Wyniki 1-10 spośród 69 dla zapytania: authorDesc:"Aleksandra Lejko"

Wypadek w drodze czy w pracy?

Czytaj za darmo! »

Ochrona ubezpieczeniowa wynikająca z ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (t.j.: DzU z 2009 r., nr 167, poz. 1322) obejmuje zdarzenia mające miejsce na terenie zakładu pracy, także przed rozpoczęciem wykonywania pracy. Takiej treści uchwałę podjął Sąd Najwyższy 7 lutego 2013 r., III UZP 6/12, OSNP 2013/13-14/158, na skutek zagadnienia prawnego przekazanego w sprawie z odwołania Kamili P. i Anny P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych z udziałem zainteresowanego Powiatowego Centrum Zdrowia Spółki z o.o. Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala Powiatowego o odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy. Anna P. była zatrudniona jako kucharka w wyżej wymienionym szpitalu powiatowym. W dniu zdarzenia rozpoczynała pracę o godz. 11.00. Około godz. 10.55 po przekroczeniu bramy szpitala, na terenie zakładu pracy, w bezpośredni[...]

Odpowiedzialność w dziedzinie bhp


  Na zakres odpowiedzialności pracodawcy nie mają wpływu obowiązki pracowników w dziedzinie bhp, gdyż odpowiedzialność pracodawcy w sferze bhp jest uprzednia wobec zobowiązań pracowników w tej dziedzinie. Odpowiedzialność pracodawcy ma charakter bezwarunkowy w tym sensie, iż pracodawca nie może się od niej uwolnić zarzutem, że również pracownik nie dopełnił obowiązków z zakresu bhp. Podczas przemieszczania podzespołu maszyny drukarskiej, na trzech wózkach o wysokości 10 cm, rozmieszczonych jeden z przodu, a dwa z tyłu, doszło do jego przewrócenia na pracownika. Pracownik doznał zmiażdżenia lewego uda, wskutek czego amputowano nogę, aż do stawu biodrowego. Po wypadku przebywał 60 dni w szpitalu. Inspektor pracy stwierdził, że przyczyną wypadku było m.in. nieprawidłowe, niezgodne z przepisami wykonywanie ręcznych prac transportowych. Nie stwierdzono, aby wyłączną przyczyną wypadku było zachowanie pracownika. ZUS ustalił 70% uszczerbek na jego zdrowiu i wypłacił odszkodowanie w wysokości 41 600 zł. Ponadto z tytułu dobrowolnego ubezpieczenia otrzymał 11 800 zł. Pracownik wytoczył powództwo o zasądzenie 200 000 zł tytułem roszczenia uzupełniającego - zadośćuczynienia w związku z wypadkiem przy pracy od pracodawcy.[...]

Przyczyna zewnętrzna wypadku przy pracy


  Śmierć pracownika, podczas wykonywania w pracy zwykłych czynności, z powodu urazów doznanych wskutek upadku z wysokości spowodowanego atakiem padaczki jest wypadkiem przy pracy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (t.j.: DzU z 2009 r., nr 167, poz. 1322, ze zm.) - wyrok SN z 4 marca 2013 r., I UK 505/12. Z.S. pracował w trzyosobowej brygadzie zajmującej się montażem instalacji przeciwpożarowej zraszającej w hali przemysłowej. Montaż był wykonywany na rusztowaniach na wysokości około 2,5 m. Po upływie 4,5 godziny od rozpoczęcia pracy spadł z rusztowania na posadzkę. Obecny w hali inny pracownik usłyszał towarzyszący upadkowi hałas i krzyk; dostrzegł leżącego na posadzce kolegę, nie widział natomiast samego upadku. Wezwano pogotowie ratunkowe, które przewiozło rannego do szpitala, gdzie nastąpił jego zgon. W dniu wypadku Z.S. legitymował się aktualnym orzeczeniem lekarskim stwierdzającym jego zdolność do wykonywania pracy na wysokości powyżej 3 metrów. Przeszedł też wymagane szkolenia w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, a przed dopuszczeniem do pracy badania okulistyczne, laryngologiczne i neurologiczne, wyniki których nie stwierdzały przeciwwskazań do pracy na wysokości. W wywiadzie medycznym przeprowadzonym w ramach badań profilaktycznych Z.S. odpowiedział przecząco na wszystkie pytania odnoszące się do potencjalnych dolegliwości układu nerwowego, przebytej padaczki, zaburzeń neurologiczno‑psychiatrycznych itp. Dlatego nie otrzymał skierow[...]

