Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Wojciech Siemiński"

Projektowanie izolacji termicznej budynku - kształtowanie mikroklimatu pomieszczeń DOI:10.15199/33.2015.04.09


  Wpływ na klimat w pomieszczeniach budynków wywiera odpowiednia konstrukcja ścian zewnętrznych. Przegrody te powinny być tak zaprojektowane, aby nie występowało w nich niekorzystne zjawisko kondensacji pary wodnej. Rozwiązaniempomocnymw projektowaniu konstrukcji przegród są programy komputerowe bezpłatnie oferowane przez producentów systemów ocieplania budynków. W artykule przeanalizowano przykładową przegrodę, korzystając z oprogramowania firmy Sempre Farby Sp. z o.o. Słowa kluczowe: konstrukcja przegród budowlanych, parametry cieplno-wilgotnościowe ścian, system ociepleń BSO.Konstrukcja przegrody zewnętrznej wywiera wpływ na mikroklimat pomieszczeń w ocieplanych budynkach. Przy dużej dostępności materiałów budowlanych o różnych parametrach fizycznych możliwe jest projektowanie przegród w taki sposób, aby uniknąć kondensacji pary wodnej w przegrodzie oraz zapewnić najkorzystniejszy komfort cieplny dla człowieka. Podczas przeprowadzania obliczeń cieplno-wilgotnościowych można się posłużyć bezpłatnymi programami komputerowymi oferowanymi przez renomowanych producentów systemów ocieplania budynków.Wartykule przedstawiono niektóre przykładowe możliwości takiego oprogramowania przydatne w projektowaniu ocieplania ścian metodą lekką mokrą, inaczej zwaną BSO (Bezspoinowy System Ociepleń). Nazywa się ją "mokrą" ze względu na konieczność użycia wody do sporządzenia zapraw i wypraw tynkarskich wchodzących w jej skład. Zgodnie z wytycznymi do europejskich aprobat technicznych dotyczących systemów ocieplania ścian zewnętrznych ETAG 004, do metody lekkiej mokrej stosuje się również określenie ETICS (z ang. External Thermal Insulation Composite Systems) [1]. Polega ona na zamocowaniu warstwy izolacji termicznej do ścian zewnętrznych i zabezpieczeniu jej siatką z włókna szklanego, która zatopiona jest w zaprawie klejąco- -szpachlowej. Całość pokryta zostaje cienkowarstwową zaprawą tynkarską. Najczęściej do wykonania warstw[...]

Tynki renowacyjne


  Szczególnie uciążliwe dla inwestorów są prace renowacyjne związane z usuwaniem skutków wilgoci i soli. Dotychczas nie udało się opracować prostych, a zarazemskutecznych technologii służących do odsalania i osuszania murów, dobrze funkcjonujących przez wiele lat.Wzwiązku z tym, pomimo znacznego postępu technologicznego, podczas prac renowacyjnych związanych z koniecznością odtwarzania izolacji przeciwwilgociowych i przeciwwodnych, trzeba wykonywać głębokie wykopy, co jest związane ze znaczną ingerencją w substancjęmurów. Pomocnym rozwiązaniem okazało się stosowanie tynków renowacyjnych, szczególnie wówczas, kiedy odtworzenie poziomej i pionowej bariery przeciwwilgociowej, pomimo prawidłowego ich wykonania, nie doprowadziło do obniżenia zawartości wody w zawilgoconych murach. Sytuacja taka występuje w przypadku ścian o znacznej grubości i wysokim stopniu zasolenia [2, 6]. Często na opakowaniach czy w informacjach technicznych tynków renowacyjnych pojawiają się informacje typu: tynk przeznaczony do osuszania i rekonstrukcji wilgotnych murów, co sugeruje, że wykonanie wyprawy tynkarskiej na zasolonym i zawilgoconym murze spowoduje jego osuszenie lub odsolenie. Na drodze wieloletniej obserwacji obiektów poddawanych renowacji z zastosowaniem tynków renowacyjnychmożna stwierdzić, że doniesienia te sprawdziły się tylko w określonych sytuacjach.Wieloletnią skuteczność tychmateriałów zaobserwowano wówczas, kiedy prace renowacyjne poprzedzone zostały szczegółową analizą stanu obiektów przed renowacją. Zdarzają się jednak przypadki, kiedy z przyczyn technicznych lub ekonomicznych przeprowadzenie wszystkich zabiegów związanych z osuszeniem ścian jest niemożliwe. Wówczas zachodzi konieczność przeprowadzania tylko częściowej renowacji, w której jedynymrozwiązaniemjest zastosowanie tynków renowacyjnych. Funkcjonowanie tynków renowacyjnych Stosowanie tradycyjnychmateriałów wykończeniowych na zawilgoconemury nie daje [...]

