Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Marta Dmitruk"

Dodatki do żywności w koncentratach spożywczych DOI:10.15199/65.2019.5.4


  W żywności oprócz jej naturalnych składników, tj. białek, tłuszczów, węglowodanów, soli mineralnych, witamin, mogą znajdować się niepożądane substancje - zanieczyszczenia, ale także substancje celowo do niej dodawane, które pełnią określone funkcje technologiczne - dodatki do żywności. Substancjami dodatkowymi do żywności określa się substancje, które nie są spożywane odrębnie jako żywność, nie są typowymi składnikami żywności, a których celowe użycie technologiczne w procesie produkcji, przetwarzania, przygotowania, pakowania i przechowywania powoduje zamierzone i spodziewane rezultaty w produkcie spożywczym albo w półproduktach będących jego komponentami. Przepisy prawne obowiązujące w Polsce i regulujące stosowanie dodatków do żywności zawarte są w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1333/2008 w sprawie dodatków do żywności [1]. Definicja substancji dodatkowych nie obejmuje: substancji pomocniczych w przetwórstwie, substancji używanych w celu ochrony roślin i produktów roślinnych, substancji do uzdatniania wody pitnej, aromatów, enzymów, substancji dodawanych do żywności jako składnik odżywczy (np. składniki mineralne, witaminy). Należy zaznaczyć, że aromaty oraz enzymy spożywcze objęte są odrębnymi aktami prawnymi Unii Europejskiej. Dodatki do żywności muszą spełniać następujące warunki: ??na proponowanym poziomie stosowania nie stanowią, na podstawie dostępnych dowodów naukowych, zagrożenia dla zdrowia konsumentów, ??istnieje uzasadniony cel technologiczny ich zastosowania, który nie może zostać spełniony w inny sposób, możliwy do przyjęcia ze względów ekonomicznych i technologicznych, ??stosowanie substancji dodatkowych nie może wprowadzać konsumenta w błąd. Koncentraty spożywcze są produktami żywnościowymi otrzymanymi metodą przemysłowego wysuszenia lub zagęszczenia surowców roślinnych i/lub zwierzęcych, nadającymi się do długiego przechowywania oraz szybkiego przyrządzenia posiłku. Koncentraty [...]

Aromaty w żywności - wymagania prawne, zmiany w przepisach DOI:10.15199/65.2019.5.2


  Aktem prawnym, który reguluje stosowanie aromatów na terenie Unii Europejskiej, a więc także w Polsce, jest Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych składników żywności o właściwościach aromatyzujących do użycia w oraz na środkach spożywczych i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91, rozporządzenia (WE) nr 2232/96 oraz (WE) nr 110/2008 oraz dyrektywę 2000/13/WE [6]. Rozporządzenie to zastąpiło obowiązujące wcześniej dyrektywy i jest stosowane od 20 stycznia 2011 r. Zgodnie z definicją zawartą w ww. rozporządzeniu za aromaty lub inaczej - środki aromatyzujące - uważa się produkty nieprzeznaczone do bezpośredniego spożycia, dodawane do środków spożywczych w celu nadania im aromatu lub smaku bądź zmiany ich aromatu lub smaku. Należy przy tym pamiętać, że aromatami nie są składniki żywności o smaku wyłącznie słodkim, kwaśnym lub słonym (np. cukier, ocet, sól), surowe produkty o intensywnym zapachu (np. czosnek), a także świeże, suszone lub mrożone zioła czy przyprawy. W skład aromatów mogą wchodzić dodatki do żywności określone w części 4 załącznika III do Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności [5], a także inne składniki żywności (np. olej spożywczy), w celu zapewnienia właściwych warunków przechowywania, normalizacji, rozcieńczania lub rozpuszczania i stabilizacji. Według rozporządzenia 1334/2008 [6] definicja aromatów obejmuje następujące kategorie: substancje aromatyczne (w tym naturalne substancje aromatyczne), preparaty aromatyczne, środki aromatyzujące z przetworzenia termicznego, środki aromatyzujące dymu wędzarniczego, prekursory środków aromatyzujących oraz inne środki aromatyzujące. Rozporządzenie podaje również definicję "składnika żywności o właściwościach aromatyzujących". Jest to składnik żywności inny niż środki aromatyz[...]

