Wyniki 1-10 spośród 14 dla zapytania: authorDesc:"Robert Kupczyński"

Herbs and propolis as functional additives for fodder industry. Zioła i propolis jako dodatki funkcjonalne dla przemysłu paszowego


  Inflorescence of Rumex cissus and herbs of Pontentilla anserina and Polygonum aviculare were extd. with H2O at 80-100°C for 10 min to produce aq. exts. for studying retardation of Escherichia coli growth under std. conditions. Similarly, com. alc. ext. of propolis and its mixt. with the plant exts. were used for the same purpose. The ext. of propolis showed a good bacteriocidal activity while the herbal exts. were inactive against bacteria. The addn. of herbal exts. to the propolis one resulted in a decrease in its bacteriocidal activity.Omówiono funkcje, działanie i wykorzystanie roślin ziołowych i propolisu, ze zwróceniem szczególnej uwagi na ich rolę w procesach stymulacji zdrowotności zwierząt. Celem badań było określenie stopnia zmniejszenia szczepów E. coli przy zastosowaniu etanolowego ekstraktu propolisu (EEP) i wodnych ekstraktów wybranych ziół. Szczepy E. coli izolowano od królików użytkowanych w kierunku mięsnym. W 64,3% badanych izolatów stwierdzono gen intyminy (eaeA). Użyty w badaniach in vitro EEP charakteryzował się najlepszymi właściwościami w zakresie hamowania wzrostu enteropatogennych szczepów E. coli. Słabsze wła-ściwości bakteriostatyczne miała mieszanina propolisu i ekstraktów ziołowych. Stwierdzono brak hamujących właściwości ekstraktu badanych ziół względem E. coli. Zastosowanie propolisu lub mieszaniny propolisu i wybranych ziół jako dodatków funkcjonalnych do paszy dla zwierząt może mieć korzystny wpływ na ich zdrowie, poprawiając tym samym rachunek ekonomiczny chowu i hodowli. Zasady wprowadzania na rynek dodatków paszowych zostały określone w prawie unijnym1) oraz w krajowym systemie prawnym2). Zgodnie z tymi przepisami kompetencje w zakresie dopuszczania dodatków paszowych do obrotu i określania warunków ich stosowania [...]

Agrochemikalia w polskim rolnictwie w latach 1945-2010 DOI:10.15199/62.2017.2.2


  Nawożenie oraz stosowanie środków ochrony roślin są podstawowymi zabiegami agrotechnicznymi zwiększającymi efektywność pracy w rolnictwie. Ich działanie jest wszechstronne, ponieważ wpływają na wszystkie właściwości gleby (fizyczne, chemiczne i biologiczne). Zapewniają żyzność ziemi, ale o ich skuteczności decyduje wiele czynników, takich jak warunki klimatyczne (opady i temperatura w okresie wegetacji roślin), właściwości gleby (decydują o sposobie nawożenia), rodzaj uprawianych roślin (zdolność wykorzystania składników nawozowych), płodozmian (rozmieszczenie nawozów), rodzaj stosowanych nawozów, a także poziom agrotechniczny gospodarstwa. Na ostatni z wymienionych aspektów wpływa stan melioracji, jakość uprawy roli, dobór roślin uprawnych, jakość nasion, pielęgnacja roślin i walka z chwastami1). Pośród nawozów rozróżnia się nawozy mineralne (nieorganiczne), powstałe dzięki przemianom chemicznym albo przerobowi surowców mineralnych, nawozy naturalne i organiczne (odchody zwierząt gospodarskich, kompost) oraz nawozy powstające z połączenia nawozów mineralnych i organicznych. Środki organiczne nie pokrywają całego zapotrzebowania nawozowego w gospodarstwach, dlatego uzupełniane są nawozami sztucznymi. Zawierają one zwykle jeden lub więcej skoncentrowanych składników pokarmowych w formie łatwo przyswajalnej dla roślin. Dzięki nawożeniu uzyskiwane są wyższe plony, co z kolei umożliwia rozszerzanie hodowli zwierząt. Przyczynia się to do uzyskiwania większej ilości nawozów organicznych, a to wpływa na jakość upraw. W opracowaniu wzięto pod uwagę nawozy sztuczne (mineralne), do których należą nawozy azotowe, fosforowe, potasowe i wieloskładnikowe. Stanowią one źródło składników mineralnych dla prawidłowego wzrostu roślin, a także wpływają na poziom plonów oraz wywołują zmiany w zasobności gleby i składzie chemicznym roślin. Pośród nawozów mineralnych zawierających azot rozróżnia się nawozy saletrzane, saletrzano- -[...]

