Wyniki 1-10 spośród 14 dla zapytania: authorDesc:"Witold RADZIO"

Granice w ewidencji gruntów i budynków - ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych na zobrazowaniach lotniczych DOI:


  Zawsze byłem i nadal jestem przeciwnikiem postulatu części naszego środowiska zawodowego, aby do systemu prawnego dotyczącego nieruchomości wprowadzić pojęcie "granica prawna" bądź "granica według stanu prawnego". Sądzę, że taki postulat jest rezultatem oczekiwania, aby z rejestru publicznego, jakim jest kataster nieruchomości, wynikało wprost, czy dane określające przebieg konkretnej granicy nieruchomości są pewne i wiążące dla wszystkich zainteresowanych, w tym dla wykonawców prac geodezyjnych, czy też dane te nie posiadają takiej cechy. W swojej wypowiedzi będę starał się udowodnić, że udzielenie odpowiedzi na takie pytanie nie jest w wielu przypadkach możliwe za pomocą jednego prostego atrybutu informacyjnego, a jednocześnie będę starał się wykazać, że istniejące rozwiązania prawne tworzą odpowiednie warunki do gromadzenia w polskim systemie katastralnym informacji, których analiza umożliwia uzyskanie takiej odpowiedzi. Przede wszystkim dostrzegam trudności w logicznym, a jednocześnie precyzyjnym zdefiniowaniu pojęcia "granica prawna" lub "granica według stanu prawnego". Zwracam uwagę, że w świetle definicji nieruchomości, zawartej w art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, każda nieruchomość gruntowa ma granice, ponieważ jest częścią wydzieloną z całości, jaką jest terytorium naszego kraju. W sensie prawnym każda granica nieruchomości jest elementem sąsiadujących ze sobą nieruchomości, ponieważ określa ona zasięg prawa własności odrębnych podmiotów lub grup podmiotów do gruntów położonych po obu jej stronach. W przypadku, gdy granica nieruchomości oznaczona jest na gruncie za pomocą znaków lub śladów granicznych, jest ona również elementem sąsiadujących ze sobą nieruchomości w sensie fizycznym; znaki i ślady graniczne należą do obu nieruchomości. Każda granica nieruchomości gruntowych ma bezpośredni związek ze stanem prawnym sąsiadujących ze sobą gruntów. W tym kontekście pojęcia "granica prawna" lub "granica według stanu prawnego",[...]

Zawiadomienia o czynnościach wznowienia znaków granicznych, wyznaczenia punktów granicznych lub ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych DOI:


  Przepisy art. 39 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne upoważniają wykonawców prac geodezyjnych do wykonywania, poza postępowaniem rozgraniczeniowym, czynności mających na celu wznowienie przesuniętych, uszkodzonych lub zniszczonych znaków granicznych, a także do wyznaczenia punktów granicznych. Czynności te mogą być wykonywane, jeżeli położenie znaków lub punktów granicznych zostało uprzednio w odpowiednim trybie ustalone oraz istnieją dokumenty określające w odpowiedni sposób to położenie. W przypadku wyznaczania punktów granicznych, dodatkowym warunkiem skutecznego wykonania tych czynności jest fakt ujawnienia wyznaczanych punktów granicznych w ewidencji gruntów i budynków (EGiB). Jeżeli brak jest dokumentacji określającej położenie znaków lub punktów granicznych lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, wykonawca prac geodezyjnych na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków jest upoważniony do wykonania czynności mających na celu ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych. Skuteczne wykonanie ww. czynności jest możliwe po uprzednim doręczeniu odpowiednim podmiotom i w odpowiednim terminie zawiadomienia o zamiarze ich wykonania przez wykonawcę prac geodezyjnych. Omawiane czynności wykonywane są poza postępowaniem administracyjnym, zatem do zawiadomień o zamiarze ich wykonania nie mają zastosowania przepisy kpa. Teza ta znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. NSA w uzasadnieniu do postanowienia I OSK 2973/15 stwierdził: Wznowienie granic ma charakter czynności technicznej dokonywanej na zlecenie, a więc i koszt zainteresowanych osób. Przeprowadzania tej czynności nie dokonuje się w trybie administracyjnym, a w konsekwencji nie wydaje żadnego władczego rozstrzygnięcia, które mogłoby podlegać kontroli sądowoadministracyjnej. Należy jednak zwrócić uwagę, że sposób wy[...]

