Wyniki 1-10 spośród 11 dla zapytania: authorDesc:"Józef Wajda"

Analiza obciążalności i żywotności transformatorów sieciowych SN/nN w wybranym zakładzie energetycznym

Czytaj za darmo! »

Zagadnienie efektywnego wykorzystania transformatorów, polegające na ich ekonomicznej eksploatacji, jest dość złożone i uwarunkowane wieloma czynnikami. Trudno jest ustalić m.in. zdolność oddawania mocy przez transformator, z punktu widzenia cieplnego. Ponadto zapotrzebowanie mocy w wielu przypadkach jest bardzo zmienne. W celu ułatwienia działalności eksploatacyjnej korzysta się z wykresów[...]

Czynniki warunkujące optymalne wykorzystanie mocy przesyłowej urządzeń elektroenergetycznych ŚN/nN na przykładzie jednego z zakładów energetycznych

Czytaj za darmo! »

Linie elektroenergetyczne i transformatory sieciowe ŚN/nN są eksploatowane na miarę możliwości technicznych poszczególnych jednostek organizacyjnych zajmujących się ich przeglądem okresowym, konserwacją i obsługą. Wszelkie działania związane z przesyłem i rozdziałem energii elektrycznej koncentruje się na pewności zasilania oraz minimalizacji kosztów związanych z jej wytwarzaniem i dostarczaniem do odbiorców. Ważnym elementem tych działań jest prowadzenie bieżącej ewidencji obciążeń transformatorów, dostosowywanie mocy do aktualnego obciążenia sieci, jak również zapewnienie minimalnych zapasów transformatorów na cele eksploatacyjne i na wypadek awarii. Bieżące pomiary obciążeń prowadzi się tylko dla transformatorów dużych mocy, zaś dla mniejszych jednostek tylko w uzasadnionyc[...]

Gospodarka zapasami rezerwowymi transformatorów sieciowych na przykładzie jednego z oddziałów dystrybucji energii


  Transformatory pracujące w sieci SN/nN podlegają awariom, niszczącemu procesowi starzenia, jak również niekorzystnemu wpływowi zmian obciążenia linii odbiorczych. Wielkość rezerw eksploatacyjnych transformatorów potrzebną do jednorocznego cyklu eksploatacyjnego nie zawsze można dokładnie określić, gdyż występują przypadki nieplanowanego zwiększonego zapotrzebowania na energię elektryczną. Ponadto zdarzają się anomalie pogodowe o różnym charakterze, które przyjmują coraz to gwałtowniejszą formę, jak chociażby te w ostatnich latach - wichury, oblodzenia przewodów i powodzie. Pojawiają się też nowe obiekty infrastruktury gospodarczej i budownictwa mieszkaniowego, w większości na obrzeżach miast. Przy składaniu zamówień na transformatory, w celu zaspokojenia potrzeb rocznej działalności eksploatacyjnej, należy przewidzieć liczbę transformatorów, które należy wymienić w celu dostosowania do obciążenia a także starzenia (czyli wyeksploatowania). Trzeba też przewidzieć liczbę awarii i zaplanować liczbę stacji transformatorowych, które zamierza się wybudować w danym roku. W tym celu sporządza się plan zapotrzebowania na transformatory, oparty na praktycznej wiedzy z poprzednich lat. Rezerwy transformatorów otrzymywane z magazynu centralnego są skromne i przeważnie nie pokrywają zamawianych potrzeb, co zmusza do szukania oszczędności. Racjonalne jest bowiem dążenie do utrzymania jak najmniejszych rezerw, w celu zapobieżenia zbędnego i długoterminowego składowania materiałów. W ten sposób ograniczana jest jednak swoboda doboru mocy transformatorów do obciążenia, co wpływa niekorzystnie na optymalne wykorzystanie mocy transformatorów w ogólnym bilansie wykorzystania zdolności przesyłowych sieci energetycznych. Braki nowych jednostek transformatorowych uzupełnia się poprzez kierowanie jeszcze nie całkiem wyeksploatowanych, uszkodzonych transformatorów do remontu w punktach remontowych. Remontowanie i wykorzystywanie starych, wyeksploat[...]

