Wyniki 1-9 spośród 9 dla zapytania: authorDesc:"ADAM RYLSKI"

Powłoka ReB2 na podłożach z węglików spiekanych i stali szybkotnącej

Czytaj za darmo! »

Twarde materiały są przedmiotem szczególnego zainteresowania ze względu na liczne zastosowania technologiczne [1]. Jednakże prawie wszystkie materiały supertwarde, tj. takie, których twardość wynosi więcej niż 40 GPa [2÷4]: diament, regularny azotek boru i inne, są drogie, gdyż występują w warunkach naturalnych w bardzo ograniczonych ilościach, bądź też wytwarza się je, stosując bardzo wysokie ciśnienie i temperaturę [1]. Dlatego są prowadzone prace nad wytwarzaniem materiałów supertwardych pod ciśnieniem atmosferycznym. Chung i wsp. [3] otrzymali supertwardy materiał o twardości w skali Vickersa 55,5 GPa, który nie wykazuje aktywności chemicznej względem stopów żelaza i nie wymaga stosowania wysokiego ciśnienia podczas jego syntezy. Tym materiałem jest dwuborek renu ReB2. Materiał ten krystalizuje w układzie heksagonalnym (należy do grupy przestrzennej P63/mmc) i ma parametry sieci: a = 2,900 Ǻ i c = 7,478 Ǻ [1, 2]. Autorzy pracy [3] sugerują, że przyczyną tak dużej twardości ReB2 jest duża gęstość elektronów walencyjnych (ren jest drugim w kolejności pierwiastkiem pod względem największej gęstości elektronów ze wszystkich metali przejściowych), a także wiązanie kowalencyjne (bowiem bor, węgiel i azot tworzą najsilniejsze wiązania kowalencyjne). Jednakże autorzy prac [5, 6] uważają, że dwuborku renu nie należy zaliczać do materiałów supertwardych, ponieważ w swoich badaniach tego materiału uzyskali twardość w skali Vickersa odpowiednio 20 GPa i 31 GPa. Zarówno prace badawcze, jak i rozważania teoretyczne dotyczące stabilności, właściwości mechanicznych i fizycznych dwuborku renu [1, 5÷15] charakteryzują go jako materiał objętościowy. W dostępnej bazie literatur[...]

Structure and properties of WC1-x/C coatings deposited by reactive magnetron sputtering on ASP2023 HSS steel and monocrystalline Si substrates

Czytaj za darmo! »

New type WC1-x/C coatings have been deposited onto hardened ASP2023 HSS and Si substrates by means of a reactive magnetron sputtering. After deposition the structure and properties of the coatings have been analysed with use of SEM, EDS, XRD, Raman spectrometry, nanoindentation, nanoscratching, ball-on-disk dry sliding wear of the coatings against ceramic ZrO2 ball as well as of macroscratch [...]

Ocena wybranych parametrów lutowności lutu L-Ag5P

Czytaj za darmo! »

Artykuł dotyczy procesu lutowania. Opisano w nim parametry określające lutowanie. Przedstawiono doświadczalne metody wyznaczania lutowności. Omówiono badania wykonane na urządzeniu do automatycznego wyznaczania lutowności. ABSTRACT This paper is devoted to selected brazing process issues. The parameters defining soldering are described. Experimental ways of soldering determining are shown. [...]

Metodologia automatycznego pomiaru dynamicznych własności powierzchni - lutowności oraz zwilżalności

Czytaj za darmo! »

Artykuł poświęcony jest metodologii pomiaru dynamicznych własności powierzchni - lutowności oraz zwilżalności, przeprowadzanego w sposób zautomatyzowany. W artykule przytoczono definicje ww. parametrów i przedstawiono ich fizyczne interpretacje. Dokonano opisu procesu pomiaru w postaci diagramów UML - przypadków użycia i diagramów aktywności, na podstawie których skonstruowane zostały systemy[...]

