Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Ewa Brychcy"

Wpływ ekstraktów roślinnych z dzikiej róży i hibiskusa na rozpuszczalność pooperacyjnych kamieni nerkowych


  Przedstawiono wyniki modelowych badań dotyczących wpływu ekstraktów roślinnych z owoców dzikiej róży (Rosa canina L.) i płatków hibiskusa (Hibiscus rosa-sinensis) na rozpuszczalność szczawianu wapnia oraz pooperacyjnych kamieni nerkowych. Rozpuszczalność określano na podstawie pomiaru stężenia jonów Ca2+ przy zastosowaniu fotometrii płomieniowej. Zweryfikowano również zależność czasu ekstrakcji prowadzonej w odstępach 24 h, 72 h i 120 h na rozpuszczalność tych mineralnych substratów, co dodatkowo obrazowano techniką mikroskopową (SEM). Wykazano możliwość rozpuszczania zarówno modelowych, jak i pooperacyjnych kamieni nerkowych w ekstraktach doświadczalnych, czego dowodem było zmniejszenie rozmiarów, kształtu i faktury powierzchni ocenianych kryształów. Stwierdzono, że efekt ten wzrastał wraz ze wzrostem czasu ekspozycji kamieni na działanie doświadczalnych eluentów i był większy dla ekstraktów z hibiskusa. Ewa Brychcya,*, Andrzej Jarmoluka, Krzysztof Kalińskia, Krzysztof Marycza, Przemysław Skibińskic, Anna Zimocha, Roman Gancarzb aUniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu; bPolitechnika Wrocławska; cAkademia Medyczna im. Piastów Śląskich, Wrocław Wpływ ekstraktów roślinnych z dzikiej róży i hibiskusa na rozpuszczalność pooperacyjnych kamieni nerkowych The effect of plant extract from dog rose and hibiscus on solubility of post-operative kidney stones Dr. hab. inż. Andrzej JARMOLUK w roku 1982 ukończył studia na Wydziale Technologii Żywności Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Jest zatrudniony na stanowisku prof. nadzw. Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, w Katedrze Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością. Specjalność - technologia mięsa. Katedra Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, ul. Chełmońskiego 37/41, 51-630 Wrocław, tel.: (71) 320-77-19, fax. (71) 320-77-81, e-mail: ewa. brychcy@up.wroc.pl Mgr inż. Ewa BRYCHCY w roku 2011 ukończyła j[...]

Wpływ oddziaływania zimnej plazmy na zmienność struktury biokompozytów poli-D-glukozaminy i muramidazy


  Oceniono wpływ oddziaływania zimnej plazmy na strukturę morfologiczą jadalnych powłok ochronnych sporządzanych na bazie biokompozytów poli-D-glukozaminy z dodatkiem muramidazy przy zastosowaniu analizy obrazów elektronowej mikroskopii skaningowej (SEM). Stwierdzono, że wpływ działania plazmy na zmienność mikrostruktury badanego materiału zależy od rodzaju i stężenia zastosowanych komponentów. Wykazano również aktywność przeciwdrobnoustrojową powłok ochronnych wobec Pseudomonas fluorescens. Poly-D-glucosamine was blended with muramidase pesticide in 1% aq. soln. of lacetic acid, formed as films, dried and He plasma-treated under vacuum (0.01 MPa). The films were studied for microstructure by scanning microscopy and for antibacterial activity (Pseudomonas fluorescens). The activity increased with increasing contents of the components and also after the plasma treatment. Opakowania są nieodłącznym elementem wielu przetworów żywnościowych a zarazem jednym z istotnych czynników kształtujących atrakcyjność produktów. Obecnie konsumenci stawiają opakowaniom dodatkowe wymagania użytkowe i ekologiczne, dlatego coraz większe zastosowanie znajdują innowacyjne opakowania aktywne wytwarzane na bazie polimerów biodegradowalnych1, 2). Plazma niskotemperaturowa potocznie zwana zimną plazmą to materia przypominająca częściowo zjonizowany gaz, zawierający m.in. elektrony, dodatnie i ujemne jony, rodniki, atomy i fotony. Temperatura elektronów (104-105 K) jest znacznie wyższa niż pozostałych cząstek, dlatego plazma pozostaje w stanie nierównowagi termicznej. Jej szczególną właściwością jest zdolność do przewodzenia prądu elektrycznego, przy czym należy zaznaczyć, że jony dodatnie i elektrony występują w takich proporcjach, że w skali makroskopowej jest elektrycznie obojętna. Podczas syntezy termojądrowej powstaje plazma wysokotemperaturowa, w której zachodzi wzmożona jonizacja jednokrotna oraz wielokrotna. Możliwa jest również inna klasyfik[...]

