Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Agnieszka Kołodziejczak-Radzimska"

Otrzymywanie tlenku cynku z wodnych roztworów chlorku cynku i wodorotlenku potasu

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań otrzymywania tlenku cynku z wodnych roztworów chlorku cynku i wodorotlenku potasu. Celem tych badań była optymalizacja procesu strącania, prowadząca do uzyskania produktu o jak najlepszych parametrach fizykochemicznych. Przeprowadzono serie prób doświadczalnych, w których określono kierunek dozowania, stężenie, stosunek objętościowy oraz szybkość dozowania reagentów, a także temperaturę prowadzenia procesu. Otrzymany ZnO poddano wszechstronnej charakterystyce fizykochemicznej i dyspersyjno-morfologicznej. Wyznaczono wielkość cząstek, morfologię i ich kształt oraz powierzchnię właściwą. Ponadto określono charakter hydrofilowo-hydrofobowy powierzchni ZnO. Otrzymano tlenek cynku o optymalnych właściwościach, charakteryzujący się największą zawartością cząstek o rozmiarach 164 nm oraz powierzchnią właściwą równą 11 m2/g. Zn(OH)2 was pptd. from aq. solns. of ZnCl2 with KOH at 20— 80°C, dried at 120°C for 24 h and calcined to ZnO. The products were studied for particle size distribution, wettability and surface. The best product contained particles 164 nm in av. diam. (polydispersity 0.152) and showed sp. surface 11 m2/g. Tlenek cynku występuje w przyrodzie w połączeniu z innymi pierwiastkami (żelazem, magnezem) w formie minerałów (cynkit, franklinit), jednak jego głównym źródłem są rudy cynkowe oraz szlamy powstające po procesach redukcji cynkiem. Podstawową strukturą w jakiej występuje tlenek cynku jest wurcyt. Są to heksagonalne kryształy1, 2), których strukturę można przedstawić jako szereg naprzemianległych płaszczyzn utworzonych przez tetraedrycznie skoordynowane jony O2- i Zn2+. Różnorodne właściwości tlenku cynku pozwalają na jego zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu, od elektroniki3, 4), poprzez techniki laserowe5) do przemysłu gumowego1, 6). Bardzo istotnym elementem decydującym o przeznaczeniu tego związku są rozmiary jego cząstek. Tlenek cynku mający cząstki o rozmiarach nano[...]

Modyfikacja wyrobów włókienniczych przy wykorzystaniu tlenku cynku o cząstkach nanometrycznych oraz kompozytu tlenkowego ZnO-SiO2

Czytaj za darmo! »

Intensywny rozwój nanotechnologii, powiązany z wytwarzaniem mikro- i nanostruktur, stwarza duże możliwości w dziedzinie wytwarzania nowoczesnych wyrobów wielofunkcyjnych. Tego rodzaju materiały na bazie nośników włókienniczych mogą mieć szerokie zastosowanie dzięki nadanym im nowym właściwościom użytkowym. Badania były ukierunkowane na opracowanie metodyki otrzymania kompozytu tlenkowego ZnO-SiO2 oraz sposobu jego inkorporacji na powierzchnię wyrobów włókienniczych. Podjęto próbę modyfikacji tych wyrobów przez nanoszenie na ich powierzchnię past na bazie żywic akrylowych zawierających tlenek cynku o cząstkach nanometrycznych (Nanox) lub kompozyt tlenkowy ZnO-SiO2. Tak zmodyfikowane wyroby oceniano pod kątem właściwości barierowych przez pomiar transmitancji promieniowania UV oraz w zakresie charakterystyki mikrostruktury powierzchni przy zastosowaniu skaningowego mikroskopu elektronowego z przystawką umożliwiającą analizę składu ilościowego pierwiastków na powierzchni materiału włókienniczego. Wykonane badania wykazały, że powlekanie wyrobów włókienniczych pastą zawierającą preparaty tlenku cynku jest skutecznym sposobem modyfikacji powierzchniowej. Włóknina poliestrowa modyfikowana za pomocą preparatów tlenku cynku wykazuje dobre właściwości barierowe wobec promieniowania UV, lepsze w przypadku ZnO niż w przypadku ZnO-SiO2, wyrażone wysoką absorpcją promieniowania UV w całym zakresie oraz wartością współczynnika UPF > 45. Nanosized ZnO and a co-pptd. ZnO-SiO2 com. mixt. were used for surface modification of a polyester nonwoven and a cotton fabric (styrene-acrylic resin as binder). The modified textiles were studied for UV barrier properties, microstructure (microscopy, energy-dispersive spectroscopy) and chem. compn. The use of ZnO was more efficient than the use of ZnO-SiO2 composite. Nanotechnologia jest niezwykle interesującą dziedziną wiedzy, o której nie tylko mówi się i pisze coraz więcej, ale na którą prz[...]