Badania eksploatacyjne, konserwacja i wymiana wyeksploatowanych transformatorów sieciowych SN/nN na podstawie jednego z rejonów energetycznych


  W Polsce eksploatowanych jest powyżej 250 tys. transformatorów rozdzielczych. W zakładach dystrybucyjnych energii elektrycznej pracuje ich ok. 240 tys., zaś w zakładach i przedsiębiorstwach prywatnych - kilkanaście tys. Zakres mocy transformatorów dystrybucyjnych stosowanych w Polsce wynosi od 25 kVA do 2,5 MVA. Każdy z nich, w celu zapewnienia optymalnych warunków pracy podlega regularnym badaniom eksploatacyjnym i konserwacji.Większość tych transformatorów została wyprodukowana w Zakładach ELTA Łódź na podstawie rozwiązań technicznych austriackiej firmy ELI N. Rozwiązania konstrukcyjne transformatorów wymienionej firmy przypadają na lata 60. XX w. Transformatory sieciowe produkowane ówcześnie pracowały z niewielkim obciążeniem, co w znacznym stopniu wpływało na wydłużenie okresu trwałości izolacji. W okresie tym firmy produkujące transformatory starały się zapewnić ich niezawodną pracę. Przykładały wagę do wykonania produktu o wymaganych parametrach ze znacznym zapasem wytrzymałości elektrycznej i mechanicznej, nie szczędząc kosztów. Bardzo wiele transformatorów (o ile nie zostały uszkodzone na skutek wyładowań atmosferycznych lub zwarć w sieci przesyłowej) pracowało na stacjach ponad 30 lat i wciąż zachowywało swą zdolność eksploatacyjną. Dzięki starannemu prowadzeniu badań eksploatacyjnych[...]

Analiza udziału niektórych producentów transformatorów sieciowych SN/nN w wielkości wytwarzanych strat mocy w okresie 1961-2012 w jednym z rejonów energetycznych


  W działalności inwestycyjnej i eksploatacyjnej sieci elektroenergetycznych dąży się do minimalizacji koszów związanych z procesem wytwarzania i dostarczeniem energii elektrycznej z elektrowni do odbiorców. Z szacunkowych danych wynika, że 30% wyprodukowanej energii elektrycznej jest tracone w urządzeniach przesyłowych i przetwarzających, zanim dopłynie do odbiorców. Około 2% tej energii jest tracone w transformatorach [1]. Straty te są duże, dlatego podejmuje się działania zmierzające do ich zmniejszenia. Oprócz strat w transformatorach sieciowych generowane są straty w transformatorach blokowych, a ich wielkość jest rzędu megawatów. W transformatorach dużych mocy straty cieplne można wykorzystać do ogrzewania pobliskich budynków stacyjnych i mieszkalnych przez zastosowanie wymienników ciepła olej - woda, olej - powietrze, czy nawet samego powietrza opływającego radiatory lub odprowadzanego z chłodnic [2]. W sieciowych transformatorach SN /nN straty jałowe można zmniejszyć przez zastosowanie blach krzemowych o grubości 0,15 mm oraz naświetlanie ich laserami impulsowymi w celu uporządkowania domen magnetycznych [3]. Mgr inż. Józef Wajda - PGE Dystrybucja SA Oddział Rzeszów (Jozef.Wajda@pgedystrybucja.pl) TABELA I. Podział pod względem ilościowym transformatorów produkowanych przez różnych producentów, eksploatowanych w jednym z rejonów energetycznych w latach 1961-2012 Producent transformatorów Lata produkcji 1951-1960 1961-1970 1971-1980 1981-1990 1991-2000 2001-2010 2011-2012 ALSTOM Power Mikołów Liczba eksploatowanych transformatorów wg producenta 479 13 57 82 98 118 111 ABB Łódź 774 1 44 142 234 161 192 BEZ Bratysława 23 22 1 M-3 7 6 1 ME FTA 1 1 WZWME Warszawa 1 1 M-13 2 1 1 z b. ZSRR 6 6 Męcinka 1 1 ELTA 2 2 ZWT M31 1 1 EMIT 9 8 1 ARE VA T&D Mikołów 93 90 3 Transfix (Francja) 8 8 ELZAG PROTECH Z. ZAGRAJEK Kraków 2 2 Schneider Electric Energy Poland Mikołów 28 28 [...]