Wpływ 3-aminopropylotrietoksysilanu na zmienność wybranych właściwości fizycznych chitozanowych powłok ochronnych


  Do 2-proc. roztworów chitozanu w 2% wodnym roztworze kwasu octowego dodawano 5, 10 lub 15% glicerolu, następnie 0,5 lub 10% 3-aminopropylotrietoksysilanu, po czym roztwory rozcieńczano wodą tak aby uzyskać końcowe stężenie kwasu octowego i chitozanu 1%. Z tak przygotowanych hydrozoli sporządzano powłoki ochronne, które oceniano, dokonując pomiarów wytrzymałości na rozciąganie, wytrzymałości na zerwanie, maksymalnej siły przebicia oraz przepuszczalności pary wodnej. Zobrazowano również morfologię zrywanych filmów za pomocą mikroskopii skaningowej. Stwierdzono, że udział substancji sieciującej w składzie powłok statystycznie istotnie i korzystnie wpływał na wszystkie analizowane parametry. Z kolei wzrastające stężenie glicerolu w próbkach zmniejszało ich wytrzymałość mechaniczną i zwiększało przepuszczalność pary wodnej. Aq. soln. of chitozan (1%) was modified by addn. of (EtO)3Si(CH2)3NH2 (up to 10%) and glycerol (5-25%) and used for prodn. of thin films by pouring onto teflon substrate and evapn. The films were tested for mech. properties and water vapor permeability. The addn. of glycerol Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu Anna Zimoch*, Andrzej Jarmoluk, Jagoda Ambrozik-Haba, Krzysztof Marycz, Karolina Semeriak, Ewa Brychcy, Natalia Ulbin-Figlewicz Wpływ 3-aminopropylotrietoksysilanu na zmienność wybranych właściwości fizycznych chitozanowych powłok ochronnych Effect of 3-aminopropyltriethoxysilane on a variability of selected physical properties of chitosan protective coatings Dr. hab. inż. Andrzej JARMOLUK w roku 1982 ukończył studia na Wydziale Technologii Żywności Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Jest zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, w Katedrze Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością. Specjalność - technologia mięsa. resulted in increasing the permeability and decreasing the tensile strength of the films. W ostatnich latach obserw[...]

Variability of physicochemical properties of acid ionized water solutions obtained by selective membrane electrolysis. Zmienność właściwości fizykochemicznych zjonizowanych roztworów wody kwasowej otrzymywanych metodą selektywnej elektrolizy membranowej


  Dild. aq. solns. of NaCl (0.2% or 1%) were electrolyzed for 15 min or 30 min and used for inactivation of Staphylococcus aureus. The effectivenes of inactivation was detd. by measurements of retardation of microorganisms growth. The water samples ionized for 30 min showed the highest sterilization efficiency. Przedstawiono wyniki badań doświadczalnych dotyczących wpływu stężenia elektrolitu, czasu jonizacji oraz czasu procesu na zmienność właściwości fizykochemicznych zjonizowanych roztworów wody kwasowej EOW (electrolyzed oxidizing water) otrzymanych metodą elektrolizy membranowej. Oceniono również efektywność hamowania wzrostu Staphylococcus aureus w zjonizowanych roztworach EOW. Zjonizowane formy wody kwasowej otrzymano stosując 0,2-proc. i 1-proc. wodne roztwory chlorku sodu poddane przez 15 i 30 min elektrolizie przeprowadzonej w jonizatorze BTM-3000N (Biontech). Parametry fizykochemiczne EOW określono stosując miernik Seven Multi (Mettler Toledo) z odpowiednio dobranymi elektrodami. Określono również zmienność wartości parametrów fizykochemicznych po przechowywaniu roztworów EOW przez 0, 1, 3, 24, 48 i 72 h. Stwierdzono, że parametry jonizowanych form EOW są warunkowane stężeniem wyjściowych elektrolitów, czasem trwania procesu elektrolizy i przechowywania próbek po jej zakończeniu. Wykazano zdolność do hamowania wzrostu Staphylococcus aureus dla próbek EOW odznaczających się wysokimi wartościami potencjału utleniania-redukcji. Woda EOW otrzymywana jest w procesie elektrolizy, w którym jonizacji ulegają cząsteczki wody oraz rozpuszczonych w niej soli. 92/6(2013) 1007 Dr inż. Anna ZIMOCH w roku 2006 ukończyła studia na Wydziale Nauk o Żywności Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Jest asystentem w Katedrze Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Specjalność - technologia mięsa. Mgr inż. Natalia ULBIN-FIGLEWICZ w roku 2011 [...]

