Wyniki 1-10 spośród 11 dla zapytania: authorDesc:"Marek DOMAŃSKI"

Telewizja trójwymiarowa - stan badań i perspektywy rozwoju

Czytaj za darmo! »

Technika obrazu trójwymiarowego stopniowo wykracza poza laboratoria badawcze i w różnych zastosowaniach w coraz większym stopniu staje się częścią gospodarki. Duża liczba kin przystosowanych do wyświetlania filmów stereoskopowych stymuluje szybki wzrost produkcji takich filmów. W bardzo rozpowszechnionych w ostatnich latach grach komputerowych z trójwymiarową wizualizacją sceny wprowadzono monitory stereoskopowe do masowego użytku domowego. Rosnąca produkcja takich monitorów doprowadziła do odpowiedniego spadku ich cen. Również mająca ponadstuletnią historię fotografia stereoskopowa wydaje się przeżywać swój renesans, dzięki dostępności dobrych i tanich urządzeń elektronicznych, przeznaczonych do wykonywania i prezentacji amatorskich zdjęć stereoskopowych. Wspomniane czynniki zwiększają zainteresowanie telewizją trójwymiarową, która zapewnia widzowi wrażene obrazu i dźwięku przestrzennego. W ostatnich kilku latach można było odnotować szybko rosnącą liczbę doniesień na temat różnych eksperymentów dotyczących systemów z obrazami przestrzennymi. Już na najbliższe miesiące zapowiada się rozpoczęcie na szerszą skalę nadawania regularnych programów stereowizyjnych w USA. Dlatego upowszechnia się przekonanie, że wprowadzenie telewizji trójwymiarowej będzie następnym krokiem rozwojowym po wprowadzeniu telewizji cyfrowej wysokiej jakości (High Definition Television - HDTV). Być może rozwój telewizji trójwymiarowej będzie przebiegał równolegle z wprowadzaniem telewizji bardzo wysokiej jakości (Ultra High Definition Television - UHDTV). Należy podkreślić, że macierz ciekłokrystaliczna o bardzo dużej rozdzielczości jest wspólnym podzespołem monitora o rozdzielczości odpowiedniej dla UHDTV oraz monitora autostereoskopowego, który umożliwia oglądanie obrazów trójwymiarowych bez używania specjalnych okularów. Tak więc uruchomienie masowej produkcji w miarę tanich ekranów (ciekłokrystalicznych, plazmowych lub innych) o bardzo dużej rozdzie[...]

HEVC - nowa generacja technik kompresji obrazu


  ZNACZENIE KOMPRESJI OBRAZU Zjawiskiem charakterystycznym dla ostatniej dekady jest systematycznie rosnący udział transmisji obrazu w globalnym ruchu telekomunikacyjnym. Obecnie około połowy konsumenckiego ruchu internetowego oraz ponad połowa ruchu mobilnego przypada na przesyłanie obrazu ruchomego [1]. Przewiduje się, że ten udział będzie się w najbliższych kilku latach systematycznie zwiększał. Uwagi te wskazują, że sposób reprezentacji obrazu ruchomego ma bardzo duży wpływ na efektywność działania systemów telekomunikacyjnych. Mona oszacować, że zastosowanie techniki kompresji, która przy zachowaniu niezmienionej jakości przesyłanych obrazów umożliwiłaby dwukrotną redukcję prędkości bitowych w stosunku do metod kompresji obecnie stosowanych, doprowadziłoby do zwolnienia aż około jednej czwartej przepustowości całego światowego systemu telekomunikacyjnego. Obecnie powszechnie wykorzystuje się uznawaną za bardzo efektywną technikę Zaawansowanego Kodowania Wizji (Advanced Video Coding - AVC), ujętą w międzynarodowych normach ISO/IEC (arkusz 10 normy 14496 zwanej MPEG-4) oraz ITU-T (zalecenie H.264) [2-5]. Technika AVC jest stosowana na przykład we wprowadzanej właśnie w Polsce naziemnej telewizji cyfrowej. Tę technikę wykorzystuje się także w wielu innych zastosowaniach. W ostatnich latach w wyniku bardzo intensywnych badań opracowano jednak nową metodę kompresji. Dzięki niej będzie można w przybliżeniu uzyskać tę pożądaną - jak wspomniano wyżej - dwukrotną redukcję prędkości bitowej. Jest to technika Bardzo Efektywnego Kodowania Wizji (High Efficency Video Coding - HEVC) [6,7]. Zostanie ona krótko scharakteryzowana w dalszej części artykułu. TECHNIKA HEVC Dzięki opracowaniu na początku XXI wieku techniki AVC osiągnięto poprawę efektywności kompresji, wyrażającą się mniej więcej dwukrotną redukcją prędkości bitowej przy zachowaniu podobnej jakości przesyłanego obrazu w porównaniu do starszej techniki MPEG-2 [5, 8, 9]. Suk[...]

