Wyniki 1-9 spośród 9 dla zapytania: authorDesc:"Adam Roman"

Toxicological state of honey used in the pharmaceutical and cosmetics industry. Stan toksykologiczny miodu pszczelego wykorzystywanego w przemyśle farmaceutycznym i kosmetycznym


  Two various honeys from industrial and agricultural regions were analyzed for contents of Zn, Cu, Pb, Ni, Mn, Fe and Cd. The contents of Pb and Cd in both honeys exceeded the allowable concns. of the elements. Miód pszczeli jest produktem wyjątkowo bogatym w różnorodne składniki odżywcze, biologicznie czynne oraz mineralne. Zalicza się do najstarszych produktów pszczelich wykorzystywanych przez ludzi, zarówno w medycynie, farmacji, jak i w kosmetyce. Określono stopień bioakumulacji wybranych pierwiastków o właściwościach toksycznych w miodzie pszczelim przeznaczonym do przetwórstwa w przemyśle farmaceutycznym oraz kosmetycznym. Rozwój cywilizacyjny ludzkości nierozłącznie wiąże się z rozwojem sił wytwórczych i komunikacji opartych na spalaniu paliw kopalnych oraz znacznej intensyfikacji rolnictwa. Działalność człowieka ma bezpośredni i pośredni wpływ na zmiany składu chemicznego gleby, wody i powietrza, a przez to również surowców i produktów spożywczych. Poważnym zagrożeniem dla środowiska jest nadmierna kumulacja pierwiastków śladowych o właściwościach toksycznych. Spowodowana jest ona zachwianiem równowagi między ich uwalnianiem w wyniku procesów hipergenicznych, a wiązaniem w utworach geologicznych. Są one także gromadzone w nadmiarze w tkankach roślin i organizmach zwierząt, a stąd w postaci pożywienia dostają się do organizmu ludzkiego, co przekłada się na stan zdrowotny oraz życie ludzi. Najbardziej niebezpieczne dla zdrowia ludzi są pierwiastki o bardzo dużym współczynniku kumulacji w środowisku (rtęć, ołów, chrom, kadm, miedź, arsen, cynk). Pierwiastki te również odkładają się w produktach pszczelich, zwłaszcza tych, które wytwarzane są na bazie surowców roślinnych (miód pszczeli, pyłek kwiatowy i propolis) 1-7). Nie mniejszym problem są zanieczyszczenia pochodzące ze środków chemicznych (leczniczych, dezynfekcyjnych) powszechnie stosowanych w pszczelarstwie oraz pestycydów wykorzystywanych [...]

Stan toksykologiczny wosku pszczelego wykorzystywanego w przemyśle kosmetycznym


  Wosk pszczeli jest wyjątkowo złożonym materiałem zawierającym ponad 300 różnych substancji. Zalicza się do najstarszych produktów wykorzystywanych przez przemysł kosmetyczny. Celem badań było określenie stopnia bioakumulacji wybranych pierwiastków o właściwościach toksycznych w wosku pszczelim przeznaczonym do przetwórstwa w przemyśle kosmetycznym. Zawartość badanych pierwiastków była uzależniona od rejonu pochodzenia próbek, ale kolejność wielkości kumulacji była taka sama w obu rejonach: Zn > Pb > Cu > Cd > As. Twenty-five beeswaxes for cosmetic industry were collected in each of 2 regions of Poland and analyzed for Zn, Cu, Pb, As and Cd contents by emission spectroscopy with inductively coupled plasma after preliminary mineralization. The Pb content exceeded the allowable limits. Wosk pszczeli jest produktem naturalnym, wytwarzanym w gruczołach woskowych pszczoły robotnicy w wieku ok. 12-18 dni. Jego produkcja jest bardzo kosztowna z punktu widzenia zużycia energii, gdyż na wytworzenie 1 g wosku pszczoły zużywają 3,5-8 g miodu. Znaczna część wosku pozyskanego od pszczół wraca z powrotem do rodzin pszczelich w postaci węzy, czyli płatu wosku z wytłoczonymi denkami komórek. Zmniejsza to koszty odbudowy plastrów w gnieździe pszczelim i zapewnia większą ich symetrię. Pozostała część pozyskanego wosku jest wykorzystywana w przemyśle kosmetycznym, farmaceutycznym, spożywczym, a także do wyrobu świec oraz smarów przemysłowych. Wchodzi on w skład past do polerowania różnego rodzaju powierzchni, farb, materiałów uszczelniających, a w przemyśle elektronicznym jest wykorzystywany do izolacji części składowych komputerów i produkcji płyt CD1-3). Naturalny wosk pszczeli uzyskuje się poprzez wytapianie go z wszelkich pozyskanych w ulu elementów woskowych, takich jak stare połamane i wycofywane z użytku plastry, odsklepiny będące pozostałościami po wirowaniu miodu, dzikie zabudowy w gnieździe lub wycięte mateczniki. Temperatura topn[...]

