Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Tomasz Gołofit"

New technology for removal of volatile components and modification of the powder combustible layer in a pilot plant Opracowanie nowej technologii usuwania składników lotnych i modyfikacji warstwy palnej prochu w instalacji doświadczalnej DOI:10.12916/przemchem.2014.1591


  The new pilot plant for studying the simultaneous removal of volatile components and modification of the combustible surface layer of the powder (capacity 100 kg/30 h) was constructed and successfully taken into operation. The plant consists of a reactor (working vol. of 1 m3) equipped with turbine stirrer (operated at 10-70°C and pressure 100-1500 mbar) and 3 containers used for reactor loading and for storing the H2O-EtOH and Et2O/EtOH distillates. W wyniku badań prowadzonych w Zakładzie Materiałów Wysokoenergetycznych Wydziału Chemicznego Politechniki Warszawskiej w skali wielkolaboratoryjnej (5 kg wsadu), w Zakładach Mesko SA, Oddział w Pionkach zbudowano instalację doświadczalną (100 kg wsadu). Głównym jej elementem jest reaktor o pojemności roboczej 1 m3, wyposażony w mieszadło turbinowe, z możliwością prowadzenia procesów w temp. 10-70°C i pod ciśnieniem 100-1500 mbar. Stanowisko badawcze wyposażone jest w 3 zbiorniki służące do załadunku reaktora i odbioru destylatów woda-etanol i eter-etanol. Przeprowadzono usuwanie składników lotnych, modyfikację warstwy palnej oraz jednoetapowy proces usuwania składników lotnych i modyfikacji warstwy palnej. Procesy zoptymalizowano w skali doświadczalnej, co pozwoliło na wykonanie ich w ciągu ok. 30 h. Uzyskane wyniki wskazują, że można przystąpić do procedury wdrażania nowej technologii usuwania składników lotnych i modyfikacji warstwy palnej prochu w pełnej skali. Produkcja prochu nitrocelulozowego jednobazowego jest wieloetapowa. Pierwszym etapem produkcji jest przygotowanie ciasta prochowego z nitrocelulozy i mieszaniny lotnych rozpuszczalników: alkoholu etylowego i eteru dietylowego. Ilość użytych rozpuszczalników jest bardzo duża i wynosi 70-150 cz. mas. na 100 cz. mas. suchej nitrocelulozy. W dalszych etapach jest ona usuwana. Powstałe ciasto prochowe wytłacza się przez matryce w prasie hydraulicznej, uzyskując sznury prochowe. Po rekuperacji wstępnej, trwającej ok. 50 [...]

Komercyjnie dostępne żywice epoksydowe jako surowce do produkcji 2,2-bis[4-(2,3- -dihydroksypropoksy)fenylo]propanu DOI:10.15199/62.2017.7.33


  Three com. epoxy resins and pure bisphenol A diglycidyl ether were studied for thermal stability. The bisphenol A diglycidyl ether was prepd. by vacuum distn. of an epoxy resin. The 2,2-bis[4-(2,3-dihydroxypropoxy)phenyl]propane dicarbonate was prepd. in high yield (85-96%) by conversion of the ether. Its structure was confirmed by spectroscopic methods. The biscyclic carbonate showed a high thermal stability. Zbadano właściwości komercyjnie dostępnych żywic epoksydowych Epidian 4, 5 i 6 oraz czystego eteru diglicydylowego bisfenolu A. Eter ten uzyskano przez próżniową destylację żywicy Epidian 6. Z tego eteru otrzymano z dużą wydajnością (85-96%) diwęglan 2,2-bis[4-(2,3- -dihydroksypropoksy)fenylo]propanu. Jego budowę potwierdzono metodami spektroskopowymi. Zbadano stabilność termiczną eteru oraz żywic. Biscykliczny węglan bisfenolu A odznaczał się dużą stabilnością termiczną. Produkcja poliuretanów (PU), otrzymywanych w reakcji polioli z diizocyjanianami, osiągnęła w 2016 r. 18 mln t1). Podczas otrzymywania diizocyjanianów w jednym z etapów syntezy powstają stechiometryczne ilości chlorków uciążliwych dla środowiska naturalnego. Diizocyjaniany są rakotwórcze, mutagenne i reprotoksycz-ne2). Pomimo ich powszechnego stosowania w różnych gałęziach przemysłu, Unia Europejska i Agencja Ochrony Środowiska wprowadziły liczne obostrzenia w ich stosowaniu, transporcie i handlu3-5). Konwencjonalne PU z powodzeniem mogą być zastąpione przez bezizocyjanianowe poli(hydroksyuretany) (non-isocyanate poly(hydroxyurethane)), które są otrzymywane w wyniku poliaddycji diamin do biscykliczych węglanów pięcio- lub sześcioczłonowych6-12). Podczas syntezy polihydroksyuretanów (PHU) nie powstają żadne produkty uboczne, a sam proces przebiega bez dodatkowego katalizatora, co jest bardzo pożądane z punktu widzenia ekologii i ochrony środowiska11). Istnieje wiele metod otrzymywania biscyklicznych węglanów pięcio- i sześcioczłonowych. Jedną z tańszy[...]