Nowe technologie kompresji obrazu ruchomego dla nowych usług multimedialnych


  TRANSMISJA OBRAZU RUCHOMEGO GŁÓWNYM ZADANIEM WSPÓŁCZESNEJ TELEKOMUNIKACJI.Zaledwie 25 lat temu cyfrowa transmisja obrazu była tematem futurystycznych dyskusji, a nie zagadnieniem technicznym istotnym dla przemysłu. Jeszcze 20 lat temu telewizja cyfrowa praktycznie nie istniała, a komputery osobiste zazwyczaj nie były przystosowane do wyświetlania obrazu o ciągłej skali szarości. Dzisiaj telewizja analogowa dożywa swoich dni, komputerów przenośnych powszechnie używa się do oglądania filmów, a nowe telefony komórkowe są przystosowane do odtwarzania i nagrywania filmów w formatach zapewniających wysoką jakość. Dostarczenie obrazu cyfrowego olbrzymiej liczbie odbiorców wymaga przesyłania olbrzymich ilości danych. Wzrost ilości tych danych reprezentujących obrazy jest dodatkowo wzmagany przez stosowanie nowych formatów obrazu ruchomego i wprowadzanie nowych usług (tabela 1). o prędkości bitowej 3 Gbit/s zamiast dotychczas stosowanych 1,5 Gbit/s, ale jak widać, przyrost prędkości bitowej skompresowanych strumieni wysyłanych do odbiorców będzie mniejszy. Dalsze znaczne przyrosty niezbędnej przepustowości bitowej mogą zostać spowodowane ewentualnym wprowadzeniem telewizji bardzo (ultra) wysokiej jakości (Ultra High Definition Television - UHDTV) o formatach 3840 × 2160 lub 7680 × 4320 punktów obrazu. Dla takich systemów planuje się reprezentację obrazów barwnych za pomocą 4 składowych barwnych zamiast tradycyjnie stosowanych 3 składowych. Próbki obrazu byłyby wtedy reprezentowane za pomocą składowych: czerwonej, niebieskiej i dwóch różnych składowych zielonych. Pozwoliłoby to powiększyć gamę barw odtwarzanych na ekranach odbiorników i odtwarzać wiele barw obecnie niemożliwych do pokazania na ekranach monitorów telewizyjnych i komputerowych. Przesyłanie oczywiście odbywałoby się z wykorzystaniem składowej luminancji i trzech składowych chrominancji. Można oszacować, że dodanie kolejnej składowej chrominancji powoduje tylko niewielki[...]

Telewizja swobodnego punktu widzenia


  SYSTEM TELEWIZJI SWOBODNEGO PUNKTU WIDZENIA. Telewizja swobodnego punktu widzenia to odmiana cyfrowej telewizji interaktywnej, która umożliwi widzowi nawigację w scenie. Widz będzie mógł oglądać scenę z różnych płynnie zmienianych punktów widzenia (rys. 1). Stąd wywodzi się nazwa - telewizja swobodnego punktu widzenia (free viewpoint television - FTV). W zależności od technicznych możliwości systemu oraz używanego przez widza terminala widz będzie mógł oglądać albo obrazy monoskopowe, albo stereoskopowe. Będzie mógł też swobodnie i płynnie nawigować wokół sceny i w samej scenie i przeważnie wybierać do oglądania widoki z punktów, w których w rzeczywistości nie było kamery rejestrującej obraz. Do oglądania będą więc zwykle wybierane widoki wirtualne (rys. 2), które trzeba będzie wyznaczać z odpowiedniej reprezentacji sceny przesyłanej do odbiorcy. Takie wirtualne widoki uzyskuje się w procesie syntezy widoków monoskopowych lub stereoskopowych. Danymi wejściowymi dla syntezy widoków wirtualnych są wybrane widoki rzeczywiste i dane o modelu sceny trójwymiarowej, zwłaszcza mapy głębi. Mapy tei są obrazami, których próbki reprezentują odległości od danego punktu obiektu (rys. 3). Pomijając montaż i edycję materiału telewizyjnego, system telewizji swobodnego punktu widzenia obejmuje następujące części: - akwizycję obrazu za pomocą wielu kamer, PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY  ROCZNIK LXXXVI  WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE ɧ[...]