Variability of fatty acid composition of meat exposed to low-temperature argon plasma. Zmienność profilu kwasów tłuszczowych izolowanych z mięsa eksponowanego na działanie zimnej plazmy argonowej


  Pork meat was treated with low-temp. Ar plasma for 6 min and extd. with MeOH/CHCl3 to isolate the lipids. The fatty acid in the lipids were esterified with MeOH. The Me esters were analyzed by gas chromatog. with mass spectrometry to det. the changes in the fatty acid compn. during the plasma treatment. No substantial differences between the fresh and plasma-treated meats were obsd. Metodą chromatografii gazowej oceniono wpływ oddziaływania zimnej plazmy argonowej na zmienność profilu kwasów tłuszczowych izolowanych z mięsa świńskiego przechowywanego chłodniczo przez 7 dni. Stwierdzono zbliżony poziom nasyconych i nienasyconych kwasów tłuszczowych oraz obecność wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, także z rodziny n-3. Nie wykazano wpływu ekspozycji plazmowej na zmienność składu kwasów tłuszczowych izolowanych z mięsa. Zimna plazma definiowana jest jako częściowo zjonizowany gaz zawierający elektrony, jony i cząstki obojętne. Zasadniczą właściwością fizyczną odróżniającą plazmę od gazu jest zdolność do przewodzenia prądu i utrata właściwości izolacyjnych, przy czym należy podkreślić, że w skali makroskopowej jest ona elektrycznie obojętna1). Pomimo różnych możliwości generowania zimnej plazmy, najczęściej w praktyce wytwarza się plazmę za pomocą wyładowań elektrycznych, gdzie kształt fali napięcia i prądu oraz parametry ilościowe decydują o efektywności prowadzonego procesu. W geneatorach wysokiego napięcia (HV) o przebiegu sinusoidalnym i częstotliwości pracy do 100 kHz zapewnienie równomiernego rozkładu plazmy w całej objętości reaktora o działaniu ciągłym jest trudne, ponieważ powstają wyładowania filamentarne2). Podstawowe parametry, które wpływają na właściwości plazmy to: temperatura, ciśnienie, równowaga termodynamiczna i stopień jonizacji. Zmiany właściwości fizycznych i chemicznych różnorakich substancji wywołane oddziaływaniem zimnej plazmy wykorzystuje się w przemyśle [...]

Selected properties of biocomposite films produced on the basis of chitosan and sodium alginate polyelectrolite complexes.Wybrane właściwości filmów biokompozytowych wytwarzanych na bazie kompleksów polielektrolitowych chitozanu i alginianu sodu


  Biocomposite films were produced from Na alginate and low-mol. chitosan in aq. soln. of glycerol and lactic acid by drying under controlled conditions and studied for H2O vapour permeability, tensile strength, elongation at break, puncture resistance and surface structure. Formation of Na alginate-chitosan complex was confirmed by ultrastructure changes and resulted in an increase in elasticity and tensile strength.Przedstawiono wyniki optymalizacji składu biokompozytów alginianowych i chitozanowych pod kątem poprawy barierowości wobec pary wodnej i właściwości mechanicznych wytwarzanych z nich filmów. Realizacja założeń badawczych polegała na optymalizacji udziału komponentów polimerowych w syntezie kompleksu polielektrolitowego alginian-chitozan. Z eksperymentalnie wytwarzanych hydrożeli sporządzano filmy, które strukturowano poprzez odwadnianie w kontrolowanych warunkach klimatycznych i oceniano pod względem wybranych właściwości funkcjonalnych oraz morfologii powierzchni wytworzonych struktur biokompozytowych. Formowanie kompleksu polielektrolitowego zostało potwierdzone wzrostem elastyczności, wytrzymałości na rozciąganie oraz zmianami w struk-turze powierzchniowej biokompozytu. Optymalizacja udziałów polisacharydów w składzie eksperymentalnych biokompozytów umożliwia sterowanie procesem transportu pary wodnej przez filmy z nich wytwarzane. Kompleksy polielektrolitowe powstają w roztworze wodnym w wyniku oddziaływań elektrostatycznych między dwoma przeciwnie naładowanymi polielektrolitami1, 2). Bezpośrednia interakcja między łańcuchami tych polimerów umożliwia powstawanie sieci polielektrolitowej bez wytwarzania struktur permanentnych i stosowania dodatkowych środków sieciujących. Formowanie i stabilność tych kompleksów zależy od wielu czynników, takich jak stopień jonizacji każdego z użytych polielektrolitów, gęstość ładunków w polielektrolicie, dystrybucja ł[...]

 Strona 1