Awaryjność sieci elektroenergetycznych niskiego napięcia w jednym z reonów energetycznych w latach 2009-2013 DOI:10.15199/74.2015.1.7

Czytaj za darmo! »

Sieci elektroenergetyczne niskiego napięcia stanowią końcowy element przesyłowych urządzeń elektroenergetycznych, zasilających instalacje i urządzenia energetyczne odbiorców. W przesyle energii elektrycznej ważne jest zachowanie jej dopuszczalnych parametrów, zgodnie z wymaganiami i zaleceniami Unii Europejskiej. Energia elektryczna o standardowych parametrach może być przesyłana do miejsc, gdzie występuje jej niedobór zarówno w kraju, jak i poza jego granicami. Przesył i dystrybucja energii elektrycznej wiąże się z jej stratami, gdyż urządzenia przesyłowe i rozdzielcze wykazują straty energii, wymagają konserwacji, ulegają degradacji (starzeniu), ich właściwości izolacyjne pogarszają się w miarę upływu czasu. W stanach awaryjnych i przeciążeniach izolacja zużywa się dużo szybciej. Elementy wiodące prąd niskiego napięcia są bardziej niezawodne, gdy ich przepustowość jest większa (wyższe przekroje przewodów), krótsze są obwody elektryczne, stosowane materiały izolacyjne są lepszej jakości i gdy linie elektroenergetyczne prowadzone są przez tereny o małym zagrożeniu środowiskowym. Ze względu na dużą liczbę wyładowań atmosferycznych do linii elektroenergetycznych napowietrznych dąży się w trakcie realizacji inwestycji do rozwiązań tych linii w postaci kabli ziemnych. Kable ziemne nie są narażone na wyładowania atmosferyczne i w związku z tym nie ulegają awariom nie tylko z powodu wyładowań burzowych, ale także nie są narażone na: działanie wiatrów, wahań temperatury, zbyt dużych zwisów, kolizje z obiektami. Największą wadą linii kablowych nN są koszty ich budowy i zmiany trasy tych linii w związku z różnego rodzaju pracami ziemnymi. Dla określenia awaryjności sieci elektroenergetycznych napowietrznych i kablowych nN potrzebna jest znajomość jej parametrów, tj. przekrojów przewodów i kabli, rodzaju materiału, z jakiego są wykonane, temperatura pracy, warunki środowiskowe i inne czynniki, które są wynikiem działania anomalii pogo[...]

Efektywność przesyłowa sieci SN i nN w jednym z rejonów energetycznych w latach 2009-2013 DOI:10.15199/74.2015.8.5


  W normalnych warunkach pracy linie elektroenergetyczne średnich i niskich napięć nie powinny być przeciążane, gdyż skraca się ich trwałość eksploatacyjna. Stopień obciążenia tych linii zależy od wielkości zużywanej mocy przyłączonych odbiorników, pory dnia i roku. Wpływ na zdolność przesyłową linii ma także temperatura otoczenia (niska w zimie i wysoka w lecie). Warunkiem optymalnego wykorzystania tych linii są rzetelnie przeprowadzone obliczenia projektowanych urządzeń odbiorczych, które wystarczają na pokrycie potrzeb energetycznych przyłączanych urządzeń. Zdarzają się stany zakłóceniowe pracy linii napowietrznych oraz kablowych SN i nN o charakterze krótkotrwałym, przemijającym, ale są też takie, które wymagają czasochłonnych prac zespołów pracowniczych (burze, huragany, powodzie, szron, oblodzenia, pękanie niewłaściwie zaprojektowanych izolacji i inne zdarzenia losowe). Prace nad powiększeniem możliwości przesyłowych linii elektroenergetycznych przynoszą coraz lepsze efekty w postaci chociażby dwukrotnego zwiększenia ich przepustowości. Wykorzystanie możliwości przesyłowych linii SN i nN na podstawie jednego z rejonów energetycznych w latach 2009-2013 Analizując zachodzące zmiany w obciążeniu i liczbie linii SN i nN z lat 2009-2013 [1] jednego z rejonów energetycznych można stwierdzić, że w tym okresie w przypadku linii SN występował ciągły ich wzrost przy obciążeniu do 49%. Nieznacznie też wzrosło ich obciążenie w przedziale obciążenia od 50% do 69%. W granicach 70% obciążenie miało miejsce tylko w 2012 r. na terenie miejskim (tab. I). Z danych zamieszczonych w tab. I i na wykresie (rys. 1) wynika, że istnieje zapas w przekroju linii ok. 50%, który może być wykorzystany dla zasilania dodatkowych odbiorców energii elektrycznej. Linie elektroenergetyczne budowane na terenach wiejskich są bardziej rozległe i mają mniej odbiorców w rozproszonej zabudowie, natomiast w terenach miejskich odbiorców jest więcej, funkcjonują zak[...]