Zastosowanie metody numerycznej mechaniki płynów do zlokalizowania stref o różnej intensywności mieszania w lekkiej zawiesinie wytwarzanej w mieszalniku


  Analizowano pola prędkości płynu w zawiesinie lekkiej wytwarzanej w zbiorniku z mieszadłem turbinowym PBT6 pompującym płyn w kierunku powierzchni swobodnej. Oszacowano również wpływ gęstości siatki obliczeniowej na wyniki modelowania numerycznego. Do symulacji komputerowych zastosowano oprogramowanie Ansys Fluent 6.3.26. Wyniki badań opracowano graficznie w postaci konturów, wektorów oraz rozkładów lokalnych parametrów hydrodynamicznych dla stałej częstości obrotów mieszadła oraz dwóch stężeń ciała stałego w układzie. Velocity fields for the drawdown of floating solids (polyethylene particles in distd. H2O) in an agitated vessel equipped with a pumping-up pitched blade turbine were computer-simulated by using a com. program. Contours, vectors and distributions of the local hydrodynamic parameters for const. agitator speed and 2 various concns. of solid particles in the system were detd. W praktyce przemysłowej często zdarza się, że wytwarzana zawiesina składa się z cząstek ciała stałego o gęstości mniejszej niż gęstość cieczy. Unoszenie się cząstek ciała stałego na powierzchni swobodnej może być też skutkiem oddziaływania sił napięcia powierzchniowego na granicy faz. Zawiesinami lekkimi są m.in. niektóre mieszanki stosowane w odlewnictwie1, 2), oczyszczane granulaty tworzyw sztucznych podczas recyklingu2, 3) lub koncentraty z pylistych ciał stałych o dużym stężeniu, np. drobno mielona kawa lub przyprawy2, 4, 5). Operacje wytwarzania zawiesin lekkich odgrywają istotną rolę w wielu przemysłach (spożywczy, fermentacyjny) w oczyszczaniu ścieków oraz w przetwórstwie tworzyw sztucznych. Dobór urządzenia oraz warunków wytwarzania zawiesiny lekkiej o wymaganej jakości w określonej aplikacji przemysłowej podyktowany jest względami praktycznymi i ekonomicznymi. W literaturze Praca dedykowana Panu Profesorowi Fryderykowi Strękowi z okazji Jubileuszu 85 Urodzin 1648 90/9(2011) Mgr inż. Łukasz KACPERSKI w roku 2008 ukończył studia [...]

Numeryczne modelowanie hydrodynamiki dla mieszalnika z niecentrycznym mieszadłem śmigłowym