Effect of some mosquitocidal agents and plant protection insecticides on honeybees Wpływ wybranych środków do zwalczania komarów oraz insektycydów stosowanych w ochronie roślin na pszczołę miodną DOI:10.15199/62.2016.1.23


  Three com. plant protection pesticides and 2 mosquitocidal agents were tested for honeybee toxicity. All studied agents showed high toxicity (mortality 21.19-100%) and strong honeybee protection measures should be taken when they are used. Określono wpływ trzech chemicznych środków ochrony roślin należących do grupy insektycydów oraz środków powszechnie stosowanych do zwalczania komarów w środowisku, na żywotność pszczoły miodnej, kondycję oraz ilość pobieranego przez nią pokarmu. Uzyskane wyniki jednoznacznie wskazują, że spośród badanych środków szkodliwy dla pszczoły miodnej był Actara 25 WG, który spowodował 100-proc. śmiertelność owadów. Środki Karate Zeon 050 CS i Mospilan 20 SP wykazały najmniejsze negatywne oddziaływanie na pszczoły i powodowały ich śmiertelność odpowiednio w 21,19 i 32,23%. Świat roślin kwitnących od zawsze ściśle powiązany był z pszczołą miodną (Apis mellifera L.) oraz pszczołami dziko żyjącymi (trzmiele, pszczoły samotnice)1, 2). Wielkotowarowa produkcja roślinna oparta jest na uprawie wybranych gatunków roślin w ogromnych monokulturach, o powierzchni kilkudziesięciu, a nawet kilkuset hektarów. Jeżeli są to rośliny, które do wydania lub znacznego zwiększenia plonów, wymagają zapylenia przez owady, to niezbędna staje się obecność na nich pszczoły miodnej. Na plonowanie roślin uprawianych na ogromnych areałach zminimalizowany jest wpływ innych zapylaczy, takich jak trzmiele i pszczoły samotnicze. Przyczyną tego jest ich mała liczebność oraz znacznie ograniczony zasięg lotu. Dlatego w takich warunkach niezbędna i niezastąpiona jest pszczoła miodna3). Intensyfikacja produkcji roślinnej oparta jest na nowych technologiach uprawy roli oraz stosowaniu dużych ilości nawozów mineralnych oraz chemicznych środków ochrony roślin (CŚOR) do zwalczania różnych agrofagów. Środki te stosowane są najczęściej w fazie wegetatywnej roślin, dlatego ich niewłaściwe użycie bardzo negatywnie odbija się na apifaunie dane[...]