Analiza awaryjności linii średnich napięć na przykładzie jednego z rejonów energetycznych w latach 2009-2014 DOI:10.15199/74.2016.6.6


  Energia elektryczna do użytkowników jest przesyłana za pośrednictwem linii elektroenergetycznych napowietrznych i kablowych: wysokich, średnich i niskich napięć. Pewność zasilania odbiorców energii elektrycznej zależy w dużej mierze od wpływu niekorzystnych warunków atmosferycznych, do których zaliczamy skrajnie wysokie temperatury w okresie lata i niskie w zimie. Szczególnie dużo szkód przynoszą: burze z wyładowaniami atmosferycznymi, wichury, nadmierne oblodzenie przewodów, zwarcia na liniach, niesprzyjające ukształtowanie terenu, duże zalesienie, jak również trudności lokalizacyjne nowoprojektowanych obiektów energetycznych. Uszkodzenia na liniach elektroenergetycznych wynikają z niedoskonałej technologii, błędów inwestycyjnych i niekorzystnych zjawisk występujących w przyrodzie. Uszkodzenia na liniach SN mogą mieć charakter krótkotrwały, przemijający lub też długotrwały, wymagający dłuższego czasu na ich usunięcie. Awaryjność linii SN w jednym z rejonów energetycznych w latach 2009-2014 Na podstawie przykładu jednego z rejonów energetycznych w artykule dokonano porównania liczby uszkodzeń na liniach napowietrznych i kablowych SN na terenie wiejskim i miejskim, a także w celu uzyskania bardziej miarodajnych informacji o awaryjności tych linii porównano wskaźniki ich uszkodzeń (tab. I i rys. 1). W tym celu porównując liczby uszkodzeń na liniach napowietrznych SN miejskich i wiejskich w latach 2009-2014 w jednym z rejonów energetycznych można stwierdzić, że na liniach napowietrznych SN na terenie miejskim uszkodzenia były sporadyczne i tylko w 2012 r. osiągnęły liczbę 17, zaś w pozostałych latach było to w granicach do 10. Odmiennie kształtowały się uszkodzenia na liniach napowietrznych SN na terenach wiejskich. Na wsiach uszkodzeń na liniach napowietrznych SN było znacznie więcej, bo wynosiły one 50 w roku 2009 i zachowywały charakter rosnący, uzyskując w roku 2014 - liczbę 117. Różnice w liczbie uszkodzeń na liniach napow[...]

Analiza przyłączy napowietrznych i kablowych nN w latach 2009-2014 na podstawie jednego z rejonów energetycznych DOI:10.15199/74.2016.11.3


  Przyłącza elektroenergetyczne są elementami sieci elektroenergetycznych służącymi do zasilania instalacji odbiorczych o wystarczającej mocy przyłączeniowej pobieranej z systemu sieci elektroenergetycznych. Są one wykonywane na podstawie warunków przyłączeniowych oddziałowych sieci dystrybucyjnych. Ze względu na sposób doprowadzenia energii elektrycznej do poszczególnych odbiorców dzieli się je na napowietrzne i kablowe. Występują jako jednofazowe i trójfazowe. Przyłącza niskiego napięcia instalowane są zwykle w budynkach mieszkalnych, zaś przyłącza średnich napięć wykorzystywane są do zasilania zakładów pobierających wyższe moce. Przyłącza napowietrzne występują najczęściej na terenach wiejskich i miejskich o rzadkiej zabudowie i pobierają zwykle małe moce. Wykonuje się je linką gołą lub jako samonośne izolowane. Przewody doprowadzające energię elektryczną do budynku są mocowane przeważnie na dachu lub na ścianie budynku z wykorzystaniem stojaków, wysięgników i haków [3]. Przyłącza kablowe są stosowane wszędzie tam, gdzie występują przeszkody na trasie linii, np. budowle lub linie napowietrzne, które w sposób oczywisty ograniczają korzystanie ze strefy w pobliżu przyłącza. Ich główną zaletą jest to, że nie ograniczają swobodnego korzystania z przestrzeni naziemnej na swej trasie. Ponadto zaletą przyłączy kablowych jest ich mała awaryjność w porównaniu z przyłączami napowietrznymi. Przy zasilaniu naziemnym występuje częste zjawisko zderzania się przewodów, poluzowywanie na skutek drgań połączonych elementów linii. Zaletą przyłączy napowietrznych jest ich widoczność i łatwy dostęp do poszczególnych części, mniejszy koszt budowy w porównaniu z przyłączami kablowymi. Przyłącza kablowe są droższe od napowietrznych i także kosztowne w eksploatacji ze względu na trudny dostęp do ich elementów. Wymagają ponadto uzgodnień geodezyjnych trasy linii w przypadku budowy. Koszty naprawy kabli są znacznie wyższe niż koszty naprawy przyłącz[...]

 Strona 1  Następna strona »