Chemical-biological evaluation of foragers mineral supplements Chemiczno-biologiczna ocena stosowanych paszowych dodatków mineralnych DOI:10.12916/przemchem.2014.1219


  Eight horses were feeded with a fooder with an increased concn. of minerals and vitamins. An increase in Mg, Ca, Zn and Se content and a decrease in Si and S content in hair was obsd. In the blood serum, an increased concn. of Cu and Zn and a decreased concn. of P, Fe and Ca was evidenced. A correlation between the elements was noted more for the content of elements in hair than in blood. The method for hair anal. was more efficient than the blood anal. Dokonano chemiczno-biologicznej oceny stosowania dodatku mineralno-witaminowego w żywieniu koni. Suplementacja spowodowała wzrost zawartości Mg, Ca, Zn, Se oraz zmniejszenie zawartości Si i S we włosach. W surowicy krwi grupy doświadczalnej nastąpił wzrost zawartości Cu i Zn oraz obniżenie stężenia P, Fe i Ca. Pomiędzy badanymi pierwiastkami odnotowano więcej zależności dla zawartości pierwiastków we włosach niż we krwi. Stwierdzono, że metoda trichoskopowa jest lepszym indykatorem profilu mineralnego organizmu niż badanie krwi. Podstawą racjonalnego chowu i hodowli zwierząt gospodarskich jest ich prawidłowe żywienie. Zawartość mikroelementów w tradycyjnych materiałach paszowych jest zbyt niska, aby pokryć zapotrzebowanie zwierząt na poszczególne pierwiastki. W związku z tym, w nowo-czesnym rolnictwie, w celu uzupełnienia niedoborów witaminowych i pierwiastkowych wykorzystuje się dodatki paszowe. Sposób użycia oraz monitorowania dodatków paszowych, jak również specyfikacja ich kategorii zostały określone w unijnym rozporządzeniu1). Istotnym elementem produkcji zwierzęcej jest jej opłacalność, dlatego też zastosowanie różnego rodzaju dodatków paszowych oprócz korzyści zdrowotnych musi być ekonomicznie uzasadnione. Szeroko rozpowszechnione na rynku paszowym dodatki mineralno-witaminowe należą do kategorii dodatków dietetycznych i zootechnicznych. Zarówno niedobór, jak i nadmiar makro- i mikroelementów może zaburzać homeostazę organizmu i wpływać na produktywność zwierząt2- 4[...]

Effect of a mineral-fatty additive on fatty acids content in cow milk and dairy products Wpływ preparatu mineralno-tłuszczowego na zawartość kwasów tłuszczowych w mleku krów i produktach mleczarskich DOI:10.12916/przemchem.2014.1467