Ad vocem do niektórych tez dr. inż. Dariusza Felcenlobena DOI:


  Ad vocem do niektórych tez dr. inż. Dariusza Felcenlobena zawartych w artykułach: - "Dopuszczalność wznowienia znaków i wyznaczenia punktów granicznych w trybie art. 39 Prawa geodezyjnego i kartograficznego" (Przegląd Geodezyjny 2/2018), - "Rozbieżności w definiowaniu i oznaczaniu gruntów pokrytych wodami w rozumieniu Prawa wodnego oraz Prawa geodezyjnego i kartograficznego i skutki z tego wynikające" (Przegląd Geodezyjny 3/2018) Z uwagą zapoznaję się zawsze z wypowiedziami dr. inż. Dariusza Felcenlobena publikowanymi w Przeglądzie Geodezyjnym. Wysoko cenię sobie jego dociekliwość oraz wiedzę prawniczą połączoną z wiedzą techniczną z zakresu geodezji i kartografii. Z sentymentem wspominam rozmowy telefoniczne na tematy fachowe, jakie prowadziłem z Panem Dariuszem w ostatnim okresie mojej pracy w GUGiK, mimo że nie zawsze kończyły się one uzgodnionym stanowiskiem. W wielu przypadkach były one dla mnie inspiracją w mojej działalności zawodowej, związanej w dużej mierze z opracowaniem projektów aktów prawnych. Obecnie jako emeryt mam szczęście i przywilej, aby kontynuować rozmowę z Panem Dariuszem, wykorzystując do tego łamy Przeglądu Geodezyjnego, z nadzieją na jej pozytywne efekty dla naszej dziedziny zawodowej, jaką jest geodezja i kartografia. Przy okazji pragnę podziękować redakcji Przeglądu Geodezyjnego, a w szczególności jej redaktorowi naczelnemu Pani dr inż. Ludmile Pietrzak, za inicjowanie na łamach czasopisma rozmowy na ważne tematy dotyczące naszego środowiska zawodowego z udziałem wielu osobistości tego środowiska. Największe osiągnięcia ludzkości wydarzyły się dzięki rozmowie, a jej największe niepowodzenia są skutkiem braku rozmowy (Stephen Hawking). Do niniejszej wypowiedzi skłoniły mnie artykuły Dariusza Felcenlobena, opublikowane w Przeglądzie Geodezyjnym 2/2018 oraz 3/2018, gdyż w mojej ocenie niektóre zawarte w nich tezy są co najmniej kontrowersyjne. W artykule "Dopuszczalność wznowienia znaków i wyznaczenia p[...]

Informacje o użytkach gruntowych oraz klasach bonitacyjnych w ewidencji gruntów i budynków DOI:


  Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2101, z późn. zm.) treścią ewidencji gruntów i budynków (katastru nieruchomości) są między innymi informacje dotyczące użytków gruntowych oraz klas bonitacyjnych gruntów. Z art. 20 ust. 3 tej ustawy wynika ponadto, że gleboznawczą klasyfikacją gruntów obejmuje się wyłącznie grunty rolne oraz grunty leśne. Użytki gruntowe, które nie są zaliczane do gruntów rolnych lub gruntów leśnych nie podlegają tej klasyfikacji. Systematyka użytków gruntowych Systematykę użytków gruntowych, wykazywanych w ewidencji gruntów i budynków (EGiB), ustalają przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem w sprawie EGiB". Zgodnie z § 67 tego rozporządzenia, użytki gruntowe, wykazywane w EGiB, dzielą się na 6 następujących grup: - grunty rolne, - grunty leśne, - grunty zabudowane i zurbanizowane, - użytki ekologiczne, - grunty pod wodami, - tereny różne oznaczone symbolem - Tr. Przepisy § 68 rozporządzenia w sprawie EGiB ustalają podział gruntów rolnych, gruntów leśnych, gruntów zabudowanych i zurbanizowanych oraz gruntów pod wodami na użytki gruntowe oraz określają oznaczenia tych użytków. Użytki ekologiczne oraz tereny różne nie podlegają dalszemu podziałowi; nazwy tych grup użytków gruntowych są jednocześnie nazwami użytków gruntowych. Grunty rolne dzielą się na: 1) użytki rolne, do których zalicza się: a) grunty orne, oznaczone symbolem - R, b) sady, oznaczone symbolem - S, c) łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł, d) pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps, e) grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem - Br, f) grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr, g) grunty pod rowami, oznaczone symbolem - W, h) grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczon[...]