Bezizocyjanianowe polihydroksyuretany z biscyklicznego sześcioczłonowego węglanu. Synteza, właściwości i zastosowanie DOI:10.15199/62.2017.8.38


  Poliuretany (PU) są jedną z najważniejszych grup polimerów. Są stosowane m.in. w przemyśle samochodowym, opakowaniowym, w urządzeniach medycznych oraz farbach i powłokach1-3). Tradycyjnie PU otrzymuje się w wyniku poliaddycji polioligoizocyjanianów, takich jak diizocyjanian difenylometanu (MDI) lub 2,4-diizocyjanianotoluen (TDI). Powszechnie wiadomo, że izocyjaniany, które są stosowane do syntezy konwencjonalnych PU są nie tylko bardzo szkodliwe, lecz także rakotwórcze, mutagenne i reprotoksyczne4). Popularnie stosowany MDI objęto regulacjami europejskimi REACH ograniczającymi jego obrót. Ponadto, do produkcji izocyjanianów niezbędny jest toksyczny fosgen, a jako produkt uboczny powstają stechiometryczne ilości chlorków. Ze względu na ogólną tendencję do szukania nowych ekologicznych procesów oraz obostrzone rozporządzenia Unii Europejskiej, mające na celu zapewnienie wysokiego poziomu ochrony zdrowia i środowiska, wiele procesów wymaga dostosowania do nowych warunków5-9). Konwencjonalne PU mogą być zastąpione przez bezizocyjanianowe polihydroksyuretany NIPU (non-isocyanate poly(hydroxyurethane)s). Są one nową grupą polimerów, która powoli wchodzi na rynek. NIPU są otrzymywane w procesie, w którym zamiast toksycznych izocyjanianów stosuje się biscykliczne węglany oraz di- lub poliaminy. Podczas tej reakcji nie powstają żadne produkty uboczne ani też nie są stosowane katalizatory, co jest bardzo pożądane z punktu widzenia ekologii i ochrony środowiska10). Ponadto, NIPU można otrzymać z tzw. biosurowców (surowców pochodzenia naturalnego)11-18). Znane są pierwsze komercyjnie dostępne PU otrzymane w procesie bezizocyjanianowym (green polyurethaneTM), które znalazły już zastosowanie w piankach oraz klejach19). Można stwierdzić, że NIPU są ekologiczną alternatywą dla PU otrzymywanych z toksycznych i niestabilnych izocyjanianów. Większość prac badawczych dotyczy metod syntezy nowych NIPU, a nie szukania innowacyjnych, komercyjnych [...]

Właściwości otrzymanych metodą zasypową stałych kompozytowych dwubazowych paliw rakietowych zawierających wysokoenergetyczne plastyfikatory DOI:10.15199/62.2019.8.19