  A fish oil-contg. mineral-fatty additive was prepd. and used to improve the functional properties of milk fat by increasing the concn. of cis-9, trans-11 linolic and triunsatd. fatty acids in butter. No changes in the content of fatty acids during storage of butter were obsd. Sensory properties of butter made of the milk of cows fed with high-dose of fish oil (3%) were deteriorated. Zastosowana w badaniach własnych receptura dodatku mineralno-tłuszczowego okazała się efektywnym narzędziem umożliwiającym poprawę cech funkcjonalnych tłuszczu mleka, poprzez wzrost zawartości cis-9, trans-11 CLA oraz kwasów n-3 (EPA i DHA). Otrzymane z mleka zmodyfikowanego masło również charakteryzowało się wyższą zawartością tych kwasów. Przechowywanie masła nie miało wyraźnego wpływu na profil kwasów tłuszczowych. Cechy sensoryczne masła uzyskanego z mleka krów żywionych wysoką dawką oleju rybnego (3%) uległy pogorszeniu. Mleko i uzyskane z niego wyroby są wysoko cenione i powszechnie spożywane przez człowieka. Istotnym składnikiem energetycznym mleka jest tłuszcz. Jego znaczna wartość odżywcza i wysoka strawność sprawiły, że odgrywa on dużą rolę w diecie człowieka1). Lipidy w organizmie człowieka stanowią materiał budulcowy dla substancji biochemicznie czynnych i hormonów (cholesterol, fosfolipidy, glikolipidy) oraz wpływają na właściwości dynamiczne błony komórkowej2). Tłuszcz umożliwia transport i absorpcję rozpuszczalnych w nim witamin i innych związków biologicznie czynnych, w tym karotenoidów. Zawartość tłuszczu w mleku krów wynosi ok. 4% i zależy od rasy, okresu laktacji, pewnych właściwości osobniczych (np. wiek), fazy doju, a przede wszystkim żywienia1, 3). Wśród 588 kwasów tłuszczowych oznaczonych w tłuszczu mleka ok. 94% związane jest z lipidami prostymi, jakimi są triacyloglicerole4). Dominującą grupą są kwasy nasycone SFA (ok. 68%), pozostałą grupę stanowią kwasy nienasycone5). Wśród tych ostatnich wyróżnia się kwasy jednoniena[...]

Use of waste materials from the food industry to increase the stability of selected oil Zastosowanie surowców odpadowych przemysłu spożywczego do zwiększania stabilności wybranych olejów DOI:10.15199/62.2017.3.28


  Apple pomace was added to linseed and fish oils stored for 12 weeks to study the antioxidant activity of polyphenols contained. The ability to blanking the 2,2-diphenyl-1-picrylhydrazyl radicals was found in case of apple pomace regardless of the oil content in the formulation. The highest ability to reduce Fe3+ ions was demonstrated in the samples containing 30% of the fish oil. The addn. of apple pomace resulted in limiting the acid and peroxide values of the samples during storage. Oceniono wpływ polifenoli zawartych w wytłokach jabłkowych na aktywność przeciwutleniającą oraz wybrane cechy jakościowe olejów lnianego i rybnego podczas ich przechowywania przez 12 tygodni. Oznaczono całkowitą zawartość polifenoli, aktywność antyoksydacyjną (DPPH, ABTS-+, FRAP) oraz liczbę kwasową (LK) i liczbę nadtlenkową (LN). Największe zmiany aktywności antyoksydacyjnej DPPH i ABTS-+ stwierdzono po upływie 7 dni, bez względu na rodzaj oleju i jego zawartość w preparatach. Istotną zdolność wygaszania rodnika DPPH stwierdzono w wytłokach z olejem lnianym oraz rybnym, bez względu na ilość oleju w preparacie. Największą zdolność redukowania jonów Fe3+ wykazano dla próbek zawierających 30% oleju rybnego. Zastosowanie wytłoków z jabłek ograniczyło wzrost LK i LN w przechowywanych próbkach. Przeprowadzone badania wskazują na możliwość wykorzystania wytłoków z jabłek w przemyśle paszowym do poprawy stabilności olejów roślinnych i zwierzęcych. W przemyśle spożywczym i paszowym powszechnie stosowane są różnego rodzaju tłuszcze i dodatki tłuszczowe. Skład oleju zależy głównie od jego rodzaju, jakości i odmiany surowca, technologii otrzymywania, a w przypadku olejów roślinnych także od warunków klimatycznych uprawy roślin1). Oleje roślinne są bogatym źródłem jednonienasyconych kwasów tłuszczowych (JNKT) oraz wielonienasyconych kwasów tłuszczowych (WNKT)2, 3). Kwas α-linolenowy występuje w większych ilościach w oleju lnianym (ok. 50%), a w [...]

