Wyniki 1-10 spośród 10 dla zapytania: authorDesc:"Ewa Langer"

Wybrane parametry termodynamiczne polimerów akrylowych oznaczone metodą odwróconej chromatografii gazowej

Czytaj za darmo! »

Metodą odwróconej chromatografii gazowej badano dwie handlowe żywice akrylowe. Żywice umieszczano w kolumnach chromatograficznych dwoma sposobami. Na podstawie oznaczonych wielkości retencyjnych dla 11 substancji testowych w temp. 40-120°C obliczano parametry Flory`ego i Hugginsa. Parametry rozpuszczalności żywic osadzonych na nośniku mają wyższe wartości od parametrów żywic wprowadzanych do kolumny bezpośrednio. Two com. acrylic resins were placed in gas chromatog. column, optionally after deposition on a substrate, and studied for Flory-Huggins and soly. parameters by detn. of the retention vols. of 11 test solvents (aliph., cycloaliph., arom. and Cl and O-contg. compds.) at 40-120°C. The soly. parameters of deposited resins were higher than that for the bulk polymers. W ostatnich latach coraz większego znaczenia nabiera charakteryzowanie przy pomocy parametrów rozpuszczalności, żywic i polimerów (spoiw) oraz rozpuszczalników przeznaczonych do wyrobów lakierowych. Znajomość tych wielkości pozwala przewidywać kompatybilność i mieszalność układów rozpuszczalnik-rozpuszczalnik, polimer-rozpuszczalnik i polimer-polimer, a co za tym idzie uniknąć wielu pracochłonnych prób eksperymentalnych, których wykonanie jest konieczne do prawidłowego doboru składników w układzie lakierowym. Powszechność stosowania parametrów rozpuszczalności do opisu żywic i polimerów oraz rozpuszczalników stały się podstawą wprowadzania tych wielkości do wyrażania właściwości energetycznych powierzchni polimerów i ich współdziałania z rozpuszczalnikiem i pigmentem1). Parametry termodynamiczne oddziaływania związków małocząsteczkowych z polimerami zależą w dużym stopniu od elementów budowy oraz właściwości związków wielkocząsteczkowych. Złożoność struktury związków polimerowych prowadzi do zróżnicowania stanów w jakich one występują. Wyróżnia się dwa stany, zwane krystalicznym i amorficznym, które różnią się uporządkowaniem w rozmieszczeniu jednostek st[...]

Zastosowanie techniki odwróconej chromatografii gazowej do oznaczania wybranych parametrów termodynamicznych w układach polimer-polimer


  Metodą odwróconej chromatografii gazowej badano dwie binarne fazy stacjonarne w układzie polimer-polimer. Na podstawie oznaczonych wielkości retencyjnych dla 10 substancji testowych, w temp. 40°C obliczano parametry wzajemnych oddziaływań pomiędzy poszczególnymi składnikami mieszanin polimer-polimer (χ’ 2,3; χ2,3) oraz parametry oddziaływań pomiędzy mieszaninami a wybranymi substancjami testowymi (χ∞ 1,m). Stwierdzono, że wartości oznaczonych parametrów zależą zarówno od rodzaju i właściwości badanych polimerów, jak i od składu mieszanki polimerowej. Four com. acrylic resins were used in 2 binary systems for studying the polymer-polymer interactions at 40°C by inverse gas chromatog. under use of 10 test solvents. The Flory-Huggins parameters were detd. They depended significantly on the polymer-polymer mass ratio and nature of the solvent used. Zastosowanie chromatografii gazowej do badania polimerów i innych substancji stałych ograniczone było ze względu na ich brak lotności. Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników, Oddział Zamiejscowy Farb i Tworzyw, Gliwice Grażyna Kamińska-Bach*, Ewa Langer Zastosowanie techniki odwróconej chromatografii gazowej do oznaczania wybranych parametrów termodynamicznych w układach polimer-polimer Application of inverse gas chromatography to determine some thermodynamic parameters in polymer-polymer system Mgr inż. Ewa LANGER w roku 2005 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Od 2005 r. pracuje na stanowisku asystenta w Instytucie Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników w Toruniu, w Oddziale Zamiejscowym w Gliwicach, w zakładzie technologii wyrobów lakierowych. W 2008 r. otworzyła przewód doktorski w Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Specjalność - powłoki samorozwarstwiające się, badania właściwości fizykochemicznych wyrobów lakierowych. Instytut Inżynierii Materiałów Polimerow[...]