Stan toksykologiczny propolisu wykorzystywanego w przemyśle farmaceutycznym i kosmetycznym


  Propolis jest wyjątkowo złożonym materiałem zawierającym ponad 300 różnych substancji. Zalicza się do najstarszych składników wykorzystywanych przez ludzi zarówno w medycynie, farmacji, jak i kosmetyce. Celem badań było określenie stopnia bioakumulacji wybranych pierwiastków o właściwościach toksycznych w propolisie przeznaczonym do przetwórstwa w przemyśle farmaceutycznym oraz kosmetycznym. Bioaccumulation levels of toxic elements (Cr, Hg, Zn, Cu, Pb, As and Cd) in propolis used for the cosmetics and pharmaceutical industries were detd. Propolis samples from Opole and Legnica regions were mineralized by using the microwave technique at elevated pressure in the chiptype polytetrafluoroethylene bombs. and analyzed by plasma spectrometry. Concns. of Cd, As, Hg, Pb and Cr were higher than allowed by resp. standards. Przemysł, rozwój transportu (zwłaszcza samochodowego), górnictwa, intensyfikacja rolnictwa i wiele innych gałęzi działalności człowieka ma bezpośredni i pośredni wpływ na zmiany składu chemicznego gleby, wody i powietrza, a przez to przenikają także do surowców i produktów spożywczych, co przekłada się na stan zdrowotny i życie ludzi. Czynnikiem odgrywającym bardzo ważną, negatywną rolę w środowisku jest nadmierna kumulacja metali śladowych o działaniu toksycznym. Spowodowane zostało to poprzez zachwianie równowagi między ich uwalnianiem w wyniku procesów hipergenicznych, a wiązaniem w utworach geologicznych. Szczególnie niebezpieczne dla zdrowia ludzi i zwierząt są pierwiastki o bardzo dużym współczynniku kumulacji w środowisku naturalnym (kadm, chrom, miedź, rtęć, ołów, cynk, arsen), przez co ich trwałość zalegania w środowisku jest bardzo duża. Metale te również odkładają się w produktach pszczelich, z których najbardziej zagrożony jest propolis. Problem stanowią zanieczyszczenia związane z powszechnym używaniem w pszczelarstwie środków chemicznych (leczniczych, dezynfekcyjnych) oraz stosowaniem pestycydów w o[...]

The impact of the copper industry on the level and transfer of selected elements in the melliferous plant species Wpływ przemysłu miedziowego na poziom i transfer wybranych pierwiastków w roślinach miododajnych DOI:10.15199/62.2016.6.33


  Zn, Cu, Pb and Cd contents were detd. in green parts and flowers of melliferous plants collected in an industrialized region (near Legnica) and in an ecological region (Dolina Baryczy). The plants from the ecological region contained less metals than those from the industrialized region exept for Cu in flowers. Dokonano oceny poziomu kumulacji ołowiu, kadmu, miedzi i cynku w zielonych częściach i kwiatach roślin stanowiących pożytki pszczele, pobranych z obszaru ekologicznego (Park Krajobrazowy "Dolina Baryczy") i obszaru uprzemysłowionego (Legnicko-Głogowski Okręg Miedziowy). Za pomocą absorpcyjnej spektroskopii atomowej (AAS), po uprzedniej mikrofalowej mineralizacji prób, stwierdzono zróżnicowaną zawartość badanych pierwiastków w obu rejonach: Zn > Cu > Pb > Cd. Zawartość ołowiu i miedzi w częściach zielonych roślin zależała od rejonu pochodzenia próbek, podobnej zależności nie odnotowano w przypadku kwiatów. Stężenia ołowiu, cynku i miedzi w częściach zielonych i kwiatach badanych roślin mieściły się w granicach stężeń normatywnych, a stężenie kadmu granice te przekraczało. W ogólnej klasyfikacji metali, uwzględającej ich wpływ na biosferę, rozróżnia się cztery podstawowe grupy. Pierwszą grupę stanowią metale niezbędne dla organizmów żywych, których brak uniemożliwia spełnianie podstawowych funkcji metabolicznych, prowadząc tym samym do śmierci organizmu. Grupa druga to metale o działaniu korzystnym, które przyczyniają się do optymalizacji przemian metabolicznych w organizmie. Ich brak nie powoduje śmierci, jednak może być przyczyną problemów z utrzymaniem homeostazy1). Grupę trzecią stanowią tzw. metale obojętne, których umiarkowana zawartość w tkankach nie powoduje widocznych skutków pozytywnych ani też nie oddziałuje szkodliwie. Ostatnią grupę tworzą tzw. metale ciężkie, wykazujące wyłącznie działanie toksyczne względem organizmu2, 3) (wg IUPAC, International Union of Pure and Applied Chemistry, określenie "metale [...]