Zastosowanie enzymatycznej hydrolizy kazeiny do otrzymywania peptydów o aktywności przeciwutleniającej


  Badano hydrolizaty kazeiny otrzymane z udziałem zewnątrzkomórkowych proteinaz serynowej i aspartylowej z drożdży Yarrowia lipolytica. Przebieg degradacji białka monitorowano poprzez oznaczenie stopnia jego hydrolizy metodą chromatografii (RP-HPLC) i elektroforezy żelowej (SDS PAGE). W uzyskanych hydrolizatach określono aktywność przeciwutleniającą jako zdolność zmiatania wolnych rodników DPPH, redukcji jonów Fe3+ oraz chelatowania jonów Fe2+. Stwierdzono, że uzyskane hydrolizaty miały zróżnicowany stopień degradacji kazeiny (10-66%) w zależności od rodzaju zastosowanego enzymu, pH i czasu reakcji. Najwyższą aktywność przeciwutleniającą oraz zdolność chelatowania jonów Fe2+ stwierdzono w hydrolizatach otrzymanych z udziałem proteinazy serynowej w pH 8,0. Casein was proteolytically degraded by using noncom. enzmes (serine, aspartyl proteinase) isolated from Yarrowia lipolytica. The hydrolyzates (esp. those produced with serine protease at pH 8,0) showed antioxidative and Fe(II)-chelating activities. The degree of hydrolysis was 10-66%. Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu Marek Szołtysik,*, Joanna Niedbalska, Anna Dąbrowska, Robert Kupczyński, Aleksandra Zambrowicz, Marta Pokora, Konrad Babij, Józefa Chrzanowska Zastosowanie enzymatycznej hydrolizy kazeiny do otrzymywania peptydów o aktywności przeciwutleniającej Use of enzymatic hydrolysis of casein for the preparation of peptides with antioxidative activity Dr Joanna NIEDBALSKA w 2006 roku ukończyła studia na kierunku Biotechnologia Wydziału Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego. W tym samym roku rozpoczęła studia doktoranckie na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu i w 2011 r. obroniła pracę doktorską. Od 2010 r. pracuje na stanowisku asystenta w Katedrze Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością Wydziału Nauk o Żywności UP we Wrocławiu. Specjalność - biotechnologia peptydów i białek. Dr inż. Marek SZOŁTYSIK w roku 1999 ukończył studi[...]

The evaluation of susceptibility of selected milk proteins to degradation with Cucurbita ficifolia serine protease. Ocena podatności wybranych białek mleka na degradację proteazą serynową dyni figolistnej Cucurbita ficifolia


  Eight milk proteins (whey protein concentrate, alfa-lactalbumin, beta-lactoglobulin, isoelectric casein, micelar casein, Na caseinate, alfa s1-casein and beta-casein) were degraded with serine protease isolated from Asian pumpkin (Cucurbita ficifolia) by hydrolysis at 37°C, pH 8.0 and the enzyme dose 150 U/mg of the protein. The proteolysis was monitored by detn. of hydrolysis degree and free NH2 groups release and by electrophoresis and reversed-phase high-performance liq. chromatog. The highest hydrolysis degree 41.6% was achieved after 24 h long treatment. The susceptibility of the milk proteins to serine protease was confirmed. Określono podatność wybranych białek mleka na działanie niekomercyjnego enzymu, proteazy serynowej z dyni figolistnej (Cucurbita ficifolia). Hydrolizie poddano wybrane białka serwatkowe (α-laktoalbumina i β-laktoglobulina) oraz koncentrat tych białek (WPC-80), a także frakcje αs1- i β-kazeiny, kazeinę izoelektryczną, kazeinę micelarną oraz kazeinian sodu. Reakcję prowadzono w temp. 37°C przy pH 8,0, wprowadzając enzym w dawce 150 U/mg białka substratowego. Postęp proteolizy analizowano poprzez ozna-czenie stopnia hydrolizy, oznaczenie przyrostu wolnych grup aminowych, elektroforetycznie oraz wykonując rozdział otrzymanych frakcji peptydowych przy wykorzystaniu wysokosprawnej chromatografii cieczowej w układzie odwróconych faz. Otrzymane wyniki wskazują wysoką podatność analizowanych białek mleka na enzymatyczną hydrolizę przy zastosowaniu proteazy [...]

