Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Adam Okorski"

Evaluation of functional properties of ash and bone-based phosphorus biofertilizers. Part 1. Impact on selected morphological attributes and the health of spring wheat Ocena właściwości użytkowych bionawozów fosforowych z popiołu i kości. Cz. I. Wpływ na wybrane cechy morfologiczne oraz zdrowotność pszenicy jarej DOI:10.15199/62.2015.3.33


  Bone and ash-based biofertilizers and an aq. suspension of ash from sewage sludge incineration were used for growing spring wheat in field expts. The test plants were studied for d. after sprouting, general and productive tillering, stem length, the no. of plant leaves, leaf dimensions, ear length, mass of grain from ear, standing corn lodging and intensity of fungal diseases. The new P-contg. biofertilizers were as active as the com. ones (superphosphate, phosphorite). The ash suspension showed also a satisfactory fertilizing effectiveness. W doświadczeniu polowym z pszenicą jarą oceniano właściwości użytkowe bionawozów z popiołu i kości pod kątem ich oddziaływania na obsadę rośliny testowej po wschodach, krzewienie ogólne i produkcyjne, długość źdźbła, liczbę liści na roślinie, wymiary liścia, długość kłosa, masę ziarna z kłosa, wyleganie łanu i nasilenie chorób grzybowych. Działanie bionawozów odnoszono do tradycyjnych nawozów (superfosfat, fosforyt), roztworu popiołu z wodą oraz obiektu bez nawożenia fosforem. Pod względem wpływu na wymienione cechy agronomiczne nowe bionawozy nie ustępowały nawozom komercyjnym. Zadowalającą skuteczność nawozową wykazywał również roztwór popiołu. Fosfor jako jeden z podstawowych składników żywej materii ma duże znaczenie biologiczne w cyklu rozwojowym roślin uprawnych1). Szczególną rolę odgrywa on na początku rozwoju, kiedy decyduje o szybkości wzrostu korzeni i przez to determinuje zdolność rośliny do pobierania wody i składników pokarmowych z gleby, a u zbóż także w okresie wypełniania ziarniaków2). Bez uzupełniania puli glebowej jest on elementem deficytowym. Chęć uzyskiwania przez producentów Bone and ash-based biofertilizers and an aq. suspension of ash from sewage sludge incineration were used for growing spring wheat in field expts. The test plants were studied for d. after sprouting, general and productive tillering, stem length, the no. of plant leaves, leaf dimensions, ear[...]

Functional properties of granulated ash and bone-based phosphorus biofertilizers in the field assessment. Part 1. Impact on yielding and sanitary condition of winter wheat Właściwości użytkowe granulowanych bionawozów fosforowych z popiołu i kości w ocenie polowej. Cz. I. Wpływ na plonowanie i stan sanitarny łanu pszenicy ozimej DOI:10.15199/62.2016.8.33


  Two granulated P biofertilizers made from sewage sludge ash and sewage sludge ash with animal bones (both prepns. enriched with Acidithiobacillus ferrooxidans) were compared in field expts. on winter wheat to a com. superphosphate fertilizer at 3 P2O5 levels (40-80 kg/ha). Wheat yield, ear d., no. of grains in the ear, the mass of 1000 grains, biomass dynamics, lodging, weed infestation, and intensity of fungal diseases were studied. Biofertilizers equalled superphosphate in terms of its crop-enhancing efficiency. They showed the best efficiency when used at a P2O5 dose of 60 kg/ha. The increasing the dose up to 80 kg was no longer justified. The tested fertilizers did influence neither wheat lodging nor weed growth nor of fungal pathogens infestation. Badano właściwości użytkowe granulowanych bionawozów fosforowych uzyskanych z popiołu ze spalania osadów ściekowych i kości zwierzęcych. Bionawozy zawierały bakterie solubilizujące fosfor Acidithiobacillus ferrooxidans. Dzia-łanie bionawozów porównywano z działaniem superfosfatu. Nawozy stosowano w dawkach P2O5: 40, 60 i 80 kg/ha. Pod względem wpływu na wielkość plonu zboża i jego strukturę bionawozy nie ustępowały superfosfatowi, a ich działanie było porównywalne. Najlepszą efektywność plonotwórczą bionawozów wykazała dawka P2O5 60 kg/ha. Jej zwiększenie do 80 kg było już nieuzasadnione. Bionawozy, podobnie jak supefosfat, nie miały wpływu na wyleganie, stopień zachwaszczenia chronionej pszenicy oraz jej porażenie przez patogeny grzybowe. W warunkach intensyfikacji produkcji rolniczej i konsumpcji głównym źródłem wzbogacania gleb uprawnych w fosfor są nawozy fosforowe1). Produkcja mineralnych nawozów fosforowych praktycznie niemal w całości opiera się na skałach fosforytowych2). Najnowsze Magdalena Jastrzębska*, Marta K. Kostrzewska, Kinga Treder, Przemysław Makowski, Wiesław P. Jastrzębski, Adam Okorski 95/8(2016) 1581 Dr inż. Adam OKORSKI w roku 2002 ukończył studia n[...]

Granulowany nawóz z popiołu ze spalenia biomasy oraz kości z dodatkiem Bacillus megaterium w ocenie polowej. Cz. I. Wpływ na plonowanie i stan sanitarny łanu pszenicy ozimej DOI:10.15199/62.2017.10.29


  Europejska strategia zrównoważonego stosowania fosforu zasadza się na idei zwiększenia wydajności jego produkcji i wykorzystania, jak też minimalizacji marnotrawstwa tego składnika oraz jego recyklingu1). Zasoby i rezerwy fosforu na świecie są jeszcze stosunkowo duże, jednak większość z nich jest usytuowana na terenie Afryki (72% rezerw kontroluje Maroko i Sahara Zachodnia)2). Unia Europejska jest w dużej mierze zależna od importu fosforytów. Surowce te znalazły się niedawno na unijnej liście 20 krytycznych surowców3). W Polsce złoża fosforytów wykreślono z krajowego bilansu zasobów w 2006 r. (wydobycie nieopłacalne)4). Biorąc pod uwagę wzrost liczby ludności, a więc i wzrost zapotrzebowania na żywność, trzeba założyć, że nie ulegnie zmniejszeniu zapotrzebowanie na fosforyty5), na których opiera się niemal w całości produkcja nawozów fosforowych6), głównego źródła uzupełniania glebowych zasobów tego nutrientu7). Ograniczone źródła fosforytów mogą być kompensowane wykorzystaniem surowców wtórnych8). Do odpadów o dużym potencjale nawozowym w odniesieniu do fosforu należą osady z oczyszczania ścieków komunalnych oraz kości zwierzęce9). Zawartość fosforu w suchej masie osadu ściekowego i popiołu z osadu ściekowego zawiera się w zakresie od kilku do kilkunastu procent10). W kościach drobiowych zawartość P2O5 wynosi 18-20%11, 12). Od 2016 r. w Polsce (zgodnie z wymogami UE) obowiązuje prawny zakaz składowania osadów ściekowych zawierających więcej niż 6% masy organicznej13). Bezpośrednie nawozowe wykorzystanie osadów ściekowych jest w kraju dozwolone pod warunkiem nieprzekroczenia dopuszczalnych poziomów metali ciężkich i związków biogennych14). Spalanie osadów eliminuje obecność szkodliwych patogenów oraz organicznych i nieorganicznych zanieczyszczeń w ich biomasie15), ale pozostaje do rozwiązania kwestia obecności metali toksycznych16, 17). Nowe technologie produkcji nawozów z wykorzystaniem popiołu z osadów jako surowca skupiają [...]

 Strona 1