Porównanie właściwości elewacyjnych powłok malarskich


  Wcelu zabezpieczenia fasad budynków przed powstawaniem szkód stosowane są farby i cienkowarstwowe wyprawy tynkarskie. Do najczęściej wykorzystywanych farb elewacyjnych należą farby akrylowe, krzemianowe i silikonowe. Podział taki związany jest z rodzajem zastosowanego spoiwa. Można spotkać też wyroby powstałe w wyniku kombinacji podstawowych rodzajów spoiwa, np. wyroby silikatowo- -silikonowe. Farby elewacyjne różnią się odpornością powłok na promieniowanie ultrafioletowe, na zmienne warunki atmosferyczne oraz na działanie zawartych w powietrzu agresywnych substancji chemicznych, a także skłonnością do zabrudzeń, odpornością na porastanie algami i grzybami, a przede wszystkim przepuszczalnością pary wodnej oraz nasiąkliwością powierzchniową. Z punktu widzenia fizyki budowli oraz trwałości powłok, bardzo istotne znaczeniema ostatnia z wymienionych cech. Wilgoć może przedostawać się do ścian budynków np. z opadów atmosferycznych i zacinających deszczy, przez wadliwie wykonaną izolację w części fundamentowej budynku, przez ewentualne mankamenty obróbek blacharskich, jak również od strony pomieszczeńmieszkalnych (z kuchni, łazienek, pralni itp.) w wyniku prowadzenia codziennych czynności gospodarczych. W przypadku murów należy zastosować powłoki ochronne, które przy zachowaniumałej nasiąkliwości powierzchniowej, powinny mieć na tyle porowatą strukturę, aby zapewnić odparowanie zgromadzonej wilgoci wmurach na drodze dyfuzji pary wodnej. Zgodnie z normą PN-EN1062-3:2008 do określenia nasiąkliwości powierzchniowej stosuje się współczynnik w24 definiowany jako stosunek ilości przenikającej przez powłokę wody [kg/m2] do pierwiastka kwadratowego z czasu . Do określenia przepuszczalności pary wodnej przez utwardzone powłoki można zastosować wielkość Sd, która zgodnie z PN-EN 7783-1:2011 definiowan[...]

Wpływ rodzaju preparatu iniekcyjnego na szczelność przepon przerywających kapilarne podciąganie wilgoci DOI:10.15199/33.2015.11.56


  Metody iniekcji chemicznej są stosowane w odtwarzaniu poziomych przepon przeciwwilgociowych. Celem iniekcji jest uzyskanie w przegrodzie przepony przerywającej podciąganie kapilarne wody, a w konsekwencji obszaru o normalnej wilgotności powyżej przepony. W osuszaniu zawilgoconych ścian budynków o znaczeniu historycznym może to być jedyna możliwa do zastosowania metoda. Na rynku materiałów budowlanych dostępnych jest wiele preparatów do wykonywania barier przeciwwilgociowych o różnymskładzie chemicznymi konsystencji. Trwałość i szczelność wytworzonych przepon zależą w dużej mierze od rodzaju zastosowanego iniektu. W artykule przedstawiono wyniki badań oceniających skuteczność różnych barier przeciwwilgociowychwprzerywaniu przepływu kapilarnegowody. Do wykonania tych barier zastosowano preparaty produkowane na bazie silanów, siloksanów i krzemianów. Słowa kluczowe: iniekcja chemiczna, wilgotnośćmurów, bariery przeciwwilgociowe, podciąganie kapilarne wody w murach. Abstract. Chemical injection methods are used in horizontal waterproof diaphragm regeneration. The aim of chemical injection is to create a diaphragm inside a wall to interrupt capillary rise ofwater, and after some time, to get normal humidity in the part of wall above the diaphragm. It can be the onlymethod to dry damp walls of historical buildings. On the construction materials market there are several products which can serve to createwaterproof barrierswith different consistency and chemical composition. The durability and tightness of the obtained diaphragm is largely dependent on substance type. The article presents the results of studies evaluating the effectiveness of different waterproof diaphragms in interrupting the capillary flow of water. Products based on silanes, siloxanes and silicates were used to perform these studies. Keywords: chemical injection, wall humidity, waterproof diaphragm, capillary rising of water inside walls.Sole i wilgoć są głównymi[...]

 Strona 1