The effect of selected pesticides on survival of worker honeybees (Apis mellifera L.) and contents of chromium and silver in their bodies Ocena wpływu wybranych pestycydów na przeżywalność robotnic pszczoły miodnej (Apis mellifera L.) oraz zawartość chromu i srebra w ich organizmach DOI:10.15199/62.2016.8.37


  Six com. pesticides were tested for honey bee mortality and cumulation of Ag and Cr in their body. The pesticides were delivered with a sugar syrup. One of the insecticides was particularity toxic (100% toxicity). The presence of the pesticides in syrup resulted in a decrease in its uptake but did not affect the Ag and Cr content in the bees body. Pestycydy są powszechnie wykorzystywane w rolnictwie, ale negatywnie oddziałują na środowisko, w tym na pszczołę miodną. Badano wpływ pestycydów na przeżywalność oraz poziom chromu i srebra w organizmie pszczoły miodnej. W doświadczeniu laboratoryjnym wykazano niewielki wpływ badanych pestycydów na zawartość chromu i srebra, ale powodowały one wysoką śmiertelność. Fungicydy i herbicydy powodowały obniżenie spożycia pokarmu przez pszczoły w porównaniu z próbą kontrolną. Wzrost zapotrzebowania na żywność przyczynił się do gwałtownego rozwoju rolnictwa. Intensywna produkcja roślinna i zwierzęca, często określana jako przemysłowa, spowodowała, że różne środki chemiczne stały się jej integralną częścią. Obecnie w Polsce zarejestrowanych jest ponad 1600 różnych chemicznych środków ochrony roślin1). Pestycydy te można podzielić na grupy funkcyjne ze względu na ich trwałość w środowisku, toksyczność, budowę chemiczną oraz formy użytkowe. Powszechnie stosuje się podział, który opiera się na nazwie grupy organizmów, na które dana substancja oddziałuje2). Przy wielkoobszarowej produkcji polowej nieodzowne jest stosowanie fungicydów, które zwalczają niepożądane grzyby. Część pestycydów należących do tej grupy zawiera związki nieorganiczne jako substancję aktywną3). Zoocydy służą do likwidacji różnych grup zwierząt określanych jako szkodniki roślin uprawnych4). W świetle badań własnych, najistotniejsze są insektycydy ukierunkowane na zwalczanie owadów. Wpływają one negatywnie na robotnice pszczoły miodnej, które najczęściej są narażone na ich bezpośrednie oddziaływanie podczas pracy wykonywanej[...]

Oddziaływanie przemysłu miedziowego na zawartość srebra i niklu w glebie i roślinach miododajnych DOI:10.15199/62.2017.9.35