Wiarygodność granic w ewidencji gruntów i budynków DOI:


  Na wstępie, aby uniknąć nieporozumień językowych, pragnę odnieść się do użytych w tytule pojęć: - wiarygodność, - granice, - ewidencja gruntów i budynków. Wiarygodność - według Wielkiego słownika języka polskiego to cecha kogoś lub czegoś niebudzącego wątpliwości i takiego, któremu można zaufać. W tym kontekście, w dalszej części mojej wypowiedzi będę starał się udzielić odpowiedzi na pytanie, czy informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków (EGiB), dotyczące granic, zasługują na miano wiarygodności lub w jakich przypadkach oraz w jakim stopniu te informacje można obdarzyć taką cechą. W EGiB, prowadzonej zgodnie z obowiązującymi przepisami, gromadzone są informacje dotyczące nieruchomości gruntowych, budynkowych oraz lokalowych. Każda z wymienionych wyżej rodzajów nieruchomości ma swoje granice, ale przedmiotem rozważań w niniejszym artykule będzie wyłącznie granica nieruchomości gruntowych, rozumiana, w świetle art. 46 kc, jako linia rozdzielająca części powierzchni ziemskiej stanowiących odrębny przedmiot własności. Granice nieruchomości są immanentnymi elementami każdej nieruchomości, ponieważ każda nieruchomość jest częścią wydzieloną z całości, jaką jest terytorium naszego kraju. Nie znaczy to jednak, że każda granica nieruchomości jest oznaczona na gruncie za pomocą stałych znaków granicznych lub elementów zagospodarowania terenu, takich jak budynki, płoty, miedze. Z powyższej tezy nie wynika także, że w każdym przypadku dostępne są informacje o przebiegu granic nieruchomości. Z reguły informacje o przebiegu granic nieruchomości zawarte są w operatach technicznych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, aktach ksiąg wieczystych oraz innych dokumentach, takich jak akty notarialne i orzeczenia sądowe. Informacje te mogą mieć różną postać: - opisu słownego, np. w protokołach granicznych oraz w aktach notarialnych; - opisu liczbowego, sporządzonego na podstawie wyników geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego lub [...]

Czy sporządzenie mapy z projektem podziału nieruchomości musi być drogą przez mękę dla wykonawcy prac geodezyjnych? DOI:


  Od wielu lat w naszym środowisku geodezyjnym trwa jawny lub ukryty konflikt pomiędzy częścią administracji geodezyjnej a częścią wykonawców prac geodezyjnych, które to prace podlegają obowiązkowi zgłaszania, a część ich rezultatów - obowiązkowi przekazywania do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Jest wiele źródeł tego konfliktu. Do głównych, oprócz przyjętego w naszym kraju systemu organizacyjnego Służby Geodezyjnej i Kartograficznej (pozbawionej własnych jednostek organizacyjnych wykonawstwa geodezyjnego) oraz specyficznych relacji pomiędzy tą Służbą a przedsiębiorcami wykonawcami prac geodezyjnych, w mojej ocenie, należy zaliczyć: - niedostateczną wiarygodność i jakość części danych ewidencji gruntów i budynków, w szczególności dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych; - niedostateczną znajomość przepisów prawa, nieumiejętność ich systemowej interpretacji, a w niektórych przypadkach lekceważący stosunek do tych przepisów, szczególnie w sytuacji gdy naruszają one stosowane i utrwalone przez wiele lat stereotypy postępowania, zwyczaje i nawyki. Wiarygodność i jakość danych ewidencyjnych podlega systematycznej poprawie głównie w procesie modernizacji ewidencji gruntów i budynków, ale także w wyniku wykonywania prac geodezyjnych na zlecenie różnych zainteresowanych podmiotów, w szczególności właścicieli nieruchomości oraz inwestorów w zakresie budownictwa. Odnośnie do modernizacji ewidencji gruntów i budynków, to oceny jej przebiegu dokonuje corocznie Główny Geodeta Kraju i przedstawia jej wyniki właściwemu ministrowi. W ostatnich latach dzięki zaangażowaniu środków Unii Europejskiej nastąpiło przyspieszenie tego procesu. Należy jednak stwierdzić, że proces ten nie przebiega w sposób zadowalający, równomiernie w skali całego kraju. Nadal dla części obszaru Polski ewidencję gruntów i budynków prowadzi się w sposób odbiegający od zasad określonych w obowiązujących przepisach prawa. Sądzę, że wyjaśnieniem [...]