Use of enzymatic hydrolysis of whey proteins for the preparation of peptides with an antioxidant activity Zastosowanie enzymatycznej hydrolizy białek serwatkowych do otrzymywania peptydów o aktywności przeciwutleniającej DOI: dx. DOI:10.12916/przemchem.2014.1333


  alfa-Lactalbumin, beta-lactoglobulin and whey protein concentrate were degraded with serine protease isolated from Yarrowia lipolytica yeast for 24 h. The reaction course was followed by degree of hydrolysis (20-51%), chromatog. and electroforesis. The antioxidant activity was detd. by free radical scavenging, Fe3+ redn. and Fe2+ chelating activity. The whey protein hydrolyzate showed the highest antioxidant activity after 24 h long hydrolysis. Badano hydrolizaty białek serwatkowych, otrzymane z udziałem zewnątrzkomórkowej proteazy serynowej wydzielonej z drożdży Yarrowia lipolytica. Przebieg degradacji białka monitorowano ilościowo oznaczając stopień hydrolizy (DH), a także jakościowo przy wykorzystaniu wysokosprawnej chromatografii cieczowej w układzie odwróconych faz (RP-HPLC) oraz elektroforezy w żelu poliakrylamidowym (SDS PAGE). Stwierdzono, że uzyskane hydrolizaty wykazywały zróżnicowany stopień degradacji wynoszący 20-51%. W analizowanych próbach określono również aktywność przeciwutleniającą, zarówno jako zdolność wymiatania wolnych rodników DPPH, a także redukcji jonów Fe3+ oraz chelatowania jonów Fe2+. Najsilniejsze właściwości przeciwutleniające wykazywał 24-godzinny hydrolizat koncentratu białek serwatkowych WPC-80. Białka serwatkowe to grupa związków izolowanych z mleka, które w odróżnieniu od kazeiny oraz innych białek pochodzenia zwierzęcego charakteryzują się znacznie wyższą wartością odżywczą. Decyduje o tym głównie ich skład aminokwasowy, tj. wysoka zawartość metioniny i cysteiny, ale także lizyny i tryptofanu1). Białka serwatkowe charakteryzują się również dobrą strawnością i przyswajalnością, co powoduje, że związki te obecnie postrzegane są jako jeden z ważniejszych komponentów żywności dietetycznej specjalnego przeznaczenia. Koncentraty i izolaty białek serwatkowych dodawane są do produktów kierowanych głównie do niemowląt, sportowców i rekonwalescentów, co znacznie podnosi wartość dietetyczną taki[...]

Copper and zinc contents in the area of the "Żelazny Most" tailing pond Zawartość miedzi i cynku w środowisku, w rejonie oddziaływania obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych "Żelazny Most" DOI:10.12916/przemchem.2014.1451


