Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Krzysztof Kaliński"

Dissolution of calcium oxalate urinary stones in mixed solutions of sodium bicarbonate, potassium citrate and EDTA. Roztwarzanie kamieni moczowych zbudowanych ze szczawianu wapnia mieszaninami roztworów wodorowęglanu sodu, cytrynianu potasu oraz EDTA


  The title chem. solns. were used for dissolving Ca oxalatecontg. urinary stones at 38.5°C for 48 h. The K citrate and (CH2N(CH2COOH)2)2-contg. soln. was the most efficient. Przedstawiono trzy mieszaniny związków posiadających potencjał do rozpuszczania szczawianów wapnia. Następnie kamienie moczowe poddano działaniu badanych związków (C6H5K3O7·H2O, NaHCO3, C10H16N2O8). W uzyskanych roztworach badano zmianę stężenia wapnia w określonych interwałach czasowych (t = 0, 24 i 48 h) techniką spektroskopii adsorpcji atomowej. Obliczono ubytek masy kamieni i szybkość ich roztwarzania w badanych roztworach. Dokonano analizy zmian morfologicznych poszczególnych kamieni z wykorzystaniem skaningowego mikroskopu elektronowego. Wykazano istotny ubytek masy kamieni moczowych przy równoczesnym wzroście zawartości wapnia w roztworach. Ponadto stwierdzono wyraźne zmiany w ultrastrukturze badanych złogów. Kamica moczowa jest często spotykanym schorzeniem ludzi i zwierząt1, 2). [...]

Wpływ ekstraktów roślinnych z dzikiej róży i hibiskusa na rozpuszczalność pooperacyjnych kamieni nerkowych


  Przedstawiono wyniki modelowych badań dotyczących wpływu ekstraktów roślinnych z owoców dzikiej róży (Rosa canina L.) i płatków hibiskusa (Hibiscus rosa-sinensis) na rozpuszczalność szczawianu wapnia oraz pooperacyjnych kamieni nerkowych. Rozpuszczalność określano na podstawie pomiaru stężenia jonów Ca2+ przy zastosowaniu fotometrii płomieniowej. Zweryfikowano również zależność czasu ekstrakcji prowadzonej w odstępach 24 h, 72 h i 120 h na rozpuszczalność tych mineralnych substratów, co dodatkowo obrazowano techniką mikroskopową (SEM). Wykazano możliwość rozpuszczania zarówno modelowych, jak i pooperacyjnych kamieni nerkowych w ekstraktach doświadczalnych, czego dowodem było zmniejszenie rozmiarów, kształtu i faktury powierzchni ocenianych kryształów. Stwierdzono, że efekt ten wzrastał wraz ze wzrostem czasu ekspozycji kamieni na działanie doświadczalnych eluentów i był większy dla ekstraktów z hibiskusa. Ewa Brychcya,*, Andrzej Jarmoluka, Krzysztof Kalińskia, Krzysztof Marycza, Przemysław Skibińskic, Anna Zimocha, Roman Gancarzb aUniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu; bPolitechnika Wrocławska; cAkademia Medyczna im. Piastów Śląskich, Wrocław Wpływ ekstraktów roślinnych z dzikiej róży i hibiskusa na rozpuszczalność pooperacyjnych kamieni nerkowych The effect of plant extract from dog rose and hibiscus on solubility of post-operative kidney stones Dr. hab. inż. Andrzej JARMOLUK w roku 1982 ukończył studia na Wydziale Technologii Żywności Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Jest zatrudniony na stanowisku prof. nadzw. Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, w Katedrze Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością. Specjalność - technologia mięsa. Katedra Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, ul. Chełmońskiego 37/41, 51-630 Wrocław, tel.: (71) 320-77-19, fax. (71) 320-77-81, e-mail: ewa. brychcy@up.wroc.pl Mgr inż. Ewa BRYCHCY w roku 2011 ukończyła j[...]

Biologically active oxide coatings, produced by the sol-gel method on steel implant. Biologicznie aktywne powłoki otrzymywane metodą zol-żel na metalicznych materiałach implantacyjnych


  SiO2, TiO2 and SiO2/TiO2 coating were produced by hydrolysis of (BuO)4Ti, (i-PrO)4Ti, i-Bu(EtO)3Si, (EtO)4Si and (MeO)4Si precursors and deposited on steel surface by dip-coating. The coatings showed structural homogeneity, high adhesion to the substrate and stimulating effect on the cells. The TiO2 coating was distinguished by the highest proliferation activity. Metodę zol-żel zastosowano do otrzymywania powłok krzemionkowych (SiO2), tytanianowych (TiO2) oraz hybrydowych (SiO2/TiO2) naniesionych metodą dip-coating na podłoża ze stali austenitycznej 316L w celu poprawy jej biozgodności. Ocenę morfologii powierzchni oraz składu pierwiastkowego otrzymanych materiałów wykonano za pomocą analizy SEM-EDX, zaś identyfikację ugrupowań chemicznych przeprowadzono z wykorzystaniem spektroskopii ramanowskiej. Ponadto określono wpływ jednoosiowego statycznego rozciągania na ciągłość powłok naniesionych na podłoża metaliczne. Biokompatybilność otrzymanych materiałów oceniono w badaniach in vitro z zastosowaniem mezenchymalnych komórek macierzystych izolowanych z tkanki tłuszczowej ADMSC (adipose-derived mesenchymal stem cells). Otrzymane wyniki wskazują, że tlenko-we powłoki tytaninanowe, krzemionkowe oraz hybrydowe naniesione na podłoże metaliczne z zastosowaniem metody zol-żel istotnie stymulują komórki macierzyste do proliferacji. Właściwości powierzchniowe, fizykochemiczne oraz biologiczne materiałów implantacyjnych, otrzymywanych metodą zol-żel, są przedmiotem badań wielu ośrodków naukowych na świecie1-5). Wciąż jednak poszukuje się, zależności pomiędzy prekursorami użytymi w syntezie, a właściwościami strukturalnymi, mechanicznymi oraz biologicznymi otrzymywanych biomateriałów. Nie można jednak pomijać wpływu katalizatorów, temperatury stabilizacji i innych parametrów wytwarzania materiałów, na ich końcowe właściwości6). Należy pamiętać, że atomy centralne prekursorów są bazą docelowych sieci tlenkowych. [...]

 Strona 1