Wpływ powierzchniowej modyfikacji kredy na jej parametry termodynamiczne oznaczane techniką odwróconej chromatografii gazowej


  Techniką odwróconej chromatografii gazowej IGC (inverse gas chromatography) oznaczano właściwości termodynamiczne kredy niemodyfikowanej i obrabianej powierzchniowo (modyfikowanej). Modyfikację przeprowadzono przy użyciu środka dyspergującego stosowanego powszechnie w przemyśle farb i lakierów. Określono wpływ obróbki powierzchniowej oraz temperatury badania na właściwości termodynamiczne, takie jak parametr oddziaływania Flory`ego i Hugginsa (χ∞ 12), parametr rozpuszczalności Hansena (δ2) oraz swobodną energię adsorpcji (ΔGo a). Na podstawie przeprowadzonych badań, stwierdzono niewielki wpływ temperatury na oznaczane parametry termodynamiczne, w przeciwieństwie do modyfikacji, która powoduje wzrost powinowactwa kredy do stosowanych substancji testowych. Two com. chalk samples were modified with a com. dispersing agent and studied by inverse gas chromatog. to det. the Flory-Huggins parameter, soly. parameter and free energy of adsorption. The surface treatment of the chalk resulted in an increase of chalk affinity to the test substances. Kreda (węglan wapnia) jest znanym surowcem naturalnym, występującym jako wapień, kreda naturalna, marmur lub szpat, a także jest otrzymywana syntetycznie przez strącanie (kreda strącana). Znajduje ona coraz szersze zastosowanie w wielu dziedzinach techniki i technologii. W zależności od pochodzenia i rodzaju obróbki znajduje ona zastosowanie jako wypełniacz, nośnik, pigment, środek polerujący lub neutralizujący lub jako materiał budowlany. Stosowana jest w przemyśle gumowym, kablowym, przetwórstwie plasto- i elastomerów, w przemyśle papierniczym, poligraficznym, spożywczym oraz w przemyśle farb i lakierów. Kredy naturalne stosowane jako wypełniacze są nieorganicznymi materiałami hydrofilowymi, łatwo zwilżalnymi przez wodę i łatwo ją absorbującymi na swojej powierzchni, ale w sposób ograniczony są one zwilżane przez polimery organiczne. Tę ograniczoną zwilżalność m[...]

Właściwości ochronne i aplikacyjne pigmentowanych systemów samorozwarstwiających się


  W ciągu ostatnich 20 lat prowadzono wiele badań nad spontanicznie rozwarstwiającymi się powłokami. Przebadano szereg par: żywica epoksydowa/ żywica akrylowa, określono warunki przy jakich następują procesy rozdziału fazowego i rozwarstwiania oraz czynniki mające na nie wpływ. Trudniejszym zagadnieniem było uzyskanie ochronno-dekoracyjnych systemów powłokowych o powtarzalnym, założonym i określonym stopniu rozdziału pigmentów: barwiących w warstwie górnej oraz antykorozyjnych w dolnej warstwie powłoki, przy podłożu. W artykule omówiono ochronne i aplikacyjne właściwości samorozwarstwiających się systemów zawierających jako spoiwo żywicę epoksydową i akrylową i jeden z wybranych pigmentów barwiących (biel tytanowa, zielony tlenek chromu) oraz pigment barierowy MIO. Stopień rozdziału pigmentów i wygląd powłoki oznaczano w zależności od rodzaju pigmentu barwiącego, środków pomocniczych używanych do otrzymywania dyspersji pigmentu w żywicy akrylowej/epoksydowej i sposobu nakładania. Wyniki badań wskazują, że systemy samorozwarstwiające się mają porównywalne lub lepsze właściwości ochronne w porównaniu z systemami klasycznymi, nakładanymi warstwa na warstwę, zawierającymi te same pigmenty i żywice. W wyniku badań stwierdzono również, że tylko właściwy dobór pigmentu barwiącego i środków pomocniczych umożliwia otrzymanie samorozwarstwiającego się systemu, który można nakładać natryskiem. Słowa kluczowe: samorozwarstwianie, rozdział pigmentów, właściwości antykorozyjne Protective and application properties of self-stratifying pigmented systems Spontaneously stratifying coatings have been widely studied by many scientists for over two decades. So far, series of epoxy/acrylic resins pairs were investigated, conditions of phase separation and stratifi cation processes were established, parameters having an infl uence on them, were determined. Far more diffi cult task is to obtain protectivedecorative coating with repeatable, established pigm[...]

