Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"ADAM DESKA"

Wytyczne projektowania wentylacji grawitacyjnej - stan obecny, propozycje zmian


  W artykule przedstawiono i poddano krytycznej ocenie zasady projektowania systemów wentylacji grawitacyjnej w budownictwie mieszkaniowym. Zaproponowano uproszczenie i ujednolicenie zasad projektowania uwzględniające obecny stan techniki instalatorsko-budowlanej, praktykę wykonawczą i tendencje w zakresie oszczędności energii.REALIZOWANE przez Polskę zadania związane z ograniczaniem zużycia energii pierwotnej stawiają rosnące wymagania przed budownictwem zarówno istniejącym, jak i nowo projektowanym. Cele te mogą być osiągnięte przez: polepszenie izolacyjności termicznej budynków (w tym zwiększenie ich szczelności), optymalizację lokalizacji i kształtu, poprawienie efektywności energetycznej zastosowanych urządzeń oraz zmniejszanie strat ciepła w wyniku wentylacji. Spośród wymienionych metod najbardziej kłopotliwą, pomijając kwestię architektoniczno- urbanistyczną, jest ostatnia, gdyż nadmierne ograniczenie wymiany powietrza stanowi zagrożenie dla ludzi i budynków. Skuteczna redukcja strat ciepła, bez negatywnego wpływu na jakość powietrza, osiągnięta może być tylko dzięki wentylacji mechanicznej nawiewno- wywiewnej. Pomimo niezaprzeczalnych zalet: możliwości odzyskiwania ciepła i uzdatniania powietrza, niewrażliwości na czynniki meteorologiczne, dopasowaniu do chwilowych potrzeb użytkowników, wentylacja mechaniczna nawiewno-wywiewna wciąż nie jest w stanie zagrozić pozycji systemów wentylacji wywiewnej, w tym najpopularniejszej - grawitacyjnej. Dominacja wentylacji grawitacyjnej nie znajduje jednak odzwierciedlenia w przepisach dotyczących jej projektowania. Brak precyzyjnych i spójnych z innymi instalacjami zasad projektowania mógł być usprawiedliwiony w czasach taniej energii oraz nienajlepszej jakości materiałów i komponentów budowlanych. Obecna kontynuacja tej praktyki może być groźna lub, w najlepszym wypadku, nieracjonalna ze względów ekonomicznych, zwłaszcza gdy twórcą projektu nie jest instalator tylko, na przykł[...]

Wpływ zmiany kierunku i prędkości wiatru na charakterystykę nasady kominowej typu H DOI:10.15199/9.2017.12.6


  Wentylacja grawitacyjna opiera się na działaniu: ciągu kominowego wynikającego z różnicy gęstości powietrza w budynku i jego otoczeniu oraz ciśnienia powstającego wskutek oddziaływania wiatru na powłokę budynku i zwieńczenie przewodu kominowego. O ile pierwszy z tych czynników daje się dość łatwo uwzględnić, to drugi wymyka się z ram typowych analiz inżynierskich. Przyczynami są przypadkowy charakter zjawisk atmosferycznych [1], [3] oraz wpływ bezpośredniego otoczenia budynku (np. rodzaj zabudowy) i jego kształtu (np. geometrii dachu) na opływ powietrza. Sprawdzoną metodą ograniczenia niekorzystnego działania wiatru są nasady kominowe. Traktuje się je także jako receptę na pogorszenie działania wentylacji grawitacyjnej w okresach przejściowych i letnich, oraz w budynkach z bardzo krótkimi przewodami kominowymi. Pomimo, że główną przyczyną istnienia nasad kominowych jest wiatr, okazują się one dość wrażliwe na jego działanie. Zjawisko to doskonale ilustruje nasada kominowa typu H. 2. Nasada kominowa typu H Nasada kominowa typu H zalicza się, zgodnie z klasyfikacją zaproponowaną w [1], do nasad anizotropowych. CIEPŁOWNICTWO, OGRZEWNICTWO, WENTYLACJA 48/12 (2017) 523 przy kierunku wiatru równoległym do osi ramienia poprzecznego RH (rys. 3), drugiego zawietrznego ramienia pionowego RV w obszar zawirowań wytworzonych przez nawietrzne ramię RV i przewód wywiewny PW. Hipoteza ta została wstępnie potwierdzona próbą z wykorzystaniem dymu (rys. 2) oraz wieloma badanami stanowiącymi kanwę niniejszego artykułu. 3. Model, stanowisko badawcze i przebieg bad[...]