Modyfikowany tlenek cynku. Aktywator mieszanek gumowych


  Przedstawiono wyniki badań modyfikacji tlenku cynku kwasami karboksylowymi. Celem badań było określenie wpływu funkcjonalizacji na podstawowe właściwości tlenku cynku (rozmiar cząstek, powierzchnia właściwa). Przeprowadzono serie prób doświadczalnych, w których czynniki modyfikujące wprowadzano na powierzchnię strąconego tlenku cynku. Uzyskane próbki ZnO poddano analizie fizykochemicznej w celu uzyskania informacji o właściwościach otrzymanych produktów. Dokonano charakterystyki dyspersyjnej (NIBS), morfologicznej (SEM i TEM), adsorpcyjnej (BET), spektroskopowej (FT-IR) oraz termicznej (TG) otrzymanego produktu. Podjęto również próbę wprowadzenia syntetycznego tlenku cynku (modyfikowanego i niemodyfikowanego) w strukturę mieszanek elastomerowych i określono w jaki sposób obecność tego związku wpływa na zmianę kinetyki wulkanizacji i mechanicznych właściwości wulkanizatów. ZnO was pptd. from aq. soln. of ZnOAc with KOH in H2Ocyclohexanone emulsion, modified with EtCOOH, tartaric, stearic and maleic acids by impregnation in alc. soln., studied for particle size distribution, hard resistance, pore vol. and sp. surface area and then used as activating agent in vulcanization of butadiene-acrylonitrile (I) and carboxylated I rubbers. Modification of ZnO with stearic acid was Agnieszka Kołodziejczak-Radzimskaa, *, Katarzyna Siwińska-Stefańskaa, Teofil Jesionowskia, Magdalena Maciejewskab, Marian Zaborskib aPolitechnika Poznańska; bPolitechnika Łódzka Modyfikowany tlenek cynku. Aktywator mieszanek gumowych Modified zinc oxide. An activator of rubber compounds Dr inż. Katarzyna SIWIŃSKA-STEFAŃSKA w roku 2004 ukończyła studia na Wydziale Technologii Chemicznej Politechniki Poznańskiej. Jest adiunktem w Instytucie Technologii i Inżynierii Chemicznej tej uczelni. Specjalność - technologia chemiczna nieorganiczna, inżynieria materiałowa. Instytut Technologii i Inżynierii Chemicznej, Politechnika Poznańska, Pl. M. Skłodowskiej-C[...]

Zaawansowane funkcjonalne materiały wytwarzane z użyciem substancji pochodzenia naturalnego DOI:10.15199/62.2018.12.8


  Intensywny rozwój nowoczesnej technologii chemicznej i dziedzin pokrewnych daje możliwość prowadzenia interdyscyplinarnych prac związanych z pozyskiwaniem zaawansowanych, funkcjonalnych materiałów. Dzięki połączeniu dwóch lub większej liczby komponentów wytwarzane są produkty o zdefiniowanych, ulepszonych właściwościach i dużym znaczeniu użytkowym. Obecnie zainteresowaniem cieszą się materiały pochodzenia naturalnego, pozyskiwane z biomasy lub innych źródeł. Coraz większe znaczenie w tym aspekcie ma lignina i jej pochodne, stanowiące odpad lub półprodukt w przemyśle celulozowo-papierniczym. Ligninę poddaje się aktywacji chemicznej nadając jej powierzchni i strukturze odpowiednią funkcjonalność chemiczną. Jako związki aktywujące używane są najczęściej silne utleniacze lub nowej generacji ciecze jonowe. W kolejnym kroku dokonuje się "łączenia" zmodyfikowanej ligniny z wybranymi tlenkami o odpowiednich cechach fizycznych i chemicznych. Materiały hybrydowe wytwarzane z udziałem ligniny i wybranych tlenków (m.in. SiO2, Al2O3) mogą pełnić także funkcję zaawansowanych napełniaczy lub komponentów proekologicznych materiałów ściernych. Bardzo dużym zainteresowaniem cieszy się również chityna, polisacharyd o unikatowych właściwościach. Ciekawy kierunek badań dotyczy mineralizacji chityny w ekstremalnych warunkach środowiskowych (extreme biomimetics). Również gąbki morskie i ich pochodne, ze względu na swoją unikatową, przestrzenną strukturę oraz właściwości, stanowią obiekt licznych badań. Stosowane są jako adsorbenty metali ciężkich i nośniki w immobilizacji enzymów, a także stanowią matryce trójwymiarowych materiałów węglowych. Wraz z zaadsorbowanymi na ich powierzchni barwnikami, zarówno pochodzenia naturalnego jak i syntetycznymi, tworzą układy hybrydowe o właściwościach przeciwutleniających, antybakteryjnych oraz katalitycznych. Inny kierunek rozwoju materiałów hybrydowych to ich zastosowanie jako nośniki w immobilizacji enzymów, [...]

 Strona 1