  Do degradacji środowiska naturalnego przyczyniają się m.in. dynamicznie rozwijający się przemysł chemiczny, będący głównym emiterem pierwiastków toksycznych do środowiska, w tym metali ciężkich, oraz rolnictwo oparte w coraz większym stopniu na chemizacji1- 3). Z powodu emisji do środowiska pierwiastków toksycznych wzrasta ich stężenie w glebie, wodzie4) oraz w organizmach żywych5-8). Metale te są kumulowane w wierzchniej warstwie gleby, skąd poprzez rośliny przenoszone są do kolejnych ogniw łańcucha troficznego. Podwyższona ich zawartość może w bezpośredni lub pośredni sposób zagrażać roślinom, zwierzętom i ludziom9-12) oraz powodować powstawanie nieodwracalnych zmian w środowisku naturalnym. W Polsce znajduje się jeden z największych w świecie ośrodków przemysłu miedziowego KGHM, którego działalność obejmuje przede wszystkim produkcję górniczą metali (w tym miedzi, srebra i niklu) oraz poszukiwanie i eksploatację złóż miedzi i innych metali. Złoża rud miedzi, oprócz samej miedzi, zawierają też m.in. srebro i nikiel. Według danych KGHM Samples of soils, green parts and flowers of melliferous plants collected from an industrialized region (A) and an ecological region (B) were shredded to below 2 mm to det. Ag and Ni contents by using at. absorption spectroscopy with flame excitation. Samples from B region contained less of tested elements than those from A region except for Ag in plants (green parts and flowers). Ni contents were much higher than Ag contents for all types of samples in both analyzed regions. Zbadano wpływ przemysłu miedziowego na kumulację srebra i niklu w glebie i roślinach miododajnych na przykładzie Legnicy. Próby do badań pobrano w 2 obszarach województwa dolnośląskiego o różnym stopniu antropopresji. Obszar uprzemysłowiony to okolice Legnicy (LGOM), a obszar uznany za ekologiczny to Park Krajobrazowy "Dolina Baryczy". Analizę ilościową próbek pod kątem zawartości wybranych pierwiastków wykonano metodą[...]

Badania wstępne nad ograniczaniem akumulacji metali ciężkich w organizmach pszczół miodnych poprzez zastosowanie ekstraktów ze szczawiu kędzierzawego w diecie pszczół DOI:10.15199/62.2017.10.12


  Dynamicznie rozwijający się przemysł ma znaczący wpływ na zmiany w środowisku naturalnym. Zapotrzebowanie na różne surowce pochodzące z tej gałęzi produkcji nieustannie rośnie, przyczynia się do tego rozwój współczesnych technologii, rozbudowa infrastruktury oraz chęć nieustannego upraszczania życia codziennego. Na terenie Polski występuje kilka okręgów przemysłowych (m.in. gdański, górnośląski, krakowski, poznański, warszawski i wrocławski). W Polsce przemysł ma charakter mieszany. Trudno jest określić, która gałąź przemysłu wpływa najbardziej degradująco na środowisko. Kontaminacji ulega zarówno woda, powietrze, jak i gleba. Coraz częściej wskazywane są zanieczyszczenia pozostałościami w formie metali ciężkich. Metale te mogą być pochodzenia naturalnego oraz antropogenicznego1). Obecnie coraz 96/10(2017) 2095 szczelniej wypełniają one środowisko naturalne. Stanowią zagrożenie, ponieważ mogą dostać się do łańcucha pokarmowego, w którym uczestniczy człowiek2). Kumulacja różnych pierwiastków może mieć negatywny wpływ na zdrowie ludzi oraz zwierząt3). Zanieczyszczenia tymi metalami wykazano m.in. w rybach i owocach morza4), mięsie i produktach mięsnych5), jajach i produktach jajczarskich6) oraz produktach pszczelich7). Pszczoła miodna, jako z jednej strony organizm dostarczający żywności (miód, pyłek kwiatowy) oraz jeden z najważniejszych zapylaczy, również ulega kontaminacji metalami ciężkimi8). Podczas poszukiwania pokarmu (pyłku oraz nektaru) nieustannie penetruje środowisko, w wyniku czego ma ona kontakt z wieloma substancjami. Pobierając pokarm oraz surowce budulcowe, jej organizm wchłania metale ze środowiska zewnętrznego. Dostają się one do miodu oraz innych produktów pszczelich, a w konsekwencji mogą trafić do organizmu człowieka. Wszystko to wiąże się z koniecznością ograniczenia kontaminacji pszczół metalami toksycznymi, co ma bezpośrednie przełożenie na ich zawartość w produktach pszczelich. Miedź stanowi naturalny [...]

 Strona 1