Nowe samorozwarstwiające się organiczne kompozycje powłokowe o poprawionej odporności na czynniki atmosferyczne i doskonałej adhezji do podłoża metalowego


  Badano nowe samorozwarstwiające się układy powłokowe złożone z dwóch żywic akrylowych, różniących się budową chemiczną i właściwościami fizycznymi. Stopień rozwarstwienia żywic dla wielu niepigmentowanych i pigmentowanych systemów akrylowo-akrylowych oznaczano techniką NMR i mikroskopii optycznej. Stwierdzono, że istnieje możliwość dobrania pary żywic akrylowych zdolnych do separacji fazowej i migracji rozdzielonych faz do granicy powietrze/powłoka i powłoka/podłoże. Próby pigmentowania płatkowym aluminium żywicy gromadzącej się w górnej warstwie pozwoliły na uzyskanie dwuwarstwowej powłoki o dekoracyjnym wyglądzie górnej powierzchni oraz doskonałej adhezji do stali powierzchni dolnej. aInstytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników, Oddział Zamiejscowy Farb i Tworzyw, Gliwice; bPolitechnika Śląska, Gliwice Helena Kuczyńskaa,*, Ewa Langera, Sylwia Waśkiewiczb Nowe samorozwarstwiające się organiczne kompozycje powłokowe o poprawionej odporności na czynniki atmosferyczne i doskonałej adhezji do podłoża metalowego New self-stratifying organic coating compositions with improved durability and excellent adhesion to metallic substrate Dr inż. Sylwia WAŚKIEWICZ w roku 2001 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej. Jest adiunktem w Katedrze Fizykochemii i Technologii Polimerów tej uczelni. W 2006 r. uzyskała stopień doktora nauk chemicznych. Specjalność - synteza i badanie właściwości materiałów polimerowych. Mgr inż. Ewa LANGER - notkę biograficzną i fotografię Autorki drukujemy w bieżącym numerze na str. 1542. Oddział Zamiejscowy Farb i Tworzyw w Gliwicach, Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników, ul. Chorzowska 50a, 44-100 Gliwice, tel.: (32) 231-90-41, fax: (32) 231-26-74, e-mail: h.kuczynska@impib.pl Mgr inż. Helena KUCZYŃSKA w roku 1974 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Jest specjalistą badawczo-technicznym i kierownikiem Laborat[...]

Zjawisko samorozwarstwiania się w technologii powłok organicznych DOI:10.15199/40.2017.9.1


  Ochronno-dekoracyjne systemy powłokowe składają się z co najmniej dwóch warstw: farby gruntującej lub podkładowej i farby nawierzchniowej. Zadaniem warstwy podkładowej jest zabezpieczenie malowanej powierzchni np. przed korozją zapewnienie bardzo dobrej adhezji do podłoża. Warstwa nawierzchniowa spełnia funkcje dekoracyjne i charakteryzuje się dobrą odpornością na działanie czynników atmosferycznych. Konieczne jest więc kilkukrotne malowanie co wymaga odpowiednio długiego czasu ze względu na warunki schnięcia i utwardzania poszczególnych warstw systemu powłokowego i pociąga za sobą duże koszty związane z wykonaniem systemu powłokowego. Niezwykle istotne są również obecnie zagadnienia związane z ochroną środowiska naturalnego, co może być realizowane poprzez zmniejszenie emisji do amosfery lotnych związków organicznych. Koncepcją stanowiącą alternatywę dla nakładania kilku osobnych warstw farb są powłoki samorozwarstwiające się (ang. self-stratifying coatings) [1, 10-16]. Koncepcja systemów lakierowych, które w procesie tworzenia się powłoki ulegają samorozwarstwianiu się powstała w wyniku badań przeprowadzonych przez Funke w 1976 roku [2]. Istotą tej koncepcji jest zastosowanie mieszaniny żywic/polimerów o ograniczonej kompatybilności. Właściwości substancji błonotwórczych, które mają Self-stratifying coating compositions constitute an interesting solution in the field of coating technology. Compared to conventional coatings, they form stronger adhesive bonds between the particular layers, which penetrate into one another at phase boundaries. They constitute effective and economical method for the application of two layers in one operation. The results of research on self-stratifying coatings, which have been carried out over the last 10 years at the Institute for Engineering of Polymer Materials and Dyes, have been discussed. A summary of the test results is provided of non-pigmented compositions containing epoxy resin and acr[...]