  Przedstawiono wyniki numerycznych badań warunków hydrodynamicznych w zbiorniku z niecentrycznie zainstalowanym mieszadłem śmigłowym o skoku S = d. Do obliczeń zastosowano komercyjny pakiet Ansys-CFX 12.1. Siatkę numeryczną wygenerowano w środowisku Ansys Workbench 2. Zastosowano podejście do modelowania SAS (scale adaptive simulation) z zaimplementowanym modelem burzliwości SST (shear stress transport). Symulacje przeprowadzono dla mieszalnika o średnicy wewnętrznej D = 0,3 m z mieszadłem zabudowanym w pozycji e = 0,53R. Wyniki symulacji opracowano graficznie w postaci rozkładów składowych prędkości cieczy, kinetycznej energii burzliwości i szybkości jej dyssypacji. Hydrodynamics of distd. H2O in a vessel agitated with eccentric propeller was computer-simulated by using scale adaptive simulation approach with implemented shear stress transport model of turbulence. Simulations were carried out for the vessel with inner diam. 0.3 m and impeller radial eccentricity 0.53. Distributions of velocity components and kinetic energy of turbulence and energy dissipation were detd. W praktyce przemysłowej niecentryczna zabudowa mieszadła w aparatach zbiornikowych stanowi m.in. alternatywę do zasto- Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie Joanna Karcz*, Marek Domański, Marcelina Bitenc, Łukasz Kacperski Numeryczne modelowanie hydrodynamiki dla mieszalnika z niecentrycznym mieszadłem śmigłowym Numerical modeling of the hydrodynamics in an agitated vessel with an eccentrically located propeller Mgr inż. Marek DOMAŃSKI - notkę biograficzną i fotografię Autora drukujemy w bieżącym numerze na str. 1647. Mgr inż. Marcelina BITENC - notkę biograficzną i fotografię Autorki drukujemy w bieżącym numerze na str. 1648. Mgr inż. Łukasz KACPERSKI - notkę biograficzną i fotografię Autora drukujemy w bieżącym numerze na str. 1647. Instytut Inżynierii Chemicznej i Procesów Ochrony Środowiska, Zachodniopomorski Uniwersytet Techno[...]

Badania naukowe w zakresie technik multimedialnych


  DZIAŁALNOŚĆ BADAWCZA KATEDRY TELEKOMUNIKACJI MULTIMEDIALNEJ I MIKROELEKTRONIKI POLITECHNIKI POZNAŃS KIEJ (M. DOMAŃSKI) W zatrudniającej 14 nauczycieli akademickich Katedrze Telekomunikacji Multimedialnej i Mikroelektroniki Politechniki Poznańskiej działają dwie grupy badawcze: - Grupa Technik Multimedialnych kierowana przez prof. dra hab. inż. Marka Domańskiego, - Grupa Pola Elektromagnetycznego i Radioelektroniki kierowana przez prof. dra hab. inż. Wojciecha Bandurskiego. Działalności drugiej grupy dotyczy praca Modelowanie i symulacja propagacji fali EM w bezprzewodowych kanałach szerokopasmowych i połączeniach cyfrowych układów VLSI zamieszczona również w tym zeszycie. W niniejszym artykule zostanie omówiona działalność badawcza pierwszej grupy. Obejmuje ona: - przetwarzanie obrazów ruchomych i nieruchomych, - technikę obrazów stereoskopowych i trójwymiarowych, - kompresję obrazu, w tym kompresję obrazów trójwymiarowych, - telewizję swobodnego punktu widzenia, - analizę obrazów, zwłaszcza ruchomych, w tym rozpoznawanie i klasyfikację obiektów, analizę zdarzeń i zachowań, - technikę znaków wodnych w obrazach ruchomych, - przetwarzanie obrazów dla potrzeb telewizji cyfrowej, - implementację systemów w technice układów FPGA, - przetwarzanie i kompresję dźwięku, - technikę dźwięku przestrzennego. Badania dotyczące niektórych z wymienionych zagadnień zostaną omówione dalej. Ponadto w niniejszym zeszycie Przeglądu Telekomunikacyjnego i W iadomości Telekomunikacyjnych zamieszczono dwa inne artykuły dotyczące grupy badawczej kierowanej przez prof. M. Domańskiego: - Poznański kodek obrazu trójwymiarowego, - Telewizja swobodnego punktu widzenia, które w szczególny sposób omawiają dwa wybrane zagadnienia badawcze. W działalności badawczej Grupy Technik Multimedialnych szczególne znaczenie ma kompresja obrazów ruchomych. W tym obszarze zrealizowano najwięcej rozpraw doktorskich oraz projektów badawczych. Z nim związane były też poważne[...]

Telewizja swobodnego punktu widzenia - nowa usługa czy futurystyczna wizja?


