Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Remigiusz Kowalik"

STOPY Co-Mo O NISKIM NADNAPIĘCIU WYDZIELANIA WODORU OSADZANE ELEKTROLITYCZNIE W POLU MAGNETYCZNYM


  Mgr inż. Krzysztof Mech, dr inż. Piotr Żabiński, dr inż. Remigiusz Kowalik — Akademia Górniczo‐Hutnicza, Wydział Metali Nieżelaznych, Laboratorium Chemii Fizycznej i Elektrochemii, Kraków. Rudy Metale R56 2011 nr 6 UKD 539.213:669.255’28:537.63:543.25 330 własności fizykochemiczne [16÷18]. Szczególnym zainteresowaniem ze względu na niskie nadnapięcie wydzielania wodoru cieszą się stopy na osnowie niklu. Powstało wiele prac, w których omówione zostały wyniki badań nad wpływem dodatków stopowych na własności elektrokatalityczne tychże stopów. W literaturze spotkać możemy m.in. prace dotyczące własności: Ni‐S [19], Ni‐Mo [20÷26], Ni‐RuO [27], Ni‐Sn [28], Ni‐Mo‐O [29] oraz Ni‐Fe‐C [30]. Aktywność kobaltu w zakresie wydzielania wodoru jest porównywalna do aktywności niklu. Stwarza to możliwość wykorzystania stopów na osnowie kobaltu do wydzielania wodoru. Jednocześnie wzrasta zainteresowanie amorficznymi stopami Mo z metalami z grupy żelazowców. Stopy te wykazują wysoką odporność na korozję oraz twardość. W niniejszym artykule zaprezentowano własności stopów Co‐Mo osadzanych w polu magnetycznym o równoległej orientacji linii sił pola magnetycznego względem elektrody pracującej. Szczególną uwagę skupiono na określeniu wpływu molibdenu na własności katalityczne otrzymanych stopów w procesie wydzielania wodoru w 8 M NaOH w 90 °C. Opis eksperymentu Elektrolit do osadzania sporządzono poprzez rozpuszczenie w wodzie dejonizowanej: 60 g/l CoSO4∙7H2O, 3,9 g/l (NH4)6Mo7(O24)∙4H2O (molibdenian amonowy), 7 g/l NaCl, 84 g/l Na3C6H5O7∙5H2O (cytrynian sodu), 0,08 g/l NaC12H25SO4 (SLC), 1 g/l C7H5NO3S (sacharyna). Elektrolit zalkalizowano poprzez dodatek amoniaku do pH = 10,8. Stopy osadzano na krążkach miedzianych o powierzchni 2,83 cm2 i grubości 0,1 mm. Jako przeciwelektrodę użyto siatkę platynową o powier[...]

WŁAŚCIWOŚCI ELEKTROKATALITYCZNE STOPÓW Co-Mo-C OTRZYMANYCH NA DRODZE ELEKTROLIZY W POLU MAGNETYCZNYM


  W artykule przedstawione zostały wyniki badań nad elektroosadzaniem w polu magnetycznym stopów Co‐Mo‐C charakteryzujących się niskim nadnapięciem wydzielania wodoru. Celem przeprowadzonych badań było uzyskanie powłok stopowych o strukturze amorficznej. Dodatek molibdenu oraz węgla miał na celu obniżenie wartości nadnapięcia wydzielania wodoru na kobalcie. Określony został wpływ pola magnetycznego na skład, strukturę oraz morfologię osadów. Osadzanie prowadzone było w polu magnetycznym o równoległej orientacji linii sił pola magnetycznego względem elektrody pracującej. Właściwości elektrokatalityczne otrzymanych powłok stopowych w zakresie wydzielania wodoru badane były w gorącym stężonym roztworze NaOH. Otrzymane stopy poddane były analizie XRD, analizie składu z wykorzystaniem techniki WDXRF oraz obserwacjom z wykorzystaniem skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM). Właściwości uzyskanych stopów Co‐Mo‐C zostały porównane z omówionymi w numerze 6 (2011) właściwościami stopów Co‐Mo. Pozwoliło to na określenie wpływu obecności węgla w osadach katodowych na ich właściwości katalityczne. Określony został również wpływ dodatku argininy (źródła węgla) do elektrolitu na zawartość Mo w powłokach oraz katodową wydajność prądową procesu elektrolizy. Słowa kluczowe: wydzielanie wodoru, własności elektrokatalityczne, elektroosadzanie, stopy Co‐Mo, stopy Co‐Mo‐C Mgr inż. Krzysztof Mech, dr Piotr Żabiński, dr inż. Remigiusz Kowalik — AGH Akademia Górniczo‐Hutnicza, Wydział Metali Nieżelaznych, Katedra Fizykochemii i Metalurgii Metali Nieżelaznych, Laboratorium Chemii Fizycznej i Elektrochemii, al. Mickiewicza 30, 30‐059 Kraków. Rudy Metale R56 2011 nr 9 UKD 543.251:542.87:669.255’285- -026.66:66.09:537.533 470 ELECTROCATALYTIC PROPERTIES OF Co-Mo-C ALLOYS OBTAINED BY THE ELECTROLYSIS IN THE MAGNETIC FIELD In this work the results of studies on the electrodeposition of amorpho[...]