Wypadek przy wykonywaniu działalności gospodarczej


  W ocenie Sądu Najwyższego należy przyjąć raczej szerokie rozumienie "zwykłych czynności związanych z prowadzeniem działalności pozarolniczej" (wyrok z 12 marca 2013 r., I UK 567/12, LEX nr 1 383 252). Osoba prowadząca taką działalność podejmuje w jej ramach szereg działań, które nie są związane bezpośrednio z wykonaniem dzieła (produkcją towaru) lub świadczeniem usługi, a niewątpliwie mają ścisły związek z prowadzeniem takiej działalności (np. comiesięczne rozliczenie z ZUS i urzędem skarbowym, załatwianie różnych spraw w urzędach, uzyskiwanie zezwoleń i koncesji, narady z pracownikami itd.). Nie było w sprawie kwestionowane, że zmarły mąż wnioskodawczyni prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą i w chwili wypadku drogowego, w wyniku którego poniósł śmierć, podlegał ubezpieczeniu wypadkowemu z tego tytułu. Wątpliwość dotyczyła jedynie tego, czy wypadek drogowy nastąpił podczas wykonywania zwykłych czynności związanych z prowadzeniem działalności pozarolniczej. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił wnioskodawczyni oraz jej małoletnim dzieciom prawa do renty rodzinnej z mocy[...]

Podróże służbowe

Czytaj za darmo! »

Pracownik przedsiębiorstwa budowlanego realizującego inwestycje w różnych miejscowościach może mieć w umowie o pracę określone miejsce wykonywania pracy (art. 29 § 1 p. 2 k.p.) jako miejsce, gdzie pracodawca prowadzi budowy lub innego rodzaju stałe prace, ewentualnie ze wskazaniem na jakim obszarze. Każdorazowo stałym miejscem pracy takiego pracownika w rozumieniu art. 775 § 1 k.p. jest to miejsce spośród określonych w umowie o pracę, w którym pracownik przez dłuższy czas, systematycznie świadczy pracę (uchwała Sądu Najwyższego z 9 grudnia 2011 r., sygn. akt II PZP 3/11, OSNP 2012/15-16/186). Powód zawarł umowę o pracę, na mocy której miał wykonywać obowiązki cieśli na terenie całego kraju oraz krajów Unii Europejskiej. Pozwana spółka prowadziła roboty budowlane w Polsce oraz w Belgii. Pracodawca zapewniał na własny koszt dojazd do miejsca wykonywania pracy oraz zakwaterow[...]