  TELEWIZJA SWOBODNEGO PUNKTU WIDZENIA Systemy telewizji swobodnego punktu widzenia (Free- Viewpoint Television - FTV) umożliwiają pokazywanie sceny z punktów widzenia i z kierunków widzenia płynnie zmienianych przez widza podczas oglądania programu [1-3]. Widz samodzielnie wybiera punkt widzenia i w każdym kolejnym wybranym punkcie ogląda wirtualny widok wyliczony z odpowiedniej reprezentacji dynamicznej sceny. Ta reprezentacja jest przedtem wyznaczona z obrazów uzyskanych z pewnej liczby kamer rozmieszczonych wokół sceny (rys. 1). Należy jednak podkreślić, że w wyborze kolejnych punktów patrzenia na scenę widz nie jest ograniczony do widoków z rzeczywistych kamer, ale zazwyczaj ogląda widoki wirtualne (rys. 2), uzyskane w procesie syntezy. Syntezy wirtualnych widoków dokonuje się na podstawie wspomnianej odpowiedniej reprezentacji sceny, którą można nazwać obrazem swobodnego punktu widzenia. W badanych obecnie systemach najczęściej wykorzystuje się reprezentację w formacie "obraz wielowidokowy plus głębia" (Multiview plus Depth - MVD), składającą się z pewnej liczby widoków oraz map głębi, czyli tablic przedstawiających odległości poszczególnych punktów obrazu od kamery. Telewizja swobodnego punktu widzenia może być stosowana do transmisji zawodów sportowych, na przykład zapasów, judo, walk sumo lub bokserskich. Podczas transmisji będzie ona dawała każdemu miłośnikowi tych sportów możliwość obejrzenia poszczególnych akcji z takiego kierunku, który go najbardziej interesuje. Podobne zastosowania można przewidywać na przykład dla konkursów tanecznych, sztuk teatralnych czy rejestrowanych za pomocą kamer przedstawień dziecięcych, oglądanych przez poszczególne rodziny najchętniej z kierunku, z którego aktualnie najlepiej widać dziecko z tej rodziny. Potencjalne zastosowania obejmują także różne instrukcje i materiały szkoleniowe, a nawet filmy fabularne i dokumentalne. Obecnie trwają badania, mające na celu opracowanie systemó[...]

NOWE MEDIA IMMERSYJNE DOI:10.15199/59.2018.6.55


  1. WSTĘP Nazwa nowego rodzaju mediów, zwanych immersyjnymi (lub wszechogarniającymi), pochodzi od łacińskiego czasownika immergere, co oznacza zanurzenie się lub zanurzenie w czymś. W przypadku mediów cyfrowych jest to termin określający zdolność systemu technicznego do całkowitego "wchłonięcia" użytkownika w przedstawioną rzeczywistość. Multimedia immersyjne [1] mogą być związane zarówno z treścią naturalną, jak i generowaną komputerowo. W pracy skoncentrujemy się na treści naturalnej, która zastała zarejestrowana za pomocą kamer, mikrofonów i ewentualnie jest uzupełniana danymi z czujników dodatkowych, takich jak kamery głębi. Immersja ma różne aspekty, związane ze sposobami przekonywania naszych ludzkich zmysłów, że jesteśmy obecni w przedstawionej treści. W tym artykule koncentrujemy się na tych aspektach, związanych tylko z wizją. Przykładami mediów immersyjnych są rzeczywistość wirtualna, rzeczywistość mieszana i rzeczywistości rozszerzona, które ostatnimi czasy są bardzo dynamicznie rozwijane. Obecnie najbardziej obiecującymi urządzeniami do prezentacji obrazu, który pozwala na całkowite wchłonięcie widza są gogle VR (ang. Head Mounted Display), umieszczane na głowie i wyświetlające obraz bezpośrednio na wyświetlaczach umieszczonych wprost przed oczami widza. W ostatnich latach obserwuje się ciągły rozwój tego typu urządzeń w różnych skalach: od prostych opartych na smartfonach (Google Cardboard [2]) po dedykowane urządzenia współpracujące z komputerami PC (np. Oculus Rift) [3]. Rozwój i popularyzacja urządzeń umożliwiających immersję przyśpieszyły rozwój rynku i zintensyfikowały prowadzone badania. Obecnie trwają prace nad wieloma technologiami związanymi z immersją, z których każdy prezentuje różne poziomy/zakresy zanurzenia widza w prezentowany świat (realizm). Niektóre są bardzo ograniczone, np. pozwalają użytkownikowi zmienić tylko kierunek widzenia [4,5], podczas gdy inne są bardzo zaawansowane, np. pozwa[...]

 Strona 1  Następna strona »