  Stałe paliwa rakietowe dzieli się na paliwa homogeniczne (DB), dwubazowe kompozytowe (CMDB) i heterogeniczne. Główne składniki paliw homogenicznych to azotan celulozy NC (nitroceluloza) i triazotan glicerolu NG (nitrogliceryna). Można do nich wprowadzać dodatkowe stałe składniki poprawiające ich parametry użytkowe, otrzymując w ten sposób paliwa dwubazowe kompozytowe (CMDB). Jako składniki wysokoenergetyczne paliw CMDB stosuje się chloran( VII) amonu (AP), heksogen, oktogen oraz 2,4,6,8,10,12-heksanitro- -2,4,6,8,10,12-heksaazatetracyklo [5.5.0.05,903,11]dodekan (CL-20)1-4). Impulsy właściwe i szybkości spalania różnych stałych paliw rakietowych zawierających NC przedstawiono na rys. 1. Sposób formowania Nine composite rocket propellant samples were prepd. by compounding NH4ClO4 (up to 43.53% by mass) with nitrocellulose (28.85-56.86% by mass), glycerol triacetate (up to 8.71% by mass) and glycerol trinitrate (22.10-35.39% by mass), N-butylnitroxyethylnitroamine (29.73% by mass) or diethylene glycol dinitrate (35.27% by mass) as energetic plastificators. The propellants were tested for hardness, He d., porosity, mass loss during heating, burning rate, activation energy of decompn. The propellant compn. did not affect its thermal stability and prodn. process safety. Przeprowadzono proces formowania paliw dwubazowych i dwubazowych kompozytowych metodą zasypową w skali laboratoryjnej. Otrzymane próbki zawierały różny stosunek granulatu chloranu(VII) amonu do nitrocelulozy oraz różne energetyczne plastyfikatory. Oszacowano impuls właściwy paliw i zaobserwowano, że wprowadzenie innego energetycznego plastyfikatora (diazotan glikolu dietylenowego lub N-butylonitroksyetylonitroamina) zamiast powszechnie stosowanego triazotanu glicerolu pozwolił na zachowanie impulsu właaPolitechnika Warszawska; bSieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Przemysłu Organicznego, Warszawa Tomasz Gołofita, Katarzyna Gańczyk-Specjalskab,*, Karolina Jamrog[...]

Carbonated epoxy resin Epidian 6 as a raw material for synthesis non-isocyanate poly(hydroxyurethanes DOI:10.15199/62.2017.9.39


  Tani i łatwo dostępny ditlenek węgla można z powodzeniem zagospodarować do otrzymywania polimerów, takich jak poliwęglany lub bezizocyjanianowe poli(hydroksyuretany). Najczęściej monomerami w syntezie tych polimerów są cykliczne węglany pięcio- i sześcioczłonowe1). Pięcioczłonowe węglany biscykliczne, do których należy diwęglan 2,2-bis[4-(2,3-dihydroksypropoksy)fenylo]propanu można produkować z tanich i łatwo dostępnych surowców: eteru diglicydylowego bisfenolu A i ditlenku węgla. W wyniku reakcji insercji ditlenku węgla do cząsteczki oksiranu otrzymuje się pięcioczłonowy pierścień cyklicznego węglanu2, 3). Reakcja biegnie wobec katalizatora. Najczęściej stosuje się chlorki, bromki i jodki amoniowe lub potasowe. Proces ten prowadzi się w temp. powyżej 100°C pod ciśnieniem większym niż 1 MPa.Bezizocyjanianowe poli(hydroksyuretany) można otrzymać w łagodnych warunkach z w wyniku addycji diaminy lub poliaminy do biscyklicznych węglanów pięcio- lub sześcioczłonowych4, 5). Reakcja może być prowadzona bezrozpuszczalnikowo w masie, dzięki czemu upraszcza się proces syntezy i unika się emisji lotnych rozpuszczalników do atmosfery. Pięcioczłonowy pierścień węglanowy jest niesymetryczny i w zależności od tego, z której strony nastąpi atak azotu z grupy aminowej na karbonylowy atom węgla i otwarcie pierścienia można otrzymać odpowiedni izomer zawierający grupę hydroksylową w pozycji β lub γ6). Zawartość poszczególnych izomerów w mieszaninie jest zmienna i zależy od warunków prowadzenia procesu. Uważa się, że poli(hydroksyuretany) mogą zastąpić klasyczne poliuretany w wielu zastosowaniach, takich jak pianki7-9), kleje10, 11), powłoki do farb i lakierów12-14) lub powłoki o małej przepuszczalności gazów15). Niewiele jest jednak prac opisujących właściwości powłok z poli(hydroksyuretanów) i uwzględniających swobodną energię powierzchniową. Cena czystego eteru diglicydylowego bisfenolu A, dostępnego np. w firmie Sigma-Aldrich, jest [...]

 Strona 1