Przesłanki mobbingu


  Z definicji zawartej w art. 943 § 2 k.p. wynika, że mobbing to zachowania: 1) dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, 2) polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, 3) wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, 4) powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, 5) powodujące izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników. Treść tej definicji wskazuje, że określone w niej ustawowe cechy mobbingu muszą być spełnione łącznie (por. wyrok Sądu Najwyższego z 8 grudnia 2005 r., I PK 103/05, OSNP 2006 nr 21-22, poz. 321). Powód wystąpił przeciwko pracodawcy o zasądzenie kwoty 109 487 zł tytułem zadośćuczynienia za rozstrój zdrowia wywołany mobbingiem i kwoty 140 513 zł tytułem odszkodowania za utracone zarobki w okresie od 1 stycznia 2009 r. do 1 czerwca 2011 r. Podniósł, że stosowany wobec niego mobbing miał polegać na zmianie miejsca świadczenia pracy przez oddelegowanie go z K. do W., powierzeniu nowego zakresu obowiązków niezgodnych z kwalifikacjami i dotychczas wykonywanymi czynnościami, bezzasadnym karaniu, zmuszaniu do posługiwania się technicznym językiem angielskim, niedostarczaniu odzieży roboczej, wydawaniu poleceń sprzecznych z prawem, nieprzeprowadzeniu badań specjalistycznych do pracy na wysokości i na braku przydzielenia zadań przy nakazie codziennego stawiania się w pracy. Tego rodzaju działania pracodawcy doprowadziły powoda do rozstroju zdrowia w postaci schorzeń kardiologicznych oraz psychicznych, w następstwie których przebywał na zwolnieniu lekarskim i czego konsekwencją było rozwiązanie przez niego z pozwaną spółką umowy o pracę. W odpowiedzi na pozew pozwana spółka wniosła o oddalenie powództwa, podnosząc, że działania spółki jedynie w subiektywnym odczuciu powoda miały cechy mobbingu. W ocenie sądu okręgowego już samo oddelegowanie powoda do pracy w W. nosiło znamiona mobbingu. Delegacj[...]

Likwidacja stanowiska pracy

Czytaj za darmo! »

Dopuszczalne niczym nieograniczone jest prawo pracodawcy do podjęcia decyzji o tym, że czynności wykonywane przez pracownika na likwidowanym stanowisku mogą być powierzane innym pracownikom (na innych stanowiskach pracy), a nawet osobom (podmiotom) niepozostającym z pracodawcą w stosunku pracy. Dochodzi wówczas do likwidacji stanowiska pracy, mimo że nadal określone zadania są wykonywane na rzecz pracodawcy (wyrok SN z 4 grudnia 2013 r., II PK 67/13, Lex nr 1 418 806). Sąd rejonowy uznał za bezskuteczne wypowiedzenie powodowi warunków pracy i płacy dokonane przez stronę pozwaną. Powód był zatrudniony na stanowisku kierownika placówki w C. Jego wynagrodzenie miesięczne wynosiło 3832,44 zł brutto. W miejsce dotychczasowego stanowiska zaproponowano powodowi stanowisko dyżurnego ruchu - dyspozytora w dziale przewozów w L. z wynagrodz[...]

Odpowiedzialność dotychczasowego i nowego pracodawcy

Czytaj za darmo! »

Artykuł 231 § 2 k.p. stanowi konsekwencję przejścia zakładu pracy na nowego pracodawcę. Może kreować i kreuje odpowiedzialność solidarną dotychczasowego i nowego pracodawcy jedynie w tych przypadkach, w których nowy pracodawca staje się pracodawcą dla pracownika "przechodzącego". Nie istnieje natomiast solidarność odpowiedzialności w odniesieniu do tych zobowiązań, które nie wiążą się z przechodzącymi pracownikami (wyrok SN z 20 stycznia 2014 r., II PK 118/13). Powódka wytoczyła powództwo o uznanie za bezskuteczne wypowiedzenia umowy o pracę oraz zasądzenie odszkodowania w wysokości 50 000 zł przeciwko Zespołowi Szkolno-Przedszkolnemu (ZSP), gdzie pracowała jako nauczycielka przedszkolna. Została zobowiązana pismem z 24 lutego 2010 r. do wykonania badań okresowych i sanitarno‑epidemiologicznych pod rygorem rozwiązania umowy[...]

