach fizycznych, chemicznych, enzymatycznych lub połączeniu tych metod. Chemiczna modyfikacja skrobi może być uważana za interesującą alternatywę rozszerzania zastosowań tego biopolimeru i umożliwić rozwój nowych "zielonych" technologii13). Wykorzystywana jest ona w celu poprawy[...]

 Strona 1