Wpływ kąta pochylenia ramion bocznych (zwichrowania) na charakterystykę nasady kominowej typu H DOI:10.15199/9.2018.1.5


  1. Wstęp Typowym rozwiązaniem poprawiającym działanie wentylacji grawitacyjnej są nasady kominowe. Jednym z ich najpopularniejszych rozwiązań jest nasada typu H. Ma ona wiele zalet [1], [3], spośród których można wyróżnić wytwarzanie wysokiego podciśnienia. Jej charakterystyka wykazuje jednak silną zależność wytwarzanego podciśnienia od kierunku działania wiatru, także w płaszczyźnie poziomej. Jest to typowa wada nasad dachowych nie mających osiowej symetrii. W przypadku nasady typu H powodem obniżenia o ponad 50% wytwarzanego podciśnienia jest zacienienie aerodynamiczne [1] zawietrznego ramienia pionowego RV przez ramię nawietrzne RV i przewód wywiewny PW (rys. 1). Poznanie przyczyn pogorszenia działania, nasunęło pomysł rozwiązania tego problemu przez przeciwbieżne zwichrowanie ramion RV. Osiągnąć można, dzięki temu, odsunięcie dolnych wylotów nasady od strefy zawirowań powstających przy opływie wiatru wokół nasady oraz zmniejszenie niekorzystnego działania wiatrów zstępujących lub wstępujących jednocześnie na obydwa ramiona. Celem badań, przedstawionych w artykule, była ocena wpływu zwichrowania ramion RV (zmiana kąta δ) na charakterystykę aerodynamiczną nasady kominowej, wyrażoną zależnością Δp = f (V) i ocena praktycznego wykorzystania tego pomysłu. 2. Model, stanowisko badawcze i przebieg badań Badania wykonano na stanowisku do pomiaru: strumienia objętości powietrza V i podciśnienia Δp, wytwarzanych w nasadzie przez opływające je powietrze w warunkach izotermicznych. Konstrukcja stanowiska umożliwiała zmianę: kąta α (przez obrót nasady) w zakresie 0°÷360° i kąta napływu powietrza β (±30°). Model nasady kominowej o wymiarach podanych na rys. 1 wykonano z typowych kształtek wentylacyjnych, w sposób pozwalający na pełny obrót (zwichrowanie) ramion pionowych RV (kąt δ). Zdjęcie modelu przy ustawieniu kąta δ = 45° przedstawio[...]

Analiza wyników badań aerodynamicznych wywietrzaka grawitacyjnego nowego typu DOI:10.15199/9.2018.9.6

Czytaj za darmo! »