Jeszcze raz o granicach nieruchomości DOI:


  Na łamach Przeglądu Geodezyjnego już wielokrotnie wypowiadałem się na temat granic nieruchomości. Postanowiłem jednak jeszcze raz poruszyć tę kwestię w kontekście jakości usług geodezyjnych związanych z nieruchomościami, a także działalności organów Służby Geodezyjnej i Kartograficznej odpowiedzialnych za prowadzenie państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (pzgik), ewidencji gruntów i budynków (egib) oraz mapy zasadniczej. Bezpośrednim impulsem do napisania niniejszego artykułu był list, jaki otrzymał Zarząd Główny Stowarzyszenia Geodetów Polskich od obywatela, nabywcy nieruchomości powstałej w wyniku podziału nieruchomości. Do listu załączony został plik dokumentów, w tym kopie operatów technicznych przyjętych do pzgik, z których wyłania się obraz niekompetencji, zarówno niektórych geodetów wykonujących prace geodezyjne, jak i przedstawicieli Służby Geodezyjnej i Kartograficznej. Z udostępnionych kopii dokumentów wynika następujący przebieg spraw, których stroną był autor listu: W 2009 r. na mocy ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta (…), wydanej na podstawie art. 95 pkt 7 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, zwanej dalej "u.g.n.", zatwierdzony został podział zabudowanej nieruchomości na dwie działki budowlane. Decyzja ta spowodowała również podział budynku mieszkalnego, stanowiącego część składową tej nieruchomości. Granica podziału zaprojektowana została, zgodnie z art. 93 ust. 3b u.g.n., wzdłuż pionowej płaszczyzny, którą tworzyła ściana dzieląca budynek na dwie odrębnie wykorzystywane części. Następnie każda z wydzielonych działek stała się przedmiotem sprzedaży. Nabywcą jednej z nich był autor listu. Z udostępnionej kopii operatu technicznego, sporządzonego w związku z opracowaniem mapy z projektem podziału nieruchomości wynika, że sporządzenie tej mapy zostało poprzedzone między innymi: - przyjęciem granic nieruchomości podlegającej podziałowi i sporządzeniem protokołu tego przyję[...]

Zintegrowany system informacji o nieruchomościach. Cz. I


  Rejestry publiczne zawierające informacje o nieruchomościach, a w szczególności ewidencja gruntów i budynków (kataster nieruchomości) oraz księgi wieczyste, to ważne ogniwa infrastruktury informacyjnej naszego kraju. Księgi wieczyste przedstawiają stan prawny nieruchomości i mają decydujące znaczenie dla bezpieczeństwa obrotu nieruchomościami. Informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią natomiast podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych. Wiarygodność, aktualność, kompletność, spójność oraz dostępność informacji zawartych w tych rejestrach wpływa na tempo rozwoju gospodarki oraz poziom życia obywateli w podobnym stopniu, jak stan infrastruktury technicznej. Nieruchomości będące ich przedmiotem to zarówno aktywa majątkowe podmiotów gospodarczych i osób fizycznych funkcjonujących w gospodarce rynkowej, jak i podstawowy element rzeczywistości, w której żyjemy, z której korzystamy i którą kształtujemy stosownie do naszych potrzeb, oczekiwań i aspiracji. Z tych względów wymienione rejestry mają także duże znaczenie dla funkcjonowania administracji publicznej, trafności podejmowanych przez jej organy decyzji oraz programów gospodarczych i społecznych. W ostatnim dziesięcioleciu zrobiono wiele w zakresie modernizacji i dostosowania do potrzeb państwa, jego gospodarki rynkowej i obywateli zarówno ewidencji gruntów i budynków jak i ksiąg wieczystych, jednakże obecnego stanu obu tych rejestrów nie można uznać za zadawalający. Zastrzeżenia budzi aktualność oraz jakość części danych oraz utrudniony do nich dostęp, w szczególności w celu ich transferu do innych systemów informacyjnych, agregacji zbiorów danych oraz ich wykorzystania do analiz obejmujących obszar kraju czy jego regionów. Poważnym problemem są rozbieżności między danymi zawar[...]

 Strona 1  Następna strona »