ELEKTROCHEMICZNE OSADZANIE CIENKICH WARSTW CDS Z ROZTWORÓW KWAŚNYCH


  W artykule przedstawiono wyniki badań dotyczących procesu osadzania siarczku kadmu metodą elektrochemiczną na pod‐kładkach miedzianych. Celem pomiarów było dobranie odpowiednich parametrów procesu osadzania półprzewodnika. Do‐świadczenie przeprowadzono używając roztworu chlorku kadmu oraz tiosiarczanu sodu o pH = 3. Proces elektrolizy prze‐prowadzano w warunkach potencjostatycznych oraz stosując metodę impulsową. Pierwszy sposób nie przyniósł oczekiwa‐nych rezultatów, natomiast zastosowanie drugiej metody zakończyło się powodzeniem. Uzyskany osad poddano analizie pierwiastkowej i fazowej, które potwierdziły obecność siarczku kadmu na podkładce miedzianej. Dodatkowo przeprowa‐dzono obserwacje morfologii uzyskanych osadów za pomocą elektronowego mikroskopu skaningowego. Słowa kluczowe: siarczek kadmu, cienkie warstwy, elektroosadzanie, metoda impulsowa ELECTROCHEMICAL DEPOSITION OF CDS THIN FILMS FROM ACID SOLUTIONS This article presents results of research concerning deposition of cadmium sulfide on copper by an electrochemical meth‐od. This study was primarily designed to determine proper parameters of deposition the semiconductor. Experiment was carried out using acid aqueous solutions containing cadmium chloride and sodium thiosulfate with pH = 3. Process of elec‐trolysis was carried out by a potentiostatic and pulse methods. The first one hasn’t provided expected results whereas se‐cond one has terminated with success. The deposited coatings were investigated by phase and elementary analysis which confirmed presence of cadmium sulfide on copper. The morphology of the CdS thin films were analyzed using scanning electron microscopy. Keywords: cadmium sulfide, thin films, electrodeposition, pulse method Inż. Monika Duda, dr inż. Remigiusz Kowalik, mgr inż. Krzysztof Mech, dr Piotr Żabiński — AGH Akademia Górniczo‐Hutnicza, Wydział Metali Nieżelaznych, Katedra Fizykochemii i Metalurgii M[...]

Stopy Co-Mo, Co-Mo-C osadzane w polu magnetycznym o prostopadłej orientacji względem powierzchni elektrody

Czytaj za darmo! »

Pole magnetyczne o wektorze indukcji magnetycznej równoległym względem powierzchni elektrody pracującej powoduje dodatkową konwekcję przy jej powierzchni przez wywoływany działaniem siły Lorentza efekt magnetohydrodynamiczny (MHD) [1÷6]. Podczas elektrolizy w prostopadle zorientowanym polu magnetycznym na jony działają dwie siły, tj. siła paramagnetyczna Fp oraz siła wynikająca z gradientu pola magnetycznego FB [7÷9]. Siły te można wyrazić odpowiednio wzorami: F B p = m ⋅ c ⋅ ⋅∇ →   2 2 0 (1) FB = m ⋅ c ⋅B ⋅∇B →  0 (2) Gdzie: λm - molowa podatność magnetyczna, B - wartość indukcji magnetycznej, μ0 - przenikalność magnetyczna próżni, ∇ → c - gradient stężenia danego jonu w warstwie dyfuzyjnej, ∇ → B - gradient indukcji magnetycznej. Obie te siły zależą od momentu magnetycznego związanego wprost z liczbą niesparowanych elektronów walencyjnych [10]. Hinds po porównaniu wartości tych sił stwierdził, że oddziaływanie na jon metalu siły paramagnetycznej jest znacznie mniejsze niż siły gradientu pola [8]. Toteż efekty działania pola magnetycznego przypisuje się głównie działaniu siły gradientu pola magnetycznego. Wpływ siły paramagnetycznej na transport jonów w procesie elektrolizy badali m.in. O’Reilly i Krause ze współpracownikami [6, 9]. O’Reilly zaobserwował, że paramagnetyczne jony są przyśpieszane w kierunku przeciwnym niż wektor działającej na nie siły paramagnetycznej ze względu na posiadany, dodatni znak podatności magnetycznej. Ułatwia to desorpcję wodoru z powierzchni elektrody, wpływając przy tym na proces osadzania metali [9]. W ostatnich latach zaczęto poświęcać szczególną uwagę poszukiwaniu nowych, tańszych, przyjaznych dla środowiska naturalnego źródeł energii. Wodór ma małą masę cząsteczkową oraz dużą wartość ciepła spalania, a produktem jego spalania jest woda. Spr[...]

 Strona 1