Ograniczenia i możliwości metod oznaczania VOC w farbach dekoracyjnych i wyrobach do renowacji pojazdów w świetle rewizji Dyrektywy 2004/42/WE


  Emisja lotnych związków organicznych (VOC) jest ważnym problemem w przemyśle farb, a potrzeba jej redukcji została ujęta w komunikacie Komisji Europejskiej "Thematic Strategy on Air Pollution" przekazanym do Rady UE i Parlamentu Europejskiego w 2005 r. Złożoność zagadnienia wynika z trudności ustalenia odpowiedniej, jednoznacznej definicji, jak też metod oznaczania i obliczania zawartości VOC, ściśle odpowiadających definicji. Raport przygotowany przez konsorcjum jednostek badawczych na zlecenie Komisji Europejskiej, a dotyczący analizy skutków pierwszego roku (2007) działania Dyrektywy 2004/42/WE (Decopaint Directive) ujawnił wiele problemów wynikających ze stosowania zalecanych w niej (Aneks III) metod oznaczania VOC. Przedstawiono respektowane w Europie i na świecie definicje VOC. Wykonane prace eksperymentalne obejmowały oznaczanie zawartości VOC w wyrobach lakierowych metodami ISO 11890-1,2: 2007 i ASTM D2369:2003 zalecanymi w zrewidowanej w 2011 r. Dyrektywie Decopaints. Potwierdzono całkowitą nieprzydatność tej ostatniej do oznaczania VOC w szpachlówkach poliestrowych i wiarygodność wyników otrzymanych zgodnie z nową wersją ASTM D2369 opublikowaną w 2011 r. pod numerem ASTM D2369-10e1, co nie zostało uwzględnione w aktualnej rewizji Dyrektywy 2004/42/WE. Std. mol. methods for det. volatile org. compound in air were compared and exptl. tested on some com. paints. The results obtained by particular methods did not agree in many cases. Ochrona czystości powietrza jest realizowana, zgodnie z decyzją Rady UE1), w programie CAFE (Clean Air for Europe), którego głównym zadaniem jest identyfikacja zaniedbań i priorytetów, szczególnie w przypadku stężenia cząstek zawieszonych i ozonu troposferycznego. W ramach programu CAFE dokonuje się przeglą91/ 8(2012) 1543 Dr Elżbieta KAMIŃSKA-TARNAWSKA w roku 1966 ukończyła studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Tytuł doktora uzyskała na [...]

Zastosowanie odwróconej chromatografii gazowej i metody sedymentacyjnej w badaniach oddziaływania na granicy faz pigment-rozpuszczalnik


  Oznaczono parametry Flory’ego i Hugginsa oraz parametry rozpuszczalności wybranych nieorganicznych pigmentów metodą odwróconej chromatografii gazowej IGC (inverse gas chromatography). Uzyskane parametry rozpuszczalności porównano z wartościami oznaczonymi metodą sedymentacyjną. Wyznaczone obiema metodami parametry rozpuszczalności mają podobne wartości, zarówno w przypadku czerwieni żelazowej, jak i bieli tytanowej, zbliżone do wartości publikowanych w literaturze. Six inorg. pigments were studied for Flory-Huggins and solubility parameters in 15 org. solvents by inverse gas chromatogr. and sedimentation methods. The detd. values were tabulated. Obecnie powszechną praktyką stało się charakteryzowanie żywic/ polimerów (spoiw) i rozpuszczalników przeznaczonych do wyrobów lakierowych za pomocą parametrów rozpuszczalności. Znajomość tych wielkości pozwala przewidywać kompatybilność i mieszalność układów rozpuszczalnik-rozpuszczalnik, polimer-rozpuszczalnik i polimer-polimer. Problemem wciąż nierozwiązanym jest szacowanie oddziaływań w pigmentowanych układach powłokowych złożonych z co najmniej dwóch faz i wielu składników. Optymalnym rozwiązaniem byłby opis energii powierzchniowej pigmentów wielkościami stosowanymi w przypadku spoiw i rozpuszczalników, co pozwoliłoby przewidywać oddziaływania pigmentów z innymi składnikami i w wyniku tego uzyskać stabilną dyspersję jaką powinna być farba. Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników, Oddział Zamiejscowy Farb i Tworzyw, Gliwice Ewa Langer*, Grażyna Kamińska-Bach, Elżbieta Kamińska-Tarnawska Zastosowanie odwróconej chromatografii gazowej i metody sedymentacyjnej w badaniach oddziaływania na granicy faz pigment-rozpuszczalnik Inverse gas chromatography and sedimentation method in examinations of pigment-solvent phase interactions Mgr inż. Grażyna KAMIŃSKA-BACH - notkę biograficzną i fotografię Autorki drukujemy w bieżącym numerze na str. 1542. Dr Elżbieta KA[...]