Zakaz konkurencji


  Stosownie do art. 1011 § 1 k.p. w zakresie określonym w odrębnej umowie pracownik nie może prowadzić działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy ani też świadczyć pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego taką działalność (zakaz konkurencji). Kodeks pracy nie definiuje pojęcia "działalność konkurencyjna". W konsekwencji prawo określenia zakresu przedmiotowego, podmiotowego, czasowego oraz terytorialnego zakazu konkurencji zostało pozostawione stronom umowy (pracodawcy i pracownikowi) przy uwzględnieniu kryterium przedmiotu prowadzonej przez pracodawcę działalności. Dla istnienia stosunku konkurencyjności wystarczy częściowe pokrywanie się choćby tylko potencjalnych zakresów działalności i dlatego rodzaje działalności zakazanej oraz zakres zakazanych działań konkurencyjnych powinny być określone (skonkretyzowane) w zawartej przez strony w formie pisemnej umowie o zakazie konkurencji. Umowa taka podlega ocenie według reguł określonych w art. 3531 k.c. i powinna być interpretowana z przyjęciem za podstawę jej wykładni przede wszystkim tekstu dokumentu, a gdyby jego treść nie była dostatecznie jasna - z uwzględnieniem dyrektyw interpretacyjnych określonych w art. 65 § 1 i 2 k.c. (por. wyroki Sądu Najwyższego z 15 marca 2011 r., I PK 224/10, LEX nr 896 455, z 24 października 2006 r., II PK 39/06, OSNP 2007 nr 19-20, poz. 27, z 8 maja 2002 r., I PKN 221/01). Każdorazowo zatem należy oceniać, jaka była treść umowy o zakazie konkurencji, zarówno wyartykułowana wprost w zawartej umowie, jak i wynikająca ze zgodnego ustalenia jej zakresu przez strony (wyrok SN z 6 lutego 2014 r., I PK 179/13, LEX nr 1 444 595). Powód był zatrudniony u strony pozwanej Wojewódzkiej Stacji Ratownictwa Medycznego na stanowisku ratownika‑kierowcy samochodu sanitarnego z dwumiesięcznym okresem wypowiedzenia. Stosunek pracy - zgodnie ze świadectwem pracy wystawionym przez pozwaną ustał 17 w[...]

Zwrot kosztów noclegu

Czytaj za darmo! »

Zapewnienie pracownikowi - kierowcy samochodu ciężarowego odpowiedniego miejsca do spania w kabinie tego pojazdu podczas wykonywania przewozów w transporcie międzynarodowym nie stanowi zapewnienia przez pracodawcę bezpłatnego noclegu w rozumieniu § 9 ust. 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (DzU nr 236, poz. 1991, ze zm.), co powoduje, że pracownikowi przysługuje zwrot kosztów noclegu na warunkach i w wysokości określonych w § 9 ust. 1-3 tego rozporządzenia albo na korzystniejszych warunkach i wysokości, określonych w umowie o pracę, układzie zbiorowym pracy lub innych przepisach prawa pracy (uchwała Sądu Najwyższego z 12 czerwca 2014 r., II PZP 1/14). Postanowieniem z 27 lutego 2014 r., II PK 133/13, Sąd Najwyższy w sprawie o wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, diety, ryczałty za noclegi i wynagrodzenie za czas dyżuru przedstawił powiększonemu składowi Sądu Najwyższego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne. Wyłoniło się ono przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku sądu okręgowego, którym oddalono apelację pozwanej od wyroku sądu rejonowego w sprawie, w której powód dochodził od strony pozwanej zasądzenia łącznie 67 217,82 zł. Sąd rejonowy zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda 48 112,95 zł, w tym: 335,36 zł netto tytułem zaległych diet, 3516,77 zł brutto tytułem wynagrodzenia za dyżury oraz 44 260,82 zł netto tytułem ryczałtów za noclegi oraz oddalił dalej idące powództwo.W uchwale z 19 listopada 2008 r., II PZP 11/08, OSNP 2009 nr 13-14, poz. 166, Sąd Najwyższy przyjął, że kierowca transportu międzynarodowego odbywający podróże w ramach wykonywania umówionej pracy i na określonym w umowie obszarze, jako miejsce świadczenia pracy, nie j[...]

 Strona 1  Następna strona »