  Samples of pasture and backyard soils, hay, wheat grain, milk and hen egg collected from 13 villages in the neighborhood of Cu mine tailings pond were studied for Cu and Zn contents. The contents were lower than the allowed values. Oceniono zawartość miedzi i cynku w rejonie oddziaływania obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych (OUOW) "Żelazny Most". Analizom poddano próbki gleby (orna i pastwiskowa), trawy (siano), ziarna zbóż (pszenica), a także surowców pochodzenia zwierzęcego (mleko krowie i jaja kurze). Materiał do badań pochodził z 13 wsi zlokalizowanych wokół OUOW. Nie stwierdzono podwyższonych stężeń analizowanych metali w próbkach środowiskowych i materiale biologicznym. Miedź występuje w przyrodzie w postaci metalicznej (miedź rodzima) oraz w licznych rudach miedzi (chalkozyn, chalkopiryt, kupryt, malachit, azuryt). Rudy Cu eksploatowane w kopalniach KGHM Polska Miedź S.A., wykazują istotne zróżnicowanie pod względem ilościowego udziału poszczególnych odmian litologicznych, charakteru mineralizacji kruszcowej oraz zawartości Cu i pierwiastków współwystępujących. W złożu rud miedzi i w skałach otaczających złoże, stwierdzono dotychczas ponad 110 minerałów kruszcowych, z których najważniejsze to chalkozyn, bornit i chalkopiryt. Ponadto, wśród licznych pierwiastków towarzyszących, są srebro, nikiel, złoto, a także ołów i arsen1). Miedź stanowi najlepszy po srebrze przewodnik ciepła i elektryczności. Jest masowo wykorzystywana jako surowiec do produkcji przewodów elektrycznych i w elektronice, a także w budownictwie (pokrycia dachów, elementy instalacji) oraz m.in. jako barwnik szkła lub katalizator. Ponadto, Cu jest składnikiem wielu stopów i stali. Dodawana do srebra i złota znacznie poprawia ich właściwości mechaniczne2). Miedź jest niezbędnym mikroelementem w żywieniu zwierząt i człowieka, a jednocześnie w nadmiarze może być toksyczna, gdyż łatwo wiąże się z białkami, zwłaszcza małocząsteczkowymi zawierający[...]

The disinfection efficiency of pulp industry wastewater with the use of chlorine dioxide and hydrogen peroxide Skuteczność dezynfekcji ścieków z przemysłu celulozowego z zastosowaniem ditlenku chloru i nadtlenku wodoru DOI:10.12916/przemchem.2014.2279


  A mixt. of industrial and municipal sludges (after mech. and biol. treatment) was treated with ClO2 or H2O2 to eliminate Salmonella enteritidis bacteria. Both use of ClO2 324 mg/L for 2 h and H2O2 2760 mg/L for 1 h resulted in a complete inactivation of Salmonella rods in the wastewater. The results were presented as regression equations. W związku z częstym występowaniem mikroorganizmów chorobotwórczych w ściekach po klasycznych mechaniczno-biologicznych etapach oczyszczania podjęto badania mające na celu określenie skuteczności dezynfekcji ścieków ditlenkiem chloru i nadtlenkiem wodoru. Jako drobnoustrój wskaźnikowy wybrano bakterie Salmonella enteritidis. Przeprowadzone doświadczenie pozwoliło na ustalenie optymalnych dawek zastosowanych dezynfektantów. Stężenie ClO2 na poziomie 320 mg/dm3 po 2 h oraz 2660 mg/dm3 H2O2 po 1 h oddziaływania przyczyniło się do całkowitej inaktywacji pałeczek Salmonella ze ścieków. Ścieki komunalne stanowią potencjalne źródło zagrożeń biologicznych, które sprzyja rozprzestrzenianiu się organizmów patogennych. Do najczęściej izolowanych ze ścieków bakterii należą Salmonella spp., Shigella spp., Shigella flexneri, Yersinia enterocolitica, Streptococcus faecalis, Leptospira spp., Mycobacterium tuberculosis, Vibrio cholerae, Pseudomonas aeruginosa, Bacillus cereus, Klebsiella spp., Serratia spp. oraz Proteus spp.1). Ścieki z przemysłu celulozowo-papierniczego uważane są za istotne źródło zanieczyszczenia odbiorników wodnych. Doniesienia literaturowe2, 3) podają, że pałeczki z rodzaju Salmonella często występują w ściekach surowych, do 70% analizowanych próbek. Koivunen i współpr.4) donoszą, że proces mechaniczno-biologicznego oczyszczania pozwala na zmniejszenie liczby mikroorganizmów o 2-3 rzędy wielkości. Pomimo znacznego zmniejszenia liczby bakterii w ściekach w procesie mechaniczno-biologicznego oczyszczania (99,99%), odpływy z oczyszczalni ścieków nadal zawierają znaczną liczbę drobnoustr[...]

 Strona 1  Następna strona »