Synteza oligoestrów tereftalowych z odpadowego poli(tereftalanu etylenu)


  Opracowano nową metodę otrzymywania oligoestrów tereftalowych w reakcji chemicznej degradacji poli(tereftalanu etylenu) PET. Jako surowce zastosowano odpadowy PET, 2-etyloheksanol, kwasy dikarboksylowe o zróżnicowanej długości łańcucha oraz poliole. Otrzymane oligoestry analizowano w celu określenia ich struktury, stosując spektroskopię NMR, spektrometrię ESI-MS oraz chromatografię żelową GPC. �Pozwoliło to na dokładne poznanie struktury powstających produktów. W celu pełniejszego scharakteryzowania produktów syntezy wykonano również ich analizę termiczną (DSC, TGA). Dodatkowo przedstawiono wyniki badań, jakie uzyskano, stosując otrzymane oligoestry tereftalowe jako plastyfikatory PVC. Poly(ethylene terephthalate) was degraded by transestrification with oligoesters made by conversion of azelaic or adipic acid, glycerol, diethylene or dipropylene glycol and 2-ethylhexanol at 190-210oC to resp. oligoterephthalates used then as plasticizers of poly(vinyl chloride) (PVC). Use of the plasticizers resulted in an improvement of mech. properties of PVC. Poli(tereftalan etylenu) (PET) już jako odpad komunalny, zwłaszcza w dużych ilościach, jest "zmorą" wysypisk śmieci, na których zalega nie degradując, ze względu na wysoką odporność na czynniki atmosferyczne i biologiczne. Tym samym stanowi uciążliwe zanieaInstytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników, Oddział Zamiejscowy Farb i Tworzyw, Gliwice; bPolitechnika Śląska, Gliwice Ewa Langera,*, Marta Lenartowicza, Justyna Kożucha, Sylwia Waśkiewiczb Synteza oligoestrów tereftalowych z odpadowego poli(tereftalanu etylenu) Synthesis of terephthalic oligoesters from waste poly(ethylene terephthalate) Mgr inż. Marta LENARTOWICZ w roku 2008 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Od 2009 r. pracuje na stanowisku technologa w Instytucie Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników w Toruniu, w Oddziale Farb i Tworzyw w Gliwicach, w [...]

Nowa generacja antykorozyjnych gruntów cynkowych o ulepszonych właściwościach ochronnych, użytkowych i ekologicznych DOI:10.15199/40.2019.9.1


  1. Wprowadzenie Do ochrony przed korozją konstrukcji stalowych w typowych trójpowłokowych systemach przeciwkorozyjnych stosuje się bardzo często wysokocynkowe farby do gruntowania. W początkowym etapie ochrony cynk w powłoce działa jako anoda protektorowa (etap ochrony katodowej), a w dalszym etapie eksploatacji tworzą się produkty korozji cynku, które uszczelniają powłokę (etap ochrony barierowej). Na podstawie badań skuteczności ochronnej powłoki wysokocynkowej w wodzie morskiej, wykonanych metodą elektrochemicznej spektroskopii impedancyjnej (EIS), stwierdzono, że powłoka chroni podłoże katodowo dopóki potencjał korozyjny cynku, mierzony względem NEK (nasyconej elektrody kalomelowej), jest mniejszy niż -0,86 V (potencjał cynku w wodzie morskiej wynosi -0,1050 V) [1,2]. Powyżej tego potencjału powłoka chroni podłoże barierowo. Do ochrony katodowej za pomocą powłok zawierających cynk niezbędne jest, aby powłoki te przewodziły prąd, a więc konieczny jest wzajemny kontakt cząstek cynku, a tym samym duża jego zawartość w powłoce (ponad 80%) [3-5]. Wzajemny kontakt cząstek cynku zapewnia formułowanie receptur farb o stężeniu objętościowym pigmentów (SOP) co najmniej równym krytycznemu stężeniu objętościowemu pigmentów (KSOP). Wartości KSOP różnią się w zależności od wielkości i rozkładu wielkości cząstek cynku, ale na ogół mieszczą się w zakresie ok. 66-67% [6,7]. Typowe wartości SOP farb wysokocynkowych mieszczą się w granicach 64-74% [7]. Tak duża zawartość cynku w powłokach, równa lub przewyższająca KSOP, powoduje często zmniejszenie kohezji, jak również pogorszenie się giętkości, odporności na uderzenie i na inne czynniki mechaniczne. Czas do przejścia od ochrony katodowej do barierowej zależy od budowy powłoki i środowiska korozyjnego. Po trzech miesiącach badań w roztworach elektrolitów, najczęściej w NaCl, ochrona katodowa jest zazwyczaj minimalna, natomiast w warunkach atmosferycznych znaczny poziom ochrony elektrochemi[...]

 Strona 1