Kontrola stosowania substancji dodatkowych do żywności w UE - dane z systemu RASFF DOI:10.15199/65.2019.9.3


  Stosowanie substancji dodatkowych w Unii Europejskiej, w tym w Polsce, od dawna uregulowane jest przepisami. Akty prawne tworzone są przede wszystkim w celu zapewnienia bezpieczeństwa konsumentowi, który spożywa żywność zawierającą substancje dodatkowe. Aby dana substancja dodatkowa mogła być dopuszczona do żywności, musi uzyskać pozytywną ocenę bezpieczeństwa dla zdrowia, której obecnie dokonuje Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) na podstawie wyników badań toksykologicznych, chemicznych i biologicznych. Akceptowane są tylko substancje poddane wszechstronnym analizom, których wyniki nie budzą zastrzeżeń. Należy podkreślić, że substancje dodatkowe stosowane zgodnie z obowiązującymi przepisami nie stanowią zagrożenia dla zdrowia konsumenta w świetle dostępnych wyników badań naukowych. Zasady stosowania substancji dodatkowych w produkcji żywności zostały szczegółowo określone w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności [4]. Sposób ich przestrzegania przez producentów żywności jest nadzorowany przez organy urzędowej kontroli żywności w danym kraju członkowskim. W Polsce kontrolę w zakresie bezpieczeństwa środków spożywczych zawierających substancje dodatkowe sprawują następujące inspekcje: ??Państwowa Inspekcja Sanitarna - kontroluje żywność pochodzenia roślinnego (na etapie produkcji oraz w obrocie), a także żywność pochodzenia zwierzęcego znajdującą się w obrocie. ??Inspekcja Weterynaryjna - kontroluje produkcję żywności pochodzenia zwierzęcego. Przykładowo Państwowa Inspekcja Sanitarna w ramach prowadzonych kontroli prawidłowości stosowania substancji dodatkowych do żywności w 2018 roku pobrała ponad 4260 próbek żywności. Próbki te zostały przebadane w akredytowanych laboratoriach Państwowej Inspekcji Sanitarnej, a wyniki zawartości substancji dodatkowych zostały ocenione pod względem zgodności z przepisami. W przypadku stw[...]

Ponowna ocena substancji dodatkowych przez EFSA i jej konsekwencje dla producentów żywności DOI:10.15199/65.2018.9.5


  Stosowanie dodatków do żywności w Unii Europejskiej jest uregulowane rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności [18]. Dodatek do żywności może być umieszczony w wykazach unijnych zawartych w załącznikach II i III do ww. rozporządzenia tylko wtedy, gdy spełnia następujące warunki określone w rozporządzeniu: - na proponowanym poziomie stosowania nie stanowi, na podstawie dostępnych dowodów naukowych, zagrożenia dla zdrowia konsumentów, - istnieje uzasadniony wymóg technologiczny, który nie może zostać spełniony w inny sposób, możliwy do zaakceptowania ze względów ekonomicznych i technologicznych, - stosowanie substancji dodatkowej nie wprowadza w błąd konsumenta. Spełnienie warunku o braku zagrożenia dla zdrowia konsumenta zapewnia ocena bezpieczeństwa danej substancji dodatkowej dokonana przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA). Przed 2002 r. oceny bezpieczeństwa substancji dodatkowych dokonywał Komitet Naukowy ds. Żywności (SCF). PROGRAM PONOWNEJ OCENY substancji dodatkowych Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 zobowiązuje Komisję Europejską do ustanowienia programu ponownej oceny przez EFSA bezpieczeństwa tych dodatków do żywności, które zostały dopuszczone w Unii Europejskiej przed 20 stycznia 2009 r. Program ponownej oceny został opracowany i opublikowany w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 257/2010 z 25 marca 2010 r. [17]. Kolejność, w jakiej substancje dodatkowe są poddawane ocenie, została ustalona na podstawie następujących kryteriów: ??czasu, jaki upłynął od ostatniej oceny danej substancji przeprowadzonej przez Komitet Naukowy ds. Żywności (poprzednik EFSA) lub EFSA, ??dostępności nowych dowodów naukowych, ??zakresu stosowania w żywności danego dodatku do żywności, a co za tym idzie narażenia ludzi na spożycie danej substancji, ??danych zawartych w sprawozdaniu Komisji nt. spożycia dodatkó[...]

 Strona 1