Wentylacja grawitacyjna często nie spełnia wymagań co do ilości powietrza wentylacyjnego określonych w Polskich Normach czy Rozporządzeniu [8], [11]. Jest to spowodowane zmiennymi warunkami atmosferycznymi, a także coraz szczelniejszą stolarką okienną. Dodatkowym czynnikiem są duże opory kanału wentylacyjnego w stosunku do ciśnienia grawitacyjnego wynikającego z różnicy ciśnienia między środowiskiem zewnętrznym i wewnętrznym oraz wysokości kanału wentylacyjnego. Wentylacja naturalna jest najbardziej efektywna w porze zimowej. W tym okresie największa jest różnica między temperaturą powietrza w pomieszczeniu i powietrza zewnętrznego. Jednak efektywność działania wentylacji jest najbardziej pożądana w okresie letnim, gdy różnica temperatury jest mniejsza. Mała różnica temperatury powoduje obniżenie ciśnienia czynnego w kanale wentylacyjnym, co skutkuje obniżeniem strumienia objętości powietrza wentylacyjnego [6], [10], [14]. Jednym ze sposobów poprawy działania wentylacji grawitacyjnej jest zastosowanie nasad kominowych, zwanych dalej wywietrzakami. Wywietrzaki dzięki wykorzystaniu ciśnienia dynamicznego wiatru zapewniają dodatkowe ciśnienie czynne grawitacyjne w kanale wentylacyjnym. Producenci wywietrzaków grawitacyjnych prześcigają się w tworzeniu nowych konstrukcji, których zadaniem jest wspomaganie działania wentylacji grawitacyjnej, przy czym poszukują rozwiązań atrakcyjnych pod względem wizualnym. W artykule przedstawiono wyniki badań wywietrzaka nowego typu (DUO-150), który jest zmodyfikowaną wersją znanej konstrukcji wywietrzaka typu T. Prezentowane wyniki badań odnoszą się do nawiewu strugi powietrza w płaszczyźnie poziomej. Natomiast zmiennymi są prędkość nawiewu strugi powietrza w obrębie badanego wywietrzaka oraz poziom infiltracji powietrza do modelu pomieszczenia (rys. 1). Szczelność modelu pomieszczenia regulowano za pomocą przesłon dławiących. Przesłony były zmieniane w kieszeni zlokalizowanej od zawietrzn[...]

Porównawcza analiza wyników badań aerodynamicznych wywietrzaków grawitacyjnych typu T oraz T-22 DOI:10.15199/9.2019.9.6


  1. Wstęp Wentylacja grawitacyjna to najstarszy sposób wymiany powietrza w budynkach, który polega na wykonaniu pionowych kanałów wentylacyjnych odprowadzających na zewnątrz ciepłe, zużyte powietrze. Ostatnio naturalna wentylacja zyskuje na znaczeniu jako zindywidualizowana metoda wentylowania budynków, szczególnie tam gdzie nie jest możliwe zastosowanie wentylacji mechanicznej. Podstawowe procesy, z którymi mamy do czynienia w przypadku wentylacji naturalnej to efekt kominowy i wentylacja wspomagana działaniem wiatru. Wentylacja grawitacyjna w różnych odmianach znana jest od starożytności. Na terenach Bliskiego Wschodu od wieków stosowane były wieże wiatrowe, w których wentylacja naturalna spowodowana jest efektem kominowym wspomaganym wiatrem (efekt stosu) [3]. W Instytucie Inżynierii Środowiska i Instalacji Budowlanych Politechniki Łódzkiej od wielu lat prowadzone są prace badawcze wywietrzaków grawitacyjnych [1], [2], [4], [11], [12], [13]. Wyniki tych badań skłoniły do podjęcia próby opracowania konstrukcji wywietrzaka o korzystniejszym stosunku wytwarzanego podciśnienia do strumienia powietrza wentylacyjnego odciąganego z pomieszczeń mieszkalnych bez względu na prędkość i kierunek wiatru. Pożądanym rozwiązaniem jest wywietrzak wytwarzający stałe podciśnienie niezależnie od kierunku napływu wiatru. Konstrukcja nasady T-22 [16] opracowana podczas prac badawczych jest modyfikacją dobrze znanej od wielu lat konstrukcji nasady kominowej typu T [12], [13]. Wprowadzone ulepszenia pozwoliły na zwiększenie efektywności przekształcania energii kinetycznej wiatru na podciśnienie w przewodzie kominowym. Ponadto zastosowane zmiany zlikwidowały ryzyko pogorszenia działania wentylacji grawitacyjnej polegające na wystąpieniu tzw. wstecznego ciągu kominowego w czasie występowania wiatru o niekorzystnym kierunku napływu na wywietrzak. Nowe rozwiązanie charakteryzuje się prostą konstrukcją wykonania i możliwością dostosowania do zmi[...]

 Strona 1