Low friction MoS2(Ti, W) coatings deposited by magnetron sputtering

Czytaj za darmo! »

Self-lubrication of graphite or of some metal dichalcogenides (such as MoS2 or WS2) is a very desired property in many technical applications. The phenomenon of self-lubrication in these materials is a result of a very big anisotropy of the crystallographic structure of these materials. In case of the MoS2-based material the basal planes of MoS2 elementary cells consist of hexagonal, strong covalent- -bonded planes of metal atoms between two planes of sulfur atoms. In a perpendicular direction exist weak Van der Waals interactions between the neighbouring planes built from sulfur atoms, what brings about a low shear strength [1, 2]. Limitation of use of grease and oils in friction couples becomes more and more important due to difficulties with smearing at high loads and to high costs of recycling of used oils. Nowadays, coatings’ engineering is able to tailor the most outward areas of mating machine elements to working conditions. Coatings based on MoS2 have been largely used in numerous applications, such as, for example, ceramic tools for dry machining of stainless steel [3÷6], inserts for dry high speed milling of steel and grey cast iron [7, 8], ejector pins used for plastic moulds [4], punches for piercing and fine blanking of stainless steel [6], in a variety of engine components such as fuel injection systems, tappets, pistons, piston rings and bearings [5] and recently also as coatings for gears [9, 10] or for elements of friction simulator working in real space environment in a lunar orbiter [11]. On the other hand, pure MoS2 coatings exhibit relatively high wear during sliding in humid atmospheres or temperatures higher than 400÷500°C due to heavy oxidation [2]. Many attempts have been made to extend the range of convenient working conditions. Firstly, by incorporating different metals atoms into MoS2 matrix, as, for example: Au, Ni, Pb, Ti, Ta, Cr, Ce, Re, Mo, Cr, Zr, W, Si [2, 12÷14]. Secondly, by using comp[...]

Supertwarde, nanostrukturalne powłoki TiN/a-Si3N4 na stali Vanadis 23 osadzone nową metodą rozpylania magnetronowego

Czytaj za darmo! »

Poszukiwania nowych warstw ochronnych o zwiększonej odporności na zużycie ścierne i utlenianie podczas obróbki skrawaniem doprowadziły do odkrycia nowej klasy powłok nanokompozytowych nc-MeN/Si3N4 (gdzie Me oznacza metal przejściowy) [1, 2]. Powłoki te mają znacznie większą trwałość w porównaniu z jednofazowymi powłokami dwuskładnikowymi z azotków bądź węglików metali przejściowych (jak TiN bądź TiC), a także w porównaniu z jednofazowymi powłokami trójskładnikowymi o charakterze roztworu stałego (jak np. Ti(C,N)) o charakterystycznej strukturze kolumnowej [3]. Istotną cechą powłok należących do tej nowej klasy była ich supertwardość (powyżej 40 GPa, a niekiedy nawet powyżej 100 GPa) [4]. Powłoki te były wytwarzane za pomocą różnych technik, jak aktywowane plazmą wyładowania jarzeniowe, chemiczne osadzanie ze stanu pary [5], reakcyjne rozpylanie magnetronowe [6], hybrydowe osadzanie za pomocą rozpylania magnetronowego z jednoczesnym odparowywaniem za pomocą łuku katodowego [7], a także hybrydowe filtrowane odparowywanie za pomocą łuku katodowego połączone z rozpylaniem tarczy ukierunkowaną wiązką jonów z działa jonowego typu Kauffmana z dodatkowym bombardowaniem osadzanej powłoki wiązką jonów ze źródła plazmy argonowej wzbudzonej wyładowaniem wysokiej częstotliwości typu indukcyjnego [8]. W 2010 r. w Zakładzie Inżynierii Powłok Instytutu Inżynierii Materiałowej Politechniki Łódzkiej opracowano nową metodę osadzania powłok za pomocą rozpylania magnetronowego sterowanego impulsami ciśnienia gazu [9÷12]. W 2012 r. w UP RP zostały złożone kolejne wnioski o ochronę patentową nowej metody rozpylania magnetronowego sterowanego impulsami ciśnienia gazu [13÷16]. Dotychczas ukazały się tylko dwie prace (oprócz wcześniej wymienionych) na temat nowej metody osadzania [17, 18]. W pracy opisano podstawowe charakterystyki supertwardej, nanostrukturalnej powłoki TiN/α-Si3N4 osadzonej w Zakładzie Inżynierii Powłok PŁ tą nową metodą. STA[...]

 Strona 1